بنده دو سه سال قبل در یکی از همین جلسات گفتم ما یک انقلاب اسلامی داشتیم، بعد نظام اسلامی تشکیل دادیم، مرحلهی بعد تشکیل دولت اسلامی است، مرحلهی بعد تشکیل کشور اسلامی است، مرحلهی بعد تشکیل تمدن بینالملل اسلامی است. ما امروز در مرحلهی دولت اسلامی و کشور اسلامی قرار داریم؛ باید دولت اسلامی را ایجاد کنیم. امروز دولت ما - یعنی مسؤولان قوهی مجریه، قوهی قضاییه، قوهی مقننه، که مجموع اینها دولت اسلامی است - سهم خوبی از حقایق اسلامی و ارزشهای اسلامی را دارد؛ اما کافی نیست؛ اولش خود من. باید بیشتر به سمت اسلامی شدن، مسلمان شدن و مؤمنانه و مسلمانانه زندگی کردن برویم. باید به سمت زندگی علوی برویم. رفتن به سمت زندگی علوی معنایش این نیست که اگر آن روز لُنگ میبستند و راه میرفتند، امروز هم لُنگ ببندیم و راه برویم؛ نه، امروز دنیا پیشرفته است. باید روح زندگی علوی - یعنی عدالت، تقوا، پارسایی، پاکدامنی، بیپروایىِ در راه خدا و میل و شوق به مجاهدتِ در راه خدا - را در خودمان زنده کنیم؛ باید به سمت اینها برویم؛ این اساسِ کار ماست. و به شما عرض کنم، در آن صورت کارآمدی جمهوری اسلامی هم مضاعف خواهد شد؛ چون مشکل اساسییی که ممکن است برای نظام اسلامی پیش بیاید، کارآمدی در نگاه جهانی است؛ بگویند آیا توانستند این کار را بکنند، توانستند آن کار را بکنند؟ اگر ما قدمبهقدم تحول درونی خود را جدی بگیریم و پیش ببریم و پایبندی خود را به ارزشها و اصولِ خود عملاً نشان دهیم، کارایی و توفیقات ما هم بیشتر خواهد شد. البته دشمنان نمیخواهند؛ جنجال و هیاهو میکنند؛ اهمیتی هم ندارد.سیرهٔ اهلبیت (ع)
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
روش زندگی، موضعگیری و مبارزهٔ امامان معصوم (ع).
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:گزیدهای از بیانات در مسجد امام حسن مجتبی (علیهالسلام)— ۱۳۵۲/۱۲/۲۴
سیر زمانی
از ۱۳۵۲ تا ۱۴۰۴۱۳۵۲۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۵ پاراگراف)
مبارزهٔ همهٔ ائمه با قدرتهای ظالم برای برپایی حکومت حق الهی
… و محمّد رسولالله هستیم، و ما امروز مایهى وحدت بشویم در دنیا؛ همچنان که ائمّهى بزرگوار ما (سلام الله علیهم) همیشه همینجور بودند؛ از امیرالمؤمنین (صلوات الله و سلامه علیه) تا همهى ائمّهى بزرگوار ما، عامل جمع و عامل وحدت بودند؛ همه چیزشان الگو است؛ مبارزهشان با قدرتهاى ظالم هم الگو است. همهى ائمّهى ما بِلااستثنا در راه ایجاد حکومت علوى و حکومت حقّ الهى مبارزه کردند؛ این سیرهى این بزرگواران است در مقابل چشم ما. و ما امروز خوب میفهمیم آنها چه میکردند؛ و به همین جهت همهى آنها بدون استثنا به شهادت رسیدند؛ و براى همین است که همهى آنها تقیّه کردند. شهادت نتیجهى مبارزه است، تقیّه مال میدان مبارزه است: اَلتَّقِیَّةُ تُرسُ المُؤمِن؛[6] تُرس ــ سپر ــ مال میدان مبارزه …استنباط تلاش دائمی ائمه برای برپایی دوبارهٔ حکومت اسلامی
