دستور به پاسخ ندادن به برنامهٔ امتحانی ابلاغشده به روحانیون
به عرض میرساند، مرقومه آن جناب که حاکی از صحت مزاج شریف و حاوی تفقد از حقیر بود موجب تشکر گردید. مبلغ دو هزار تومان وجه ارسالی توسط بانک ملی نیز واصل شد. راجع به برنامه امتحانیهای که ابلاغ شده است[1] مرقوم داشته بودید؛ همان طور که تا کنون جواب ندادهاید از این به بعد هم جواب ندهید. بالاتر از این نیست که بالاخره خدای نخواسته آنچه بخواهند انجام دهند؛ لکن جواب دادن را مصلحت نمیدانم. از خدای متعال موفقیت آن جناب و عموم علمای اعلام- دامت برکاتهم- را در ترویج شریعت مقدسه و اعلای کلمه طیبه اسلام مسالت مینمایم. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
بینیازی حوزه از بودجهٔ دولت و زندگی ساده و غارتشدهٔ طلاب
… خوب این دانشگاه ما، اوناها، آنجاست؛ چرا خرابش میکنید؟ اگر شما واقعاً متوجه شدید که اسلام لازم است بودنش، احکام اسلام باید باقی باشد، علمای اسلام باید باقی باشند، ما به خیر شما هیچ امیدی نداریم بابا، شرّ نرسانید. بگذارید ما برای شما خدمت کنیم؛ بگذارید. ما یک شاهی بودجه این مملکت را بحمد الله، صرف نمیکنیم. ما با این بیچارگی و با این شما، هر کس میخواهد برود [ببیند]، خوب این طلاب علوم دینیه اسلام، بروید مکانشان را ببینید؛ بروید زندگی قبل الغارت را ببینید؛ بعد از غارت هم بروید زندگیشان را [ببینید]. چه چیز اینها میخواستند ببرند؟ و الّا به درد آنها نمیخورد که این گلیم کهنه؛ اینها میخواستند اذیت کنند؛ و الّا یک گلیم کهنه و یک سماور شکسته حلبی به درد اینها میخورد؟ خوب بروید ببینید آقا این- ما که مخفی چیزی نداریم- این مدارس ما، همه موجود؛ این منازل ما هم …
رد دخالت وزارت فرهنگ در دین و قرار دادن علما زیر نظر آن
مگر میشود با دانشگاه اسلامی، اسلام را شکست داد. مگر ما میگذاریم شما «دانشگاه اسلامی» درست کنید. ما تفسیق میکنیم آنکه وارد بشود در آن دانشگاه؛ بین ملت از بین خواهد رفت. مگر اینها میتوانند که اسلام و مسلمین و علمای اسلام را تحت وزارت فرهنگ قرار بدهند؟ غلط میکند آن وزارت فرهنگی که دخالت در امر دیانت و اسلام میکند. مگر ما میگذاریم این مطالب بشود. مگر خمینی بمیرد؛ نعوذ بالله مراجع اسلام هم خدای نخواسته، از بین بروند. وقتی رفتیم ما دیگر تکلیفی نداریم، لکن ملت اسلام هست؛ ملت اسلام باز زنده است؛ الآن زندگی [را] از سر گرفته است، «بارَک اللهُ فیکم»![13]
حوزه باید به کار اسلام بخورد وگرنه بیهوده است
… باقی ماند. خمینی هم میمیرد. من عمرم به آخر رسیده؛ چند روزی بیش، از عمرم باقی نیست. شما ای طلاب وای فضلا که جوان هستید، کوشش کنید. من میمیرم، دیگری میآید؛ دیگری میرود، و دیگری میآید. اسلام محفوظ باشد. دست بوسیدن و عکس و تقدم و تاخر اسم، معنی ندارد ... حوزه علمیه باید به کار اسلام بخورد. اگر حوزه علمیه به کار اسلام نخورد، بیهوده است، مبتذل است، واجب است بر همه و همه خطبا و مسلمین که مردم را مطلع کنند؛ زیرا اصل اسلام در خطر است. در اصل که اختلاف نیست؛ مگر فرعی است که اختلاف نظر داشته باشند؟ مگر یقین دارند که اسلام در خطر نیست؟ هیچ کس نباید صلاح را در سکوت بداند، نباید هیچ کس این فکر را بکند.
ارسال باقیماندهٔ سهمین برای حفظ حوزههای علمیه
و بعد، جناب مستطاب سید الاعلام و ثقه الاسلام آقای آقا سید محمد باقر حسینی مهریزی یزدی- دامت افاضاته- از طرف حقیر مجازند در اخذ وجوه شرعیه از قبیل زکوات و مظالم عباد و صرف آن در موارد مقرره شرعیه؛ و همچنین مجازند در اخذ سهمین مبارکین و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد، چنانچه ما زادی داشت مجازند مقدار نصف از سهم سادات عظام- کثّر الله نسلهم المبارک- را به سادات فقیر و متدین عفیف بپردازند و ما بقی از سهمین را جهت حفظ حوزههای مقدسه علمیه- صانها الله تعالی عن الحدثان- نزد حقیر ارسال نمایند
ارسال دو ثلث سهم امام برای حفظ حوزههای علمیه
و بعد، جناب مستطاب عماد الاعلام و ثقه الاسلام آقای آقا شیخ مرتضی مقتدایی- دامت افاضاته- مجازند از طرف حقیر در اخذ وجوه شرعیه از قبیل زکوات و مظالم عباد و صرف آن در موارد مقرره شرعیه و همچنین مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف ثلث از آن در اعاشه خود، و سایر موارد منطبقه و ارسال دو ثلث دیگر را جهت حفظ حوزههای مقدسه علمیه- صانها الله تعالی عن الحدثان- نزد حقیر
ارسال بقیهٔ سهم امام برای ادامه و اقامهٔ حوزهٔ علمیه
… و مورد وثوق و اطمینان هستند و بحمد الله تعالی به فضایل نفسانیه و صلاح و سداد موصوفند، از قِبَل حقیر مجازند در تصدی امور حسبیه و شرعیه که در عصر غیبت ولی امر- عجل الله تعالی فرجه الشریف- از مختصات فقیه جامع الشرایط است «فله التصدی لما ذکر مع مراعاه الاحتیاط»؛ و نیز جناب ایشان مجازند در اخذ سهمین مبارکین و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو تعارف و شئون عرفیه، و ایصال ما زاد از سهم مبارک سادات عظام را به محل مقرر شرعی آن، و صرف نصف از سهم مبارک امام- علیه السلام- را در ترویج شرع مطاع و علوّ کلمه اسلام، و ایصال بقیه را نزد حقیر برای ادامه و اقامه حوزه علمیه.