… و رازی است، لکن به هر حال اهل ری است. و من یک نفر دیگر را هم به شما عرض کردم آن وقتی که راجع به عبدالجلیل سفارش میکردم، و او سیّد مرتضای رازی است؛ او هم یک شخصیّت برجستهی دیگری است. حالا شما برای سیّد مرتضای بغدادی دارید بزرگداشت میگیرید - عیبی هم ندارد؛ لازم است، چون آن بزرگوار از مفاخر دنیای اسلام است - لکن سیّد مرتضای رازی را هم حتماً از قلم نیندازید؛ او هم شخص بزرگی است؛ و ناشناخته، کسی او را نمیشناسد.
متکلمی بزرگ و پیشنهاد بزرگداشت او متناسب با ری
من البتّه با جناب آقاى ری شهرى، چند سال پیش که صحبت بزرگداشت بزرگان علمىِ تاریخى بود، اسم مرحوم سیّد مرتضی رازى را هم آوردم؛ بالاخره مناسب با رى، سیّد مرتضی رازى است؛ ایشان متکلّم بسیار بزرگى بوده و شخصیّت برجستهاى است. یا مثلاً فرض بفرمایید در بین همین بزرگان این منطقه، شما کلینى را اسم آوردید؛ لکن علّان کلینى[4] هم جزو بزرگترین علماى محدّث ما است -حالا [اینکه] ساکن کُلین بوده یا ساکن رى بوده، اینها را بنده الان درست مستحضر نیستم- روى اینها کار بشود؛ یعنى اینها شناسایى …
ردیهنویسی بر سخنان الحادی محمد بن زکریای رازی
هنوز پاسخ در خانهی اشکال کننده بود که میگفت فقه ندارید؛ ناگهان یک کتاب عظیم پرفرع پر تحقیق - به حسب سطح تحقیق آن روز - مبسوط از آب در میآمد. اگر «محمدبن زکریای رازی»، چهار کلمهی الحادی بر زبانش جاری میشد، فوراً «سید مرتضای رازی» در ردّ او کتاب مینوشت و نمیگذاشت حرف او بیجواب بماند. اگر فلان نویسندهی معاند اهل بیت، کتابی مینوشت و حقایق و اعمال شیعه را مسخره میکرد، بلافاصله «عبدالجلیل رازی قزوینی» حقّش را کف دستش میگذاشت و کتاب «النقض» را مینوشت. بنابراین، هرکسی که در زمینههای فقهی و کلامی - بخصوص - چیزی به شیعه میگفت، شیعه با قدرت و …