رفتن به محتوای اصلی

سپاه امام حسن (ع)گروه و سازمان

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

لشکر امام حسن (ع) در رویارویی با معاویه و نابسامانی‌های آن.

اختلاف و نابسامانی لشکر مدائن به سبب نژاد، سطحی‌بودن اسلام و جاسوسان معاویه

و اما لشکر مدائن؛ که مجمع اختلافات، مرکز نابسامانی‌ها و ناهمواری‌های سپاه امام مجتبی علیه‌السلام همین مدائن بود. تمام آنچه که گفتم، در لشکر مدائن جمع است؛ آن اختلافات ازلحاظ نژاد و نسب که از یک‌طرف تأثیر داشت؛ دورتربودن از منابع فکری اسلامی، در سطحی مسلمان‌شدن، تأثیر داشت. یک‌سره و یک‌دست نبودن و قرارداشتن جاسوس‌های معاویه و طرف‌داران فکر معاویه در میان آنها و خوارج که باز به احتمال قوی از معاویه الهام می‌گرفتند، اثر داشت. و شایعه‌های معاویه هم مطلب را تمام می‌کرد که امام مجتبی می‌خواهد صلح کند، قیس‌بن‌سعد هم آنجا صلح کرده است، عبیدالله هم فرار کرده است! [لذا] در بین مردم، دودَستگی و اختلاف به‌وجود آمد. و اینها روش‌هایی است که امام مجتبی از هیچ‌کدامش نمی‌تواند و نباید هم …

اعزام دوازده‌هزار نفر از زبدگان شیعه به مسکن با شورای جنگی سه‌نفره

حالا امام حسن علیه‌السلام درمقابل اینها قرار گرفته، درمقابل معاویه قرار گرفته است، و حوادثی هم در این ضمن روی می‌دهد که همه در جهت عکس مسیر امام مجتبی است. عبیدالله عباس آدم سست‌عنصری درمی‌آید؛ این مطلبی است که به امام حسن ارتباطی ندارد. دوازده‌هزار نفر را امام مجتبی فرستاده است و یک شورای جنگیِ سه‌نفره برایشان قرار داده، شورای جنگی مثلث؛ یکی‌شان عبیدالله عباس است و در رتبۀ اول، و دیگر قیس‌بن‌سعد بن عباده است در رتبۀ بعد، و سومی [سعیدبن‌قیس هَمدانی] در رتبۀ سوم. اینها را فرستاده در رأس سپاهی که زبدگان شیعه در این دوازده‌هزار نفر لشکرِ مَسکِن جمع بودند.

نخستین شکست روحیهٔ سپاه با فرار عبیدالله بن عباس

… یک‌میلیون دِرهم رشوۀ معاویه ـ یا یک‌میلیون دینار رشوۀ معاویه ـ او را فریب داد، شبانه بلند شد، رفت. صبح مردم بیدار شدند، دیدند فرمانده‌شان نیست. آفتاب بالا آمد، [فرمانده] نیامد، رفتند داخل [خیمه]، فرمانده نیست؛ بعد خبردار شدند که نیمۀ شب، عبیدالله عباس رفته. اولین شکست در روحیۀ سپاه امام حسن از فرار عبیدالله عباس بود ـ برادر همان عبدالله که قبلاً اسمش را بردم، و این خانواده اصلاً خانوادۀ خوبی برای اسلام نبودند از صدر تا ذیلشان ـ اولین شکستی که بر سپاه امام حسن وارد آمد، از ناحیۀ عبیدالله عباس بود.