برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیاتحاد جماهیر شوروی، سیاستهای آن و روابطش با ایران تا فروپاشی.
امام خمینی
بیاعتقادی به خدا، مشکل اصلی شوروی نه مالکیت و اقتصاد و آزادی
جناب آقای گورباچف، باید به حقیقت رو آورد. مشکل اصلی کشور شما مسئله مالکیت و اقتصاد و آزادی نیست. مشکل شما عدم اعتقاد واقعی به خداست. همان مشکلی که غرب را هم به ابتذال و بن بست کشیده و یا خواهد کشید. مشکل اصلی شما مبارزه طولانی و بیهوده با خدا و مبدا هستی و آفرینش است.
تضاد ادعای حمایت از تودهها با عمل سران؛ کرملین بدتر از آمریکا
یعنی پیروان ادعایی. الآن دارند خودشان را مهیا میکنند برای عید میلاد حضرت عیسی، چه اشخاصی؟ اشخاصی که با عیسی مخالفت دارند، با خدای عیسی مخالفت دارند، اعتقاد به عیسی ندارند، لکن خودشان را میچسبانند به او. آن نصف دیگر عالم مال آنهایی است که ادعا میکنند که ما برای تودههای مردم، برای ضعفا، برای چی داریم زی[9] میکنیم، نمیخواهیم دیگر آن جهات قلدری در عالم باشد، میخواهیم همه مردم یک جور باشند. آنها هم آن طایفه اکثراً وقتی سراغ سرانشان میرویم میبینم که کرملین از امریکا بدتر است. لنین با مردم آن کرد، استالین آن کرد، اینها هم دارند این میکنند. آن ادّعا و آن عمل.
تداوم اختناق و تحمیل حکومت با سرنیزه
و ما وقتی مقایسه کنیم ما بین این جمهوری تازه ولادت پیدا کرده سه ساله با انقلابات بیست ساله، سی ساله، شصت ساله، ما میبینیم که هیچ طرف مقایسه نیست. کشتاری که در آن انقلابها شده است، میلیونها گاهی آدم کشته شده است، اختناقی که بوده است تا حالا هم هست. شوروی تا حالا هم توی اختناق است، زندگی او به این است که با سرنیزه به مردم تحمیل بکند. یک روز سرنیزه را بردارند ملتش این طور نیست که با او موافقند و ما هیچ اصلًا- بر خلاف همه انقلابات- ابداً هیچ اختناقی حالایش هم نیست، آن وقت هم نبوده. اصلًا، دروازهها [باز] بود، هر کس هر چه دلش میخواست میگفت، هر روزنامهای هر چه دلش میخواست مینوشت، هر کسی …
کمبود خواربار و اختلافات داخلی مهارشده با سرنیزه پس از شصت سال
و لهذا این هدیه الهی که خدای تبارک و تعالی نصیب ملت ما کرده است ما باید غفلت از شکرش نکنیم. باید تشکر کنیم خدا را که مردم را این طور با هم، هم نظر، هم راه، هم مقصد کرده است. و اشکالات هم اگر هست، خوب، البته همه جا اشکالات هست نمیشود گفت که شوروی شصت و چند سال است که انقلاب کرده است [مشکلی ندارد] مع ذلک، الآن خواربارشان نیست، همین صفهایی که اینجا میبینید آنجا هم هست، خواربار آنها محتاج به امریکاست، مع ذلک، اختلافات داخلی زیاد است، با سرنیزه جلویش را گرفتند. اگر یک روز سرنیزه را بردارد کرملین، میفهمد که آن وقت خود شوروی چه خبر است؛ همه با شوروی مخالفند. اما اینجا الآن همه با هم موافق، همه دوست، هیچ سرنیزهای توی کار نیست. هیچ دعوایی نیست، همه با هم دوست هستند، همه با هم رفیقند. البته گِله هم هست، اما گله برادرانه هست، گلههایی است که قابل حل است. و یک انقلاب به این بزرگی، من گمان نکنم هیچ انقلابی به این …
هشدار به سفیر شوروی دربارهٔ ناتوانی در مهار ملت افغانستان
… اینها کار را کردهاند. حالا آمدهاند دارند میگویند. دولتی هم در کار نبوده- دولت هم بعد خودشان درست کردهاند- لکن به او گفتم که این اشتباه است از شما. ممکن است برای شما که قدرتمند هستید، یک کشوری را بگیرید. این آسان است برای شما. قوای زیاد دارید، میگیرید. اما یک ملت را نمیتوانید مهار کنید. شما وقتی وارد شدید در آنجا، نمیتوانید پیش ببرید و مزاحمت برای شما همچو ایجاد میشود که فَشَل[5] میشوید، لکن کاری کرده بودند و بنا هم داشتند بکنند. نه این بود که میخواستند حالا استمزاج[6] کنند؛ از من اجازه بگیرد شوروی که مملکت اسلامی را برویم بگیریم.
