برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیقرار دادن شریک یا معبودی جز خدا در عقیده، عبادت و اطاعت.
امام خمینی
چشم امید داشتن به غیر خدا شرک است
… هستم لکن امیدوارم که برای تو تنبّهی باشد. بدان که هیچ موجودی از موجودات از غیب عوالم جبروت و بالاتر و پایینتر چیزی ندارد و قدرتی و علمی و فضیلتی را دارا نیست و هر چه هست از او جلّ و علا است، او است که از ازل تا ابد زمام امور را به دست دارد و احد و صمد است. از این مخلوقاتِ میان تهی پوچ و هیچ باکی نداشته باش و چشم امیدی هرگز به آنها مبند که چشم داشتن به غیر او شرک است و باک از غیر او- جلّ و علا- کفر.
شرک بودن دیدن خود در ایثار از نگاه اهل معرفت
… ایثار اسمش هست. من ایثار میکنم در راه خدا فرزندم را، من ایثار میکنم در راه خدا جان خودم را. این، برای ما مهم است و زیاد مهم است، برای ابراهیم نیست مساله این، ایثار نیست. ابراهیم خودی نمیبیند تا ایثاری کرده باشد، اسماعیل خودی نمیبیند تا ایثار کرده باشد. ایثار این است که من هستم و تو هستی و عمل من و برای تو و ایثار. این، در نظر بزرگان اهل معرفت و اولیای خدا شرک است، در عین حالی که در نظر ما کمال بزرگی است، ایثار بزرگی است.
رد شرک دانستن جشن میلاد و احترام به پیامبر
… که نزدیک به هم هستند؛ از ما هم بعضی قائلاند به اینکه دوازدهم هست،[3] از علمای ما هم بعضی قائلاند که دوازدهم است. این اسباب این نشود که یک اساسی علی حده، آنها داشته باشند، یک اساسی علی حده ما داشته باشیم. با هم باشیم، برادریم دیگر. پیغمبر هم از همهمان است. در عین حالی که یک چنین صدایی بلند شد برای وحدت، یک وقت میبینیم از حجاز یک نفر صدا بلند میکند که اصل جشن گرفتن برای پیغمبر شرک است! من نمیدانم چه اساسی است؟ این چرا شرک است؟ البته آن شخص وهابی است. وهابی را اهل سنت هم قبولشان ندارند، نه اینکه ما قبول نداریم، همه برادرهای ما آنها را قبول ندارند. شما [فکر میکنید] یک همچنین مسئلهای که جشن گرفتن، احترام کردن به پیغمبر اسلام، این جزء این است که مشرک هستند مردم!؟
رد شرک دانستن احترام به پیامبر و جشن میلاد او
… هفدهم شرکت کنند همه مسلمین در جشن تا وسیله وحدت بین مسلمین باشد، باز میبینیم که یک بوقی از یک آخوند بسیار بیتوجه به مسائل اسلام و وابسته به دیگران فریاد میزند که شرک است احترام به پیغمبر، شرک است جشن گرفتن، منتها او ایران را محکوم میکند و معلوم است چرا. یک آخوند که بسته به دربار است و مقاصد آنها را میخواهد اجرا بکند، در مقابل مسلمین میایستد و اعلام میکند به اینکه احترام به رسول خدا شرک است، این آخوند معنی شرک را نمیفهمد. اگر احترام به رسول خدا شرک است، پس اول مشرک خود پیغمبر اکرم است و اول مشرک خدای تبارک و تعالی است که احترام پیغمبر را تا آنجا بالا برده است که در نمازها اسم او هست و اگر نباشد در بعضی جاهایش، باطل میشود نماز. اگر بعد از شهادت یا فوت حضرت رسول- صلی الله علیه و آله- اگر بعد از فوت ایشان به نظر این آخوند و دوستان نادان این آخوند وابسته به دربار، احترام پیغمبر شرک است، پس در نماز که بعد از فوت رسول اکرم همه مسلمین میخوانند و سلام به رسول اکرم میدهند[4]، همه مسلمین، حتی خود آخوند هم مشرک است اگر نماز بخواند. این نیست الّا اینکه مامورند این نحو معممین که خودشان را به عنوان مفتی جا زدند در بعضی از بلاد مسلمین، مامورند که ایجاد اختلاف بکنند. از ایران صدای وحدت بلند میشود و از حجاز صدای اختلاف. از مرکز وحی که رسول اکرم در آنجا مردم را دعوت به اعتصام به حبل الله و …
ابتلای همگان به شرک به معنای اعم
… مقدس، همچنین نعمت را؛ و نفی شریک میکند. و این نزد اهل معرفت غایت توحید است. و به این معناست که هر حمدی و هر نعمتی که در جهان هستی تحقق یابد حمد خدا و نعمت خداست بدون شریک. و در هر موقف و مشعری و وقوف و حرکتی و سکون و عملی، این مطلب و مقصد اعلی جاری است. و خلاف آن، «شرک» به معنای اعم است، که همه ما کوردلان به آن مبتلا هستیم. بگذارم و بگذرم.
