رد ادعای حقوق بشر از سوی مرتکبان جنایات گوانتانامو و ابوغریب
… از سوی سلطه گرانی که سالها مدافع رژیمهای دیکتاتوری در آسیا و آفریقا و قارهی آمریکا بودهاند، پذیرفته نیست. داعیهی مبارزه با خشنونت و تروریسم از کسانی که خود مروّج تروریسم صهیونیستی و مرتکب خونینترین خشونتها در عراق و افغانستاناند، نفرت آور است. ادعای طرفداری از حقوق مدنی از شیطانهائی که جنایات تروریست خون آشامی چون شارون را بر مردم مظلوم فلسطین، همواره تحسین و تشویق کردهاند، فریبی مستوجب لعن و نفرین است. مرتکبان جنایات گوانتانامو و ابوغریب و زندانهای مخفی در اروپا و تحقیر کنندگان ملت عراق و فلسطین و پرورش دهندگان گروههائی که بنام اسلام، خون مسلمانان را در عراق و افغانستان مباح میشمرند، حقّ ندارند از حقوق بشر سخن بگویند. دولتهای آمریکا و انگلیس که شکنجه ی متهمان و حتی ریختن خون آنان در خیابانها را مجاز میشمرند و حتی شنود مکالمات تلفنی شهروندان خود بدون حکم قضائی را جایز میدانند، حق ندارند خود را طرفدار حقوق مدنی معرفی کنند. دولتهائی که با تولید سلاح اتمی و شیمیائی و به کار …
دستاویز شدن حقوق بشر برای فریب غافلان و نقض گستردهٔ آن به دست مدعیانش
دشمنان اسلام دچار فقر فکر و اندیشهیی هستند که بتوانند در دنیای اسلام آن را عرضه کنند؛ مکتب و تفکر والایی که بتواند دلهای نخبگان اسلامی را جذب کند، ندارند و نمیتوانند ارائه کنند؛ لذا برای جذب دلهای افراد غافل، پرچم حقوق بشر و ضدیت با تروریسم را بلند کردهاند؛ این در حالی است که خود امریکا و صهیونیستها و خود این مستکبران بیشترین نقض حقوق بشر را انجام دادهاند و دنیا را جریحهدار کردهاند.
آمریکا بزرگترین ناقض حقوق بشر در عین پرچمداری و اتهامزنی به دیگران
… عام کردند؛ خبرش هم در دنیا پیچید، منتها امپراتوری های خبری نمی گذارند این خبرها بماند و در ذهن مردم جایگزین شود؛ فوراً خبر را جمع می کنند. آن وقت می گویند در فلان کشور یا در ایران اسلامی به فلان زندانی اهانت شده؛ مثلاً فرض کنید به او دمپایىِ درستی نداده اند! نقض حقوق بشر در آمریکا و به وسیله ی آمریکایی ها در دنیا از همه ی کشورها بیشتر است؛ اما مردم دنیا و همچنین ملت ایران و دولت ایران و نظام اسلامی را به نقض حقوق بشر متهم می کنند! پرچم حقوق بشر را کسانی به دست گرفته اند که خودشان بزرگترین ناقض حقوق بشرند!
شعار حقوق بشر از ترفندهای استکبار برای سیطره
شعار دموکراسی خواهی و حقوق بشر یکی از این ترفندها است.
