رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کشور همسایهٔ ایران و تحولات آن از رژیم بعث و جنگ تحمیلی تا اشغال و دولت‌های پس از آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۵۹۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۲ پاراگراف)

نپذیرفتن حق و روحیهٔ تجاوزطلبی رژیم عراق در مذاکرات

۳) ما همان‌طور که در جنگ، جدّى و مصمّم بودیم، در رعایت آتش‌بس و حرکت به سمت صلحى پایدار نیز جدّى و مصمّمیم؛ لیکن روند مذاکرات نشان میدهد که رژیم عراق آماده‌ی قبول حق نیست و در پشت میز مذاکره نیز با همان روحیه‌ی تجاوزطلبىِ میدان جنگ سخن میگوید. لذا علاوه بر ارتش و سپاه، بسیجیان سلحشور و هسته‌هاى مقاومت نیز باید همواره آماده و هوشیار باشند تا در صورت لزوم، به وظیفه‌ی دفاع مقدّس قیام کنند.

شکست اهداف رژیم عراق در تجزیهٔ ایران و براندازی نظام با وجود حمایت جهانی

شکستى بالاتر از این نیست که رژیم عراق به قصد تجزیه‌ی ایران که این را صریحاً گفتند، به قصد ساقط کردن نظام جمهورى اسلامى که این را در تبلیغاتشان اوّل کار بیان کردند، به قصد ضربه زدن و نابود کردن نیروهاى مسلّح کشور ما، راه افتادند و تقریباً از تمام دنیا هم ‌-از شرق، از غرب، از اروپا، از آمریکا، از بعضى کشورهاى جهان سوّم، از ارتجاع عرب- کمک مالى، کمک انسانى، کمک فکرى و کمک تجهیزاتى گرفتند، پا شدند آمدند دمِ مرزهاى جمهورى اسلامى، مدّتى معطّل شدند، های‌وهوى کردند، عربده کشیدند، کارهاى خلاف کردند، خودشان را بدنام کردند، حیثیّت سیاسى و اجتماعى خودشان را در دنیا لکّه‌دار کردند، آخرش هم دست از پا درازتر برگشتند! میخواستند جمهورى اسلامى را از بین ببرند، جمهورى اسلامى روزبه‌روز قوی‌تر شد؛ میخواستند کشور را تجزیه کنند، یکپارچگى کشور بحمدا‌لله‌ در حدّ اعلىٰ قرار گرفت و امروز هست؛ میخواستند نیروهاى مسلّح ما را از بین ببرند، امروز نیروهاى مسلّح ما سازمان‌یافته، کارآزموده، مجرّب، قوى، آماده‌ی دفاعند؛ میخواستند ملّت ایران را نسبت به انقلاب و نسبت به اسلام بدبین کنند، همه‌ی دنیا شاهدند و می‌بینند روزبه‌روز ایمان این ملّت، اخلاص این ملّت، …

عقب‌نشینی نکردن عراق به مرزهای بین‌المللی، تهدید صلح منطقه و نشانهٔ تجاوزگری

باید موادّ قطعنامه اجرا بشود و اوّلین قدم، عقب‌نشینى دشمن از همین قسمتى است که از مرزهاى ما اشغال کردند. کم یا زیادْ مسئله نیست ‌-که این مقدارى که دشمن اشغال کرده چقدر است- هرچه باشد؛ عقب‌نشینى نکردن دشمن به مرزهاى بین‌المللى، تهدید صلح در منطقه است. این همان خوى تجاوزگرى است که ما چند سال نسبت به رژیم عراق آن را گفتیم، عدّه‌اى باور نمیکردند؛ لکن حالا ثابت میشود. وقتی‌که آتش‌بس انجام شد، باید نیروها به مرزهاى بین‌المللى عقب‌نشینى کنند، آن که عقب‌نشینى نمیکند، متجاوز است. این اوّلین قدم است و بایستى حتماً انجام بگیرد و انجام خواهد گرفت. همه‌ی دنیا میدانند که یک ملّت انقلابى تحمّل نخواهد کرد که یک …

بی‌اعتمادی به ادعای صلح‌طلبی رژیم عراق تا خروج نیروهایش از خاک ایران

الان هم علی‌رغم اینکه رژیم عراق و دیگران راجع به صلح حرفهاى زیادى میزنند و ما هم این حرفها را قبول میکنیم و از اینکه مذاکرات منتهى به یک صلح پایدار بشود استقبال میکنیم، [امّا] این را پوشیده نمیداریم که تا وقتى نیروهاى دشمن در خاک ما هستند، ما آن اعتماد لازم را به طرف مقابل پیدا نخواهیم کرد. این چه صلح‌طلبی‌اى است که ادّعا میکنند، درحالی‌که اوّلین اقدام لازم را هنوز انجام نداده‌اند. این نیروها را باید بیرون ببرند، بعد دم از صلح بزنند.

