رفتن به محتوای اصلی

ابرقدرت‌ها

نام‌های دیگر: ابرقدرت

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

قدرت‌های بزرگ جهانی، به‌ویژه آمریکا و شوروی، و سلطهٔ آنان بر ملت‌ها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در اولین کنگره بین‌المللی نهج‌‌البلاغه— ۱۳۶۰/۰۲/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۰۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

ابرقدرت‌ها با انقلاب ما مخالف بودند. و ابرقدرت‌ها مجسّمه‌ى شر و فسادند؛ شریر واقعى و درجه‌ى اوّل، ابرقدرت‌ها هستند؛ یعنى حکومتها و سردمدارانى که بخشى از دنیا در قبضه‌ى قدرت آنها است و در امور ملّتها هم ــ غیر از ملّت خودشان ــ دخالت میکنند. البتّه یک روز دو ابرقدرت در دنیا وجود داشت ــ ابرقدرت غرب که آمریکا بود و ابرقدرت شرق که شوروى بود ــ امروز این تقسیم‌بندى وجود ندارد؛ ترکیب و تشکیل سیاسى عالم به شکل دیگرى است، امّا امروز هم مثل همیشه، سران قدرتهاى بزرگ شیطانى که وجود آنها مجسّمه‌ى شر و فساد است، با این انقلاب از بن دندان مخالفند. چه کسى شک میکند در اینکه دولتى مثل دولت آمریکا مظهر شر و فساد است؟ چه عمل شرارت‌بارى را در دنیا سراغ دارید که اینها انجام نداده باشند؟ کشتار انسانها؛ دیدید که در طول این سالهاى متمادى در آفریقا، در آسیا، در آمریکاى لاتین، در خاورمیانه، در دریا، در صحرا، هر جایى که آمریکایى‌ها احساس کردند آنجا منافعى دارند و آن منافع متوقّف بر این است که عدّه‌اى انسان کشته بشوند، دریغ نکردند.[1] حالا شعار طرف‌دارى از حقوق بشر را میدهند! خب، همیشه شیطانهاى عالم همین‌‌جور بوده‌اند.
هدف سوم این است که اصل مذاکره با ایران، برای امریکا به عنوان ابرقدرت، بسیار مهم است. ممکن است بعضی تعجّب کنند و بگویند مگر ایران چیست که برای امریکای ابرقدرت، مهم است که با ایران پشت میز مذاکره بنشینند!؟ بله، بسیار مهّم است. اتّفاقاً چون ابرقدرت است، برایش خیلی مهّم است. ابرقدرت، یعنی آن قدرتی که از همه قدرتهای سیاسی دنیا بالاتر است و میتواند اراده خود را بر آنها تحمیل کند.

شاهدها (۴۴ پاراگراف)

ابرقدرت‌ها، دخالت‌کنندگان در امور ملت‌ها، مجسمهٔ شر و مخالف انقلاب

ابرقدرت‌ها با انقلاب ما مخالف بودند. و ابرقدرت‌ها مجسّمه‌ى شر و فسادند؛ شریر واقعى و درجه‌ى اوّل، ابرقدرت‌ها هستند؛ یعنى حکومتها و سردمدارانى که بخشى از دنیا در قبضه‌ى قدرت آنها است و در امور ملّتها هم ــ غیر از ملّت خودشان ــ دخالت میکنند. البتّه یک روز دو ابرقدرت در دنیا وجود داشت ــ ابرقدرت غرب که آمریکا بود و ابرقدرت شرق که شوروى بود ــ امروز این تقسیم‌بندى وجود ندارد؛ ترکیب و تشکیل سیاسى عالم به شکل دیگرى است، امّا امروز هم مثل همیشه، سران قدرتهاى بزرگ شیطانى که وجود آنها مجسّمه‌ى شر و فساد …

