شهادت پنج امام جمعهٔ مجتهد و پارسا به دست دشمن در نماز جمعه
آنها به تبلیغات هم اکتفا نکردند و نماز جمعه را مورد تهاجم خونین قرار دادند. پنج امام جمعه معتبر معروف را به شهادت رساندند: مرحوم آیةالله قاضی، مرحوم آیةالله مدنی، مرحوم آیةالله صدوقی، مرحوم آیةالله دستغیب، مرحوم آیةالله اشرفی. پنج عالمِ مجتهدِ پیرمردِ با تقوای پرهیزکارِ پارسا و پاکدامن را که هر هفته مردم با دل و جان پشت سر آنها میایستادند و به آنها اقتدا میکردند، جلوِ چشم همین مردم در نماز جمعه به شهادت رساندند. به بسیاری دیگر هم سوء قصد کردند که بحمدالله به جایی نرسید. همین نماز جمعه تهران و همین محوطهای که در آن نشستهاید، بسیاری از شما به یاد دارید که شاهد چه حوادثی بوده است. در موشکباران طولانی مدّت تهران که در چند نوبت بود، مردم در نماز جمعه شرکت میکردند. یک …
دو تن از پنج شهید محراب از تبریز
اولین امام جمعهی شهید و شهید محراب از تبریز بود؛ از پنج شهید محراب، دو نفرشان مال تبریزند. در بین لشکرها، در بین سردارها، لشکر عاشورا و رزمندگان آذربایجانی و تبریزی و سرداران آنها جزو برجستگانند. یک لشکر مجموعهای از جوانهاست، همهی مردم تو لشکر نیستند؛ اما اگر همهی مردم در راه نباشند، همهی مردم دلشان در این جهت نباشد، یک لشکر دلاورِ قهرمانی مثل …
شهید قاضی و شهید مدنی، دو شهید محراب تبریز
… داشتند که در آنجا فتنهگری آنها به نتیجه برسد؛ اما جواب این فتنهها را خودِ مردم تبریز و آذربایجان دادند. نشانه عظمت انقلاب و دینداری در آذربایجان، هم، شهدای عالی مقام این استان، شخصیتهای برجسته علمی و سیاسی آنجا، روحانیون والامقام و دو شهید محراب است. در شهرهای دیگر هم شهدای محراب داشتهایم، اما در تبریز دو شهید محراب داریم؛ مرحوم شهید «قاضی» و مرحوم شهید «مدنی» اعلی اللَّهمقامهما. این، موتور اصلىِ حرکت اساسىِ یک ملت است.
قاضی و مدنی، نخستین و دومین شهید محراب در تبریز
… بود که اینجور در تبریز در موضع منبر انقلاب ایستاد و حقیقتاً کاری را که باید بکند، کرد. خب، خیلی با آقای قاضی هم مقابله و معارضه شده بود. بنده قبل از انقلاب رفته بودم تبریز و اوضاع تبریز را میدانستم چه جوری است و آقای قاضی (رحمةاللهعلیه) هم خیلی رنج کشید. شهید اوّل محراب در تبریز آقای قاضی است، شهید دوّم هم آقای مدنی است، که هر کدام واقعاً برجستگیهایی دارند. البتّه شهید مدنی بهنظر من جزو آن چهرههای روحانی است که نظیرش را خیلی کم میشود پیدا کرد؛ یعنی همهی این ابعاد گوناگون در این مرد بزرگ بود.
تقدیم دو شهید محراب از تبریز به انقلاب
… اهل روستایش، کارگرانش، کشاورزانش، حتّى زبانِ گویایش مرحوم شهریار (رحمة الله علیه)، در خدمت انقلاب، در خدمت قرآن و اسلام قرار گرفت. و وقتى ما به دوران انقلاب نگاه میکنیم، عملکرد شما مردم، عملکرد یک جماعت مؤمن و مخلص و نمونه است؛ این را من از نزدیک دیدهام. این شهر، دو شهید محراب[7] تقدیم انقلاب کرد؛ شیراز هم شهید محراب داشت، یزد هم شهید محراب داشت امّا یک شهید محراب؛ تبریز دو شهید محراب در راه اسلام و قرآن قربانى داد. فتنهى «خلق مسلمان»[8] را خود تبریزىها ــ همین جوانان حزباللهى مؤمن ــ توانستند در نطفه خفه کنند. آن وقتى که جنگ پیش آمد، جوانان لشکر عاشورا و سرداران شجاع تبریزى و آذربایجانى، شهید آقا مهدى باکرى و شهید حمید باکرى و شهداى متعدّد دیگر، از سرداران بزرگ لشکر …
ترور شهدای محراب از علمای برجسته به دست منافقین
… آن وقت بمبگذاری میکردند و ناگهان یک خانواده، بزرگ و کوچک و بچه و صغیر و همه کس را به هنگام افطارِ ماه رمضان میکشتند! چرا؟ چون اعضای آن خانواده طرفدار امام و انقلاب بودند. ناگهان بمبگذاری میکردند و یک جمعیتی بیگناه را مثلاً در فلان میدان شهر نابود میکردند. شهید محراب هشتاد ساله، پیرمرد نورانىِ مؤمنِ مجاهدِ فی سبیلالله را به وسیلهی بمبگذاری میکشتند. اینها چهار، پنج شهید محراب از علمای مؤمنِ عالمِ فاضلِ برجسته را کشتند. نوع کارها، این طور کارهایی است. خوارج، اینها بودند. عبداللهبنخبّاب را میکشند؛ شکم عیالش را که حامله بود، میشکافند، جنین او را هم که یک جنین مثلاً چند ماهه بود، نابود و مغزش را نیز متلاشی میکنند! چرا؟ چون طرفدار علی بن ابی طالبند و باید نابود و کشته شوند! …