اثبات دشمنی رژیم عراق با ملت ایران، نظام اسلامی و صلح منطقه با تهاجم

… قصد جنگ دارد یا ندارد، خواهد جنگید یا نخواهد جنگید ‌-اینها را من نمیدانم، از غیب خبر ندارم- ولى میگویم دشمن، دشمن است. دشمن مادامی‌که از خودش انصاف نشان نداده، مادامی‌که پشیمانى از تجاوز و تعرّض از او مشهود نشده، بایستى از او برحذر بود. دشمن این‌جور است؛ مگر نشان بدهد که دشمن نیست.رژیم عراق با تهاجم به مرزهاى ما در یکى از سخت‌ترین شرایط تاریخى زندگى ما، نشان داد که دشمن با ملّت ایران و دشمن با نظام جمهورى اسلامى و دشمن با سلامت و صلح منطقه است؛ این را نشان داده، ثابت کرده؛ جاى تردید که نیست. چه کسى امروز در دنیا باور میکند و در طول این هشت سال کدام آدم عاقل و مطّلعى باور کرده که تهاجم صدّام‌حسین و لشکریانش به مرزهاى جمهورى اسلامى، عکس‌العمل یک چیزى یا یک حرکتى بوده؟ خب، از این حرفها گفته‌اند و میگویند؛ امّا کدام آدم عاقل، کدام آدم مطّلع ممکن است …

بهانه‌جویی، غرور و غیرقابل اعتماد بودن سردمداران عراق

من امیدوارم ‌ان‌شاءالله‌ روزبه‌روز شما عزیزان و برادران در خطّ دفاع از انقلاب راسخ‌تر بشوید. اشتباه نکنند کسانى که خیال میکردند و خیال میکنند دفاع تمام شد چون جنگ تمام شد؛ جنگ هنوز هم تبدیل به صلح نشده. می‌بینید که طرف مقابل چقدر بهانه‌جویى میکند.[11] اگر غرور و بلندپروازىِ جهالت‌آمیز سردمداران عراق نبود، امروز این جنگ تبدیل به صلح شده بود، شاید هرگز این جنگ به وجود نمی‌آمد؛ امّا آنها مغرورند، آنها جاهلند، آنها در مقابل وسوسه‌هاى استکبارْ آسیب‌پذیرند، آنها غیر قابل اعتمادند. ما قصد جنگ نداریم، از جنگ استقبال نمیکنیم؛ امّا واجب و لازم میدانیم تا وقتی‌که جهالتها و وسوسه‌ها تهدیدکننده است، آمادگى خودمان را به‌صورت صددرصد و کامل حفظ کنیم؛ و این به ما تکلیف میکند که نیروهاى مسلّح را ‌-ارتش را، سپاه را- و مخصوصاً سازمان‌دهى عظیم بسیج …

خسارت عظیم و بدهی سنگین عراق از جنگ، درسی برای همه

البتّه ما همیشه معتقد به بیدار بودنیم و هیچوقت خطر را بکلّى منتفى نمیدانیم؛ این دستور اسلام است. باید ملّت بیدار باشند، باید آماده باشند. دشمن علیه ما بیدار است؛ اگر ما خواب بودیم، [ضربه] خواهیم خورد. ولى به‌حسبِ ظواهر، به‌حسبِ محاسبات معمولى، ضربه‌اى که عراق در این جنگ خورد و خسارت عظیمى که برایش به وجود آمد ‌-کشورى که پشتوانه‌ی ارزى فراوانى داشت، امروز هفتاد هشتاد میلیارد دلار قرض دارد و یکى از مقروض‌ترین کشورهاى دنیا است و بین مقروضها، تقریباً در ردیف اوّل و دوّم و بالاهاى لیست قرار میگیرد- درسى شد براى همه.آن که در این قضایا میتواند خودش را نگه دارد، ما هستیم. ما هشت سال همین جنگ را داشتیم، آن کمکها را هم نداشتیم، مقروض هم نشدیم؛ به‌خاطر اینکه ملّت ما زنده است، بیدار است، مسلمان است، فداکار است، ایثارگر است، به حقّ خود واقف است، به حقّ خود علاقه‌مند است، در صحنه است، متّحد است. خب، این کارهایى است که دشمن میتواند …