تحول در نگاه مردم به ابرقدرت‌ها و آشکار شدن شکست‌پذیری آنان به دست امام

… کردند که خود رؤسای جمهور آمریکا گفتند که خمینی ما را تحقیر کرد؛ واقعاً هم همین بود؛ امام و کارگزاران امام و جوانهایی که با اشاره‌ی دست امام حرکت میکردند، به معنای واقعی کلمه تحقیر کردند ابرقدرت‌ها را؛ اراده‌ی اینها را شکستند و اینها را از میدان خارج کردند. امام نشان داد که ابرقدرت‌ها ضربه‌پذیرند، شکست‌پذیرند که آینده هم همان را نشان داد؛ دیدید سرنوشت شوروی سابق که آن جور شد، این هم که آمریکای امروز است و این قضایای آمریکا را که ملاحظه میکنید! هیچ وقت تصوّر چنین چیزی نمیشد؛ امام این را از آن روز در دل مردم قرار داد که بدانند اینها شکست‌پذیرند و ضربه‌پذیرند.

تعریف منافع ناحق در کشورها و تشر زدن برای وادار کردن دولت‌ها به اطاعت

ببینید! شگرد کار ابرقدرت‌ها و قدرتهای بزرگ متجاوز تشر زدن است؛ این را بارها ما گفته‌ایم. قدرتهای متجاوزی که میخواهند در همه‌جا دست دراز کنند و همه‌جا دخالت کنند و به همه‌ی کشورها کار داشته باشند و در همه‌ی کشورها برای خودشان منافع تعریف کنند و اگرچنانچه آن منافع به هم خورد، بگویند فلان دولت، فلان کشور، فلان نظام با منافع ما برخورد کرده -یعنی در هر کشوری، در هر منطقه‌ای برای خودشان منافع تعریف میکنند بدون حق، بدون منطق، بدون یک استدلال صحیح؛ ابرقدرت‌ها این‌جوری هستند-، برای اینکه بتوانند این منافع را تأمین کنند و دولتهای هر منطقه‌ای را بتوانند وادار به اطاعت کنند، از خودشان بزرگ‌نمایی میکنند، تشر میزنند، اخم میکنند. یادتان هست اخمهایی که بعضی از دولتهای قبلی آمریکا میکردند، حالا هم یک‌جور دیگر.

پایان‌نیافتن جنگ در دنیا تا وقتی سلسله‌جنبان مسائل جهانی‌اند

لذا تا وقتی که ابرقدرتها سلسله‌جنبان مسائل جهانی هستند، جنگ در دنیا تمام نمیشود. جنگ برای آنها دارای منافع مادی است. این جنگ، جنگ در راه عدالت نیست. دروغ میگویند آمریکائیها و دیگران که میگویند ما جنگ میکنیم برای اینکه امنیت بدهیم؛ نه، درست عکس این است. هر جا حضور نظامی و حرکت نظامی دارند، موجب ناامنی و موجب بیعدالتی و موجب سخت کردن زندگی برای انسانها هستند. از وقتی که این ابزارهای مدرن در دنیا به وجود …

بی‌تقوایی مستکبران و وفا نکردن حتی به دوستان خود

دنیای سیاست جهانی، دنیای بیتقوائی است. بیتقوائی موجب شده است که مستکبران عالم حتی به دوستان خودشان هم وفا نکنند. دیدید بر سر صدام ملعونِ روسیاه چه آوردند؟ تا وقتی به او احتیاج داشتند، او را تقویت کردند. همین آمریکائیهادر دوران جنگ تحمیلىِ بر ما، آنچه توانستند به صدام حسین کمک کردند و پشتیبانی دادند. از نقشه‌ی هوائی و اطلاعات جاسوسی تا کمک تسلیحاتی، تا تقویت روحی، تا …

آشکار شدن ظاهری و پوشالی بودن قدرت ابرقدرت‌ها با ادامهٔ دشمنی‌شان

البته اینها از مخالفتها و خصومت و دشمنیشان دست برنخواهند داشت. ایرادی ندارد. این مکر الهی هم علیه خود آنهاست تا در دنیا بیشتر نشان داده بشود که قدرت ابرقدرتها چقدر ظاهری و پوشالی است.

