نکتهی بعدی این است که امام دربارهی بسیج توصیفهای گوناگونی دارند. دو توصیف را من انتخاب کردم که به شما عرض بکنم. یک جا امام میگوید که «بسیج لشکر مخلص خدا است»؛[3] لشکر مخلص خدا! روی کلمات دقّت کنید. یک جای دیگر امام میگوید «بسیج مدرسهی عشق است».[4] خب، این دو توصیف را کنار هم بگذاریم. «لشکر مخلص خدا» نشان میدهد که بسیج رزمنده است؛ لشکر برای رزم است، برای جنگ است. «رزمنده بودن» یعنی چه؟ یعنی هم قدرت مادّی و جسمانی داشتن، هم اراده و شجاعت روحی داشتن، هم تدبیر و ترفند جنگی بلد بودن. نمونهاش امیرالمؤمنین است؛ در مقابلهی با عمروبنعبدود، هم قدرت بدنیاش را نشان میدهد، هم شجاعت و نترسیاش را نشان میدهد، هم حیلهی جنگیاش را نشان میدهد؛ به عمروبنعبدود میگوید «من و تو میجنگیم، اینها چه کسانی هستند؟» تا برمیگردد، حضرت میزند او را؛ حیلهی جنگی است دیگر، تدبیر جنگی است. پس «رزمنده بودن» یعنی قدرت مادّی، قدرت روحی، قدرت فکری. بعد، «لشکر مخلص خدا»؛ یعنی چه؟ یعنی این ذخیرهی عظیمِ مغتنم، برای قدرتیابی شخصی نیست. لشکرهای دنیا برای چه به کار میروند؟ در چه راهی قدم برمیدارند و میرزمند؟ بسیج میرزمد برای خدا، آن هم با اخلاص؛ به طور خالص متعلّق به خدا است. پس بنابراین، این رزمندگی بسیج است و جنبهی قدرتنمایی را نشان میدهد، «اَشِدّاء»[5] را نشان میدهد.رزمندگان
نامهای دیگر: رزمنده
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نیروهای حاضر در جبهههای جنگ و نقش و روحیهٔ آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۴۱۳۶۰۱۴۰۴
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱۸۲ پاراگراف)
ماندگاری لحظههای فداکاری رزمندگان در جبهه
انسان هرچه بیشتر لذّت ببرد، آن وقت که لذت از دست او رفت، حسرتش بیشتر است. اما آن لحظهای که شما علیالعجاله از جانتان گذشتید؛ برای اینکه گُردانتان ممکن بود در محاصره واقع شود، بلند شدید، خواب نصف شب را زدید، دویدید، خودتان را به قرارگاه رساندید، خبر را - چون بیسیم هم نبود - با زبان رساندید و نیرو آمد و یک گُردان نجات پیدا کرد، آن نیم ساعت شما ماند، ماندگار شد و دیگر تمام شدنی نیست. این نیمساعت چقدر قیمت دارد! قرنها خواهد گذشت، اما از آن نیم ساعت شما، مثل الماس، چیزی کم نخواهد شد. حال اگر شما صدتا از این نیم ساعتها داشته باشید، ببینید چقدر قیمت دارد! این، کار برای خداست. هیچ عاملی نمیتواند کاری را که شما برای خدا کردید از بین ببرد. فقط یک عامل میتواند و آن خودِ شما هستید.شریک بودن پدر و مادر و خانوادهٔ رزمنده در جهاد او
من در دوران جنگ تحمیلی، به یاسوج و بعضی شهرهاىِ دیگرِ این خطّه آمدم و وضع استان را از نزدیک دیدم. عشایر این استان، در میدان جنگ هم بسیار خوب جنگیدند و دفاع کردند. البته وقتی یک جوان به جبهه میرود و در راه خدا مجاهدت میکند، پشتِ سر او، مادر و پدر و همسر و فرزندانش قرار دارند. پس، او یک نفر نیست که مشغول مجاهدت است. هنگامی که یک جوان، جانش را بر کف دست میگیرد و به میدان جنگ میرود، در واقع پدر و مادرِ او هم جهاد میکنند. وقتی ملتی در مقابل تحمیل زورگویان دنیا میایستد، وقتی جوانان این کشور اعلام میکنند که محتاج به بیگانگان نیستند و حاضرند خودشان کشورشان را بسازند و آباد کنند، معنایش این است که در این جهاد مقدّس و بزرگ، مرد و زن باهم شریکند.تأثیر فداکاری رزمندگان در عظمت ایران و آبروی اسلام
