و البتّه عرض کردم، آئیننامهى انضباطى سمبل انضباط است؛ اصل انضباط، فرماندهىِ خوب است؛ فرماندهىِ آگاه، سرپا، حسّاس، نسبت به جزئیّات امور دنبالگیر؛ البتّه در موارد خودش داراى انعطاف امّا بدون غفلت؛ غفلت غلط است، سهلانگارى غلط است؛ و کسانى هم که زیردست شما هستند همینجور باشند. ما میخواهیم اینجورى نیروهاى مسلّح اداره بشود؛ چه ارتش و چه سپاه و چه نیروهاى انتظامى، فرقى نمیکند، اینجور باید اداره بشود. نیروى مسلّح اسلامى اینجورى است؛ اگر دیدید کسى حاضر نیست اینجورى کار بکند، بار سنگینى را از دوش او و از دوش خودتان بردارید، رها کنید برود؛ نگذارید که نیروهاى مسلّح به خاطر بودن کسى که ناهماهنگ و ناجور است، لطمه و ضربه ببیند. کسانى هم که بر اثر درجات و رستههاى خاصّى که داشتهاند، عادت کردهاند به بىنظمى و شلوغى ــ حالا هم بعضى از بىنظمىها، بعضى جاها به گوش میخورد ــ اینها را هم نگذارید [کارشان را ادامه دهند]؛ یعنى با انگشت نیرومند و آهنین همین آئیننامههاى نظامى، گوش اینها را بپیچانید؛ نه با انگشت خودتان که شخصى باشد؛ نه، با انگشت قانون و با انگشت آنچه مقرّر و موظّف است.انضباط نظامی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نظم، فرمانبرداری و رعایت سلسلهمراتب در نیروهای مسلح.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت عید مبعث— ۱۳۶۴/۰۱/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۶۴ تا ۱۳۸۴۱۳۶۴۱۳۸۴
فقط سال ۱۳۶۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
برادری فرمانده و فرمانبر در کنار لزوم سلسلهمراتب و انضباط
… مسلمان است، متواضع است؛ به جاى رو آوردن به بىبندوبارى، به اخلاق اسلامى، به تعبّد اسلامى، به پایبندىهاى یک انسان مسلمان روآورنده است. از لحاظ اخلاق تشکیلاتى سعى میشد هر کسى نسبت به زیردست خود متفرعن[11] و متجبّر[12] باشد، نسبت به مافوق خود متواضع و خاکسار. امروز نه تکبّر و تجبّر با زیردست اجازه داده میشود، نه خاکسارى و حقارت در مقابل مافوق. سلسلهمراتب هست و لازم است، انضباط واجب است، وظیفه است امّا فرمانده و فرمانبَر با هم برادرند. امروز در ارتش مافوق از زیردست نمیتواند کار بکشد، حق ندارد؛ هر دو نظامىاند، هر دو سربازند، هر دو انسانند، باشخصیّتند؛ اخلاق رایج در ارتش این است. البتّه در ارتش هم مثل همهى محیطها و قشرها، انسانهایى هستند که پیشروند، زودتر از دیگران، بهتر از دیگران پیام را درک کردند و آن را قبول کردند؛ کسانى هم هستند که متوسّطند؛ و کسانى هم هستند که عقب ماندهاند، باید کمکشان کرد تا پیشرو …