ناتوانی قدرت توپ و تانک در برابر ایمان و ایستادگی ملت‌ها

ای ملت بزرگ ایران! ای جوانان عزیز! درسی را که شما دادید، ملتهای دیگر گرفتند؛ نه فقط آحاد ملتها، بلکه روشنفکرانشان هم گرفتند. امروز حماسه ملت ایران، در شعر و نثر و هنر بسیاری از کشورها منعکس است. چرا؟ چون ملت ایران با ایستادگی و شجاعتِ خود نشان داد که ابرقدرتها، این‌قدر هم که وانمود میکنند، قدرت ندارند؛ قدرت آنها، قدرت توپ و تانک است و قدرت توپ و تانک، با دل ملتها، با احساسات ملتها، با ایمان ملتها نمیتواند مبارزه کند. وقتی یک ملتْ محکم ایستاد، همه مراکز قدرت جهانی در مقابل او عاجز میشوند. ملتها تا امروز این را ثابت کرده‌اند. ملت ایران بارها با ایستادگی و با پیشرفت خود، عملاً دشمن را عقب راند و او را ناکام کرد. امروز هم آن چیزی که هدف اصلی دشمنان و سلطه‌گران است، همین است. ما امروز به‌عنوان ملت ایران، در راه پُرافتخاری قدم بر میداریم؛ حوادث …

تکیهٔ قدرت ابرقدرت‌ها بر هیبت و ارعاب دولت‌ها

حال ابرقدرتی با این همه ادّعا، با این همه باد و بروت جهانی و سیاسی، یک جا هست که برایش ارزش و اعتبار و احترامی قائل نمیشوند؛ آن یک جا کجاست؟ جمهوری اسلامی ایران. جمهوری اسلامی و ملت ایران، هیبت‌شکن ابرقدرت امریکا در دنیا شدند. من بارها عرض کرده‌ام که عمده قدرت ابرقدرتها، متّکی به هیبتشان است؛ هیبت آنهاست که میتواند کار کند. اینها همه‌جا که وارد میدان نمیشوند، تیر و تفنگ که به کار نمیبرند؛ تشر و هیبتشان است که رؤسای دولتها و رؤسای احزاب سیاسی دنیا را وادار میکند که دست و پایشان در مقابل اینها بلرزد و کوتاه بیایند.

ترساندن، ابزار ابرقدرت‌ها برای بیرون راندن ملت‌ها و دولت‌ها از میدان

الان مى‌شنفتم اخبار را؛ یکى از سردمداران یکى از مجموعه‌هاى مهمّ غربى،[8] گفته یک امپراتورى اسلامى در حال تحقّق و شکل‌گیرى است که به هیچ وسیله‌اى نمیشود او را ترساند. این نکته جالب است؛ نمیگوید نمیشود او را از بین برد؛ بحثِ از بین بردن نیست. خب معلوم است که ابرقدرت‌ها نمیتوانند یک ملّت را از بین ببرند؛ مگر میشود؟ باید بترسانند، ابرقدرت‌ها با ترساندن است که ملّتها را و دولتها را از میدان خارج میکنند؛ نهیب میزنند، دست و پایشان میلرزد، میروند کنار. ما دیدیم، بنده هم در آن دوره‌ى قبل، در سفرهایى که در مجامع جهانى بودم، دیدم. در همین سفرى هم که رییس‌جمهور عزیزمان[9] رفته بود به کنفرانس اسلامى،[10] اطّلاع پیدا کردیم همین ‌جور بوده؛ دلشان با یک حرفهایى هماهنگ است امّا میترسند. مخصوص دولتها [هم] نیست؛ ملّتها …