… میشود ــ که البتّه بسیار خوب و مورد سپاس است ــ [باید] به جاى تعریف یک شخص، بپردازند به تعریف آن انبوه انسانهایى که ساعات پُرافتخارى را گذراندند و این کشور را، این جامعه را، این تاریخ را، دستگاه رهبرى را، دستگاه ادارهکنندهى کشور را در دنیا سربلند کردند. بنده در دوران جنگ مسافرتهاى متعدّدى به سراسر دنیا کردهام و دیدهام تأثیر فداکارىهاى شما را در عظمت ایران، در خلق یک نماى پُرافتخار براى کشور ایران، براى ملّت ایران، در تصویر صحیحى از این انقلاب باعظمت و شکوهمند و در آبرو بخشیدن به اسلام که همه میدانستند براى اسلام اینهمه فداکارى دارد انجام میگیرد؛ اینها چیز کمى نیست؛ اینها را حفظ کنید. نبادا کسانى تصوّر کنند که دورهى سخن گفتن از شهدا و از سربازان فداکار و از زحمتکشان میدان نبرد سپرى شده است؛ این دوره هیچ وقت سپرى نمیشود.غربت و کمبود امکانات رزمندگان آبادان در برابر فشار شدید دشمن
خلاصه، یکی دو روز بیشتر آبادان نبودم و برگشتم به اهواز. وضع آنجا آبادان را قابل توجّه یافتم. یعنی دیدم در عین غربتی که بر همهی نیروهای رزمندهی ما در آنجا حاکم بود، شرایط رزمندگان از لحاظ امکانات هم شرایط نامساعدی بود. حقیقتاً وضعی بود که انسان غربت جمهوری اسلامی را در آنجا حس میکرد؛ چون نیروهای خیلی کمی در آنجا بودند و تهدید و فشار دشمن، بسیار زیاد و خیلی شدید بود. ما فقط شش تانک آنجا داشتیم که همین آقای اقاربپرست رفته بود از اینجا و آنجا جمع کرده بود، تعمیر کرده بود و با چه زحمتی یک گروهان تانک در حقیقت یک گروهان ناقص تشکیل داده بود. بچههای سپاه، با کلاشینکف و نارنجک و خمپاره و با این چیزها میجنگیدند و اصلاً چیزی …روحیهٔ بسیار بالای رزمندگان با وجود شرایط سخت
این، شرایط واقعی ما بود؛ اما روحیهها، در حدّ اعلی. واقعاً چیز شگفتآوری بود! دیدن این مناظر، برای من خیلی جالب بود. یکی دو روز آنجا بودم و بازدیدی کردم و هدفم این بود که هم گزارش دقیقی از آنجا به اصطلاح برای کار خودمان داشته باشم (وضع منطقه را از نزدیک ببینم و بدانم چه کار باید بکنم) و هم اینکه به رزمندگانی که آنجا بودند، خدا …تصدیق ارزش رزمندهٔ دفاع مشروع از سوی هر انسان باانصاف
… دچار یک آزمایش بسیار دشوار هشتساله شده است و این آقا از اوّل، آمادگى خودش را اعلام کرده است و بعضى ده ماه، بعضى بیست ماه، بعضى پنجاه ماه، بعضى صد ماه رفتهاند در این جبهه ایستادهاند، جنگیدهاند یا عزیزانشان را فرستادهاند؛ قضاوت تو نسبت به این شخص چیست؟ لازم نیست آن کسى که میخواهد قضاوت کند مسلمان باشد، لازم نیست با ما دوست باشد همین قدر که باانصاف باشد، خواهد گفت این یک انسان باارزشى است که براى کشور خود و ملّت خود و ارزشهاى خود و ناموس خود و شرف خود و دفاع مشروع میرود در میدان جنگ، جان خود را در معرض خطر قرار میدهد. این را همهى آدمهاى باانصاف عالم تصدیق میکنند.هشدار به حفظ دستاورد معنوی جبهه در زندگی عادی
