مقاومت در برابر تهدیدها حتی در بارداری تا تحمل ضرب و آسیب
آنوقت میآید، از پشت در شروع میشود؛ تهدیدها تأثیر نمیکند، نمیگوید من حالا باردارم، مصلحت نیست دراُفتم، بماند چند روز دیگر تا آتششان فروکش کند، بماند شاید من فارغ بشوم بعد بروم به میدانشان؛ نه! لطفش در همین است که در شدیدترین موقعیتها، بزرگترین وظیفهها انجام بگیرد و شدیدترین لَطمهها بر جسم و جان وارد بیاید. لذا مبارزه را شروع کرد. آن پشت در آمدن، آن محسن ششماهه سقطشدن، آن بازوبندی از ورم بر بازو، آن مقاومت عجیب که منجر میشود به اینکه دختر پیغمبر را بزنند. یک زن را چه کسی میزند؟ چرا میزنند؟ مگر اینکه ایستاده، مقاومت میکند. نمیتوانند در این موقعیت حساس، این عیّاری[4] را انجام بدهند، مگر اینکه این خارِ راه را از میان بردارند. این، خار راهی شده، همۀ نقشهها را نقش بر آب میکند. مردان و ریشسفیدان و قدرتمندان …
دعوت چهلشبه از سرشناسان به اقدام مشترک در مبارزهای ممتد
..باز به همین هم اکتفا نمیکند. به گفتهای، چهل شب، مرتب، درِ خانۀ این مرد، درِ خانۀ آن آدم معروف، درِ خانۀ آن چهرۀ سرشناس میرود که بیایید،[5] کار کنید، تشکیلات، همدستی، همبستگی، یک اقدام بجا، با همدیگر، تا هنوز زود است، تا هنوز کار از دست در نرفته. چهل شب هم دنبال این فکر میدَوَد. و چهکسی! آن زنی که بهآنصورت سقط جنین کرده، آن زنی که ضربت خورده، آن زنی که آسیب دیده. بدانید که این کارها، همه یکسره، یک مبارزۀ ممتد است. مبارزهای است از چند نوع، با چند جلوه.
جلوههای مبارزه با جسم و زبان و تلاش پنهانی و گفتوگو با زنان
مبارزۀ مثبت، مبارزۀ با جسم ـ که اگر شمشیر هم دستش بود، شاید میزد ـ مبارزۀ با زبان، مبارزۀ با تلاشهای پنهانی نیمهشبانه، مبارزۀ با سخنگفتن با زنان. مصاحبۀ فاطمۀ زهرا با زنان انصار، عجیب است. (53/3/14)
دفن شبانه بهعنوان مبارزهٔ منفی و عملی نمادین و ماندگار
آخرش هم مبارزۀ منفی، در شب دفنشدن. غوغاست، عجیب است این عمل، این کار، موجب میشود که این عمل زهرا، تا ابد از صفحۀ تاریخ پاک نشود، یک عمل سمبلیک است؛ یک عمل سمبلیک، یک عمل رمزی. یک عملی که در هر نسلی کسانی میتوانند روی این عمل فکر کنند. یک کلمه حرف نیست که بهآسانی معنا بشود و «چون معما حل شود آسان شود»، از ذهنها برود. یک عملی است به شیوۀ سمبلیک، و همینطورکه بهصورت ابهامآمیز و رمزی انجام شده، تا ابد خواهد ماند. (53/3/14)
نقش مظلومیت او در آشکار شدن حقایق اسلام
اگر آن مظلومیت عظیم و جانسوز در تاریخ، خود را نشان نمیداد، حقایق اسلام آنچنانکه بعداً آشکار شد، آشکار نمیشد. اینها تصادفی نیست. همۀ اینها طراحیشده با تدبیر الهی است؛ منتها کسانی برای این میدانها و این نقشهای دشوار انتخاب میشوند که جوهر آنها، جوهر برگزیدۀ خداست. (77/7/19)
دفاع بیوقفه از امام زمانش و گفتن حق در دشوارترین شرایط
این دو بزرگوار دو روی یک سکه هستند؛ یعنی آن حرکتِ خشمآلودِ تندِ فاطمۀ زهرا علیهاالسلام که حاضر است با هر توانی که در او هست از ولیِّ زمانش، از امامِ زمانش ـ که امیرالمؤمنین علیهالسلام هست ـ دفاع [کند] و حاضر است حق را در دشوارترین شرایط، بگوید؛ و از تلاشی که میتواند برای گفتن حق و بازگوکردن حق انجام بدهد، در هر شکلی از اَشکال، استفاده کند و یکلحظه کوتاه نیاید؛ از جنس و در راهِ همان حرکتی است که بعد شما در امیرالمؤمنین میبینید. (61/3/14) علی نرفت بعد از شهادت فاطمۀ زهرا شمشیر بکشد، درمقابل مدعیان بایستد، بگوید عزیز مرا از من گرفتید، با شما میجنگم؛ نه، علی آن بندۀ برگزیدۀ شایستۀ خدا، آن جویبار پیوسته به سرچشمۀ وحی …
