دلجویی پیامبر از علی (ع) با تشبیه او به هارون برای موسی
… کرده. (63/3/30) یعنی در حدود سی معرکۀ جنگ، امیرالمؤمنین حاضر بوده. تقسیم کنید به ده سال، هر سالی سه بار، سربازی که هر سالی اقلاً سه مرتبه در عملیات شرکت میکند و مجروح میشود و تا دَم مرگ میرود. در همۀ اینها ـ مگر تعداد معدودی ـ امیرالمؤمنین شرکت داشته. (64/12/10) جز آن جنگی که پیغمبر اکرم خودش به امیرالمؤمنین فرمود که باید در مدینه بمانی.[12] تازه امیرالمؤمنین علیهالصلاةوالسلام ناراحت شد، آن بزرگواری که هرگز درمقابل فرمایش پیغمبر و دستور پیغمبر، کمترین تأملی از خودش نشان نمیداد، اینجا که پای جنگ در میان است، پای رفتن به پیکار با دشمنان در میان است، از پیغمبر اکرم سؤال کرد ـ شاید گلهمندانه ـ «یا رسولالله من بمانم در مدینه؟» پیغمبر فرمود: «اَما تَرضَی اَن تَکونَ مِنّی بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسَی»[13] دوست نداری که وضعت با من، وضع هارون با موسی باشد که وقتی موسی به لقای خدا میرفت، هارون را بهجای خود در میان مردم میگذاشت؟ به این بیان، پیغمبر اکرم به امیرالمؤمنین دلداری داد که این نبُردن تو به جنگ بهمعنای این نیست که ما تو را کم فرض کردیم و کوچک دانستیم، نه؛ تو همان عزیزی هستی که نظیر و بدیلی ندارد؛ تو هارونِ موسی هستی.