ملت عزیز ما! مردم عزیز گرمسار! خدای متعال وعدهی قطعی کرده است که: «انّ الّذین قالوا ربّنا اللَّه ثمّ استقاموا تتنزّل علیهم الملائکة الّا تخافوا و لاتحزنوا»؛ استقامت در راه درست نتیجهاش این است که خدای متعال اندوه و ترس را از یک انسان و یک جامعه سلب میکند و موفقیت را نصیب آنها میکند. ما راهی که انتخاب کردیم، راه خداست. راه خدا فقط به معنای عبادت کردن و در کنج نشستن نیست؛ راه خدا یعنی به سعادت رساندن جامعهی انسانی. ملت ما این راه را انتخاب کرد؛ یعنی راه عدالت، راه انصاف، راه عبودیت الهی، راه برابری انسانها، راه برادری انسانها با یکدیگر و راه اخلاق نیکو و پسندیده و فضیلتهای انسانی؛ و در این راه پافشاری هم کرده است؛ با سختیهایی که در این راه هست، مقابله کرده و از آنها نهراسیده است. انشاءاللَّه میوههای شیرین و دلنشین این ایستادگی را خدای متعال به او خواهد چشاند.راه خدا
نامهای دیگر: راه حق، راه خدا و راه طاغوت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
پیمودن مسیر حق و بندگی خدا و سختیها و آثار آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار نخستوزیر و اعضاى هیئت دولت— ۱۳۶۸/۰۵/۱۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۳۱۳۶۸۱۴۰۳
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
ما در مقابل مصیبت چه جور باید برخورد کنیم؟ این مهم است. من قبلاً بحث دربارهی این فقدان بزرگ را با این آیهی شریفه، نورانی کنم که میفرماید: وَ لا تَقولوا لِمَن یُقتَلُ فی سَبیلِ اللهِ اَمواتٌ بَل اَحیاءٌ وَ لکِن لا تَشعُرون؛[6] به کسانی که در راه خدا کشته میشوند، مرده اطلاق نکنید؛ اینها زندهاند. اطراف این آیه ــ چه قبل این آیه، چه بعد این آیه ــ بحثی از حرکت نظامی و جنگ و قتال و مانند اینها نیست؛ [میفرماید] «فیسبیلالله». نمیشود ادّعا کرد که معنای این «یُقتَلُ فی سَبیلِ اللَّه» کشته شدن در میدان جنگ است، چون هیچ قرینهای بر این در این آیه وجود ندارد. در آیهی سورهی آلعمران ــ «وَ لا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا»[7] ــ چرا، آن آیه در ضمنِ مسائل جهاد است؛ این آیه نه، مطلق است؛ [میفرماید] هر کسی که در راه خدا کشته بشود. راه خدمت به مردم، راه خدا است؛ راه کار جهادی برای مردم، راه خدا است؛ راه ادارهی کشور اسلامی، راه خدا است؛ راه پیشرفت نظام جمهوری اسلامی، راه خدا است. آقای رئیسی عزیز و همراهانش، در راه پیشرفت کشور، در راه خدمت به مردم، در راه اعتلای جمهوری اسلامی کشته شدند، [لذا] مشمول این آیهاند؛ اینها را اموات ندانید؛ بَل اَحیاءٌ؛ اینها زنده هستند؛ همان تعبیری که در باب شهدا وجود دارد. بنابراین، اینها را ما «شهدای خدمت» میدانیم، همچنان که مردم گفتند؛ از دل مردم جوشید این تعبیر «شهید جمهور» و «شهید خدمت»؛ این خیلی باارزش است. خب، این مصیبت جدّاً مصیبت سنگینی بود برای کشور.شاهدها (۱۵ پاراگراف)
خدمت به مردم، کار جهادی و ادارهٔ کشور اسلامی بهعنوان راه خدا
