سیاستهای دوگانه و مغرضانهٔ کشورهای حاکم بر ورزش بینالمللی
یک چیز دیگری که امسال در بازیهای المپیک محسوس بود، این سیاستهای دوگانهی کشورهای حاکم بر مسائل ورزش بینالمللی است؛ واقعاً نشان دادند که سیاستهای دوگانه و مغرضانه بر رفتار اینها حاکم است. فلان دولت را، فلان کشور را به خاطر اینکه فلان جا جنگ راه انداخته محروم میکنند، امّا رژیم صهیونیستی را که هزاران کودک را به قتل رسانده، در طول حدود یک سال، بیش از ۴۱ هزار نفر را به قتل رسانده، از بازیها محروم نمیکنند! خب این سیاست دوگانه است، این مغرضانه است؛ این همان حرفی است که ما همیشه میگوییم و بعضیها حمل میکنند بر مبالغه؛ مبالغه نیست. میگویند «ورزش سیاسی نیست»، در حالی که اینها بیشترین غرض سیاسی را در ورزش اِعمال میکنند و نشان میدهند. این هم این مسئله.
دوگانگی قضاوت دربارهٔ جنایات عراق در مقایسه با هیتلر
یکی از مشکلات ما متأسفانه ناشی از دوگانگی معیار قضاوت در برخورد با اصل مسألهی جنگ بوده است؛ مثلاً در حالی که طبق اطلاعیهی ۱۹۴۲ متّفقین در لندن، تعقیب هیتلر به عنوان جنایتکار جنگی از مهمترین هدفهای ادامهی جنگ شمرده شده که خود یک سابقهی حقوقی در این خصوص است، نسبت به اعمال مشابه عراق در طول جنگ، قضاوت و تصمیم مشابه معمول نگردیده است.
رسواکنندگی معیارهای دوگانهٔ غرب با نمونهٔ قتل زن باحجاب در دادگاه اروپایی
… که نسبت به ارزشها بیتفاوتند و این اختیار را به هر کسی میدهند؛ سکولاریسم یعنی این دیگر؛ سکولاریسم، یعنی این دولت، این حکومت نسبت به هیچ ارزشی جانبداری ندارد؛ این اختیار را به همه میدهد که طبق نظر خودشان و ارزشهای خودشان زندگی کنند. [البتّه] دروغ میگویند! زنِ باچادر در یک کشور اروپایی مورد حمله قرار میگیرد و مجروح میشود، به دادگاه مراجعه میکند؛ دادگاه مشغول محاکمهاش میشود، در همان جلسهی دادگاه، آن کسی که قبلاً به او ضربه زده مجدّداً ضربه میزند و آن زن را میکُشد![13] آب از آب تکان نمیخورد! یعنی معیارهای دوگانه در غرب حقیقتاً مفتضحکنندهی تمدّن غربی است، رسواکنندهی ادّعاهای اینها است.
