رفتن به محتوای اصلی

ریاست

نام‌های دیگر: امارت

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

تصدی منصب و امارت و تبعات و مسئولیت آن در دنیا و آخرت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع هیات دولت (انتظار ملت از دولت و ضرورت انجام آن)— ۱۳۵۹/۰۶/۲۰

امتحان به ریاست و ثروت، بزرگ‌تر از امتحان جان

… در آن قضیه حیرت‌انگیز امرِ به اینکه باید اولادت را ذبح کنی امتحان شد.[1] پیغمبرهای بزرگ، اولیای بزرگ امتحان شدند. حضرت سید الشهدا- سلام الله علیه امتحان شد. اولاد و احفاد[2] او هم امتحان شدند و همه ماها هم امتحان می‌شویم. و همه بشر هم امتحان خواهند شد. و امتحان به امنیت و دارایی و ثروت و ریاست و امثال ذلک بزرگتر است از امتحان در نفس، اولاد و انفس. چه بسا اشخاصی که ادعا می‌کنند که ما مومن هستیم، لکن وقتی که امتحان می‌شوند معلوم می‌شود که فقط ادعا بوده. و چه اشخاصی که ادعا می‌کنند که ما طرفدار ضعفا هستیم لکن وقتی که امتحان می‌شوند از امتحان درست در نمی‌آیند. و چه اشخاصی که ادعا می‌کنند که اگر [برای‌] ما …

امری اعتباری و توصیه به وزیران برای بزرگ نشمردن آن

شما که الآن از وزرای محترم هستید و مملکت اسلامی به شما سپرده می‌شود و پستهای شما پستهایی است که باید در آن اعمال بسیار شایسته انجام بگیرد، کوشش کنید که اولًا، گمان نکنید که ریاست، از ریاست درجه اول تا آخر، یک چیزی باشد؛ یک امر اعتباری است. یک دسته‌ای جمع می‌شوند یکی را می‌گویند تو کارها را انجام بده. در نظر داشته باشید که حضرت امیر- سلام الله علیه- در حالی که به حسب فهم جامعه، ریاست یک کشور بسیار بزرگی را داشت از حجاز تا مصر، عراق، ایران؛ همه را داشت، آن وقت چه جور بود وضعش، چه جور بود سلوکش با مردم و چه بود سفارشهایی که به عمالش یا به حکومتهایی که از طرف …

گذرا بودن ریاست‌ها و سرنوشت محمدرضا پهلوی

… که اگر خودش را بردارند یک کسی دیگر را اینجا بنشانند و همین حرفها را بزند خودش ناراحت نشود، این میزان دستش باشد که قلم دست شیطان است می‌نویسد یا دست رحمان است. زبان، زبان شیطان است یا زبان رحمان است. این را باید انسان توجه بکند به اینکه این چند روز می‌گذرد. این ریاستها می‌گذرد. شما هر چه هم بخواهید [ریاست‌] بکنید، از محمد رضا نمی‌توانید بالاتر بروید. هر چه هم دست و پا بکنید آن را، آنها را پیدا نمی‌کنید و ان شاء الله، پیدا نخواهید کرد و نخواهید که بخواهید. او رفت، تمام شد؛ حالا پیش خداست. چه خواهد شد، خدا می‌داند. ما هم این روز را داریم. ما هم فردا، یکی مثل من دیرتر و زودتر، و آن هم که معلوم نیست که کی زودتر. ولی خوب، ما آخر [عمرمان‌] است و باید برویم.