نقد بهرهبرداری دنیوی از فداکاری گذشته و سقوط در دام نفس
… به نگه داشتن هم احتیاج دارد. این هم نکتهى دیگر است که جوانها باید بدانند. بعضىها از قلّهى فداکارى هم بالا میروند با زحمت، با همّت، با اراده، با ایمان، با توکّل امّا بعد، از قلّه پایین مىآیند؛ تمام شد. وقتى از قلّه فرود آمدیم، آمدیم؛ دیگر در قلّه نیستیم. نمیشود گفت که یک روزى ما فداکار بودیم، حالا امروز هم میخواهیم نانش را بخوریم! که انسان نان یک چیزى را که در راه خدا انجام داده بخواهد بخورد، دیگر قلّه نیست؛ اینجا ته درّه است؛ اینجا آغوش گرم نفْس است که انسان را به آغوش داغ جهنّم میبرد! اینجا دستخوش هواوهوس قرار گرفتن است، نه پرواز کردن در هواى معنویّات و ارزشهاى والا. باید بمانید در قلّه؛ راه اسلام و راه معنویّت اینجورى است. البتّه انسان پایین و بالا رفتن دارد، قبض و بسط دارد، همه جور در سر راه انسان هست؛ اینجور نیست که بگوییم و متوقّع …