پیشنهاد اعزام متقابل ناظران حقوق بشر میان ایران و اروپا
… اینها از استعداد جوانهای ما جوشیده است. البته این جوشش، فقط در مسألهی هستهیی نیست، بلکه در بسیاری از زمینهها همین جوشش و همین پیشرفت، نوآوری و ابتکار وجود دارد. آنها بیایند شریک بشوند؛ هیچ اشکالی ندارد. این، یک پیشنهاد بود که رئیس جمهور محترم مطرح کرد. یک پیشنهاد دیگر هم این بود که در باب حقوق بشر اگر نگرانی وجود دارد - که ما هم نگران حقوق بشر در کشورهای اروپایی هستیم - از دو طرف نمایندگانی گسیل بشوند و مراقبت کنند؛ نگاه کنند؛ آنها بیایند اینجا، ما هم نمایندگانی بفرستیم آنجا، که ببینند وضع حقوق بشر در زندانها، محاکم و در رفتارهای دولتی و اجتماعی و مدنی آنها چگونه است و چقدر حقوق بشر رعایت میشود. اینها دو پیشنهاد منطقی است، که خیلی خوب است و خیلی بجاست که اروپاییها این پیشنهادها را بپذیرند. این کارها، ارتباطات ما و غرب را هم پیش خواهد برد، نگرانیها را هم از دو طرف برطرف خواهد کرد.
فلسطین میدان آزمایش صدق مدعیان دموکراسی و حقوق بشر
… با اصول اسلامىِ ما، نه به دریا ریختن یهودیها، نه آتش زدن سرزمین فلسطین، معقول و منطقی نیست. حرف ما این است که ملت فلسطین باید به حق خود برسد. این کشور متعلق به مردم فلسطین است؛ فلسطین متعلق به فلسطینیهاست و سرنوشت فلسطین را هم باید فلسطینیها معین کنند. این یک میدان آزمایشی برای صدق ادعای مدعیان دمکراسی و حقوق بشر است. آن کسانی که ادعا میکنند که طرفدار مردمسالاری ملتها و کشورها هستند، فلسطین برای آنها میدان آزمایش است. ملت فلسطین؛ مردمانی که فلسطین متعلق به آنهاست - از مسلمان، یا مسیحی، یا یهودی - و سرزمین تاریخی آنهاست و تاریخ و جغرافیا به این گواهی میدهد، بایستی رأی و نظر بدهند؛ آنها در یک نظرخواهىِ مقابل چشم مردم جهان، در یک رفراندوم، تکلیف دولت فلسطین را معین کنند؛ و آن دولت، دولت …
دروغ بودن ادعای حقوق بشر آمریکا با شواهد کاترینا و گوانتانامو و ابوغریب
… قضایای عراق و غیره، دم از دمکراسی و حقوق بشر میزند، هم خودشان میدانند که دروغ میگویند - چیزی که به فکرش نیستند، حقوق بشر و دمکراسی است - هم آن مخاطبانی که این حرفها را میشنوند و برایشان کف میزنند. اهداف آنها برای خودشان روشن است؛ هدف آنها سلطهگری است. حقوق بشر برایشان کمترین اهمیتی ندارد. شما در همین طوفان کاترینا در امریکا، دیدید که چون مردم، سیاهپوست بودند، همان مقداری هم که دولت امریکا میتوانست، به اینها کمک نشد؛ این، حرفی است که خود ملت امریکا - سیاهپوستها که به جای خود - بر زبان آوردند و گفتند و فریاد کشیدند. رفتارشان با زندانی، رفتارشان با زندانىِ بخصوص گوانتانامو، رفتارشان در ابوغریب عراق، رفتارشان با مردم عراق، رفتارشان با زن و بچههایی که در خانههاشان هستند، همه، نشاندهندهی این است که مسألهی حقوق بشر از نظر امریکاییها افسانه است؛ میدانند که دروغ میگویند. مسألهی آنها دو چیز است:
اتهام حمایت از تروریسم و ضدیت با حقوق بشر، ابزار فشار آمریکا بر ملتهای مستقل
… شما تصمیم نگیرید تا من برای شما تصمیم بگیرم؛ شما انتخاب نکنید تا من برایتان انتخاب کنم؛ شما از منابع خود بهرهبرداری نکنید تا من بتوانم از آن بهرهبرداری کنم. حرف امریکا این است که سلطه و دخالت و حضور و پنجهافکندنِ ما بر کشور و منابع خودتان را قبول کنید؛ اگر قبول نکنید، شما را به حمایت از تروریسم و ضدیت با حقوق بشر و چیزهای دیگر متهم میکنیم.