… دورانهای گذشته، نشان دادند که دراین راه، از همه صادقتر، ثابتقدمتر و آمادهترند. جوانان مؤمن بسیجی ما نشان دادند که میتوانند در این مراحل عظیم، به معراج بروند. شما میدان جنگ راپشت سرِ خودتان گذاشتید. روزها و شبها، حالاتِ خوش معنوی راپشت سرخودتان گذاشتید. من به شما عرض میکنم: ای به معراج رفتگان! امروز که وارد زندگی معمولی شدید، مبادا دستاورد آن معراج را از دست بدهید! مبادا آنچه را که در آنجا با همین بینش معنوی احساس کردید، فراموش کنید! حجّت خدا هم بر شما تمام است. آن مناظر معنوی را که شما از دریچه عبادت و ذکر و مناجات، در چنان دورانی مشاهده کردید، همه کس نمیبیند. چشمهای مادّی، این چیزها را درک نمی کنند و نمیبینند؛ اما شما دیدید. حجّت بر شما تمام است. خودتان را حفظ کنید. این راه را حفظ کنید. …لزوم احترام به چهرههای انقلابی و طلاب جبههرفته و جانباز در حوزه
… گوشه و کنار پیدا شوند، بنا کنند ایمان افرادی را ضعیف کردن؛ مثل موریانه به پایهی ایمان افراد افتادن و آنها را نسبت به انقلاب و اسلام انقلابی و مبانی انقلاب، ضعیف و سست کردن. نه فضلا باید اجازه بدهند و نه تشکیلات حوزه باید به این معنا اجازه بدهد و نه طلّاب. چهرههای انقلابی در حوزهها باید محترم باشند. طلبههای جبهه رفته؛ کسانی که سوابق جبهه دارند؛ کسانی که در حوزههای علمیه جانبازند و کسانی که خدمتی از خدمات انقلاب را بر دوش دارند، باارزشند. اینگونه نباشد که در داخل حوزهها اگر کسی چند سالی به خدمات انقلاب مشغول بوده یا الان مشغول است، این یک نقطهی ضعف به حساب آید؛ نه. این نقطهی قوت است. خدمت به انقلاب نقطهی ضعف نیست. برای کسانی که در میدان جنگ بودند، بایستی از همه جهت، اعتباراً و عملاً ارزش …ایمان و صفای جوانان رزمنده و شکستن سدهای دشمن در جنگ هشتساله
… شد که جوانان را از صمیم قلب دعا نکنم. جوانان تعیین کننده و آمادهاند. دشمن میخواهد جوانان ملت ایران را از او بگیرد. چگونه؟ بافاسدکردن؛ باگرفتناحساس مسؤولیت ازآنها؛ با گرفتن شور و شوق ایمانی از آنها؛ باسرگرم کردن آنها به لهو ولعب و انداختن آنها در دام شهوات. اگر جوانان یک ملت، سالم و مؤمن باشند، همان اتّفاق میافتدکه شمادرجبهه های نبرد هشتساله دیدید. جوانان مؤمن، جوانان پرحماسه و جوانان پرشور ما، چنان ایمان و صفایی از خود نشان دادند که درعرفای کهنسال، نظیر آن راکمتر میتوان پیدا کرد. این جوانان در میدان جنگ، به پشتوانه همان ایمان، توانستند سدهای مستحکم رابشکنند، پای دشمنرا قطع نمایند و از تجاوز جلوگیری کنند. اگر این جوانان نبودند؛ اگر این ایمان نبود؛ اگر این شوروشوقنبود، میدانید بر سراین ملت وبر سر این کشور چه میآمد!؟حال معنوی رزمندگان در جبههها بهعنوان نعمتی الهی