پوچی ادعای تخلف‌ناپذیری ارادهٔ ابرقدرت‌ها و توان ملت‌ها در ناکام کردن آنها

و نکته‌ى دوّم این است که مسلمانها اگر اراده کنند میتوانند این خطر را مهار بزنند و متوقّف کنند. ابرقدرت‌ها وانمود کرده بودند که اراده‌ى آنها تخلّف‌ناپذیر است؛ یک‌ بار در انقلاب ما، یک ‌بار در طول هشت سال جنگ تحمیلى و بارها در حوادث گوناگون و امروز در قضایاى خلیج فارس بوضوح معلوم شد که این ادّعا پوچ است. ابرقدرت‌ها با تشر، با هیبت، با ابّهتِ ابرقدرتى کارشان را پیش میبرند وَالّا از لحاظ قدرت محسوس و ملموس اگر ملّتى بخواهد و اراده کند، میتواند آنها را ناکام کند. امروز در خلیج ‌فارس این تجربه‌ى دیگرى است که نشان داده میشود. معلوم شد آن‌جور که ادّعا میشد و آمریکا خیال میکرد و ادّعا میکرد و محاسبه میکرد ــ مثل بسیارى از مواقع این محاسبه هم غلط از آب در آمد ــ نتوانستند ظرف چند روز کارشان را از پیش ببرند؛ چند ماه انتظار …

شکست هیمنهٔ دو ابرقدرت در رابطه با دولت‌های ضعیف با پیروزی انقلاب

اوّل اینکه هیمنه‌ى دو ابرقدرتِ آن روز دنیا را در رابطه‌شان با دولتهاى ضعیف جهان، شکستى سخت داد و ابّهتى را که بمرور در چشم ملّتها و دولتها به دست آورده بودند، بشدّت تضعیف کرد.

حکومت با هیبت بیش از پول و سلاح و قدرت واقعی

ببینید! خصوصیّت ابرقدرت این است که به مردم دنیا تفهیم بکند که هیچ کس در مقابل او تاب ایستادگى و مقاومت ندارد. بنده یک وقتى چند سال پیش از این،[3] گفتم که ابرقدرت‌ها بیش از آنچه با پولشان و سلاحشان زندگى بکنند و قدرت نشان بدهند و حکومت بکنند، با هیبتشان زندگى میکنند و فرمان میرانند و حکومت میکنند. حقیقتاً هیبت ابرقدرت‌ها و هیبت آمریکا و تا چندى پیش شوروى، ملّتها را و دولتها را و رجال را و سیاستمدارها را در بسیارى از نقاط دنیا ‌-شاید بتوانم بگویم در همه جاى دنیا- میلرزاند. من این را بارها نقل کرده‌ام که در یکى از مجامع بین‌المللى که من یک نطق[4] خیلى …

سقوط یک ابرقدرت و تبدیل‌شدن ابرقدرت‌ها به دولتی معمولی

… قدرت ملّتها، در جهت حاکمیّت نظامهاى متّکى به آحاد مردم و محبوب مردم، و در جهت عکس زورگویى و سلطه از هر نوعش؛ چه نوع ارتجاعى و استبدادى و سلطنتی‌اش، چه نوع مدرن و آمریکایی‌اش. مگر نه این است که امروز آنچه ساقط شده، فقط یک دولت یا یک حکومت در یک جاى دنیا نیست؛ یک ابرقدرت ساقط شده؛ مسئله، مسئله‌ی سقوط ابرقدرت‌ها است. قبلاً امپراتوری‌هایى از قبیل پرتغال و اسپانیا و انگلیس و مانند اینها را دیده بودیم که یک روز امپراتورى بودند، یک روز [هم] تبدیل شدند به یک دولت خیلى معمولى. کسى باور نمیکرد که ابرقدرت‌هاى اواخر قرن بیستم هم ممکن است یک روز تبدیل بشوند به یک دولت معمولى؛ [ولى] امروز داریم این را می‌بینیم.

ابرقدرت یعنی قدرتی که اراده‌اش را بر دیگر قدرت‌ها تحمیل می‌کند

… که اصل مذاکره با ایران، برای امریکا به عنوان ابرقدرت، بسیار مهم است. ممکن است بعضی تعجّب کنند و بگویند مگر ایران چیست که برای امریکای ابرقدرت، مهم است که با ایران پشت میز مذاکره بنشینند!؟ بله، بسیار مهّم است. اتّفاقاً چون ابرقدرت است، برایش خیلی مهّم است. ابرقدرت، یعنی آن قدرتی که از همه قدرتهای سیاسی دنیا بالاتر است و میتواند اراده خود را بر آنها تحمیل کند.