عظمت منزلت حضرت فاطمه (س) با سخن پیامبر در ملأعام دربارهٔ خشم و رضای او
در زمان پیامبر اکرم، امام حسین کودک نورِدیدۀ سوگلی پیغمبر است. پیغمبر اکرم دختری دارد فاطمهنام، که همۀ مردمِ مسلمان در آن روز میدانند که پیغمبر فرمود: «اِنِّی لَاَغْضِبُ لِغَضَبِ فاطِمَةَ» اگر کسی فاطمه را خشمگین کند، من را خشمگین کرده است؛ «وَ اَرضَى لِرِضاها» او را کسی خشنود کند، من را خشنود کرده است.[7] ببینید چقدر این دختر عظیمالمنزله است که پیغمبر اکرم درمقابل مردم، در ملأعام، راجعبه دخترش اینطور حرف میزند. این چیز عادیای نیست.
تحقق پیشبینیهای او و بیتوجهی مسلمانان آن روز
… شعله میکشید، منوّر میکرد، روشن میکرد؛ روغنش را پیغمبر ریخته بود، اما چون دستِ ولایت بالای سر این مشعلها و چراغها نبود، چطور روغنش ته کشید، ته کشید، خشک شد، بد شد، بدبو شد، پردود شد، کمنور شد، به زمان عثمان رسید و تحویل داده شد به معاویه؛ دیدید چه شد؟ همان چیزهایی که فاطمۀ زهرا سلاماللهعلیها به زنهای مهاجر و انصار گفت، و گوش نکردند روزهای اول. همان پیشبینیهایی که فاطمۀ زهرا کرد، مردم مسلمانِ غافلِ آن روز نتوانستند بفهمند و گوش نکردند. همانها تمام انجام گرفت. همان «سیف صارِم»[16] همان شمشیر خونریز، همان تیغی که اصالتها و فضیلتها را میکشت، همان دستی که انسانها را و انسانیتها را خفه میکرد؛ اینها همهاش را فاطمۀ زهرا گفته بود، قبل از فاطمۀ زهرا هم پیغمبر گفته بود. اینها میدیدند، اینها میفهمیدند، گفتند، جامعۀ …
پیروی عملی جوانان از ایشان و حضرت زینب (س) به معنای شیعهٔ واقعی
… سیزدهم آبان تشکیل شده است. البتّه تبعید امام (رضوان الله علیه) در سال ۴۳ و کشتار دانشآموزان در سال ۵۷ در همین روز اتّفاق افتاده لکن قضیّهی مهم و آنچه تاریخساز است برای ما، مسئلهی تسخیر لانهی جاسوسی است. این جلسه را من صرف میکنم برای تبیین این مسئله؛ لکن قبل از آنکه وارد این صحبت بشویم، چون نام مبارک حضرت زینب (سلام الله علیها) آورده شد و نام مبارک حضرت زهرا (سلام الله علیها) آورده شد، مناسب میدانم به شما جوانها عرض کنم که به نام و یاد قلبی اکتفا نکنید، عملاً به معنای شیعهی واقعی دنبال اینها باشید. اوّلین قدم عبارت است از نحوهی حضور این دو بزرگوار و سایر معصومین در مقابل خدای متعال. هر جا هستید، مجموعهی دُوروبَر خودتان را تشویق کنید به اینکه نماز را آنچنان که مطلوب بندگان صالح خدا است انجام بدهند. به دختران عزیزم، خانمهای حاضر در جلسه، عرض میکنم توجّه بدهید کسانی را که در پیرامون شما هستند که مسئلهی حجاب را یک مسئلهی دینی و اسلامی و زهرائی و زینبی بدانند. به همه سفارش میکنم که اُنس با قرآن را فراموش نکنید. بارها گفتهام؛ قرآن را هر روز بخوانید، ولو …
ایراد خطبهای با منطق قوی و زبان فاخر در جوانی و با وجود مصائب
… این خطبه را از پدرانشان نقل میکردند، به فرزندانشان یاد میدادند، برای اینکه این خطبه در تاریخ بماند؛ عبارت ایشان این است: رَاَیتُ مَشایِخَ آلِ اَبی طالِبٍ یَروونَهُ عَن آبائِهِم وَ یُعَلِّمونَهُ اَبنائَهُم؛[6] یعنی اعتبار این خطبه اینجوری است، در این حد است. انتظام فکری و منطق قوی در این خطبه، از لحاظ مضمون، همراه شده با استحکام لفظی و زبان فاخر و با زیباییهای ادبی. تصوّرش را بکنید فاطمهی زهرا (سلام الله علیها)، بانوی هجدهساله، بیستساله، حدّاکثر بیستوپنجساله، با آن مصائب، خطبهای بیان میکند که بزرگان اهل بلاغت اینجور با حیرت آن را تلقّی میکنند و به آن نگاه میکنند.
