سپاس از پدران و مادرانی که محبت اهلبیت را از کودکی در دل فرزندان نشاندند
… اگر همهی عمرمان را برای شکر این نعمت بزرگ صرف کنیم که خدای متعال چشم ما را نابینا و ناتوان از درک حقیقت قرار نداد، توانستیم این انوار طالعه و مضیئه را بهقدر استعداد خودمان ببینیم، درک کنیم، به آنها عشق و ارادت بورزیم و از آنها غافل نباشیم، واقعاً کم است. رحمت خدا بر آن پدران، مادران، گذشتگان، پیشروان و پیشوایانی که این دریچهی درخشان را به سوی این آفتابهای معنویت بر روی ما باز کردند؛ زمزمهی محبت اهلبیت را از آغاز زندگی ما، از کودکی ما، از دوران گاهوارهنشینی ما به گوش ما خواندند و دلهای ما را از محبت این بزرگواران سیراب کردند. خدایا! این محبت را، این معرفت را روزبهروز در دل ما، در جان ما، عمیقتر و راسختر بفرما؛ این نعمت را لحظهای از ما مگیر.