انگیزهٔ آمریکا و شوروی و دنباله‌هایشان در حمله به ایران

امّا مسئله‌ی چرایی: «چرا این جنگ آغاز شد؟». من عرض میکنم انگیزه‌ی حمله‌ی به مرزهای ایران انقلابی مخصوص صدّام و حزب بعث نبود. شاید بتوان گفت که انگیزه‌ی سردمداران نظم جهانیِ آن روز از صدّام برای حمله‌ی به مرزهای ایران بسیار بیشتر، و حدّاقل به اندازه‌ی او بود. یعنی آن روز دو قدرت بزرگ در دنیا بودند و هر کدام دنباله‌هایی داشتند؛ آن دو قدرت، آمریکا بود و شوروی سابق؛ دنباله‌ی هر کدام هم یک مجموعه‌هایی ــ دولتهایی، نظامهای سیاسی‌ای ــ بودند؛ تقریباً همه‌ی اینها در این قضیّه انگیزه داشتند. جمهوری اسلامی، ایران اسلامی برای اینها یک عنصر غیر قابل تحمّل بود؛ چرا؟ سؤال این است: چرا ایران اسلامی غیر قابل تحمّل بود؟ ما که آن روز علیه کسی اقدامی نکرده بودیم. حالا امروز به ما میگویند شما به فلان جا موشک دادید، به فلان جا پهپاد دادید، [امّا] آن روز که …

انتظار برای فرصت و تحریک صدام به حمله به ایران

همه‌ی اینها ــ چه آمریکا، چه شوروی، چه کشورهای ناتو که دنباله‌رو آمریکا بودند، چه کشورهای پیمان ورشو که دنباله‌رو شوروی بودند ــ منتظر یک فرصت بودند، صدّام آن فرصت را برای اینها فراهم کرد؛ آدم جاه‌طلب، قدرت‌طلب، طمّاع، پُررو، وقیح، ظالم، بی‌ملاحظه، دم دست ایران، پشت مرزهای ایران؛ این را تحریک کردند و به کشورمان حمله کرد. امروز بعضی‌ها از داخلِ خودمان جمهوری اسلامی را ملامت میکنند که «جمهوری اسلامی با دنیا بد است، با دنیا قهر است»؛ این خلاف واقع است؛ چنین چیزی نیست. اگر منظور این است که ما با دنیا کار سیاسی، کار اقتصادی، تعامل یا رفت‌وآمد نداریم، خب واضح است که این خلاف واقع …

ویژه‌خواری در مسائل عمومی بشریت از خصوصیات ابرقدرت‌ها و آمریکا

درس بعدیِ این حرکت شما حضور امنیّت‌ساز بود. این حضور شما در مناطق دوردست،‌ در اقصیٰ نقاط اقیانوس آرام و اقیانوس اطلس، کمک به امنیّت کشور بود. شما نشان دادید که دریا مال همه است، دریاهای آزاد مخصوص کسی نیست. این ابرقدرت‌ها اگر بتوانند، اقیانوسها را هم به اسم خودشان سند میزنند تا دست دیگران کوتاه بشود. ویژه‌خواریِ در مسائل عمومیِ مربوط به بشریّت، جزو خصوصیّات ابرقدرت‌ها است، جزو خصوصیّات آمریکا است؛ شما این را نقض کردید. اگرچه در همین سفر هم البتّه علیه شما اقدامات خصمانه‌ای انجام دادند، کارهایی کردند برای اینکه حرکت شما را نیمه‌کاره بگذارند یا خراب کنند؛ [امّا] شما بر آنها چیره شدید؛ شما ثابت کردید که دریاهای آزاد متعلّق به همه است. یکی از نتایج روشن …