البته بنده از مجموعهى روایات و زندگى ائمّه (علیهم السّلام) اینجور استنباط کردم که این بزرگواران از روز صلح امام مجتبىٰ (علیه الصّلاة و السّلام) تا آخر یا تا اواخر، دائماً در این صدد بودهاند که این نهضت را مجدّداً به شکل حکومت دربیاورند. روایاتى هم داریم؛ ائمّه (علیهم السّلام) هم طبق تشخیصى که بنده دادم ــ ممکن است بعضى دیگر این را اینجورى نبینند؛ جور دیگرى ملاحظه بکنند ــ احساس میکنم که این بزرگواران همیشه در صدد بودند تا حکومت را، حکومت علوى را، حکومت اسلامى را مجدّداً بر سر پا کنند؛ …مراقبت معصومان از خودسازی، نماز، ذکر و توسل
… شما است. انسان، سایشپذیر است؛ جز معصومین هر انسان دیگرى در برخوردها، در سایشها، اصطکاکها ساییده میشود، کم میشود، برجستگىهاى روحىاش تغییر میکند؛ باید مراقبش بود. اینکه ذکر دائمى گفتند، براى خاطر این است؛ دائماً انسان باید متذکّر باشد، وَالّا خراب خواهد شد. بزرگان ما اینجور بودند، ائمّهى ما اینجور بودند، معصومین اینجور بودند؛ مواظب خودشان بودند، مواظب خودسازىشان، مواظب نمازشان، مواظب ذکرشان، مواظب دعایشان، مواظب توجّهاتشان، مواظب توسّلاتشان بودند؛ براى اینکه ضایع نشوند، خراب نشوند. ماها خراب میشویم؛ اگر مواظب خودتان نباشید ضایع میشوید، خراب میشوید؛ و این برادران عزیز روحانى به این جهت بایستى توجّه کنند.دشواری نهضت ائمه (ع) به سبب تظاهر حاکمان به لباس مذهب
… دور از تحریف و مبرّا از اینکه بازیچهى دست هواها و هوسها بشود، باقى ماند؛ منتها در شکل نهضت باقى ماند. و از زمان امام حسن (علیه الصّلاة و السّلام) تفکّر انقلابى اسلامى که یک دورهاى را طى کرده بود و به قدرت و حکومت رسیده بود، دوباره برگشت و شد یک نهضت؛ البتّه در این دوره کار این نهضت بمراتب مشکلتر بود از دورهى خود پیغمبر. چرا؟ زیرا شعارها در دست کسانى بود که لباس مذهب را بر تن کرده بودند، در حالى که از مذهب نبودند. مشکل بودن کار ائمّهى هدیٰ (علیهم السّلام) اینجا بود.ائمه (ع) مصداق بارز جریان اسلام اصیل ناسازگار با حاکمان
این جریان همینطور ادامه پیدا کرد و [در مقابل]، جریان مسلمانىِ اصیل، جریان اسلام ارزشى، جریان اسلام قرآنى ــ که هیچ وقت با آن جریان حاکم امّا ضدّ ارزشها کنار نمىآمد ــ هم ادامه پیدا کرد که مصداق بارز آن، ائمّهى هدیٰ (علیهم الصّلاة و السّلام) هستند و مسلمانان بسیارى که بودند و این جریان ارزشىِ نهضت اسلامى به برکت امام حسن مجتبىٰ (علیه الصّلاة و السّلام) اسلام را حفظ کرد. اگر این صلح را امام مجتبىٰ انجام نمیداد، آن اسلام ارزشىِ نهضتى باقى نمیماند و از بین میرفت؛ چون معاویه بالاخره غلبه پیدا میکرد و وضعیّت، وضعیّتى نبود که امکان داشته باشد که امام حسن مجتبىٰ (علیه السّلام) غلبه پیدا کند؛ همهى عوامل در جهت عکس غلبهى امام …