شرک خفی یعنی دخالت دادن غیر خدا در کار الهی و لزوم پناه بردن از آن
پیغمبر از شرک به خدای متعال هر روز پناه میبرد. خب پیدا است که آن شرکِ جلی، خیلی دور از ساحت ماها است که در مقابل یک بتی مثلاً سجده کنیم؛ این پیدا است که مراد از شرک، شرک خفی است که انسان غیر خدا را به نحوی داخل کند در کاری که باید برای خدا انجام بگیرد. لذاست که انسان بایستی به طور دائم به خدای متعال پناه ببرد از این شرک که مِن حیث لا یشعر وارد میشود.
شرک بهعنوان مسلک و عقیدهٔ دوخدایی و چندخدایی
جواب اینست که: شرک یک مسلک و یک عقیده است، یعنی دو خدایی و چند خدایی، یک دین و یک آئین و یک نوع اعتقاد است مثلاً: فرض بفرمائید سه خدایی. بعضی منکرند و میگویند زرتشتیها موحد بودند، اما به هر حال در دورانی از تاریخ، بلاشک زرتشتیها دو خدایی بودند و لو اصلش هم یک خدایی و توحیدی باشد یا سه خدایی یا چندین خدایی که امروز در هندوستان و برخی از جوامع عقب افتادهی آفریقایی در بین قبایل قدیمشان که بت …
شرک پنهان یعنی دارای شئون خدایی دانستن قدرتی با نامی جز خدا
یک نوع شرک دیگری وجود دارد که آن خطرناکتر است، چرا؟ چون به این وضوح نیست، با این جلوه و با این نمایش نیست. آن چیست؟ آن این است که انسان یک نفر را، یک قدرت را، یک قطب را با نام غیر خدا، دارای شئون خدا بداند. اگر بتپرستان زمان پیغمبر، هُبَل و لات و مَنات و عُزّیٰ را ارباب، یعنی رَبها و خداها و پروردگارها میدانستند؛ به آنها میگفتند اینها الههاند، اینها اربابند؛ مشرکان و بتپرستانِ غافل و نادانِ زمان امیرالمؤمنین، قدرتها و قطبها و مرکزها را با نام بندۀ خدا به …
رد شرک دانستن زیارت قبور؛ ابزار سیاستهای انگلیس و آمریکا شدن، شرک واقعی
اینها به عنوان اینکه این کارها پرستش است، این اقدامهای خبیث را میکنند! رفتن سر قبر یک انسانی و طلب رحمت کردن برای او از خدای متعال، و طلب رحمت کردن برای خود در آن فضای معنوی و روحانی، شرک است؟ شرک این است که انسان بشود ابزار دست سیاستهای اینتلیجنس انگلیس و سی. آی. ای آمریکا و با این اعمال، دل مسلمانان را غمدار کند، آزرده کند. اینها اطاعت و عبودیت و خاکساری در مقابل طواغیت زنده را شرک نمیدانند، احترام به بزرگان را شرک میدانند! خود این، یک مصیبتی است. جریان تکفیرىِ خبیث که امروز در دنیای اسلام به برکت برخی از منابع مادی، متأسفانه پول و امکانات هم در اختیار دارند، یکی از مصائب اسلام …
رواج شرک در جزیرةالعرب و مبارزهٔ جدی قرآن با آن
در جزیرةالعرب معارف بشرى وجود نداشت؛ شرک بود و معارف شرکآلودِ در حدّ نازل. لذا در قرآن هم شما ملاحظه میکنید که با شرک یک مبارزهى جدّى شده است؛ [مثلاً] سورهى «قُل هُوَ اللهُ اَحَد»،[4] سورهاى با چهار آیه مثلاً که «لَم یَلِد وَلَم یولَد»[5] را اینهمه در قلب این سورهى کوچک، درشت کرده است، یا «وَ لَم یَکُن لَه کُفُوًا اَحَد»،[6] برجسته و متلألی است؛ این براى این است که شرک از ذهنها زدوده بشود و [با …