ناتوانی امروز ابرقدرت‌ها در انجام چنین تحمیل‌هایی

… در مجموعه‌ی هیئت حاکمه‌ی آمریکا مثل انگلیسی‌های قرن نوزدهم حرف میزنند؛ یعنی از دنیا و از تاریخ، واقعاً دو قرن عقبند! یک‌جوری حرف میزنند که فرض کنید لُردکُرزُن[6] در یک زمانی در خلیج فارس نسبت به ایران یا نسبت به منطقه حرف میزد؛ حرف‌زدنشان این‌جوری است؛ دنیا فرق کرده. امروز ابرقدرت‌ها چنین قدرتی ندارند، چنین توانایی‌ای ندارند، عُرضه‌ی یک چنین کاری را ندارند؛ بعد هم طرف، جمهوری اسلامی است؛ طرف، فلان کشورِ عقب‌افتاده‌یِ فلان قارّه نیست که شما هم هرچه که دلتان بخواهد بگویید؛ نخیر، جمهوری اسلامی است، با توانایی‌هایی که خود شما بعضی از این توانایی‌ها را می‌شناسید، بعضی را هم که نمی‌شناسید ممکن است در هنگام عمل …

بی‌باکی ابرقدرت‌ها از کشتار و ویرانی برای منافع نامشروع خود

… چطور آتش جنگ را برمی‌افروزند بین مردم به بهانه‌ی شیعه و سنّی؛ آنجایی هم که مسئله‌ی شیعه و سنّی نیست، اسم شیعه و سنّی رویش میگذارند، که من مکرّر اشاره کرده‌ام به مواردی از اینها؛ حاضرند منطقه را به آتش بکشند، برای خاطر مقاصد سیاسی؛ ابرقدرتها این‌جوریاند. ابرقدرتها از اینکه یک انفجاری در فلان محلّه‌ی فلان شهر عراق رخ بدهد، پنجاه نفر در این انفجار کشته بشوند، هیچ باکی ندارند؛ از اینکه در کشور سوریه حوادثی به‌وجود بیاید که یک کشور بتدریج تبدیل بشود به ویرانه؛ یا در مصر یا در نقاط دیگر، هیچ باکی ندارند. برای منافع نامشروع خودشان ابرقدرتها -آمریکا و امثال آمریکا- از این قبیل کارها انجام میدهند. حالا این رویکرد جدیدی که آمریکاییها در مورد سوریه دارند،[3] امیدواریم جدّی باشد؛ این هم باز یک بازی سیاسی دیگری نباشد؛ هفته‌ها است که دارند مردم این منطقه را تهدید میکنند به ایجاد یک جنگ، ایجاد یک درگیری پرخسارت، برای خاطر منافعی که برای خودشان تعریف …

ارتش‌های جهان، وسیلهٔ زورگویی ابرقدرت‌ها و حرص قدرتمندان

… بلکه در کنار آن، اقتدار معنوىِ آنها وابسته به نیروی ایمانىِ آنهاست. برای خدا، برای انسانیت، برای گسترش توحید و برای دفاع از ارزشهای اصیل است که سرباز ایرانی و نظامىِ ایرانی و جوان مسلح ایرانىِ اسلامی، در این کسوت در می‌آید و خود را آماده نگاه میدارد. اگر در دنیای مادىِ امروز و در طول تاریخ، ارتشها برای فرونشاندن آتش حرص و طمع قدرتمندان به وجود آمده‌اند و به کار گرفته شده‌اند و اگر امروز ارتشهای مسلح عالم وسیله‌ی زورگوئی ابرقدرتها به حساب میآیند، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران جانفدایان فضائلند و برای تثبیت فضائل انسانی و ارزشهای الهی است که تمرین و مقاومت میکنند و در میدانها میایستند؛ این است آن چیزی که در نهایت، پیروزی قطعی و قاطع را به دست خواهد آورد. این را باید حفظ کنید.

زندگی با تهدید بیش از واقعیت برای مرعوب کردن طرف مقابل

این ناکامی دولت آمریکا نیست؟ ناکامی از این بالاتر؟ در فلسطین ناکام شدند، در عراق ناکام شدند، در تسلط بر افغانستانِ ضعیف حتّی ناکام شدند، در پیاده کردن نقشه‌های خود در کشور لبنان ناکام شدند. البته زبانشان باز است، تهدیدشان همیشگی است. ابرقدرتها، بیش از آنچه با واقعیت حقیقىِ وجود خودشان زندگی کنند، با تهدید خودشان زندگی میکنند، برای اینکه طرف مقابل را مرعوب کنند.

