بهعکس، چون رقیبش رفته بود و دستگاههای استراق سمع امریکاییها در پشت مرز شوروی سابق، برچیده شده بود، باید از ما ممنون میشد و با ما همکاری و به ما کمک میکرد؛ ولی نکردند! چرا؟ برای خاطر این که آنها از دین، ضربه میخوردند. ایجاد یک حکومت دینی برای شوروی - بخصوص با همسایگی این جمهوریهای مسلمان نشین - همانقدر ضرر داشت که انقلاب برای امریکا و از دست رفتن نفوذ کمپانیهای امریکایی و مستشاران امریکایی، ضرر داشت!
دشمنی با انقلاب اسلامی هماندازهٔ آمریکا در جنگ
… که در ایران نفوذ داشتند؛ یا از لحاظ اقتصادی ضربه میدیدند، مثل کسانیکه از ایران، بهره میبردند؛ چه داخلیها، چه خارجیها - با انقلاب، دشمن شدند، هم دشمنان دین! یعنی کسانی که در دنیا به خاطر اهداف بلندمدت، یعنی بهخاطر ایدهها و تفکرها، با اصل دین مخالف بودند. لذا شوروی با انقلاب ما تقریباً همانقدر دشمنی کرد که امریکا! لااقل در جنگ، اینجور بود دیگر؛ در حالیکه شوروی، سابقهی حضور در ایران نداشت که از دست داده باشد.
اجازه ندادن عبور سیمخاردار خریداریشده برای ایران
در این دوران هشت سال جنگ، همهی دنیا - دنیایی که میتوانست به میدان بیاید - به عراق کمک کرد! من شاید یک وقت گفته باشم، ما سیمخاردار، لازم داشتیم، از جایی خریدیم؛ وقتی که به ایران میآوردند، چون جادهیی که از ترکیه میآمد، به دلیلی بسته بود، مجبور بودیم آنها را از طریق شوروی بیاوریم؛ اجازه ندادند! سیم خاردار را اجازه ندادند! ما در جنگ، آرپیجی لازم داشتیم - آنهایی که در جنگ بودند، میدانند دیگر، آرپیجی، یک سلاح انفرادی دمِ دستی است - ولی به ما نفروختند و اجازه ندادند به ما فروخته بشود! توجه میکنید!؟