نعمتهاى معنوى باید با تلاش به دست بیاید و پس از آنکه به دست آمد، باید با تلاش حفظ بشود. من حالا از همهى نعمتهاى معنوى به یک بخشى از آن و رشحهاى[8] از جذوات[9] و انوار و برقهاى لامع[10] الهى در دلهاى شما اشاره میکنم و آن عبارت است از آن حالى که شماها در جبههها داشتید یا در ایّام جنگ داشتید؛ این یکى از نعمتهاى الهى است. انسان همیشه چنان حالى را پیدا نمیکند.پیمودن راه چنددهسالهٔ عرفا در مدت کوتاه جبهه به دست جوانان
آن حالتى را که عرفاى ما پنجاه سال، شصت سال، هفتاد سال ریاضت میکشیدند، عبادت میکردند، به تنشان سختى میدادند، از شهوات و اهوائشان صرف نظر میکردند، براى اینکه به آن حالت برسند، این جوانِ یکشبهى ما این ره پنجاهساله و صدساله را در طول مدّتِ چند صباحِ جبهه و قبل از جبهه میپیمود و به آن حالت میرسید! خب این یک نعمت معنوى است؛ این شوخى نیست و این را به هر کسى نمیدهند. شما خیال نکنید آن گریهها و آن توسّلها و آن حالها آسان به کسى داده میشود؛ نخیر، کسانى زحمتها میکشند تا شاید به آن حالها برسند. خب حالا خدا اینها را در یک برههاى از زمان در اختیار شما گذاشت؛ …اعزام جوانان روستا به جبهه و سربلندی اسلام و قرآن در اثر مجاهدت آنان و خانوادههای شهدا
خیلى خوشحالم از زیارت شما برادران و خواهران عزیز این بخش. بحمدالله جوانان انقلابى و پُرشورى هستید و خداوند برکت هدایت و نعمت خودش را بر شما ارزانى داشته. اطّلاع پیدا کردم که در سالهاى جنگ، از این روستا جوانان مؤمن و سلحشور زیادى به جبهه اعزام شدند و بعضى هم به شهادت رسیدند؛ خداوند انشاءالله از شما قبول کند. من میخواهم عرض کنم به شما جوانان عزیز و مردم این روستا و خانوادهى محترم شهدا که این مجاهدتهاى شماها موجب شد که اسلام و قرآن و نام خدا در دنیا سربلند شد.تلاش خونین و فداکارانه در جنگ تحمیلی، زمینهساز الطاف الهی
خداى بزرگ را سپاسگزاریم از همهی نعمتها و الطاف بىکرانهاش و از جمله الطاف ویژهاى که در باب نیروهاى مسلّح عنایت فرمود. یقیناً تلاش خونین و فداکارانهى فرزندان عزیز این میهن اسلامى در روزها و سالهاى سخت جنگ تحمیلى، زمینهساز این الطاف بیکرانهى الهى بود.نصرت اسلام و انقلاب با جان و خون جوانان فداکار، نعمتی بزرگ از خدا
یکى از بزرگترین نعمتهاى الهى در جامعهى اسلامى ما، وجود مردان شجاع و جوانان فداکارى است که از پیش از پیروزى انقلاب اسلامى تا امروز، در مقابل دشمنان انقلاب سینه سپر کردند و با جان خود و خون خود، اسلام را و انقلاب را و راه خدا را نصرت بخشیدند. بعضى از این عزیزان، در راه خدا به شهادت رسیدند و به درجات الهى و نِعَم غیر متناهى الهى بر شهیدان فائز شدند و به عنوان سند افتخارى براى ایران و اسلام و انقلاب اسلامى و مایهى آبرویى براى امام و رهبر راحل عظیمالشّأن ما، اسم آنها در تاریخ ثبت شد.برکات عزت اسلام در جهان حاصل خون شهیدان و رنج جانبازان و آزادگان