… اللَّه» کشته شدن در میدان جنگ است، چون هیچ قرینهای بر این در این آیه وجود ندارد. در آیهی سورهی آلعمران ــ «وَ لا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا»[7] ــ چرا، آن آیه در ضمنِ مسائل جهاد است؛ این آیه نه، مطلق است؛ [میفرماید] هر کسی که در راه خدا کشته بشود. راه خدمت به مردم، راه خدا است؛ راه کار جهادی برای مردم، راه خدا است؛ راه ادارهی کشور اسلامی، راه خدا است؛ راه پیشرفت نظام جمهوری اسلامی، راه خدا است. آقای رئیسی عزیز و همراهانش، در راه پیشرفت کشور، در راه خدمت به مردم، در راه اعتلای جمهوری اسلامی کشته شدند، [لذا] مشمول این آیهاند؛ اینها را اموات ندانید؛ بَل اَحیاءٌ؛ اینها زنده هستند؛ همان تعبیری که در باب شهدا وجود دارد. بنابراین، اینها را ما «شهدای خدمت» …راه خدا به معنای به سعادت رساندن جامعهٔ انسانی، نه فقط عبادت در کنج خلوت
… خدای متعال وعدهی قطعی کرده است که: «انّ الّذین قالوا ربّنا اللَّه ثمّ استقاموا تتنزّل علیهم الملائکة الّا تخافوا و لاتحزنوا»؛ استقامت در راه درست نتیجهاش این است که خدای متعال اندوه و ترس را از یک انسان و یک جامعه سلب میکند و موفقیت را نصیب آنها میکند. ما راهی که انتخاب کردیم، راه خداست. راه خدا فقط به معنای عبادت کردن و در کنج نشستن نیست؛ راه خدا یعنی به سعادت رساندن جامعهی انسانی. ملت ما این راه را انتخاب کرد؛ یعنی راه عدالت، راه انصاف، راه عبودیت الهی، راه برابری انسانها، راه برادری انسانها با یکدیگر و راه اخلاق نیکو و پسندیده و فضیلتهای انسانی؛ و در این راه پافشاری هم کرده است؛ با سختیهایی که در این راه هست، مقابله کرده و از آنها …راه عزت و آسایش و رفاه و امنیت ملتها
راه خدا، راه پُررهرویی است؛ در طول تاریخ، خیلى [افراد] از این راه رفتهاند. البتّه سختىهایى هم دارد امّا اینجور هم نیست که فقط سختى باشد؛ راه خدا راه افتخار است، راه عزّت است. اگر این راه درست پیموده بشود، راه آسایش انسانها است؛ ملّتها در سایهى پیمودن راه خدا است که به رفاه و امنیّت و آرامش و آگاهى و معرفت میرسند. بدبختی مردم دنیا که خبرها میگفتند بیست میلیون کودک آواره در دنیا هست ــ کودک بى پدر و مادر یا شبیه بى پدر و مادر آوارهى بدبخت ــ صدها میلیون گرسنه در دنیا هست، به خاطر پیموده نشدن راه خدا است، به خاطر رفتن راه طواغیت است. طاغوتها هستند که انسانها را …آثار انتخاب راه خدا در صفای روح، قوت اراده و ادارهٔ کشور
… زندگی بر سر دوراهی است. همین الان من و شما برای گفتنِ یک کلمه، برای گرفتن یک تصمیم، برای یک قضاوت کردن، برای برداشتن یک قدم و گرفتن و دادن یک چیز، در معرض انتخاب و بر سرِ دوراهی هستیم. انسان در معرض انتخاب است. یا راه خدا را انتخاب میکند یا راه هوای نفس را. لذا هر مقدار که انتخابِ خدایىِ شما بهتر باشد، عروج شما بهتر خواهد شد و تکامل پیدا خواهید کرد. هرچه انتخابِ خدایی بیشتر شود، صفای روح بیشتر میشود، قوّتِ اراده بیشتر میشود، توانایىِ ذاتی بیشتر میشود، قدرتِ انجام کارهای بزرگ بیشتر میشود، حتّی توانایىِ غلبه بر دشمنانِ دنیایی و توانایىِ اداره کشور بیشتر میشود.نیاز پیمودن راه حق به صبر و تحمل و شیرینی زندگی پس از هموار شدن آن