هموار شدن تجاوزهای بزرگ با بهانه‌های کوچک

… نیروهای مسلح باید نیرومند باشند. دنیا، دنیای تجاوزگری است؛ دنیای محکومِ سیاست سلطه است. انگیزه‌ی سلطه‌طلبی در سلطه‌گران عالم، در نظامهای مستکبر، به همه‌ی ملتها هشدار میدهد که ساخت درونی خود و آمادگیهای لازم را برای تقویت این ساخت به وجود بیاورند وتقویت کنند. بهانه‌های کوچک برای ابرقدرتها، آن‌جائی که بتوانند و جرأت بکنند، راه را به سوی تجاوزهای بزرگ هموار میکند.

برخوردار نبودن ابرقدرت‌ها از ایمان و عزم استوار

امروز دنیا از لحاظ ابزارهای مادی - از جمله ابزارهای نظامی - پیشرفت های زیادی کرده است؛ اما همچنان نقطه ی اصلی برای هر پیروزی و شکستی، انسان است. ابزارهای مجهز وقتی به کار می آیند که دلهای باایمان و اراده ها و عزم های استواری، آنها را هدایت کنند. این چیزی است که ابرقدرت ها از آن برخوردار نیستند. این چیزی است که همه ی ملتها را به حفظ عزم و اراده ی پولادینِ خودشان دعوت می کند و به آنها نوید فتح و پیروزی می دهد؛ ولو پیروزی بر قدرتهایی که تا دندان مسلح اند. ضعف ها، اشتباه ها، ناآمادگی ها و تن ندادن به کارهای بزرگ و دشوار و تحمل نکردن سختی ها یک ملت را …

ابرقدرت منحصری که مطالبات خود را به هر کیفیت می‌گیرد

… و بولدوزر خراب میکند، اما وجودش لازم است؛ یا اگر در یک فیلم باشد، بدلکارِ جسورِ هیجان‌طلبی لازم است. بعد از انتخاب رئیس جمهور کنونی امریکا، این شرط هم تحقّق پیدا کرد. او آدمی است به‌طور طبیعی دارای خُلقیّاتی متناسب با این روحیه تجاوزگرانه و ماجراجویانه. آنها میخواهند این روحیه را در دنیا به همه - چه دشمنان و چه حتّی دوستانشان - تفهیم کنند که مایلند رفتار آنها در سطح بین‌المللی، رفتار ابرقدرت منحصری باشد که برای خودش حقوق و مطالباتی دارد و میخواهد این مطالبات را به هر کیفیّتی که ممکن باشد، بگیرد.

مرعوب کردن، ابزار ابرقدرت‌ها و اثر هیبت آنها بیش از سلاح

یک نبایدِ لازم هم داریم و آن مرعوب نشدن است. بزرگترین خطا و زیان و خطر برای یک کشور در چنین شرایطی این است که دشمن احساس کند که توانسته است او را مرعوب کند. اصلاً یکی از ابزار ابرقدرتها مرعوب کردن است. گاهی اوقات هیبت ابرقدرتی در مقابل ضعفا تأثیرش از سلاح بیشتر است. بعضی کسان از ترس ابرقدرت همان بلایی را سر خودشان می‌آورند که آن ابرقدرت ممکن است سر آنها در بیاورد. مرعوب نشوید! بعضی کسان در گفتگوهای گوناگونی که این روزها وجود دارد، طوری حرف میزنند، به گونه‌ای عمل میکنند که آن انضباط لازمی را که در این شرایط، کشور به آن احتیاج دارد، بر هم میزنند. به نظر ما برخی از روی کج‌سلیقگی است و برخی نیز نتیجه همین مرعوب شدن است.