… مىبینید که ملّتها در مقابل قدرتهاى جهنّمىِ عالم، دچار ترس و رعب نمیشوند. امروز از آن احساس ضعف و ذلّت و زبونىاى که ملّتهاى ضعیف در طول دهها سال گذشته بلکه قرنهاى گذشته دچار آن بودند، خبرى نیست؛ ملّتها شجاع شدهاند؛ قوى شدهاند، اهل اقدام و عمل شدهاند. اگر کسى باانصاف باشد و این پدیدهى عظیم عالم را بخواهد تحلیل بکند، به این نتیجه میرسد که همهى این برکات، از برکت خون همین جوانان شما و همین فرزندان شما است؛ همین رزمندگانى که در مدّت سالهاى بعد از پیروزى انقلاب در جبهههاى مختلف حضور پیدا کردند، جان خود را مورد توجّه قرار ندادند [بلکه] هدفهاى الهى را مورد توجّه قرار دادند؛ بعضى به شهادت رسیدند، بعضى مجروح شدند و جانباز شدند و در عین جوانى از عافیت جسمانى محروم شدند، بعضى در اسارت دشمن درآمدند، و سالها سختىهاى زندان را و شکنجهى تسلّط دشمن عنود[3] را تحمّل کردند؛ اینها بودند که آن عزّت و آن عظمت را براى اسلام به ارمغان آوردند.انتخاب جوانانی که به جبهه رفتند و جزو اولیاءالله شدند
وقتی کوس جنگ نواختند این همه جوان در این مملکت بود یک جوان از زیر کولر خانهاش در تابستان و کرسی گرمش در زمستان بلند شد رفت کردستان و خوزستان و یک جوان هم گفت ولش کن. این یکی انتخاب کرد و آن دیگری انتخاب نکرد، او که انتخاب کرد شد جزو اولیاء الله واقعی. جوانهای ما آنهایی که با خودشان مجاهدت کردند و رفتند به جبهه و شهید شدند. عامی هم بودند در آن روزهای آخر و آن لحظات آخر واقعاً جزو اولیاءالله شدند، البته فرصتها همیشه در اختیار همه هست.لزوم فراموش نکردن رزمندگان و مدیون بودن کشور به آفرینندگان این عزت
… بزرگترین قدرتهاى ترکیبشدهى عالم قرار گرفتیم؛ یعنى همه در مقابل ما صفآرایى کردند با کمک به دشمنمان؛ هشت سال هم طول کشید و بعد از این هشت سال نتوانستند یکصدم از مقاصد خودشان را به دست بیاورند و سرافکنده برگشتند به جاى اوّل. این براى یک ملّت عزّت نیست؟ آنچه من میخواهم تأکید کنم، این است که ملّت ما فراهمآورندگان این عزّت را نباید هرگز فراموش کند؛ آنها چه کسانى هستند؟ رزمندگان، نیروهاى مسلّح، آحاد بسیجِ عظیم و بىپایان مردمى، جوانهاى مؤمن این مملکت، خانوادههاى صبور و غیور این ملّت؛ اینها بودند که این حماسهى بزرگ را آفریدند و این کشور همیشه به رزمندگان دوران هشتساله مدیون است؛ بالخصوص خانوادههاى شهدا، و جانبازان و آزادگان و خانوادههایشان و مفقودین و اسرا. ما مدیون به اینها هستیم.تکریم مجاهدان مخلص و سرافراز در امتحان بزرگ الهی
اجتماع شما برادران عزیز براى اینجانب فرصتى است تا بار دیگر تکریم صمیمانهى خود را نثار بازوان کارآمد و دستان سخاوتمند و مردان دریادلى کنم که در عرصهى امتحان بزرگ الهى، با جهاد مخلصانه در راه خدا، و بذل همهى سرمایههاى ارزشمند انسانى، یادگارى جاودانه به جاى نهادند؛ از مرگ نهراسیدند و سختىهاى میدان نبرد را به جان خریدند و از بوتهى آزمایش سرافراز به در آمدند. برخى در این قلّهى شکوه انسانى جان دادند و خلعت فاخر شهادت پوشیدند، و برخى همچنان در وادى خدمت به انتظار ایستادهاند تا وظیفهى الهى، آنان را به کجا فراخوانَد و تکلیف اسلامى از آنان چه بخواهد. درود خدا و اولیائش بر این بندگان صابر و صالح باد.شکست قدرتهای مسلط جهانی به دست جوانان رزمنده و سرافرازی پرچم اسلام
