رفتن به محتوای اصلی

شهدا

نام‌های دیگر: شهید، شهدای انقلاب اسلامی، شهدای دانشجو، شهدای امدادگر، شهدای دولت

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کشته‌شدگان راه خدا و انقلاب و دفاع از کشور و جایگاه و یاد آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم در مقابل لانه جاسوسی— ۱۳۵۸/۰۹/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

چقدر باید کسی نمک‌نشناس و قدرناشناس و از اخلاق انسانی به دور باشد که قدر شهدای کشور خود را نشناسد. شهید یعنی انسانی که سلامت، دنیا، رفاه و بالاتر از همه، حیات خود را کف دست گرفته و رفته است تا از کشور، ناموس و ارزشهای مورد احترام خود و در واقع از یکایک آحاد مردم کشورش دفاع کند. این معنای شهید است. در روایت وارد شده است که: «فوق کلّ برًّ برّ، حتّی یقتل الرّجل فی سبیل‌الله[1] ». بالاتر از هر خوبی، خوبی دیگری قرار داد. بالاتر از برترین انسانهای یک جامعه، انسانهایی برتر قرار دارند. بهترین اعمال در عرف انسانهای متدّین، شامل نماز و عبادات، انفاق، تلاش، کار، تحصیلِ علم، تحقیق و... می‌شود. بالاتر از این اعمال، تا حدِّ معیّنی، کاری هست. آن حد کجاست؟ «حتّی یقتل الرّجل فی سبیل‌الله». جان باختن انسان در راه خدا، سقف نیکی است و بالاتر از این هیچ خیری وجود ندارد. بنده همیشه به پدران و مادران و همسران شهدا؛ یعنی آنان که مصیبت شهید را حس کرده‌اند، این موضوع را عرض می‌کنم که: شهید، خود مصیبتی حس نمی‌کند. شهید غرق در نعمت است. حرکتی انجام می‌دهد و برای جهاد قدم برمی‌دارد. نَفْس این اقدام بزرگترین کاری است که یک انسان می‌کند؛ انسانی که خود را از گرفتاریها، اسارتها و جاذبه‌های کوبنده و شدید مادّی که همه‌ی انسانها را اسیر خود کرده، رها می‌سازد. همه‌ی ما در بند اسارت مادّیاتیم؛ اسیر پول، مقام، خواسته‌های نفسانی، شهوات، نام، زن و فرزند، رفاقت، رودربایستیها و ترس و طمع. اینها قیود اسارت ماست. انسان باید بسیار قوی باشد که از این اسارتها خود را رها کند.
من آخرین عرضم به شما این است: عزیزان! اگر شهیدان عزیزند - که عزیزترینند - اگر برای ما گرامیند - که گرامیترینند - گرامیداشت آنها به معنای این است که ما راهشان را ادامه بدهیم و اهدافشان را دنبال کنیم. دنبال کردن راه آنها یعنی بایستی اهداف جمهوری اسلامی و ارزشهای اسلامی - این پایه‌های مستحکم و این شاخصهای نمایان که میتواند این ملت را به اوج افتخار دنیوی و اخروی برساند - در نظر داشته باشیم و دنبال کنیم. زن و مرد در این جهت یکسانند؛ پسران و دختران شهید، برادران و خواهران شهید و آنهائی که نسبتی با شهید دارند در این جهت یکسانند. هر چه به شهید نزدیکترید، افتخارتان بیشتر و مسئولیت‌تان سنگین‌تر است. کشور مال شماست؛ کشور مال جوانهاست؛ آینده مال شماست. آنهائی که رفتند، رفتند و راهها را گشودند؛ من و شما که ماندیم باید از این راههای گشوده حرکت کنیم و پیش برویم. والّا اگر آنها راه را باز کنند و ما بنشینیم و دست روی دست بگذاریم و تماشا کنیم، این قدرنشناسی و نمکنشناسی است. نمکشناسىِ در قبال شهدا این است که وقتی آنها راه را باز کردند، ما از این راه حرکت کنیم و پیش برویم. این امروز وظیفه‌ی ماست و ملت ایران این وظیفه را انجام میدهد و مسئولین کشور بحمداللَّه به این وظیفه متعهد و پایبندند و شعارهای اسلامی و مبانی و اصول اسلامی برای آنها اصلیترین پرچمها و شعارهاست. ان‌شاءاللَّه این ملت با این عزم، با این روحیه، با این جوان و با این مشعلهای درخشانی که از خون شهیدان برافروخته‌شده و فضا را روشن کرده، خواهد توانست به بلندترین و دورترین آرزوهای خودش برسد.

