رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

قرار دادن شریک یا معبودی جز خدا در عقیده، عبادت و اطاعت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع درجه داران نیروی دریایی (حکومت در ادیان توحیدی و غیر توحیدی)— ۱۳۵۹/۰۴/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۶
۱۳۵۹۱۳۶۶

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

چشم امید داشتن به غیر خدا شرک است

… هستم لکن امیدوارم که برای تو تنبّهی باشد. بدان که هیچ موجودی از موجودات از غیب عوالم جبروت و بالاتر و پایین‌تر چیزی ندارد و قدرتی و علمی و فضیلتی را دارا نیست و هر چه هست از او جلّ و علا است، او است که از ازل تا ابد زمام امور را به دست دارد و احد و صمد است. از این مخلوقاتِ میان تهی پوچ و هیچ باکی نداشته باش و چشم امیدی هرگز به آنها مبند که چشم داشتن به غیر او شرک است و باک از غیر او- جلّ و علا- کفر.

شرک بودن دیدن خود در ایثار از نگاه اهل معرفت

… ایثار اسمش هست. من ایثار می‌کنم در راه خدا فرزندم را، من ایثار می‌کنم در راه خدا جان خودم را. این، برای ما مهم است و زیاد مهم است، برای ابراهیم نیست مساله این، ایثار نیست. ابراهیم خودی نمی‌بیند تا ایثاری کرده باشد، اسماعیل خودی نمی‌بیند تا ایثار کرده باشد. ایثار این است که من هستم و تو هستی و عمل من و برای تو و ایثار. این، در نظر بزرگان اهل معرفت و اولیای خدا شرک است، در عین حالی که در نظر ما کمال بزرگی است، ایثار بزرگی است.

رد شرک دانستن جشن میلاد و احترام به پیامبر

… که نزدیک به هم هستند؛ از ما هم بعضی قائل‌اند به اینکه دوازدهم هست،[3] از علمای ما هم بعضی قائل‌اند که دوازدهم است. این اسباب این نشود که یک اساسی علی حده، آنها داشته باشند، یک اساسی علی حده ما داشته باشیم. با هم باشیم، برادریم دیگر. پیغمبر هم از همه‌مان است. در عین حالی که یک چنین صدایی بلند شد برای وحدت، یک وقت می‌بینیم از حجاز یک نفر صدا بلند می‌کند که اصل جشن گرفتن برای پیغمبر شرک است! من نمی‌دانم چه اساسی است؟ این چرا شرک است؟ البته آن شخص وهابی است. وهابی را اهل سنت هم قبولشان ندارند، نه اینکه ما قبول نداریم، همه برادرهای ما آنها را قبول ندارند. شما [فکر می‌کنید] یک همچنین مسئله‌ای که جشن گرفتن، احترام کردن به پیغمبر اسلام، این جزء این است که مشرک هستند مردم!؟

رد شرک دانستن احترام به پیامبر و جشن میلاد او

… هفدهم شرکت کنند همه مسلمین در جشن تا وسیله وحدت بین مسلمین باشد، باز می‌بینیم که یک بوقی از یک آخوند بسیار بی‌توجه به مسائل اسلام و وابسته به دیگران فریاد می‌زند که شرک است احترام به پیغمبر، شرک است جشن گرفتن، منتها او ایران را محکوم می‌کند و معلوم است چرا. یک آخوند که بسته به دربار است و مقاصد آنها را می‌خواهد اجرا بکند، در مقابل مسلمین می‌ایستد و اعلام می‌کند به اینکه احترام به رسول خدا شرک است، این آخوند معنی شرک را نمی‌فهمد. اگر احترام به رسول خدا شرک است، پس اول مشرک خود پیغمبر اکرم است و اول مشرک خدای تبارک و تعالی است که احترام پیغمبر را تا آنجا بالا برده است که در نمازها اسم او هست و اگر نباشد در بعضی جاهایش، باطل می‌شود نماز. اگر بعد از شهادت یا فوت حضرت رسول- صلی الله علیه و آله- اگر بعد از فوت ایشان به نظر این آخوند و دوستان نادان این آخوند وابسته به دربار، احترام پیغمبر شرک است، پس در نماز که بعد از فوت رسول اکرم همه مسلمین می‌خوانند و سلام به رسول اکرم می‌دهند[4]، همه مسلمین، حتی خود آخوند هم مشرک است اگر نماز بخواند. این نیست الّا اینکه مامورند این نحو معممین که خودشان را به عنوان مفتی جا زدند در بعضی از بلاد مسلمین، مامورند که ایجاد اختلاف بکنند. از ایران صدای وحدت بلند می‌شود و از حجاز صدای اختلاف. از مرکز وحی که رسول اکرم در آنجا مردم را دعوت به اعتصام به حبل الله و …

ظهور کمال در غیر حق، این غیریت عین شرک

… از سرّ و عَلَن و باطن و ظاهر فرا گرفته به تدریج به هوش آییم و این «یقظه» ایست که بعض اهل سلوک، منزل اول دانسته‌اند،[13] و چنین نیست بلکه این به هوش آمدن و بیدار شدن مقدّمه دخول در سیر است. و رفع همه حجب ظلمانی و پس از آن نورانی، وصول به اوّل منزل توحید است. و اگر به قدم عقال[14] عقل پیش رویم، آن هم با همه عقال، همین نغمه را دارد و گوید کمال مطلق همه کمالات است و الّا مطلق نیست و هیچ کمالی و جمال و جمیلی ممکن نیست در غیر حق ظهور کند که این غیریّت، عین شرک است اگر نگویم الحاد است.

ابتلای همگان به شرک به معنای اعم

… مقدس، همچنین نعمت را؛ و نفی شریک می‌کند. و این نزد اهل معرفت غایت توحید است. و به این معناست که هر حمدی و هر نعمتی که در جهان هستی تحقق یابد حمد خدا و نعمت خداست بدون شریک. و در هر موقف و مشعری و وقوف و حرکتی و سکون و عملی، این مطلب و مقصد اعلی‌ جاری است. و خلاف آن، «شرک» به معنای اعم است، که همه ما کوردلان به آن مبتلا هستیم. بگذارم و بگذرم.

شرک بودن تبعیت از هواهای نفسانی

بارالها، ما ضعیف و ناتوانیم، تو به فضل خود ما را از شرک جلی و خفی حفظ فرما؛ و از تبعیت هواهای نفسانی، که خود شرک است، نجات مرحمت فرما؛ و به حقیقت توحید و یکتاپرستی و یکتاخواهی هدایت فرما؛ و اسلام، این دین توحید و یکتاپرستی و یکتاخواهی، را در سراسر جهان پرتوافکن نما، و بیرق‌های کفر و شرک و نفاق را سرنگون فرما؛ و مسلمین را به وظایف اسلامی- انسانی خویش هدایت کن؛ و بلاد مسلمین و مستضعفین را از …

لزوم نجات کشور از شرک و الحاد با پیوستن به مکتب الهی

جوانهای ما از باب اینکه از شهادت دیگر ترسی نداشتند، بلکه اقبال می‌کردند، استقبال می‌کردند از شهادت، این قدرت را پیدا کردند که همه به هم دست دادند و این مملکت را نجات دادند. می‌خواهیم مملکت نجات پیدا بکند از شرک، نجات پیدا کند از این الحادها، همه بیایند، همه با هم وارد بشوند در این مکتبی که برای خداست و شما را هدایت به روی خدا، به طرف خدا می‌کند. نروید این طرف و آن طرف، هیچ جا بهتر از قرآن نیست.