… را از بین ببرند و اثرى از آثار اسلام در عالم باقى نماند، چون اسلام با قلدرىهاى آنها روبهرو بود. آمریکا از اسلام میترسید و میترسد. قلدرها و سرگردنهبگیرهاى معتبر عالم یعنى همین قدرتهاى جهانى از اسلام میترسیدند و میترسند، لذا کمر به نابودى اسلام بسته بودند. جوانان شما قیام کردند، به ابرقدرتها سیلى زدند، نقشههاى آنها را نقش بر آب کردند. همین جوان شما، همین جوان هجدهساله و بیستساله و بیستوپنجساله، همین جوان بسیجى و ارتشى و سپاهى و رزمندهى میدان جنگ یا پشت انقلاب، توانستند همهى قدرتهاى مسلّط جهانى را در روزگار ما شکست بدهند. کارى کردند که پرچم اسلام در دنیا سرافراز شد.حضور و پایداری کمنظیر جوانان در نبرد اسلام و کفر
براى شما جوانان عزیز و فرزندان صالح اسلام، مایهى سربلندى و افتخار است که در نبرد خونین و تعیینکنندهى اسلام با کفر، حضورى با همهى وجود داشته و پایدارى و صبرى کمنظیر نشان دادهاید و اکنون شاهد تحقّق وعدهى الهى، یعنى پیروزى اسلام بر همهى کفر میباشید.پایان بردن جهاد با پیروزی کامل با تکیه بر ایمان و اخلاص
ملّت ما و مقدّم بر همه، رزمندگان ایثارگر، این امتیاز بزرگ را دارند که همچون مسلمانان صدر اسلام، جهاد فىسبیلالله را در مقابل صنادید[2] کفر و نفاق و گردنکشان ظالم و متجاوز عالم، با پیروزى کامل به پایان برده و در کارزار بزرگ خود، به هیچ چیز و هیچ کس جز نیروى ایمان و اخلاص ــ که ناشى از اعتقاد راسخ به توحید و اعتماد به وعدههاى الهى است ــ تکیه نکردهاند. از این پس نیز در راه طولانى به سمت اهداف نهایى انقلاب اسلامى، همیشه پیروزى با شما خواهد بود.حضور طولانی فرماندهان نیروی زمینی ارتش در صحنههای نبرد
اوّلاً از دیدار شما برادران و فرماندهان و مسئولین نیروى زمینى ارتش جمهورى اسلامى ایران خوشحالم. شما -بعضى ده سال، بعضى هشت سال، بعضى کمتر و شاید بعضى هم بیشتر- در میدانهاى نبرد یا در صحنههاى مربوط به نبرد حضور داشتید. در جمع شما، بعضى را من میشناسم که سالهاى متمادى در صحنههاى جنگ و در تهدید دائمىِ مرگ بودند و جان خود و راحتى عزیزان و آسایش و امنیّت خانواده را -همه را- در طَبَق اخلاص گذاشتند و تقدیم کردند. بعضى از همین قبیلِ شماها بودند که به شهادت رسیدند، بعضى هم -که شما هستید و تعداد کثیر دیگرى- بحمدالله زنده ماندند بر حسب تصادف، چون همان جایى که آن شهید حضور داشت، شما حضور داشتید؛ فرقى نداشت؛ جایگاه شما اینجور نبود که شما [چون] یک جایى نرفتید، شهید …احساس توجه فرمانده نه پول مایهٔ روحیه و مقاومت سربازان خط مقدم