تأثیر بنیانی محبت به ایشان در امور شخصی و عمومی و آیندهٔ کشور
خیلی خوش آمدید. شروع اینجور مجالس با خودمان است، ختمش با خدا است.[2] امروز خیلی جلسهی خوبی بود؛ جدّاً، حقّاً، بهرهمند شدیم. انوار و فیوضاتِ وجودِ مبارکِ فاطمهی زهرا، سیّدةالنساء، صدّیقهی کبریٰ (سلام الله علیها)، فضا را انباشته؛ خدا را شکر! محبّت و ارادت و شوق دلهای پاک شما به اُمّ الائمّة النّجباء قطعاً تأثیرات بنیانی خواهد داشت در همهی اموری که در پیش داریم در زندگیمان؛ در امور شخصی، در امور عمومی، در آیندهی این کشور. من در جمع شما مدّاحان اهلبیت (علیهم السلام) که حقیقتاً مفتخرید به اینکه مدّاح این بزرگواران هستید ــ که «مادحِ خورشید مدّاحِ خود است»[3] ــ مایلم اوّلاً یادآوری کنم افتخار بزرگ شما را؛ افتخار کنید به این خصوصیّت و سعی کنید همهی شما شرایط مدّاحی این انوار …
تکرار دهها برابری نام ایشان پس از انقلاب و فاطمی بودن جامعه
و من میخواهم این را عرض بکنم که به توفیق الهی، به فضل الهی بعد از انقلاب، نام مبارک فاطمهی زهرا نسبت به قبل از انقلاب -که ما یادمان هست- نمیشود گفت ده برابر، شاید دهها برابر، صد برابر تکرار میشود و برده میشود؛ یعنی جامعه، جامعهی فاطمی است؛ اثر آن را هم در جامعه داریم مشاهده میکنیم؛ همین خدمت بیمنّت را، همین حرکت بسیجی را، همین کار بدون مزد و منّت را شما در دوران دفاع مقدّس یک جور مشاهده میکنید، در دوران حرکت علمی یک جور مشاهده میکنید: کسی نام شهید فخریزادهها،[8] شهدای هستهای، دانشمند بزرگ مرحوم کاظمیآشتیانی[9] را نشنفته بود؛ …
خطبههای طوفانی و اعتراضی بدون هیچ کلمهٔ هتک و توهین
… صوتی، چه رسانههای تصویری- و بخصوص در فضای مجازی رو به گسترش است. شما بایستی در بیان خودتان، در شیوهی کار خودتان، به نحوی عمل بکنید که گسترش این [بدزبانی و بدگویی] وجود نداشته باشد. مکتب ائمّه (علیهم السّلام) و مکتب علوی و فاطمی از این چیزها مبرّا است. شما نگاه کنید فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) دو خطبهی طوفانی ایراد کرده؛ دو خطبهی به معنای واقعی کلمه طوفانی: یکی در مسجد در میان انبوه متراکم مردان، یکی هم خطاب به زنان مدینه که پُر [است] از مطالب بسیار مهم و اعتراضی -اعتراض- و تنبیه نسبت به مفاهیم برجستهی اسلامی که فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) در مورد آنها خطر را احساس میکرد، لکن در این دو خطبهی مهم و بزرگ و پُرشور، یک کلمهی هتک و زشت و توهینآمیز وجود ندارد؛ [و همهی کلمات،] کلماتِ محکم و مستحکم، بیاناتِ متین و متقن. باید این جوری عمل کنید؛ در اظهارات، در صحبتها، قول به غیر علم نباید باشد، غیبت نباید باشد، تهمت نباید باشد و بدگویی و بدزبانی نباید باشد. اینها را به مردم یاد بدهید، تعلیم بدهید؛ هم در زبان تعلیم بدهید، هم در عمل تعلیم بدهید و ببینید که چقدر اینها مهم است. …
خوشامدگویی پیامبر به ایشان هنگام ورود
بعد میگوید وقتی جناب فاطمه (سلامالله علیها) وارد بر منزل پیغمبر میشد، حضرت ترحیب میکردند، [یعنی] خوشامد میگفتند.
