اینکه بالخصوص پیشکسوتان در هفتهی دفاع مقدّس مورد توجّه قرار میگیرند، به خاطر ارزش پیشکسوتی و پیشگامی در حوادث مهم است: سابِقوا اِلیٰ مَغفِرَةٍ مِن رَبِّکُم؛[2] سبقت گرفتن و گام نهادن در راههای نرفته یک ارزش است. البتّه هفتهی دفاع مقدّس متعلّق به همهی رزمندگان و مجاهدان و شهدا و خانوادههای آنها و مانند اینها است، لکن پیشکسوتان و کسانی که زودتر و سریعتر و جدّیتر وارد میدان شدند، یک ارزش مضاعفی دارند. پیشکسوت چه فرمانده باشد، چه رزمندهی عادّی باشد، چه پزشک باشد، چه امدادگر باشد، چه جهادگر باشد، چه پشتیبانیکننده باشد، همهی اینها مشمول این تمجید و احترام ویژه هستند؛ انواع و اقسام این پیشکسوتها را ما در دوران اوّل دفاع مقدّس دیدهایم و نقشآفرینی آنها …
وظیفهٔ همگانی تمجید و احترام به پیشکسوتان دفاع مقدس
این جلسه یکی از بهترین، لازمترین و انشاءالله مفیدترین جلساتی است که در این حسینیّهی منتسب به امام بزرگوار تشکیل میشود. تمجید از پیشکسوتان وظیفهی همه است؛ پیشکسوتِ در هر رشتهای برای علاقهمندان آن رشته محترم و مکرّم است. دفاع مقدّس ــ آن دوران پُرهیجان، پُرحادثه، پُرمعنا و پُرفایده ــ از جملهی حوادثی است که برای دیروز ما و امروز ما و فردای ما دارای اثر است؛ بنابراین پیشکسوتان در این حادثه، در این واقعهی مهم، قطعاً مورد توجّه و اهتمام و احترام باید قرار بگیرند. بنده مراتب احترامات خودم و ارادت خودم را به شما پیشکسوتان عزیز در دفاع مقدّس ــ چه کسانی که در اینجا حضور دارید، چه کسانی که در شهرهای گوناگون عرایض ما را میشنوند و در جلسات حضور دارند و چه دهها هزار نیروهای دیگری که در جلسات هم نیستند لکن جزو پیشکسوتها …
پیشکسوتان مصداق سابقون در شناخت نیاز و شتاب به میدان جهاد
در واقع پیشکسوتان، مصداق «اَلسّابِقونَ الاَوَّلون»[2] هستند؛ مصداق «وَ السّابِقونَ السّابِقون»[3] هستند؛ یعنی کسانی که زودتر از دیگران نیاز را شناختند و دانستند، برای برآوردن آن نیاز شتافتند؛ آن هم در میدان سختی مثل میدان جنگ، میدان جهاد، میدان فداکاری؛ [سابقون] اینها هستند؛ بنابراین تمجید از اینها و احترام به اینها وظیفهی همهی ما است.
تکریم آنان جزو وظایف حتمی ملی و توصیهٔ مؤکد اسلام
امروز را به مناسبت چهلمین سال از آغاز دفاع مقدّس، روز «تکریم و بزرگداشت رزمندگان و پیشکسوتان و جلوداران عرصهی دفاع مقدّس» قرار دادهاند؛ بسیار کار بجا و درستی انجام گرفته. این تکریم، این بزرگداشت و نکوداشت جزو وظایف حتمی ملّی ما است، علاوه بر اینکه توصیهی مؤکّد اسلام هم هست. پیشکسوتان و رزمندگان که امروز روز تکریم آنها است، چه کسانی هستند؟ کسانی هستند که از جان گذشتند، جان را کف دست گرفتند، از آسایش، زندگی خانوادگی، پدر و مادر، همسر، فرزندان، در مواردی، از آینده چشم پوشیدند، صرف نظر کردند و همهی داشتههای خودشان را به مصاف …
حق پدران و پیشکسوتان و پرهیز از تحکم و اهانت به آنان
اولین حرف این است که مواظب باشید غرور شما را نگیرد. در حرفهای این جوانهای عزیزی که اینجا صحبت کردند هم اتفاقاً همین بود. غرور، خودبیشبینی، طلبگاری؛ اینها درست نیست؛ این برایتان ضرر دارد. شما فرزندان این خانه هستید؛ فرزندان این آب و خاک هستید. پدران و مادران شما در این کشور کسانی هستند که جوانیشان را صرف کردند برای اینکه این بنا را درست کنند تا شما در این بنا بتوانید راحت زندگی کنید. آنها حق دارند. مواظب باشید به پیشکسوتها تحکم نشود، اهانت نشود، بیاعتنائی نشود. از کشور و از ملت طلبگاری نشود. البته گفتم که وظائف دولت و وظائف کسانی که توانائی در بخشهای غیر دولتی دارند، معلوم است؛ وظیفهی آنها مشخص است؛ اما شما هم از این طرف به این نکته توجه کنید.
پیوند دائمی جوانان ارتش با نسل پیشکسوت و لزوم قدردانی از آنان
… بودند. عناصری از ارتش - که امروز بعضی از آنها بحمداللَّه حضور دارند، بعضی هم به شهادت رسیدهاند یا به لقای الهی رفتهاند - به وسط میدان قدم گذاشتند؛ طرح نوسازی و انقلابیسازی ارتش را خودشان طرّاحی کردند، خودشان هم دنبال کردند، خودشان هم به نتیجه رساندند. بنابراین نسل جوان امروز ارتش ما مدیون آنهاست. پیوند بین نسل جوان ارتش و آن نسلی که توانست ارتش را از دست بیگانگان و بیگانهپرستان خارج کند و در اختیار ملت ایران بگذارد، یک پیوند همیشگی و دائمی است. جوانها باید قدر این پیشکسوتها را بدانند. به هر حال ارتش جمهوری اسلامی ایران با موازین یک ارتش کارآمد شکل گرفت؛ توانست تجربههای باارزشی را در میدانهای جنگ نشان دهد و برای خود افتخار کسب کند. یک ارتش، بزرگترین افتخارش این است که مدافع ملت و کشور باشد و در میدان خطر از خود کارایی نشان دهد. ارتش جمهوری …