رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کشور همسایهٔ ایران و تحولات آن از رژیم بعث و جنگ تحمیلی تا اشغال و دولت‌های پس از آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۵۹۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سال‌ها

تجاوز وحشیانهٔ قدرت‌ها به کشور تاریخی و بافرهنگ عراق

این، یک مثال بود. مثال دیگر، در همسایگی ما، کشور عراق با سابقه تاریخی است. امروز کسانی به‌عنوان صاحبان و مدّعیان دنیا، وارد خانه‌ای میشوند که متأسّفانه باید گفت «خانه بیصاحب است»! بمباران میکنند، میزنند، میکشند، آثار فرهنگی را از بین میبرند، مردم بیگناه را نابود و مقدّسات را پایمال میکنند. این کشور، که امروز قربانی وحشیهای عالم است، ده برابر کشور آنها سابقه تاریخی و فرهنگی و عظمت باستانی دارد. کشوری ریشه‌دار است و پانزده، شانزده میلیون یا بیشتر، جمعیت در آن زندگی میکنند. کشور با فرهنگی است که از لحاظ سطح فرهنگ انسانی هم سطح قابل قبولی دارد. به‌خاطر چند نفر یا یک گروه انسان ناشایسته و انصافاً شریر که بر این کشور حکمفرما هستند، قدرتها به چه مناسبت به …

بی‌تفاوت نبودن در برابر سرنوشت مردم مسلمان عراق

ما صدّام و رژیم بعثی را مردود می‌دانیم، امّا نمی‌توانیم در برابر سرنوشت مردم مسلمان عراق بی‌تفاوت باشیم. آمریکا و همدستانش علیه مردم عراق مرتکب جنایت شده‌اند و دست مسئولین این کشورها آغشته به خون مردم عراق شده است. آن‌ها تا این حد بی‌شرم هستند که به بهانه‌ای موهوم، وارد یک کشور شده‌اند و آن را تحت فشار شدید قرار داده‌اند.

مخالفت با عراق در عین نبود مصلحت جنگ

… مى‌بخشیم. قضیه این است! این، در دیپلماسى و سیاست خارجى ما، باید ملحوظ باشد. حالا ما با عراق جنگ نداریم، یعنى با عراق صمیمى هستیم!؟ کسى این را باور مى‌کند!؟ اگر قسم هم بخورید، از شما باور نمى‌کنند؛ کمااین‌که صدام حسین هم اگر قسم بخورد، کسى از او باور نمى‌کند. صمیمى نیستیم؛ اما الان مصلحت جنگ نداریم. اگر او به ما حمله نمى‌کرد، باز هم ما جنگ نمى‌کردیم؛ اما با او مخالف بودیم. با صدام کسى نمى‌تواند دوست باشد. صدام عنصرى است که انسان بتواند با او دوست باشد!؟ کسى که به هیچ مبنایى پایبند نیست! اما دوست بودن یا نبودن، غیر از دشمنى کردن یا نکردن است. اینها دو مقوله است.

نابودی مردم و مراکز غیرنظامی عراق به‌دست آمریکا

… در لیبی این کار را کرد و گفتند کودکی هم در آن حمله کشته شد. کار تروریستی این است که دولتی برود و دولت دیگری را در کشوری سرنگون کند؛ کاری که امریکاییها در گرانادا کردند. کار تروریستی این است که مردم را در یک کشور نابود کنند؛ کاری که امریکاییها در عراق کردند. مبارزه امریکاییها با رژیم عراق، یک مسأله دیگر بود؛ امّا مردم عراق را نابود کردند. عدّه زیادی را کشتند و زندگی مردم و کارخانه‌های مردم را خراب کردند. حتّی بسیاری از مراکز غیرنظامی را بمباران کردند.

ویرانی منطقه با نیروها و سلاح قدرت‌های مستکبر در قضیهٔ عراق

… بین‌المللی اضافه شده، عبارت از این است که قدرتهای مستکبر جهانی و در رأس آنها ایالات متّحده امریکا، برای ملتهای دیگر حقّ حرف زدن واظهار نظر کردن هم قائل نیستند. هر کاری که برای سیاست خودشان مفید و لازم بدانند، ولو به ضرر ملتی یا ملتهایی باشد، انجام میدهند. مثلاً در قضیه عراق، زیر لگدهای خودشان و به وسیله نیروهای مسلّح و سلاحهای کشنده خودشان، منطقه را خرد و خمیر میکنند و یا در مناطق گوناگون عالم، با اشاره و یا کمک آنها، انواع فجایع و جنایات انجام میگیرد. فرض بفرمایید در فلسطین اشغالی و یا در لبنان و مناطق دیگر، آن همه فاجعه آفرینی صورت میگیرد، اما اگر ملتی، نظری بر خلاف این مطالب ابراز کند یا دولتمردانی در دنیا مخالفت کنند، با استبداد و دیکتاتوری کامل، آن ملت و یا آن دولت را به انواع اتّهامات متّهم مینمایند؛ …