لزوم پیامدار بودن همهٔ برنامهها حتی سرگرمکنندهها
اولین نکته این است که شما در همهی برنامهها نگرش به محتوا را الزامی کنید؛ همهی برنامههای شما باید پیام داشته باشد. پیام داشتن، لزوماً به معنای دلگیر بودن و خستهکننده بودن نیست، که انسان بگوید مردم خسته میشوند؛ نه، ممکن است این پیام در ضمنِ یک برنامهی کاملاً شیرین و سرگرم کننده باشد؛ اما پیام داشته باشد. برنامههای ما نه فقط نباید پیام منفی داشته باشد، بلکه باید بدون پیام هم نباشد؛ یعنی خنثی هم نباشد. سریالی که تولید میکنید، میزگردی که میگذارید، فیلمی که میسازید، مسابقهیی که ترتیب میدهید؛ بالاخره میخواهید محورهای مهمی را که مسؤولیت …
لزوم استمرار و هماهنگی پیامها و پرهیز از پیامهای متناقض
نکتهی دوم این است که دادن پیامهای گوناگون باید جریانی انجام بگیرد و به شکل یک روند دربیاید؛ مقطعی و موردی فایدهیی ندارد. همهی برنامههای ما باید یکدیگر را کمک کنند تا این فکر و این اندیشه در جامعه مطرح شود. ممکن است گاهی ما پیامهای متناقض بدهیم. مثلاً از یک طرف دربارهی عدالت اجتماعی برنامهی خیلی خوبی تولید میکنید؛ اما از آن طرف در خلال یک برنامهی دیگر، عملاً عدالت اجتماعی را نقض میکنید! این درست نیست؛ باید آهنگ کلی برنامهها یکی باشد و در بین آنها تناقض دیده نشود. در مقولهی عدالت اجتماعی فیلمها و …