بوسیدن دست ایشان به دست پیامبر
پیغمبر دست مبارک فاطمهی زهرا را میبوسید.
احترام ایشان به پیامبر با برخاستن و بوسیدن دست او
وقتی [هم که] پیغمبر وارد منزل او میشد، او بلند میشد، خوشامد میگفت، دست مبارک پیغمبر را میبوسید.
رازداری ایشان و خودداری از افشای سخن پیامبر در زمان حیات او
رفتم خدمتش سؤال کردم که قضیّه چه بود. فرمود نمیگویم به تو؛ اگر بگویم، افشاکننده هستم -به تعبیر رایج عوامانهی ما، دهنلق مثلاً- حضرت زهرا (سلامالله علیها) علّت این قضیّه را به من نگفت.
مادری، همسری و خانهداری حضرت زهرا (س) با وجود مقام رهبری
فاطمهی زهرا (سلاماللهعلیها) یک زن اسلامی است، زنِ در بالاترین طراز زن اسلامی، یعنی در حدّ یک رهبر، امّا همین زنی که از لحاظ فضایل و مناقب و حدّ وجودی میتوانست پیغمبر باشد، همین زن مادری میکند، همسری میکند، خانهداری میکند؛ ببینید اینها را باید فهمید. این فریفتگان غافلِ -انسان چه بگوید؟- حرفهای پوچ غربیها، اینقدر خانهداری را تحقیر نکنند. معنای خانهداری زن تربیت انسان است، معنایش تولید والاترین و بالاترین محصول و متاع عالم وجود است؛ یعنی بشر. خانهداری یعنی این.
همسری، مادری و خانهداری از شئون عظمت حضرت زهرا (س)
… را درست تشخیص بدهیم. امروز را روز زن و روز مادر نامگذاری کردهاند؛ خیلی خیلی خوب است؛ میشد گفت روز رهبر، اشکالی نداشت؛ میشد گفت روز والاترین انسان؛ امّا امروز نیاز جامعهی ما به این است که بداند مادری یعنی چه؟ زنِ خانه بودن یعنی چه؟ کدبانو بودن یعنی چه؟ فاطمهی زهرا با آن شأن و با آن رتبه و با آن مقام و با آن عظمت، یک خانم خانهدار است؛ این تحقیر او نیست؛ او که با آن عظمت قابل تحقیر نیست، مگر این عظمت را میشود کوچک شمرد؟ این عظمت به جای خود محفوظ است، امّا یکی از شئون و یکی از مشاغل همین عظمت عبارت است از همسر بودن یا مادر بودن و خانهداری کردن؛ با این چشم به این مفاهیم نگاه کنیم.
قصور زبان و فهم از بیان مقام نوری و باعظمت ایشان
دربارهی حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) -این را نه بهعنوان اینکه آدم بخواهد جزو حرفهای متعارف و معمول که میزنند، بر زبان جاری کند- حقّاً و انصافاً ماها قاصریم، حقیرتر از آن هستیم که بخواهیم از آن مقام باعظمت سخن بگوییم؛ از حقیقت نوریِ آن بزرگوار و امثال ایشان از ائمّهی معصومین، زبان ماها، بیان ماها، فهم ماها کوتاهتر از این است که بتوانیم در این زمینهها صحبت کنیم. خَلَقَکُمُ اللهُ اَنواراً فَجَعَلَکُم بِعَرشِهِ مُحدِقین؛[2] قضیّهی انوار ائمّهی معصومین (علیهمالسّلام) این است؛ دیگر حالا ما چه میخواهیم بگوییم؟ لکن در زمینهی سیرهی این بزرگواران و رفتارهای آنها و اسوه بودن آنها بهعنوان یک بشر، چرا، حرف زیاد هست. خیلی …
طهارت، تقوا و پاکیزگی باطنی ایشان بهعنوان الگو
… یعنی خدایا عذر میخواهم، معذرت میخواهم. واقعاً، قلباً از ته دل از خدای متعال معذرت بخواهیم؛ این استغفار است، این پاک میکند آن سیاهی را و آن لکّه را. خب، اَلطُّهرَةِ الطّاهِرَةِ المُطَهَّرَة. التَّقیَّة، همان تقوا؛ اَلنَّقیَّة، آن نقاوت و پاکیزگی باطنی و قلبی؛ اینها خصوصیّات فاطمهی زهرا (سلاماللهعلیها) است. ما اینها را بایستی بهعنوان الگو، بهعنوان اسوه، در نظر داشته باشیم و خودمان را به آن نزدیک کنیم.
