شناسایی زودهنگام ضعف چشم کودکان امروز برخلاف گذشته
… نمیدیدم. بعدها، چندین سال گذشت تا خود من فهمیدم که چشمهایم ضعیف است و پدر و مادرم فهمیدند، برایم عینک تهیّه کردند. آن وقتی که من عینکى شدم شاید سیزده سالم بود، گمان میکنم حدود سیزده سالم بود. لکن در این دورهى اوّل مدرسه و دبستان نخیر؛ این نقص کار من بود. قیافهى معلّم را از دور نمیدیدم، تخته سیاه را که رویش مینوشتند اصلاً نمیدیدم و این خیلى مشکلاتى در کار تحصیل من به وجود مىآورد. حالا خوشبختانه بچّهها در کودکى فوراً شناسایى میشوند؛ [اگر] چشمشان ضعیف است، برایشان عینک میگیرند، رسیدگى میکنند. آن وقت اصلاً این چیزها در هیچ مدرسهاى معمول نبود؛ البتّه این مدرسهى ما یک مدرسهى بهاصطلاح غیر دولتى بود، بعلاوه مدرسهى دینى بود که معلّمینش، مدیرانش از افراد متدیّن انتخاب شده بودند و با برنامههاى اندکى دینىتر از معمول مدارس آن روز اداره میشد. چون آن روز مدرسهها اصلاً برنامهى دینى درستى نداشت، …