شاهدها (۲۱ پاراگراف)

بی‌نظیری شهیدان در کمیت و کیفیت از صدر اسلام تاکنون

… ادوار تاریخ این کشور تا آنجا که ما خوانده‌ایم و دیده‌ایم، سابقه‌اى ندارد، یعنى فداکارى عمومى مردم در راه خدا در مقابل تجاوز و در مقابل نامردمى دشمنان که حقیقتاً در طول تاریخ، بنده سراغ ندارم که یکپارچه خود ملّت در مقابل دشمنان این‌طور ایستادگى کرده باشند. نقطه‌ى اوج این حادثه‌ى استثنائى و بى‌نظیر، همان حرکت درخشانى بود که از ستارگان آسمان انسانیّتِ زمان ما یعنى همین شهیدان عزیز ما سر زد. این جوانانى که این‌‌جور با شور و شوق بدون اینکه آرزوهاى جوانى را، شهوات یک جوان را کمترین اعتنائى بکنند، به جبهه‌ها رفتند و حقیقتاً با عشق و محبّت الهى جان دادند، به نظر بنده این برجستگان زمان ما از صدر اسلام به بعد در هیچ‌یک از دوره‌ها از لحاظ کمّیّت و کیفیّت نظیر ندارند؛ عدّه‌ى کثیرى از این عزیزان هم همین حرکت را، همین شجاعت را به خرج دادند و به‌ صورت جانباز درآمدند؛ عدّه‌اى به اسارت افتادند و در دوران اسارت هم از خود عظمت نشان دادند؛ عدّه‌اى هم که بحمدالله‌ کم نیستند، همچنان در میان مردم هستند و ذخیره‌هاى الهى هستند براى …

عزت و مطرح بودن اسلام در جهان مرهون خون شهیدان

… شهدا، مادران شهدا که دسته‌هاى گلِ پروریده در دامان خودتان را در راه خدا داده‌اید و پرپر شدن آنها را تحمّل کردید، جوانان عزیز جانباز که سلامتى خودتان را در اوّل جوانى براى خدا و در راه خدا تقدیم کردید، همسران شهدا و فرزندان شهدا که مصائب مشکل را تحمّل کردید! این حقیقت را من به شما عرض کنم که اگر این معجزه اتّفاق نیفتاده بود، اگر این جوانهاى شما و نورچشمان شما این‌جور مجذوب حق به سمت مقتل خودشان نمیرفتند و فداکارى نمیکردند، امروز از اسلام در دنیا خبرى نبود؛ هدف استکبار این بود. اگر مى‌بینید امروز در دنیا پرچم اسلام بلند است، اگر مى‌بینید که ملّتهاى مسلمان احساس شخصیّت و احساس هویّت میکنند، اگر مى‌بینید نعره‌ى الله‌‌اکبر بچّه‌مسلمان‌ها در سرتاسر کشورهاى اسلامى، تختهاى قدرت استکبارى را به لرزه درآورده، اسلامْ عزیز است، اسلام در دنیا مطرح است، اگر اینها را مى‌بینید، بدانید این افتخار به‌ وسیله‌ى فرزندان شما، به ‌وسیله‌ى همین خونهاى پاک، به ‌وسیله‌ى همین گذشتها و ایثارها به ‌دست آمد؛ بدون اینها نمیشد. اگر نبود این تحوّل عظیمى که اسلام انقلابى و لطف الهى در دلها به وجود آورد و این‌جور همه را مشتاق به سمت جبهه‌ها کشاند و فداکارى‌ها را در بهترین وجه در مقابل چشم جهانیان قرار داد، قضیّه این‌طور نمیشد. امروز مستکبرین عالم از اسلام میترسند چون …

درس شهیدان: فدا کردن جان و داشته‌ها در دفاع از ارزش‌ها و حاکمیت اسلام

درس بزرگ شهیدان عزیز که لحظه‌اى نباید از آن غفلت شود، آن است که جان را و همه‌ى آنچه را براى ما عزیز است، باید هر گاه که لازم شود، سپر بلاى ارزشهاى اسلامى کنیم و با همه‌ى وجود از حاکمیّت اسلام ــ که مایه‌ى عزّت و شرف و آزادگى است ــ دفاع نماییم.