تقارن آغاز و پایان سال ۹۵ با ولادت ایشان و درسآموزی از زندگیشان
سالی که شروع شد -سال ۹۵- هم در آغاز و هم در پایان، متبرک به نام مبارک حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) است. هم اولِ این سال منطبق بر ولادت آن بزرگوار با ماههای قمری است، هم آخر این سال. بنابراین امیدواریم که انشاءالله سال ۹۵ به برکت حضرت زهرا سال مبارکی باشد برای ملت ایران، و از معنویات آن بزرگوار و از راهنمائیهای آن بزرگوار و از زندگی آن بزرگوار درس بگیریم و بهرهمند شویم.
مقارن شدن آغاز و پایان سال ۱۳۹۵ با سالروز ولادت ایشان
این سال، دارای این خصوصیت است که هم در آغازِ آن، ولادت با سعادت فاطمهی زهرا (سلاماللهعلیها) است -برحسب ماههای قمری- و هم بار دیگر در پایان این سال، مصادف است با همین ولادت مکرّم و معزّز. از خداوند متعال میخواهیم که به یمن وجود فاطمهی زهرا (سلاماللهعلیها) که بانوی دو سرا و سیدهی نساء عالمین است، این سال را برای ملّت ایران و برای همهی مسلمانان عالم و محبّان اهلبیت مبارک کند و از برکات این ولادت مکرّم، انشاءالله همه استفاده کنند و بهره ببرند.
لزوم رعایت اقتضائات ارادت مردم در ایام شهادت حضرت زهرا (س) مقارن آغاز سال
آغاز سال مصادف است با ایّام شهادت حضرت زهرا (سلاماللهعلیها)؛ ارادت مردم ما به خاندان پیغمبر و دخت گرامی پیامبر اعظم اقتضائاتی دارد که یقیناً همه باید این اقتضائات را رعایت کنند و یقیناً رعایت خواهند کرد. امید است که این ایّام و این سال از برکات فاطمی سرشار و برخوردار باشد؛ و نام مبارک این بزرگوار و یاد ایشان تأثیرات عمیق و ماندگار خود را در زندگی مردم ما در سال ۱۳۹۴ بگذارد. و امیدواریم که این آغاز بهار طبیعت که آغاز سال نوی هجری شمسی است، برای ملّت ایران و …
عدم منافات مراسم نوروز با تکریم یاد ایشان در ایام شهادت
… است؛ نوروز ملّت مسلمانی است که از قالب این مراسم کهن، توانسته است برای خود سرمایهای فراهم کند و به سمت هدفهای خود پیش برود. امیدواریم خداوند متعال به ملّت عزیز ایران کمک کند تا این ابتکارات زیرکانهی اسلامی را در همهی مسائل و در همهی موارد به کار ببندد. لذا امسال که ایّام نوروز با شهادت بانوی بزرگ جهان اسلام، حضرت فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) مصادف است، یقیناً مراسم نوروز نباید هیچگونه منافاتی با تکریم و احترام به نام آن بزرگوار و یاد آن بزرگوار داشته باشد؛ و یقیناً منافاتی پیدا نخواهد کرد. امروز من مطالبی را در نظر گرفتهام که به شما برادران و خواهران عزیزی که در این اجتماع باشکوه حضور دارید و به همهی ملّت ایران عرض کنم.
اقتران روز زن با ولادت آن حضرت فرصتی برای رهنمودگرفتن از زندگیاش
اولا به خانمها خوشامد عرض میکنم، و تبریک عرض میکنم میلاد مسعود فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) را، و هفتهی زن و روز تکریم مادر را. همانطور که فرمودند،[1] اقتران این مناسبت اجتماعی و مهمّ کشور با ولادت فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) - بخصوص امسال که دوبار در اوّل و آخر سال مردم ما به یاد آن بزرگوار میافتند و مجالسی برپا میکنند - یک فرصتی است برای فهمیدن و رهنمود گرفتن از زندگی آن بزرگوار.
