رفتن به محتوای اصلی

طاغوت

نام‌های دیگر: طاغوتیان، طاغوت‌زدایی، طواغیت

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

قدرت‌ها و حاکمان سرکش در برابر خدا و نظام‌های پیرو آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:تفسیر سوره ملک (آیات ۱ و ۲)— ۱۳۶۳/۰۸/۱۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۳ تا ۱۴۰۱
۱۳۶۳۱۴۰۱

فقط سال ۱۳۷۳همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

طاغوت، همان طغیانگری است که انسانها را از راه خدا منحرف می‌کند. امروز مظهر عینی و ملموس این طغیانگری در دنیا، همین قدرتهای سوء مثل استکبار امریکایی و امثال آن هستند. مظهر درونی آن هم، نفس ما و هوای ماست که از آن باید به خدا پناه ببریم.
این روش هم، امروز قابل قبول نیست. امروز اگر روحانیت در قبال حکومت، بیاعتنا و بیمبالات باشد، هم خودش ضایع خواهد شد و هم حکومت اسلامی تضعیف میشود. حکومت اسلامی، حکومت قرآن و حکومت فقه و فقیه و حکومت علم و عدل است. حکومت برای گسترش آرمانهای اسلامی است. تشکیل حکومت اسلامی، آرزوی همه اولیاءاللَّه در طول تاریخ بوده‌است. هر فرد مؤمنی وظیفه دارد از آن دستگاه سیاسی که اسلام را ترویج و احکام آن را پیاده میکند، حمایت کند. مگر عالِم دین میتواند نسبت به حکومت اسلامی بیاعتنا بماند؟! افراد کافر به اسلام، در مقابل حکومت طاغوتی بیاعتنا میمانند. «طاغوت» یعنی کسی که در مقابل خدا، دستگاهی برپا میکند: انداداللَّه، شرکاءاللَّه. کسانی که خود را بنده مطیع خدا میدانند، برای تحقّق اهداف خدایی تلاش میکنند و صبح و شام در مقابل پروردگار پیشانی خضوع به خاک میسایند که به آنها توفیق دهد خدمتگزار دین او باشند. اگر اینها در کشور، زمام قدرت را به دست گیرند، همه وظیفه دارند که مانند یک عبادت، از آنان حمایت کنند.
حاکمیت دین، در مقابل حاکمیت طاغوت است؛ که «اذا تولی سعی فیالارض لیفسد فیها و یهلک الحرث والنسل[2] ». حاکمیت طاغوت، حاکمیت فساد و حاکمیت ضایع کردن دین و دنیاست - نه فقط دین - کمااین‌که در گذشته کشور خودمان از نزدیک شاهد بودیم و کسانی که آن دوره را درک کردند، همه آن را حس نمودند. حاکمیت خدا، یعنی نجات و سعادت انسانها. حاکمیت دین خدا، یعنی پاسخگویی به نیازهای اساسی انسانها. هر نیازی که انسانها دارند - نیازهای معنوی، نیازهای مادّی، فردی، اجتماعی، دنیوی، اخروی و همه و همه - در ظلّ حاکمیت دین خدا تأمین میشود.

آزار حضرت عیسی (ع) و شکنجهٔ پیروانش برای نابودی تعالیم او

آن‌ پیامبر برگزیده‌ی‌ خدا، مردم‌ را به‌ راه‌ خدا که‌ راه‌ خوشبختی‌ انسان‌ است‌ دعوت‌ می‌کرد و از پیروی‌ هوا و هوس‌ و آلودن‌ صفای‌ روح‌ انسان‌ به‌ زشتی‌ و ستم‌ و بدکرداری‌، برحذر می‌داشت‌. قدرتهای‌ طاغوتی‌ و فاسد و زورگور و بندگان‌ زر و زور، آن‌ رسول‌ الهی‌ را مورد آزار و تهمت‌ قرار دادند و قصد جان‌ او را کردند و پس‌ از آنکه‌ خدای‌ متعال‌ او را در آغوش‌ حفظ و امان‌ خود جای‌ داد، حواریون‌ و پیروانش‌ را سالهای‌ سال‌ به‌ شکنجه‌های‌ هولناک‌ دچار ساختند تا تعالیم‌ او را که‌ بر ضد فساد و ظلم‌ و شرک‌ و هوسرانی‌ و جنگ‌افروزی‌ و مردم‌ فریبی‌ بود، از بین‌ ببرند. آنانکه‌ خود فاسد و ظالم‌ و هوسران‌ و جنگ‌افروز و مردم‌فریب‌ بودند، نمی‌توانستند دین‌ خدا و پیامبر خدا و رهروان‌ راه‌ خدا را تحمل‌ کنند.

تحمل‌ناپذیری بندگان خدا و رهروان حقیقت برای قدرت‌های امروز

امروز نیز آنگونه‌ قدرت‌ها حاضر نیستند بندگان‌ خدا و پیروان‌ دین‌ خدا و رهروان‌ حقیقت‌ را تحمل‌ کنند. پیروی‌ از حضرت‌ عیسی‌ علیه‌السلام‌ لازمه‌اش‌ طرفداری‌ از حق‌ و بیزاری‌ از قدرتهای‌ ضد حق‌ است‌ و امید است‌ که‌ مسیحیان‌ و مسلمانان‌ در هر نقطه‌ی‌ جهان‌، این‌ درس‌ بزرگ‌ حضرت‌ مسیح‌ علیه‌ السلام‌ را در زندگی‌ و عمل‌ خود زنده‌ بدارند.

حکومت ستمگران فاسق و بیگانه با دین و عدالت بر کشور در گذشته

روزی در جامعه ما قرآن حضور نداشت. نماز و اقامه صلاة، به معنای واقعی وجود نداشت. نماز جمعه نداشتیم. اجتماعات الهی و معنوی، آن چنان که شایسته یک ملت مؤمن است نداشتیم و ستمگران بر ما حکومت میکردند. کسانی در رأس جامعه و به عنوان رئیس ما در این کشور زندگی میکردند که اهل فسق و فجور بودند؛ اهل گناه بودند؛ اهل دوری از خانه خدا بودند؛ هدایت را نمیشناختند؛ راه خدا را نمیشناختند؛ عدالت را نمیشناختند؛ با پیغمبرانْ آشتی نبودند؛ با راه خدا سازگار نبودند. ما هم روزی در برهه‌ای طولانی از زندگىِ تاریخی خودمان، آن طور زندگی کردیم. ولی خدا، ما را بیدار …

حاکمیت عملی ولایت طاغوت و استکبار پیش از انقلاب

… ما باید از این قضیه حداکثرِ تبعیّت و استفاده و پیروی را بکنیم. در دوران طاغوت، که روز عید غدیر معمول بود، میخواندیم: «الحمدللَّه الذی جعلنا من المتمسّکین بولایة امیرالمؤمنین و الائمّة علیهم السّلام[2] .» این تمسّک به ولایت، آن روز در اعتقادات و عواطف بود؛ امّا در عمل که ولایتی نبود. در عمل، ولایتِ طاغوت بود؛ ولایتِ استکبار بود؛ ولایت دشمنان دین بود. آن روز دوستان ما میخواندند: «الّلهم اجعلنا من‌المتمسّکین بولایة امیرالمؤمنین.» یعنی از خدا میخواستند که متمسّک به ولایت امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاة والسّلام باشند. امروز این دعا مستجاب شده است. ملت ایران، امروز با نظام اسلامیای که به تدبیر امام بزرگوار، از …