هم‌شأنی و گاه برتری شهدای امروز بر شهدای صدر اسلام با حضور به دعوت امام

اگر ما بخواهیم شهداى جلیل‌القدر را در میزان ارزشهاى اسلامى بسنجیم، بدون شک در عِداد[2] شهداى صدر اسلام و شاید در مواردى به طور حتم از آنها برترند. چون شهداى صدر اسلام در کنار نبىّ مکرّم اسلام (صلّى ا‌لله‌ علیه و آله و سلّم) و امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) حضور داشتند، نفَس وحى را از آن بزرگواران مى‌شنیدند و لمس میکردند، امّا شهداى زمان ما بدون اینکه امام معصوم را و نبىّ مکرّم را مشاهده بکنند، با دعوت امام بزرگوار و راحل ما (رضوان ا‌لله‌ تعالى علیه) و به اشاره‌ى آن نایب برحقّ معصومین (علیهم السّلام) در جبهه‌هاى خطر حضور پیدا کردند و نقش یک مجاهد فى‌سبیل‌ا‌لله‌ را به بهترین وجهى ایفا کردند. اگر شهداى عزیز ما و فداکارى‌هاى آنها نمیبود، امروز این عزّت و این عظمت براى اسلام نمیبود.

ناتوانی خانواده‌ها و ملت در درک عظمت روحی و کار شهدا

اى بسا پدر و مادرى که جوان خود را درست نمی‌شناخت. بنده گاهى که با پدران شهداى عزیز یا مادران آنها گفتگو میکنم درباره‌ى شهیدشان، آنها به من میگویند که تا زنده بود، ما عظمت روحى او را درست درک نمیکردیم. جوان آنها، همان کودکى است که او را بزرگ کرده‌اند. پدرها، مادرها، درست نمیتوانند عظمت این مجاهد فى‌سبیل‌ا‌لله‌ را درک کنند، بلکه ملّت نمیتواند عظمت این ستارگان درخشان را بفهمد. بنده عرض میکنم هنوز ما قادر نیستیم عظمت کار این شهداى عزیز را درست تشخیص بدهیم. اگر بدانید که این شهداى بزرگوار ما، همین جوانان فداکار ما، همین بسیجىِ مؤمنِ پُرشورِ عاشق‌وشِ ما، یا ارتشى ما، یا سپاهى ما، چه عظمتى در دنیا و در تاریخ آفریده‌اند!

نقش اول شهدا در حرکت عظیم اسلامی و قضاوت تاریخ دربارهٔ آنان

و امّا نقش همین بچّه‌هاى شما، همین شهیدان شما، همین به‌خون‌غلتیدگانِ جبهه‌هاى نبرد و سایر جبهه‌ها در این حرکت عظیم، نقش اوّل است. همین جوانهاى شما بودند که این کار را کردند و ما امروز هنوز قادر نیستیم عظمت این کار را درک بکنیم؛ تاریخ درباره‌ى اینها قضاوت خواهد کرد. ما میخواندیم در تاریخ، نام شهداى گران‌قدر زمان پیغمبر را ــ حنظله‌ى غسیل‌الملائکه را، حمزه را، آن دو برادر شجاع جنگ اُحد را، و دیگران را و دیگران را ــ و تعجّب میکردیم امّا این جوانان ما، هزاران حمزه‌ى سیّدالشّهدا و هزاران حنظله‌ى غسیل‌الملائکه را به ما نشان …

لزوم پرهیز از هر کار خلاف جهت‌گیری انقلابی و اسلامی شهدا

آنچه براى ما اهمّیّت دارد، این است که در دانشگاه و محیط‌هاى تحصیلى و همچنین در همه‌ى فضاى کشور، جهت‌گیرى همان جهت‌گیرى‌اى باشد که شهداى فداکار شجاع و ایثارگر ما در آن جهت رفتند و با شور و شوق جان دادند و همه در هر قسمتى ــ در هر سطحى و هرجا ــ از این کشور هستند، باید بشدّت پرهیز کنند از اینکه کارى بشود برخلاف جهت‌گیرى انقلابى و اسلامى‌اى که شهداى ما در آن جهت حرکت کردند. دانشگاه هم بایستى در این جهت باشد؛ مراکز اداره‌ى کشور در سطوح مختلف هم بایستى در این جهت باشند. و شما که فرزندان شهدا هستید و پدران شما در این راه، جان خودشان را دادند، احق و اولىٰ هستید به اینکه این راه را ادامه بدهید و در این جهت حرکت بکنید.