حجت خدا بر ائمه و دارای مقام عصمت
خدای متعال در قرآن حدود تکریم زن را معین کرده است. زن پیش خدای متعال مثل مرد است. در طی مراتب معنوی و الهی، بین این دو جنس هیچ تفاوتی نیست. آن که این جاده را برایش درست کردهاند، انسان است، نه مرد یا زن. خدای متعال در تاریخ زنی مثل فاطمهی زهرا (سلام اللّه علیها) میآفریند که امام عسکری یا امام هادی (علیهما السّلام) - طبق حدیثی که از آنها نقل شده - میفرمایند: «نحن حجج اللّه علی خلقه و فاطمة حجّة اللّه علینا». فاطمهی زهرا (سلام اللّه علیها) حجتِ حجت خدا است، امام ائمه است؛ شخصیت، دیگر از این بالاتر؟ آن حضرت دارای مقام عصمت است. یک چنین انسانی، زن است. زنان بزرگ عالم: مریم، سارا، آسیه و دیگران و دیگران - بزرگانی که بودند - برجستههای عالم خلقتند. در این جادهی تکامل و تعالی، آن که حرکت میکند، انسان است. در حقوق اجتماعی، فرقی بین زن و مرد نیست. در حقوق شخصی و فردی، بین زن و مرد تفاوتی …
الگو بودن حضرت فاطمه با همهٔ عظمت مقام
با همهی اینها، این بزرگوار الگوست؛ نکته این است. ائمهی ما (علیهمالسّلام) که بدون تردید رتبه و مقامشان از ملک و فرشتگان مقرب خدا بالاتر است، جوری زندگی نکردند، جوری حرف نزدند، جوری مشی نکردند که از دسترس ما خارج باشند؛ نه. به فرمودهی مرحوم علامهی طباطبائی، مِثل آن کسی است که روی قلهی کوه …
معرفی آن حضرت بهگونهای که شنونده از زندگیاش درس بگیرد
شعری که میخوانید، شعر معرفت باشد، شعر آموزنده باشد؛ چه دربارهی مسائل روز - مثل بعضی از شعرهائی که امروز بعضی از آقایان خواندند، که ناظر به حوادث روز جامعه بود؛ این خیلی باارزش است، آگاهیبخش است - چه حتّی آن چیزی که این هم در آن نباشد؛ اما فرض بفرمائید فاطمهی زهرا (سلام اللَّه علیها) را که میخواهید معرفی کنید، آنچنان معرفی کنید که یک انسان مسلمان، یک زن مسلمان، یک جوان مسلمان از آن زندگی درس بگیرد؛ در دل خود نسبت به آن مجسمهی قداست و طهارت و حکمت و معنویت و جهاد، احساس خشوع و خضوع و وابستگی کند. این، طبیعت انسان است. ما انسانها تابع و متمایل به کمالیم. اگر بتوانیم کمال را در خودمان ایجاد کنیم، میکنیم؛ اگر نه، آن کسی که صاحب کمال است، به طور طبیعی انسان به او گرایش دارد. این کمال را در فاطمهی زهرا (سلام اللَّه علیها)، در امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و …
مظهر جمع میان شئون مختلف زن
… عدهیی بد و یا کج فهمیدند؛ یک عدهی مغرض هم از این کجفهمی استفاده کردند؛ کأنّه یا باید زن، مادر خوب و همسر خوبی باشد یا باید در تلاشها و فعالیتهای اجتماعی شرکت کند؛ قضیه اینطوری نیست؛ هم باید مادرِ خوب و همسر خوبی باشد، هم در فعالیت اجتماعی شرکت کند. فاطمهی زهرا (سلاماللهعلیها) مظهر چنین جمعی است؛ جمع بین شؤون مختلف. زینب کبری نمونهی دیگر است. زنهای معروف صدر اسلام و زنهای برجسته، نمونههای دیگرند؛ اینها در جامعه بودند و حضور داشتند. نفهمیدنِ مفهوم تکریم زن در اسلام، همراه شده است با بدآموزیهای القاء شدهی به عنوان تکریم زن در تمدن غرب؛ اینها با هم آمیخته شده و یک …