اهمیت چندجانبهٔ مسئلهٔ عراق برای ایران

از بیانات تسلیت‌آمیز شما [متشکّرم]. حقیقت همین است که گفتید؛ فقدان بزرگى بود و حادثه‌ی سنگینى بود. ما هم امیدوار هستیم که بتوانیم از دل این مصیبت و از نیروى عظیمى که در فضاى عاطفى مردم ما به وجود آمده، براى همیشه‌ی انقلاب استفاده کنیم. مسئله‌ی عراق مسئله‌ی مهمّى است؛ از چند جهت براى ما حائز اهمّیّت است و ما حقیقتاً به این مسئله‌ی عظیم اهتمام داریم. امیدواریم خداوند به ما کمک کند.

انتظار فشار جامعهٔ بین‌المللی بر رژیم عراق برای استقرار صلح پایدار

امروز علی‌رغم پذیرش کامل قطعنامه 598 از سوی جمهوری اسلامی ایران، رژیم عراق در راه رسیدن به صلحی با ثبات در منطقه و بازگرداندن آرامش و امنیت به این بخش از جهان، موانع جدی ایجاد می کند. از اینرو انتظار می رود جامعه بین المللی، جنبش عدم تعهد و کشورهای مترقی صلح دوست جهان، با وارد ساختن فشار بر رژیم عراق موجبات استقرار سلحی پایدار در این منطقه مهم ازجهان را فراهم آورند.

دوستی رژیم مدعی انقلابی‌گری عراق با مصر سازشکار

… کردند با مصر، مصر را از جامعه‌ی عرب بیرون کردند. امروز مصر یک چیزی هم طلبکار است. به جامعه‌ی عرب برگشته. همان آقایانی که آن روز او را بایکوت کردند، امروز همان دولت را و همان حکومت را و جانشین انورسادات را که همان راه را دارد طی میکند، خیلی هم باعزت میپذیرند. این رژیم عراق که ادعای انقلابیگری میکرد و خودش را جزو جبهه‌ی پایداری میدانست، این جون‌جونیترین رفیق مصر انورسادات و مبارک حالا همین رژیم عراق است. دیگران هم مثل این از رژیم سعودی و رژیم‌های خلیج فارس و دیگران و دیگران و دیگران.

حاکمان کنونی عراق دنبالهٔ همان کودتای مورد بهره‌برداری استعمار

… ناگهان احساس کردم که مثلاً دنیا تکان خورد![28] من دقیقِ تعبیرات او یادم نیست. آن‌قدر براى انگلیس و دستگاه استعمار، کودتاى عراق مهم بود که حد نداشت. یعنى عظمت ضربه در تمام نوشته‌جات انگلیس‌ها بعد از آن و در خاطراتى که چند سال بعد از آن مینوشتند منعکس بود. حالا شما مقایسه کنید بین یک کودتا که در یک کشورى انجام میگیرد که تازه در همان کودتا هم بعدها معلوم شد که بعضى از دستگاه‌هاى استعمار نقش داشتند و بعضى هم بعداً استفاده کردند و [آن را] در مشت گرفتند ‌-حالا هم که دارید می‌بینید بعد از بیست سى سال این تحفه‌هاى امروز عراق دنباله‌ی همان کودتا و به قول خودشان انقلابند؛ یعنى واقعاً یک کودتاى معمولى در یک کشور، فقط به این جهت که عراق مستعمره‌ی انگلیس بود و انگلیس از قِبَلِ حاکمیّت بر عراق استفاده میکرد، این‌جور براى اینها سنگین بود- با انقلاب اسلامى؛ اصلاً قابل مقایسه نیست.

ادعای پیروزی در تبلیغات رژیم عراق

این همه سعى کردند ‌-تبلیغاتى که البتّه با هدایت استکبار جهانى کار میکرد و برنامه‌ریزى میکرد- وانمود کنند که ملّت ایران در مواجهه‌ی با کید جهانىِ استکبار شکست خورد. این بی‌عقل‌هاى همسایه‌ی ما در عراق هم باورشان آمد؛ آنها هم در تبلیغات خودشان مدام تکرار کردند، مدام گفتند که ما پیروز شدیم! سعى کردند چهره‌ی فاتح به خودشان بدهند؛ ولى حقیقت را همه‌ی آدمهاى منصف و سالم دنیا فهمیدند: آن کسى که در این جنگ پیروز شد، ملّت ایران بود؛ آن کسى که در این جنگ شکست خورد، رژیم عراق بود.