البتّه در این زمینه نقش شهید صدوقی نباید فراموش بشود؛ شهید صدوقی فقط یک روحانی فعّال نبود، یک رهبر بود؛ بنده این را از نزدیک در یزد مشاهده کردم. در همان حدود ماههایِ مهر و آبان که بنده از تبعید برمیگشتم، از جیرفت آمدم رسیدم یزد و چند روز منزل آقای صدوقی ماندم، دیدم ایشان چه کار میکند؛ به معنای واقعی کلمه حرکت مردم را رهبری میکرد، فرماندهی میکرد، لحظه به لحظه تصمیم میگرفت؛ من در خانهی ایشان از نزدیک شاهد بودم. البتّه از قبل هم شنیده بودم؛ وقتی در ایرانشهر یا جیرفت در تبعید بودیم، یزدیها به خاطر آقای راشد که آنجا با ما بود میآمدند میرفتند، میگفتند وضع شهید صدوقی را؛ لکن آنچه من دیدم از نزدیک، به معنای واقعی کلمه ایشان رهبری …
شهادت آیتالله صدوقی، یار دیرین امام و از پیشاهنگان انقلاب
در همین ایّام، خاطرههایى که براى ملّت ما وجود دارد، یکى دو نمونه از این حوادث را به یاد ما میآورد: یکى از آنها، شهادت مرحوم آیتالله صدوقى [است]؛[2] عالم بزرگوار و یکى از پیشاهنگان انقلاب و یار صمیمىِ دیرین امام امّت و زبان گویاى انقلاب و شخصیّت برجسته و ممتازى که حقّاً یکى از پشتوانههاى باارزش انقلاب ما محسوب میشد. شهادت ایشان -که سوّمین شهید محراب در زمان ما بودند- یک درس و یک حادثهی آموزنده بود. و همانطور که عرض کردم، این حادثه خباثت و دنائت[3] دشمن را نشان داد؛ دشمنهاى ما آنچنان کسانى هستند که با مرد خدا و دین، با پیرمرد نورانى و باصفا و با انسان پاکباختهاى مثل این بزرگوار، آنچنان کینهتوزانه برخورد میکنند که نظیر آن را انسان جز در رفتار …
رهبر دینی، سیاسی و فرهنگی و انقلابی تمامعیار در یزد
… نچشیده بود؛ مردم شهرهای مختلف این کشور هر کدام به قدر توانائیشان، به قدر همتشان برای به سرانجام رساندن این حرکت عظیم کاری میکردند، من آمدم یزد. وضعیتی که در شهر یزد من دیدم، برای من شگفتآور بود. آن روحیهی پرتپش انقلابی در کنار نظم و انضباط و آرامش و متانت. در این شهر من مرحوم آیةاللَّه شهید صدوقی را - در آن دوره نه به عنوان فقط یک روحانی برجسته در یک شهر بلکه به عنوان یک رهبر دینی و سیاسی و فرهنگی؛ یک رهبر انقلابی تمامعیار در این شهر یزد و در شهرهای سرتاسر استان - مشاهده کردم و احساس کردم. چند روزی من در یزد بودم، وضع شهر را دیدم. از تبعید میآمدم، شهرهای دیگر را هم دیده بودم و بعد دیدم؛ اما وضع یزد بدون اغراق یک وضع استثنائی بود. دربارهی مناقب مردم عزیز یزد لازم است مثل منی آنچه را که میبیند و میداند و احساس میکند، مخلصانه با شما مردم یزد و با …
تشویق و تقدیر از خیاطخانههای پشتیبانی جبهه
… بنده بعضی را دیدم، بعضی را هم شنیدم؛ مثلاً فرض کنید که از هنر حفر قنات یزد استفاده کردن و کانالهایی زیر زمین درست کردن برای نیاز رزمندگان، یا از زنان فعّال خانهدار در داخل یزد برای [خدمت در] خیّاطخانه استفاده کردن. خیّاطخانههای وسیعی در یزد ایجاد شد؛ اوّل در یک مرکز، بعد گسترش پیدا کرد و مرحوم شهید صدوقی[2] (رضوان الله علیه) تشویق کردند، تقدیر کردند، این کار رواج پیدا کرد که اینها لباس برای رزمندگان فراهم میکردند، تهیّه میکردند و میفرستادند به جبهه. یا در خودِ پادگان یا اردوگاهِ تیپّ الغدیر که بنده [هم] رفتم، یک حمّام ساخته بودند -که بنده داخل آن حمّام رفتم- مثل حمّامهای خیلی خوب شهری: دوشهای متعدّد، سربینهی[3] حمّام؛ اینها کارهای ابتکاری است، یعنی چیزهایی که انسان جاهای دیگر اینها را مشاهده نمیکرد؛ …
حضور در مجلس اربعین شهدای تبریز در یزد
یزدیها حقّ عظیمی بر گردنِ خود انقلاب هم دارند و آن همین مسئلهی دهم فروردینی است که آقایان اشاره کردند. دهم فروردین در شرایط حسّاسی تشکیل شد؛[4] یعنی در تبریز کشتار شده بود، حرکت مردم سرکوب شده بود -البتّه قیام تبریز هم قیام فوقالعادهای بود- در یک چنین شرایطی یزدیها جلسهی اربعین تشکیل دادند و خودِ مرحوم شهید صدوقی شرکت کرد؛ البتّه مرحوم آقای فلسفی[5] هم بود که منبر نرفت، آقای راشد[6] و دیگران منبر رفتند و آن حوادث دردناک، امّا از یک نظر بهجتآفرین به وقوع پیوست که نشاندهندهی حرکت عظیم مردم یزد بود. اینها چیزهایی است که مهم است.
درود به روح شهید آیتالله صدوقی در سالگرد شهادت
اینجانب این مصیبت را به خانواده و بازماندگان آن مرحوم و نیز به جامعهی روحانیت یزد و عموم مردم با ایمان و وفادار آن سامان تسلیت عرض میکنم و برای خاندان گرامی صدوقی و دیگر بازماندگان صبر جمیل و اجر جزیل مسألت میکنم و به روح شهید آیتالله صدوقی که این روزها مصادف با سالگرد شهادت ایشان است درود میفرستم.