… اوقات این سربازها و حتّى درجهدارها و افسرهاى جلو -خطوط مقدّم- خیال میکنند آن فرمانده، حتّى به یاد آنها نیست. این آنها را خُرد میکند. این یک شاهى صنّار -که شما اگر رفتى، دست توى جیبت کردى، به او دادى- که مُعجزى درست نمیکند؛ کمبود آن مشکلى به وجود نمیآورد؛ [فقط] بداند که شما به فکر او هستید، بداند که شما ناراحتى و رنج او را حس میکنید و لمس میکنید؛ این را بفهمد؛ اگر فهمید، روحیه پیدا میکند و میجنگد و مقاومت میکند و سنگر را حفظ میکند. مشکل ما همان خطوط مقدّم است. چرا عراق توانست ناگهان وارد خاک ما بشود و هشتاد کیلومتر، نود کیلومتر، صد کیلومتر جلو بیاید که بعد شما و همهی نیروهاى مسلّح دیگر براى بیرون انداختنش هشت سال زحمت بکشید و تازه بهطور کامل نتوانید؟ براى خاطر اینکه خطوط مقدّم درست …فداکاری رزمندگان گمنام جنگ و محفوظ بودن قدر آنان نزد خدا
… ولى بیشک کسانى که در این عملیّات تلاش کردند و زحمت کشیدند و جانشان و زندگیشان و همّتشان و نیرویشان را در دستان خودشان گرفتند -آمادهی نثار به پاى انقلاب و به پاى این ملّت و به پاى این کشور- تنها شما نبودید؛ بسیارى به شهادت رسیدند، بسیارى هم امروز هستند. و ما ممکن است بعضى از آن عناصر عزیز را تا آخر هم نشناسیم. چقدر از بسیجیان و سربازان و پاسداران و جهادگران و دیگر نیروهایى که به نحوى در جبهه حضور داشتند، در این دو عملیّات و در بقیّهی روزهاى دشوار پُرافتخار جنگ تحمیلى تلاش کردند، فداکارى کردند، [امّا] ما حتّى نام آنها را هم نمیدانیم؛ [ولى] قدر آنها در نزد کرامالکاتبین و قدّیسین و کرّوبیّین ملأ اعلىٰ محفوظ و مضبوط است.وظیفهٔ زنده نگهداشتن یاد رزمندگان و اهدای نشان برای بزرگداشت فداکاری آنان
و امیدواریم که خداى متعال هم به شماها کمک کند و انشاءالله این توفیق را هم به ما بدهد که بتوانیم یاد رزمندگان عزیز و شجاعتهاى بزرگ آنها را همیشه زنده بداریم؛ این یک وظیفهی قطعى است که بر عهدهی ما است و اهدا و تقدیم این نشان به شما هم به همین معنا است؛ بزرگداشت شجاعت و فداکاریاى است که از شما در آن برهه صادر شده. این چیز کوچکى است؛ چیزى است که در اختیار ما است و آنچه مهمتر و بزرگتر است، سپاس الهى و پاداش معنوى تمامنشدنى است.حضور در جبهه عامل بقای اسلام و نظام اسلامی و نام امام
...... هر یک از این روزهایى که اسم آوردند -۱٠٠٠ روز، ۱۵٠٠ روز، ۲٠٠٠ روز، ۳٠٠٠ روز- سازندهی یک عمر تاریخ یک ملّت است؛ این را بدانید. در هر کدام از این صدها و هزارها روز، اگر شما در جبهه نبودید، و اگر کسانى مثل شما در آن سنگرها نبودند، بدانید که امروز از اسلام و نظام اسلامى و اسم امام و یاد امام، هیچ خبرى در این مملکت نبود. هیچ کس خیال نکند که این ساعتها و این روزها هدر رفته، هیچ کس خیال نکند که این ساعتها و این روزها تمام شده و فراموش شده؛ نه، هر یک از این ساعات که آن روزها را به وجود آوردند، الان در علم الهى و در منشور کرامالکاتبین و در حافظهی تاریخ این ملّت موجودند.این عمرى …آمیختن نبرد با دشمن و جهاد با نفس و عبادت در جبهه