وفاداری به عهد با خدا و امام و جاودانگی یاد آنان در تاریخ

در سالگرد هفته‌ى دفاع مقدّس، هیچ‌ چیز شایسته‌تر از آن نیست که یاد و نام گرامى شهیدان و فداکاران راه خدا را بزرگ بداریم؛ آنان که به عهد و پیمان خود با خدا و با امام عزیز وفا کردند و هستىِ خود را به میدان آورده، صادقانه از حریم اسلام و نظام اسلامى دفاع نمودند و به بهاى نثار جان خود، خطر دشمن را از انقلاب و میهن عزیز دور ساختند. اینها جاودانگان تاریخ ما و ستارگان اسلامند. هر چیزى با گذشت زمان کم‌رنگ و بى‌اثر میشود، و اینان همچون همه‌ى شهیدان راه خدا، روزبه‌روز در چشم اهل دل و در متن تاریخ ما برجسته‌تر و درخشان‌تر میگردند. رحمت خدا بر آنان و درود و دعاى بندگان صالح خدا نثار تربت آنان باد.

پاسداری از خون شهیدان با حرکت در راه اسلام و تسلیم‌ناپذیری

پاسدارى از خون شهیدان و احترام به زحمات ده‌ساله‌ى ملّت بزرگ ما در آن است که روزبه‌روز حرکت ما در راه اسلام، سریع‌تر و صحیح‌تر گردد و جامعه‌ى ما و مردم ما و همه‌ى دستگاه‌هاى ما در اعمال و رفتار، به اسلام نزدیک‌تر شوند. تکریم شهیدان به آن است که این ملّت هرگز در برابر سلطه‌گران مستکبر سر خم نکند و به وسوسه‌ى دشمنانِ عظمت اسلام تسلیم نگردد. پیمودن این راه است که عزّت و کامیابى دنیا و فلاح و سربلندى آخرت را نصیب ملّت ما و همه‌ى مسلمین خواهد ساخت و دست شیطانهاى گوناگون را خواهد برید.

شهیدان انقلاب و جنگ تحمیلی از عزیزترین شهدای تاریخ به سبب فداکاری در مقطع حساس

همه‌ى شهیدان عزیزند؛ در همه‌ى زمانها شهید ذى‌قیمت است امّا بعضى از شهیدان عزیزترند. شهیدانِ عزیزتر چه کسانى هستند؟ آن کسانى که در مقاطع حسّاس به داد اسلام رسیدند و خودشان را فدا کردند. اگر این حساب درست باشد، به ‌نظر من شهیدان انقلاب اسلامى و جنگ تحمیلى از جمله‌ى عزیزترین شهداى طول تاریخند. چرا؟ چون در این زمان، اسلام از همیشه غریب‌تر شد. دشمنان اسلام، ابرقدرت‌ها و مستکبران، دنیاطلبان و وحشى‌صفتان در طول سالهاى متمادى به جان اسلام و مسلمین افتادند؛ همه‌ى ابزارها را براى کوبیدن اسلام به ‌کار بردند؛ چه پولها خرج کردند، چه نقشه‌ها کشیدند، چه لطماتى بر …

هدر نرفتن خون شهیدان و سربلندی اسلام و مسلمانان به دست آنان

عزیزان من، زنان و مردان مسلمان و فداکار این خطّه‌ى شهیدپرور! بدانید خون جوانان شما بحمدالله هدر نرفت. جوانان شما با جان خودشان مثل مولا و آقایشان حسین‌بن‌على (علیه ‌السّلام) توانستند اسلام را روسفید کنند و مسلمین را سربلند کنند. امروز مسلمانها در دنیا قوى شده‌اند، جوانان در نقاط مختلف دنیاى اسلام به شوق اسلام به ‌پا خاسته‌اند. این را چه ‌کسى کرد؟ این عزّت و شکوه و عظمت را چه‌ کسى به اسلام داد؟ این حیثیّت را براى امّت عظیم اسلامى چه ‌کسى امروز به وجود آورد؟ همین جوان شما، همین عزیز …

امید به راهنمایی و شفاعت ارواح شهیدان در دنیا و قیامت

بسیار مجلس معطّر و منوّرى است؛ معطّر است به عطر شهادت و منوّر است به نور بازماندگان شهداى عزیزمان که پدرها و مادرها و همسرها و فرزندان شهدا از لحاظ فداکارى و گذشت در راه خدا تالى‌تلو[2] خود آن شهیدانند. امیدوارم که ارواح مطهّره‌ى شهیدان عزیز ما، هم در دنیا براى ما راهنما و راهبر و تصحیح‌کننده‌ى خطاها باشند، و هم در پیشگاه پروردگار عالم در قیامت، شفیع و واسطه‌ى عفو و مغفرت پروردگار باشند.