تمام قدرتمندان و ستمگران عالم آمدند بر تلّ باطل چیزى افزودند. همهى شیطانصفتها در طول تاریخ و در زمان ما آمدند چیزى بر این سدّ باطل که مقابل راه مؤمنین و بندگان خدا را میگیرد، اضافه کردند. حق میخواهد این تل را از سر راه بردارد، میخواهد این سد را بشکافد؛ کار آسانى نیست، کار سختى است؛ تحمّل لازم دارد، صبر لازم دارد، ظرفیّت لازم دارد، رجوعِ به قدرت نفسانى لازم دارد، جوشندگى از درون لازم دارد تا انسان بتواند راه حق را برود. البتّه وقتى که راه حق را انسان توانست هموار کند، آن وقت زندگى، زندگى لذّتبخشى است. زندگىاى که در آن ظلم نباشد، زندگىاى که در آن زورگویى نباشد، زندگىاى که در آن تحمیل نباشد، زندگىاى که در آن شیطان بر اعمال انسان و افکار انسان مسلّط نباشد، خیلى زندگى روحانى و معنوىاى است.افزایش انگیزهٔ مؤمنان با سختیهای راه خدا برخلاف اهل دنیا
… یا همهتان ــ واقعاً زحمات زیادى کشیدید، [لذا] بهتر از خیلىها میدانید و توجّه دارید به این نکته که در حرکت دولت، دو محور و دو رکن اساسى باید مورد نظر باشد: یکى، اصل حرکت و اصل تلاش؛ خستگى در این راه معنى ندارد، افسرده شدن در این راه واقعاً هیچ معنى ندارد. شاید کسانى که اهل دنیا هستند اگر یک راه دشوارى پیش پایشان قرار بگیرد، سختىهاى آن راه کمکم انگیزهى آنها را کم کند [امّا] راه خدا اینجور نیست؛ هر چه سختتر باشد، انسانهاى مؤمن علاقهمندتر میشوند، پُرانگیزهتر میشوند، چون میفهمند که اهمّیّت این حرکت بیشتر است.لذت معنوی تحمل سختی در راه هدف محبوب
… میکنم. یعنى اگرچه خشنودیم که آن مبارزاتى که ملّت ایران کردند و عناصر مبارز کردند، بحمدالله به نتیجهی به این خوبى رسید، امّا لذّت دوران مبارزه -لذّت خاصّ محنت، توأم با محنت در راه خدا- یک چیزى است که دیگر قابل فراموش کردن و قابل تعویض با چیز دیگر نیست. حقیقتاً دوران مبارزه، آن سختیها، آن محنتها، آن دلهرهها و آن اضطرابها، با خودش یک لذّت از نوع خاصّى را داشت که در دوران راحت و عافیت متصوّر نیست؛ آن لذّت معنویاى که ناشى از محبّت است، ناشى از عشق است، ناشى از تلاش عاشقانهی یک انسان به سمت یک هدفى است که محبوب و معشوق او است. ما عین این احساس را نسبت به همین دوران هشتسالهی جنگ داریم.بیهمتایی لحظات تحمل زحمت و محنت در راه خدا
سال گذشته همین روزهاى محرّم بود -اگرچه از لحاظ ماه شمسى تفاوت دارد؛ امّا از لحاظ ماه قمرى همین روزهاى محرّم بود- که بنده به دنبال آن تهاجم نامردانهاى که رژیم عراق بعد از پذیرش قطعنامه کرد،[3] رفتم به منطقهی جنگى و مثل این روزها را -همین ایّام دههی محرّم را- بنده آنجا بودم و همین امروز، اتّفاقاً قبل از آمدن به این جلسه داشتم فکر آن حالات و آن ساعات و آن لحظات و آن احساساتِ آن ساعت و آن روزها را میکردم؛[4] میدیدم که لحظاتى که انسان براى خدا و در راه خدا زحمتى را متحمّل میشود، بار سنگینى را بر دوش میگیرد و اضطرابى را و محنتى را بر جان خودش میپذیرد، واقعاً قابل معاوضه با هیچچیز دیگرى نیست.سعادت دنیا و آخرت انسان در راه خدا
راه خدا، راه خوبی است. سعادت دنیا و آخرت انسان در راه خداست. این انقلاب و این نظام جمهوری اسلامی و این شعارها و این ارزشهایی که بهوسیلهی امام و بهوسیلهی انقلاب مطرح شد، چیزهایی است که سعادت این کشور و این ملت را تضمین میکند. اینها چیزهایی است که میتواند این کشور را نجات دهد. این کشور گذشتهی نزدیکِ بسیار تلخ و …وجود همیشگی مخالفان برای حرکت در راه خدا