دوران دو ابرقدرت آمریکا و شوروی و مناطق نفوذشان

یک روز دو ابرقدرت در دنیا بودند - امریکا و شوروی - و هر کدام منطقه نفوذی داشتند؛ هر کار هم میخواستند، میتوانستند بکنند. حتّی امریکا در مقابل آن دشمن، موشکهای امریکایی - کروز و غیره - را در کشورهای اروپایی مستقر کرده بود؛ بیچاره اروپاییها هم چاره‌ای نداشتند، حرفی هم نمیزدند؛ چون به عنوان دفاع در مقابل شوروی سابق بود. شوروی هم در منطقه نفوذ خودش، این کارها را میکرد. امروز که …

همدستی دو ابرقدرت برای برگرداندن ملت ایران از اسلام و ناکامی آنان

امروز این ملت، ملتی است که در مقابل هیچ قدرتی در دنیا مرعوب نیست. این، چیز کمی نیست. این ملت، احساس قدرت میکند. روزی در این دنیا، دو ابرقدرت دست به دست هم دادند و با این که در همه مسائل، یا بسیاری از مسائل ضدّ هم بودند، در این مسأله یکی شدند تا این ملت را از راه اسلام برگردانند و او را پشیمان کنند و در را بر همان پاشنه قبلی بچرخانند؛ اما نتوانستند. واللَّه هیچ قدرتی امروز در دنیا نمیتواند ملت ایران را از راه پرافتخار اسلام و قرآن برگرداند. کسانی که غیر ازاین گمان میکنند، چه فکر میکنند؟

همکاری دو ابرقدرت علیه جمهوری اسلامی و وادار کردن رژیم بعثی به فشار

ملّت ایران که با این کارها شکست نمیخورد. یک روزى بود که دو ابرقدرت در دنیا بود و تمام دنیا زیر نفود آنها بود و هر دو ابرقدرت علیه جمهورى اسلامى، دست همکارى به یکدیگر داده بودند و با هم همکارى میکردند؛ و یک دولتى مثل رژیم بعثى عراق را وادار کرده بودند که با استفاده‌ى از پشتیبانى‌هاى آنها، انواع فشارها را بر این ملّت بیاورد. شما دیدید که هر چه گذشت، ملّت بزرگ ایران قوى‌تر شد، عزیزتر شد، مصمّم‌تر شد، استقامتش بیشتر شد. مگر میتوانند با ملّت بزرگ ما، با ملّت مؤمن ما، مقابله‌اى بکنند که به شکست خود آنها منتهى نشود؟ هر کار بکنند به ضرر خود آنها است.

وانمود به ابدی و تغییرناپذیر بودن قدرت خود برای تسلیم دیگران

… آن‌که با حذفش به کلى دنیا عوض شد، همین قطب شرق بود که کسى این گمان را درباره‌اش نداشت. این، درس مهمى است، که در صحنه‌ى سیاست عالم، ما وقتى مى‌خواهیم وضع خود و محاذات خودمان را با قدرتها و دولتها در نظر بگیریم، هرگز این را فرض نکنیم که این، یک شکل ابدى دارد. صرفه و صلاح قدرتهاى بزرگ این است که وانمود کنند این قدرت، ابدى است؛ تغییر ناپذیر است؛ چاره‌اى ندارید و باید با این وضع بسازید. چه کار مى‌توانید بکنید!؟ اتم دارد، فنآورى دارد، علم دارد، دانشمند دارد؛ حال شما تلاش کنید، مثلاً چه کار مى‌توانید بکنید!؟ صرفه‌ى آنها در این است که این را به ما وانمود کنند. اما واقعیت قضیه، این نیست. اتم داشت، علم داشت، فنآورى داشت، اول فاتح فضا بود، آخرش هم …

زوال یک ابرقدرت مایهٔ امید ملت‌های ضعیف و عبرت هوشمندان

… دست آوردند، کشورها و ملتهای مسلمان نیز به این امتیازات برسند. میلیونها مسلمان در این منطقه و در همسایگی ما توانستند آشکارا و با صراحت، آرزوها، آرمانهای اسلامی و فرهنگ خود را بر زبان بیاورند و آن را مطرح کنند؛ در حالی که دهها سال از این حقّ طبیعی محروم بودند. جهت دوم این است که زوال یک ابر قدرت در دوران کنونی، که دوران تاخت و تاز ابرقدرتها در صحنه جهانی و عرصه زندگی ملتها بود، حادثه‌ای است که می‌تواند ملتهای ضعیف را امیدوار کند؛ برای هوشمندان عالم عبرتی باشد و فروغ امیدی در دل بسیاری از مردم عالم بیفروزد.