سکوت دربارهٔ کوبیدن یمن و غزه و جنجال دربارهٔ اعدام قاچاقچی
… ملّتها نیستند، ملّتها وسیلهای ندارند، ابزاری ندارند، منظورم قدرتهای مسلّط بر دستگاههای تبلیغاتی دنیایند، فارسیاش میشود آمریکا، انگلیس، نیروهای غربی مسلّط، نیروی صهیونیستی. اینها هستند که بر فضای تبلیغاتی دنیا مسلّطند، نمیگذارند آب از آب [تکان بخورد]. الان دارند یمن را آنجور میکوبند -شب و روز- هیچ صدایی در نمیآید، غزّه را دیروز میکوبیدند، چندی قبلش لبنان را میکوبیدند، صدایی از کسی در نمیآید؛ حالا فرض کنید دو تا قاچاقچی یک جا محاکمه بشوند، اعدام بشوند، جنجال تبلیغاتی درست میشود؛ خب، دنیا این است، در مقابل این دنیا باید چهکار کرد؟ یک انسان باشرف در مقابل یکچنین جبههگیریای، در مقابل یکچنین وقاحتی، در مقابل یکچنین خباثتی چه میکند، با قطع نظر از انگیزهی دینی و وظیفهی ایمانی؛ شرف انسان، وجدان انسان، انسانیّت انسان چه حکم میکند؟ …
تقسیم بشریت به درجهها و ارزشگذاری تبعیضآمیز جان و امنیت انسانها
… در لباس مفاهیم شریف بر دنیا تحمیل کنند. آنها میگویند «حقوق بشر» ، و منافع غرب را اراده میکنند؛ میگویند «دموکراسی» ، و دخالت نظامی در کشورها را به جای آن مینشانند؛ میگویند «مبارزه با تروریسم»، و مردم بیدفاع روستاها و شهرها را آماج بمبها و سلاحهای خود میسازند. در نگاه آنها، بشریت به شهروندان درجهی یک و دو و سه تقسیم میشوند. جان انسان در آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین ارزان، و در آمریکا و غرب اروپا گران قیمتگذاری میشود. امنیت آمریکا و اروپا مهم، و امنیت بقیهی بشریت بیاهمیت دانسته میشود. شکنجه و ترور اگر به دست آمریکائی و صهیونیست و دستنشاندگان آنها صورت گیرد، مُجاز و کاملاً قابل چشمپوشی است. زندانهای مخفی آنها که در نقاط متعددی در قارههای گوناگون شاهد زشتترین و نفرتانگیزترین رفتارها با زندانیان بیدفاع و بیوکیل و بیمحاکمه است، وجدان آنان …
غوغای مطبوعات آمریکا دربارهٔ حملهٔ یک عرب و سکوت در برابر کشتار
… میکنم. حالا از رادیوى اسرائیل و مطبوعات اسرائیل که انتظارى نیست؛ خب، آنها خودشان قاتلند؛ از قاتل توقّع است که خودش را محکوم کند؟ امّا مطبوعات دنیایى که اسمش را گذاشتهاند دنیاى آزاد، چرا باید اینقدر حقکشى کند؟ اینقدر سکوت کند؟ اینقدر قضیّه را کوچک کند؟ حالا یک عربى در آمریکا تفنگ دست گرفته است و به چند نفر حمله کرده، که ظاهراً خیلى خسارت چندانى هم نداشته آنطور که به بنده اطّلاع دادند مطبوعات آمریکا غوغا کردند همین چند روزه که بله، یک عرب مسلمانى حمله کرده است؛ تمام مطبوعات را پوشاندند با این خبر؛ [آنوقت] در مقابل آن حادثه سکوت میکنند، یا آن را کوچک میکنند، یا آن را تحریفشده بیان میکنند، آن را به یک نفر نسبت میدهند؛ اینها همه ظلم است. واقعاً چقدر باید این کارکنان مطبوعات و گردانندگان مطبوعات در آمریکا و دنیاى غرب متعصّب و سنگدل و دور از آزادىاى باشند که ادّعایش را میکنند تا اینجور نسبت به این قضیّه بد عمل کنند.