قیام بر ضد سلطهٔ ابرقدرت‌ها و جان‌فشانی در راه خدا و نجات کشور

… خداوند بر خاتم پیامبران، مظهر اسم اعظم الهى و تجسّم همه‌ى فضائل انسانى، حضرت محمّدبن‌عبدالله (صلّى الله علیه و آله) و بر اهل‌بیت پاک و مکرّم او، قافله‌سالاران صراط مستقیم عبودیّت و معلّمان جهاد و شهادت، و بر حضرت بقیّة‌الله (روحى فداه)، امید فرداى بشریّت. و درود و رحمت خداوند بر شهیدان راه حق و عدالت در همه‌ى تاریخ، بویژه شهداى عالى‌مقام انقلاب اسلامى، که در روزگار غربت فضائل، بر ضدّ سلطه‌ى شیطانىِ ابرقدرت‌ها قیام کردند و جان در راه رضاى خدا و نجات کشور و ملّت نهادند و خاطره‌ى جاودان خود را همچون مشعلى روشن و راهنما، در ذهن و دل و واقعیّت زندگى ما باقى گذاردند. و سلام خدا و خلق بر سلسله‌جنبان آگاهى و ایثار، سلاله‌ى پاک اولیا در زمان ما، حضرت امام ‌خمینى (اعلى ‌الله مقامه).

ثبت نام شهدا در تاریخ به‌عنوان سند افتخار ایران و اسلام و انقلاب

یکى از بزرگ‌ترین نعمتهاى الهى در جامعه‌ى اسلامى ما، وجود مردان شجاع و جوانان فداکارى است که از پیش از پیروزى انقلاب اسلامى تا امروز، در مقابل دشمنان انقلاب سینه سپر کردند و با جان خود و خون خود، اسلام را و انقلاب را و راه خدا را نصرت بخشیدند. بعضى از این عزیزان، در راه خدا به شهادت رسیدند و به درجات الهى و نِعَم غیر متناهى الهى بر شهیدان فائز شدند و به عنوان سند افتخارى براى ایران و اسلام و انقلاب اسلامى و مایه‌ى آبرویى براى امام و رهبر راحل عظیم‌الشّأن ما، اسم آنها در تاریخ ثبت شد.

پیمودن راه شهدا در هر جایگاه، عامل حفظ انقلاب

… این خیلى چیز مهمّى است؛ امّا باید این را حفظ کنید. این ارزش، دائمى و لایزال نیست؛ بسته به این است که خودتان آن را نگه دارید و حفظ کنید؛ و حفظ آن به این است که تقوا را رعایت کنید. راه آن پدران و آن شهیدان را هرجا هستید حفظ کنید؛ چه در دانشگاه، چه در محیط کار. ان‌شاءالله‌ مقامات عالیه‌ى علمى را طى میکنید، محقّق میشوید، دانشمند میشوید، استاد میشوید، دکتر میشوید، کارهاى فنّى میکنید، کارخانه‌ها اداره میکنید، بخشهاى دولتى و ملّى را اداره میکنید، [امّا] هرجا هستید، بایستى فراموش نکنید که راه، راه همان شهیدى است که شما بازمانده‌ى او محسوب میشوید؛ راه او را باید دنبال کنید و این، آن چیزى است که اگر ما به یاد داشته باشیم، انقلابِ ما را حفظ خواهد کرد.

مجاهدت شهدا مظهر صبر و کار مخلصانه

و جا دارد که اشاره کنم به غم طولانىِ عمیقِ فقدان شهداى عزیزمان که مجاهدت آنها و تلاش آنها مظهر والاى صبر و کار مخلصانه بود و امروز هم خداى متعال یاد شهدا را در ذهن ملّت ایران زنده‌تر کرد با بازگشت پیکر مطهّر شهید عزیزمان، شهید تندگویان[8] که خدا او را غریق رحمت کند و همچنان‌که غریبانه مجاهدت کرد و در راه خدا شهید شد، ثواب و اجر شهداى غریب راه خدا را به او ارزانى بدارد.