زاویه پیدا کردن انقلاب از آغاز و عمل نکردن به وعدههای مردمی
… ما هم مطالعه میکردیم. تا قبل از سقوط شوروی، خیلی از این زوایای دشوار و تلخ پنهان بود؛ بعد از سقوط شوروی بود که خیلی چیزها معلوم شد، که چه کارهائی میکردند، چه محدودیتهائی بوده. ادبیاتی که آفریده شد، نشاندهندهی سختی زندگی مردم در دوران حکومت شوروی بوده. یعنی انقلاب بکل از اول زاویه پیدا کرد؛ نه اینکه استمرار پیدا نکرد، اصلاً به وعدههای اولیه عمل نشد.
تجربهٔ ناموفق غربی برآمده از افکار مارکس و انگلس
… اول را - که استشمام می کردند جنگی دارد راه می افتد - بگیرند؛ اما نتوانستند و همه ی این تلاش ها هدر رفت. تلاش آنها برای ایجاد حاکمیت سوسیالیستی بود. بعد از اندکی، این حاکمیت در روسیه ی تزاری به وجود آمد؛ آن هم شد یک تجربه ی ناموفق دیگر برای این حرکت غربی. تجربه ی شوروی هم تجربه ی غربی هاست؛ متعلق به شرق نیست. درست است که در بلوک بندی می گفتند شرق و غرب، اما آن هم متعلق به اروپاست؛ آن هم برآمده ی از افکار اروپایی ها و از تفکر مارکس و انگلس است؛ یعنی یک تجربه ی ناموفق.
جلوگیری از عبور سیم خاردار برای ایران در عین تجهیز کامل عراق
من بارها گفتهام، ما یک وقت میخواستیم برای جبههها سیم خاردار - که در داخل کشور نداشتیم و تولید نمیشد - از جایی وارد کنیم. همین شوروی سابق اجازه نداد ما سیم خاردار را از داخل کشورش عبور دهیم و به ایران بیاوریم. گفت این وسیله جنگی است! یعنی ادّعا این بود که آنها به دو طرف جنگ کمک نمیکنند! این در حالی بود که هواپیمای روسی، موشک روسی، کارشناس روسی، افسر روسی، مواد منفجره روسی و تمام امکانات روسی، آن طرف جبهه در اختیار دشمن و طرف مقابل ما در این جنگ بود!
مخالفت صریح با اشغال افغانستان با وجود توصیه به ملاحظه در دوران جنگ
… اشغال شوروی بود. بارها در مجامع جهانی، در ملاقاتها و در گفتگوها به ما میگفتند، شما امروز که دچار جنگ هستید، برای اینکه حمایت شوروی را جلب کنید، این قدر دم از افغانستان نزنید و شوروی را به خاطر دخالت در افغانستان تقبیح نکنید! بله؛ این یک روش معمولی دنیاست؛ اما جمهوری اسلامی این را قبول نکرد. ما چون دخالت شوروی در افغانستان را، دخالت بناحق در یک کشور مسلمان میدانستیم، با آن مخالفت کردیم؛ در مجامع جهانی اعلام کردیم؛ آن روز به خود شورویها هم صریحاً گفتیم. البته نتیجهاش هم این میشد که آن روز ابرقدرت شوروی با همهی قوّت و توان و تجهیزاتش، نسبت به جمهوری اسلامی احساس دشمنی میکرد. طبیعت نظام اسلامی این است که آنجایی که حقّ است، آن حق را بگوید؛ آنجایی که پای یک ملت مسلمان در میان است، دچار ملاحظه کاری نشود.
دشمنی با انقلاب به سبب زیان حکومت دینی برای آن
بهعکس، چون رقیبش رفته بود و دستگاههای استراق سمع امریکاییها در پشت مرز شوروی سابق، برچیده شده بود، باید از ما ممنون میشد و با ما همکاری و به ما کمک میکرد؛ ولی نکردند! چرا؟ برای خاطر این که آنها از دین، ضربه میخوردند. ایجاد یک حکومت دینی برای شوروی - بخصوص با همسایگی این جمهوریهای مسلمان نشین - همانقدر ضرر داشت که انقلاب برای امریکا و از دست رفتن نفوذ کمپانیهای امریکایی و مستشاران امریکایی، ضرر داشت!