عزیزان من! حرکت در راه خدا، همیشه مخالفینی دارد. از همین خواصی که گفتیم، اگر یک نفرشان بخواهد کار خوبی انجام دهد - کاری را که باید انجام دهد - ممکن است چهار نفر دیگر از خودِ خواص پیدا شوند و بگویند آقا، مگر تو بیکاری؟! مگر دیوانهای؟! مگر زن و بچه نداری؟! چرا دنبال چنین کارها میروی؟! کمااینکه در دورهی …بیپایانی و شکستناپذیری راه خدا
ما در پایان یک راه نیستیم؛ ما در وسط یک راهیم؛ و اگر درست بخواهیم حساب کنیم، در اوایل یک راهیم. ما در راه حاکمیّت مطلق اسلام هستیم؛ راه خدا پایان ندارد، تمامى ندارد، خستگى ندارد، شکست ندارد؛ این راه خدا است.فوریتر شدن وظیفه و افزایش انگیزه با دیدن سختی و خطر
وقتى انسان در راه خدا حرکت میکند و براى خدا کار میکند، وقتى مشاهده کرد سختىها را، میفهمد که وظیفه فورىتر است؛ وقتى میبیند خطر را، میفهمد دفاع واجبتر است؛ پس شادابتر میشود، پُرانگیزهتر میشود. واقعاً در راه خدا سختى، مانع، مشکلات و انواع چیزهایى که آدمهاى معمولى را مأیوس میکند، قدرنشناسى احیاناً اگر باشد ــ که خب، بحمدالله در مورد شماها نیست؛ ملّت واقعاً قدرشناس مسئولینند ــ هیچ یک از این چیزها انسان را از پا نمىاندازد، انسان را مأیوس نمیکند، …نبود شکست و ناکامی در راه خدا
در راه خدا شکست نیست، بیتوفیقی نیست، این راه را ما طی خواهیم کرد. دشمنان اسلام باید امید اندکی منحرف کردن این ملّت و این کشور و این نظام از اسلام را به گور ببرند.مخالفت همیشگی با حرکت در راه خدا
حرکت در راه خدا، همیشه مخالف دارد. همین خواصی که گفتیم، اگر یک نفر از این خواص بخواهد کار خوب را انجام بدهد، کاری را که باید انجام بدهد، اگر بخواهد انجام بدهد، چهارتا دیگر از همین خواص ممکن است پیدا بشوند، بگویند آقا! مگر تو بیکاری! مگر دیوانهای! مگر زن و بچه نداری! چرا دنبال اینطور کارها …دشواری همیشگی حرکت ملت به سوی ارزشهای والای الهی
… احساس میکنیم، قضاوت قرآنی این است که اینها دارند در زمین فساد میکنند، حقیقت قضیه هم این است، که کدام فساد بالاتر از خدعهی مؤمنین و کدام فساد بالاتر از خنجر در پشت پنهان کردن برای فرود آوردن ـ در کتف یک حرکت جوان پرشتاب نورانی به سمت ارزشها و هدفهای والاست؟ از این فسادی بالاتر نیست، در آن روز هم اینطور بود، امروز هم اینطور است، همیشه هم همینطور خواهد بود، وقتی یک ملتی با اتکاء به ایمان به سمت هدفهای والایی دارد حرکت میکند، طبیعی است که با زحمت دارد حرکت میکند، چون هرگز حرکت به سمت ارزشهای والای الهی آسان و بیدردسر نخواهد بود، و طبیعی است که عوامل گوناگون، چون گرگ و دزد و خار و سنگ و صخره و همه چیز سر راهش قرار میگیرد و او افتان و خیزان از همهی اینها با همت حرکت میکند و میرود و با دشواری دارد این حرکت را ادامه میدهد، که اگر این دشواریها و برخورد با مشکلات نبود و بروز توانائیهای والای انسان هم نبود، آنوقت یکی از پشت بیاید به این حرکت خنجر بزند، آیا هیچ فسادی از این بالاتر هست؟