دعوت قرآن از اهل کتاب به کلمهٔ مشترک توحید
قال الله الحکیم: یا اَهلَ الکِتابِ تَعالَوا اِلىٰ کَلِمَةٍ سَواءٍ بَینَنا وَ بَینَکُم اَلّا نَعبُدَ اِلَّا اللهَ وَ لا نُشرِکَ بِهِ شَیئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعضُنا بَعضاً اَرباباً مِن دونِ الله.[1]نامهای دیگر: یهود و نصارا
پیروان ادیان آسمانی پیشین، بهویژه یهودیان و مسیحیان، و رفتار اسلام با آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در شب رحلت پیامبر اعظم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) در کانون توحید تهران— ۱۳۶۵/۰۸/۱۰
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
قال الله الحکیم: یا اَهلَ الکِتابِ تَعالَوا اِلىٰ کَلِمَةٍ سَواءٍ بَینَنا وَ بَینَکُم اَلّا نَعبُدَ اِلَّا اللهَ وَ لا نُشرِکَ بِهِ شَیئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعضُنا بَعضاً اَرباباً مِن دونِ الله.[1]