ببینید اینجا، در این آیات، سخن از کسانی بود که مردم آنها را عبادت کرده بودند، بعد که درست در کوک حرف میرویم،[34] میبینیم که عبادتشان بهاینمعنا بوده که دنبال آنها راه افتاده بودند، آنها را برابر با خدا دانسته بودند، آنچه را از خدا باید طلب داشت، از آنها میخواستند، آنچه را که برای خاطر خدا نباید کرد، مراعات نظر آنها را میکردند.بندگی غیر خدا
نامهای دیگر: عبادت غیر خدا، عبودیت غیر خدا، عبودیت غیرخدا
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
بندگی انسانها، قدرتهای ستمگر و هوسها در برابر بندگی خدا.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در جلسه سوم تفسیر سوره حمد— ۱۳۷۰/۰۱/۲۱
سیر زمانی
از ۱۳۷۰ تا ۱۳۹۷۱۳۷۰۱۳۹۷
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳ پاراگراف)
ذلت بودن بندگی انسانها، قدرتهای ظالم و هوسها
… بندهى خدا یعنى تسلیم خدا و خدا منشأ همهى خیرات و مجمع همهى خیرات است. بندهى خدا بودن یعنى بندهى کمال و خیر و نور مطلق بودن. این بندگى، چیز خوبى است. بندهى انسانها بودن، اسیر انسانهاى دیگر بودن، این چیز خیلى بدى است؛ چون انسانها ناقصند، انسانها محدودند؛ بندهى آنها بودن، ذلّت براى انسان است. بندهى قدرتهاى ظالم بودن، ذلّت براى انسان است؛ بندهى هوسها و خواهشهاى نفسانى بودن، ذلّت و حقارت براى انسان است. پس بندگى از آن جمله چیزهایى نیست که همه جا بد یا همه جا خوب باشد؛ نه، ممکن است یک جاهایى بندگى خیلى بد باشد، یک جاهایى بندگى خیلى خوب باشد. بندهى خدا بودن یک مفهوم بسیار متعالى است.گرفتار شدن مدعیان فرزندی خدا به بندگی نفس و قدرتها
… بوده؛ سانفرانسیس،[16] و بقیّهى کسانى که بودهاند ــ که بعضى از داستانهایشان را ممکن است خوانده باشید یا سرگذشتشان را شنیده باشید ــ مواجه بودند با شهوترانىهاى مردم و بندهى شهوت بودن در محیط مسیحیّت، که متأسّفانه این در طول این قرنهاى متمادى وجود داشته. پس سرگذشت این به گمان خودشان فرزندان خدا از بندگى نفْس شروع شده و بهزعم خودشان تا بندگى قدرتهاى گوناگون، تا بندگى انواع و اقسام نظامهاى مختلف. و بندگى خدا وجود نداشته که آنها را منع کند از این بندگىها. در حالى که وقتى ما انسان را بندهى خدا بدانیم، معنایش این است که بندهى هیچ کس دیگر نمیتوانیم بشویم.ننگ و سقوط بودن بندگی انسانها، نفس و نظامهای طغیانگر
پس ببینید، در «اِیّاکَ نَعبُد» یک بحث داریم در اصل بندگى خدا، که میگوییم بندگى خدا یعنى بندگى فضیلت، یعنى بندگى خیر، یعنى بندگى کمال؛ بندگى فضیلت یعنى در جهت فضیلت حرکت کردن، بندگى کمال و خیر یعنى در جهت کمال و خیر حرکت کردن انسان؛ جهت حرکت ما را مشخّص میکند. این غیر از بندگى انسانها است که مایهى ننگ و ذلّت است؛ غیر از بندگى نفْس و شهوت و هواى درونى است که به معناى سقوط انسانیّت است؛ این غیر از بندگى نظامهاى جاهلانه و طغیانگرانه است که به معناى انحراف انسانیّت است؛ این، بندگى فضیلت است. انسان، همان انسانى که حاضر نیست بگوید من بندهى کسى هستم، نوکر کسى هستم، براحتى میگوید من بندهى احسان کسى هستم. ببینید، بندگى احسان را ــ احسان یعنى نیکوکارى ــ انسان براحتى قبول میکند. براى انسان افتخارآفرین و شرفآفرین است آن بندگىاى …