مخالفت ادیان با عنانگسیختگی شهوات بهعنوان مانع رشد انسانی
… کار باید پیموده میشد: یک راه، اشاعهى شهوات و باز کردن راه شهوترانى [بود]. خب، همهی ادیان عالم، نه فقط دین اسلام ــ منتها دین اسلام منظّمتر و دقیقتر از سایر ادیان ــ با عنانگسیختگى شهوات انسانها مخالف هستند؛ ضابطه دارد، قاعده دارد، حدود دارد، قیود دارد؛ پرورش روح انسان بدون محدود کردن شهوات که امکانپذیر نیست؛ انسان وقتى شهواتش عنانگسیخته باشد، همان حیوان است، بهائم است، رشد انسانى امکان ندارد براى انسان؛ لذا ادیان با عنانگسیختگى شهوات مخالفند.
اشاعهٔ شهوات راه ساده و آسان مبارزه با ادیان در جوامع
پس یک راه ساده و آسانِ مبارزهى با ادیان در هر جامعهاى این است که راه عنانگسیختگى و مهارگسیختگى شهوات را باز کنند؛ این کار را شروع کردند و انجام دادند؛ یکى از راههایش کشف حجاب بود که یکى از مهمترین کارها بود؛ یکى از راهها رواج مِىخوارگى بود که این کار را انجام دادند؛ ]یکی از راهها این بود که[ مسئلهى رابطهى محدود زن و مرد را بشکنند که این کار را انجام دادند؛ این جزو کارهاى تجربهشده است. وسایل جدید …
تبدیل زندگی غرق در شهوات به جهنم
امروز در دنیا آنچه ما کمبود احساس میکنیم که ما از لحاظ اطّلاعات کمبود را میدانیم [امّا] خود آن مردم احساس کمبود میکنند کمبود معنویّت و خلأ معنوى است؛ مخصوصاً در دنیاى غرب. گیر کردهاند در مادّیّات و دور ماندهاند از معنویّات و غرق شدهاند در شهوات؛ و خاصیّت شهوات این است که در بدو امر شهوت است امّا در استمرار و در ادامه جهنّم است. وقتى که شهوات بر زندگى یک فردى یا بر زندگى یک ملّتى حاکم شد، [آن زندگى] تبدیل میشود به دوزخ و جهنّم؛ این خاصیّت شهوات بشرى است. ممکن نیست کسى را شما ببینید که مدّتى را در شهوات میگذراند و خوش میگذراند؛ چنین کسى را خدا نیافریده و وجود ندارد. آن را که مدّتى در شهوات میگذراند بروید نگاه کنید، تحقیق کنید، خواهید رسید به این معنا؛ امر مسلّم و واضحى است. ادامهى …
از دست رفتن شوق به قرآن و مسجد و دعا در اثر غلطیدن در شهوات
… مسئول هستید و قصاص دارد. باید مجازات شوید. ولذا اینکه خدا چشم و گوشش را بسته، بصورت جبر نیست بلکه خدا ناشی از فعل خود او و از سوء انتخاب اوست او گزینش بد کرده و نتیجهی این گزینش همین است که راه دلش بسته شود و حقایق را نفهمد، هر کسی میتواند این کار را بکند. حتی یک آدم مؤمن حزباللهی هم اگر یک دو، سه ماه خودش را در فساد و شهوترانی بغلطاند، بعد از دو، سه ماه که به خودش مراجعه کند، میبیند آن میلی را که قبلاً به خواندن قرآن داشت حالا دیگر ندارد، یا آن شوقی که به رفتن مسجد داشت دیگر ندارد و صدای اذان که قبلاً او را به هیجان میآورد دیگر به هیجان نمیآورد و نغمههای دعای کمیل که او را میلرزاند دیگر نمیلرزاند دلش بسته شده، حالا چه کسی بسته است؟ خدا، آیا خود او دیگر مقصر نیست؟ چرا، عامل اصلی خود اوست، چون او با ارادهی خودش رفت و در شهوات غلطید و لازمهی طبیعی و قانونی در شهوت غلطیدن هم اینست که دلش بسته میشود، پس خود او مسئول است.