سالگرد تشکیل بسیج مستضعفان، یادآور خاطرهی پُرشکوه مجاهداتى است که در دوران هشتسالهی جنگ تحمیلى، زیباترین تابلوهاى ایثار و فداکارى همراه با نجابت و فروتنى و توأم با شجاعت و رشادت را ترسیم کرده است؛ خاطرهی جوانمردان پاکدامن و غیورى که شیران روز و زاهدان شب بودند و صحنهی نبرد با شیطان زر و زور را با عرصهی جهاد با نفْس امّاره به هم آمیختند و جبههی جنگ را محراب عبادت ساختند؛ جوانانى که از لذّات و هوسهاى جوانى براى خدا گذشتند، و پیرانى که محنت میدان جنگ را بر راحت پیرانهسر[2] ترجیح دادند، و مردانى که محبّت زن و فرزند و یار و دیار را در قربانگاه عشق الهى فدا کردند؛ خاطرهی انسانهاى بزرگ و کمادّعائى که کمر به دفاع از ارزشهاى الهى …لزوم شناسایی و تکریم رزمندگان گمنام و بیادعای ارتش، سپاه و بسیج
نکتهی دیگر این است که اگرچه ما به چند ده نفر از برادران «نشان» دادیم و از آنها عملاً و رسماً قدردانى شد، امّا کسانى که درخور این نشانها هستند، فقط این جمعى که امروز نشان گرفتند، نیستند. همانطورى که برادران بیان کردند، عملیّاتهاى بزرگ دیگرى در جبهه بوده و رشادتهاى بزرگى در آن عملیّاتها نشان داده شده و چهرههاى گمنام، بیادّعا، کمادّعا، متواضع، گوشهگیر -چه ارتشى، چه سپاهى، چه از آحاد نیروهاى بسیجى- بودهاند و هستند که شایسته و درخور آن هستند که مورد احترام و قدردانى قرار بگیرند. و انشاءالله در آینده باید این کارها انجام بشود و یکى از برنامههایى که ستاد کل تعقیب خواهد کرد انشاءالله -چه مباشرتاً و مستقیماً، چه بهوسیلهی دستگاههاى دیگر- باید همین باشد که افرادى که در طول این سالیان فداکارى کردند -چه امروز در خدمتند، چه بیرون خدمتند- شناخته بشوند و برآورده[3] و برکشیده بشوند و به آنها احترام بشود، از آنها قدردانى بشود.حماسه، شجاعت و ارادهٔ پولادین رزمندگان در برابر سلاح ابرقدرتها
آنچه از حماسه و شجاعت و قدرت و صلابت و فتح رزمندگان اسلام در این مدّت گذشت و آنچه از ایثار و قدرت روحى و توکّل به خدا و اعتماد به نفْس که ملّت بزرگ ما از خود نشان دادند، با هیچ بیان، قابل توصیف نیست. آرى، صحیفهی دل و لوح ذهن پُرخاطرهی آزادمردان و شیرزنان و غیوررزمندگان و دلیربسیجیان ملّت ما را -که مدرنترین سلاحهاى ابرقدرتها در برابر ارادهی پولادین آنان خنثى گردیده است- بهآسانى نمیتوان در هیچ گزارشى ترسیم کرد؛ مگر آنکه همهی کسانى که توانایى نگارش و سرایش، ترسیم و تجسیم[7] دارند، دیدهها و یافتههاى خود و دیگران را هنرمندانه به نظم و نثر و تصویر درآورند. در اینجا از همهی نگارندگان حوادث جنگ و همهی کسانى که توان انجام وظیفه در این مهم را دارند، درخواست میکنم از …مجاهدان جنگ هشتساله از ارزشمندترین دستاوردهای امام
شما جوانان و جوانمردانى که سابقهی مجاهدت در جنگى هشتساله را بهمثابهی بزرگترین افتخار دوران انقلاب براى خود کسب کردهاید، از جملهی ارزشمندترین دستاوردهاى امام فقید بزرگوارمان در تلاش چندینساله و پُرمرارتش میباشید. جمعى از شما شهد شهادت نوشیدند و به مجاورت اولیاءالله و عروج به ملکوت سرافراز شدند و جمعى دیگر زنده و آماده و پابهرکابِ وظیفهی بزرگ خویشند، تا حکم خدا چه باشد و تکلیف الهى چه فرمان دهد؛ فَمِنهُم مَن قَضیّْ نَحبَه{ وَ مِنهُم مَن یَنتَظِرُ وَ ما بَدَّلوا …