جنجال برای اروپاییان و بیارزش شمردن جان سیاهپوست و مسلمان
… قرار نمیدهند! نویسندگان، فیلمسازان، هنرمندان و نامآوران عرصه نویسندگی و هنرنماییهای گوناگون در سطح عالم و عمدتاً در کشورهای اروپایی وامریکا، ساکتند. ببینید در دنیا چه وضعیتی است! به چیزهای کوچک و گناهانی میپردازند که به نظر آنها گناه است، اگر چه کوچک است. اگر در نقطهای از دنیا حادثهای برای فردی اتّفاق بیفتد - البته فردی که آنها برای او ارزشحیات قائل باشند - چه جار و جنجالها به راه میاندازند. و الّا اگر سیاهپوست باشد که ارزش حیات ندارد! مسلمان باشد که ارزش حیات ندارد! اگر یک اروپایی یک جا گروگان گرفته شود، یا اسیر شود، یا رنجی ببیند، یا احتمال اینها برای او باشد؛ شما میبینید نویسندگان فلان کشور، مطبوعاتچیهای فلان کشور، خبرنگاران فلان کشور، شعرای فلان کشور، طومار امضا میکنند و در همه دنیا پخش میکنند و اظهار وجود میکنند. امّا در مقابل این حادثه عظیم؛ یعنی حادثه دیکتاتوری یک قدرت کوچک، ولی ثروتمند و دارای فناوری و ابزار …
جنایت ندانستن کشتار مردم و جنایت شمردن نمایش خلبان اسیر
… جنایت کرده، ساقط بشود، خلبان آن را بگیرند و بیاورند در تلویزیون نشان بدهند، این میشود یک جنایتى که همهى دنیا روى آن سروصدا میکنند، اظهار تأسّف میکنند که بر خلاف کنوانسیون ژنو است، بر خلاف فلان است! این چه فرهنگى است؟ این چه فرمول غلطى است در فهم حقایق بشرى؟ چرا شما کشتن انسانها را جنایت نمیدانید؛ آوردن یکى از این کشندگان را در تلویزیون جنایت به حساب مىآورید؟ همه اعتراض میکنند، همه جنجال میکنند. من نمیفهمم این چه فرهنگى است، این چه نکبتى بود از قِبَل این غربىها براى دنیا؛ این فرهنگ را میخواهند صادر کنند؛ این کیفیّت درک از مصالح و مفاسد بشرى و اخلاق اجتماعى را میخواهند به همهى دنیا صادر کنند و همه باید این فرهنگ …
دوگانگی قضاوت در مواضع برخی کشورهای غیرمتعهد
… تلقّی کردهاند، پنج سال و نیم بعد از آغاز جنگ از سوی عراق، در نتیجهی فشار افکار عمومی، تنها به اشارهای بسیار ضعیف در مورد جنایت آغاز جنگ رضایت داده و حتّی به جای یک تعبیر صریح، عبارت اعمال اولیّه را در آخرین قطعنامهی غیرعادلانهی شورای امنیّت، گنجانیدند. متأسفانه همین دوگانگی معیار قضاوت، در مواضع برخی از کشورهای غیرمتعهّد هم مشاهده شده است.
هیاهو برای مجازات یک مجرم و سکوت در برابر کشتار هزاران نفر
… تذکّر بدهند، تکرار بکنند، در مجامع جهانی علیه آنها فریاد بکشند؛ این کارها را باید بکنند. وَالّا اینکه حالا ما بنشینیم یک گوشهای محکوم کنیم، چه فایدهای دارد این محکوم کردن؟ دبیرکلّ سازمان ملل محکوم کرده است؛ خیلی زحمت کشیده! باید یک اثر عملی داشته باشد. آنجایی که سیاستهایشان اقتضا میکند، گاهی اوقات بهخاطر زیر فشار قرار گرفتن یک مجرم در یک کشوری، زمین را به آسمان میرسانند، فریاد میکنند، داد میزنند، [چون] یک مجرمی در یک جایی مجازات شده! [امّا] اینجا چند هزار نفر کشته شدهاند -که آمارشان درست مشخّص نیست؛ یعنی اجازه نمیدهند که آمار شناخته بشود- چند ده هزار نفر آواره شدهاند و متأسّفانه بههیچوجه عکسالعملی مشاهده نمیشود. این خیلی حادثهی بزرگی است؛ بله، ملّتها عصبانیاند، ناراحتند، در کشورهای مسلمان راهپیمایی و تظاهرات انجام میگیرد لکن دولتها باید اقدام کنند؛ دولتها باید اقدام کنند. باید از دولتها خواسته بشود که این کار را انجام بدهند؛ [اعضای سازمان] کنفرانس اسلامی بخصوص …