رسیدن جوانان مجاهد شهید به مقام اولیاءالله

وقتی کوس جنگ نواختند این همه جوان در این مملکت بود یک جوان از زیر کولر خانه‌اش در تابستان و کرسی گرمش در زمستان بلند شد رفت کردستان و خوزستان و یک جوان هم گفت ولش کن. این یکی انتخاب کرد و آن دیگری انتخاب نکرد، او که انتخاب کرد شد جزو اولیاء‌ الله واقعی. جوانهای ما آنهایی که با خودشان مجاهدت کردند و رفتند به جبهه و شهید شدند. عامی هم بودند در آن روزهای آخر و آن لحظات آخر واقعاً جزو اولیاء‌الله شدند، البته فرصت‌ها همیشه در اختیار همه هست.

آمادگی برای قربانی کردن جان در راه خدا

… یعنی دل میکنی از این چیزی که داری آن را انفاق میکنی، و این گذشتن یک سود بزرگی است که به تو میرسد جیبت خالی میشود، اما چیزی بر وجود تو افزوده میشود که آن چیز گذشت است و قدرت بر گذشت یک چیز عظیمی است که همه کس این قدرت را ندارند و بعضی هم کمی از آن را دارند. این کسانی که قدرت در آنها به حدی میرسد که جان خودشان را حاضرند در راه خدا قربانی کنند، یعنی شهداء، اینها پرواز میکنند. یک جوان شانزده هفده ساله‌ی مجاهد فیسبیل‌الله در آن سال‌های استثنائی جنگ واقعاً یک برقی بود که در تاریخ زد و تمام شد و آن آثار عظیمی داشت. یک جوان مینشست یک وصیت مینوشت که وقتی من این وصیت‌نامه‌ها را میدیدم مثل اینکه یک عارف بزرگ آنرا نوشته، گاهی که ما این …

جهاد برای عزت کشور و سرافرازی نزد خدا

به خود شما بچّه‌هاى عزیز و نور چشمان هم عرض میکنم که پدران شما در راه خدا به شهادت رسیدند. پدران شما براى عظمت و عزّت این کشور جهاد کردند و از مرگ استقبال کردند. پدران شما البتّه امروز سرافرازند؛ در محضر خدا هستند و ان‌شاءالله‌ متنعّم به نعمتهاى الهى‌اند و به آنها خوش میگذرد، امّا شما جوانان و نوجوانان و پسرها و دخترها باید هدفتان ادامه‌ى راه پدران باشد. آنها شهید شدند در این راه؛ ان‌شاءالله‌ شما زنده بمانید و تلاش کنید و عمرى را با عزّت در این راه بگذرانید. اسلام به شما نیاز دارد؛ شما فرزند اسلامید؛ سرباز اسلام باید باشید و در راه اسلام باید جهاد کنید.

همراهی شادی پیروزی با غم فقدان شهیدان

پیشانى سپاس بر درگاه خداوند ساییده و به ملّت عزیز تبریک میگویم. این شادى بزرگ، با تلخىِ غم فقدان شهیدان عالى‌مقام و گلهاى پَرپَرشده‌ى بوستان خمینى همراه است که این روزها بازگشت پیکر مطهّر شهید غریبمان، مهندس تندگویان،[2] وزیر بسیجى و فداکار جمهورى اسلامى، آن را تازه‌تر میسازد و عظمت فداکارى‌هایى را که به این پیروزى‌ها انجامید، در چشم هوشمندان عالم به تصویر میکشد. جاى آن پیر مراد و حکیم فرزانه و رهبر دلسوز و تیزبین خالى است که ثمره‌ى استوارىِ معجزنشانِ خود را در پیروزى‌هاى پیاپى ملّت خود ببیند و شادابى این درخت تناور را ــ که نهال آن به دست تواناى او نشانده شده است ــ بنگرد.

شهادت برخی رزمندگان در قلهٔ شکوه انسانی

… سخاوتمند و مردان دریادلى کنم که در عرصه‌ى امتحان بزرگ الهى، با جهاد مخلصانه در راه خدا، و بذل همه‌ى سرمایه‌هاى ارزشمند انسانى، یادگارى جاودانه به جاى نهادند؛ از مرگ نهراسیدند و سختى‌هاى میدان نبرد را به ‌جان خریدند و از بوته‌ى آزمایش سرافراز به در آمدند. برخى در این قلّه‌ى شکوه انسانى جان دادند و خلعت فاخر شهادت پوشیدند، و برخى همچنان در وادى خدمت به انتظار ایستاده‌اند تا وظیفه‌ى الهى، آنان را به کجا فراخوانَد و تکلیف اسلامى از آنان چه بخواهد. درود خدا و اولیائش بر این بندگان صابر و صالح باد.