یک قضیه واقع میشود؛ این یک قضیه را وقتی که انسان در گفتارها و نوشتهها و روزنامهها ملاحظه میکند، همین یک امر را یک دستهای میکوبند، و یک دستهای ترویج میکنند! یک مساله در کشور واقع میشود؛ این یک مساله را یک جمعیتی تایید میکنند و توصیف میکنند و قلمها به کار میافتد که این کار خوبی است؛ و یک دسته دیگر مقابل آنها میایستد و این امر را محکوم میکنند و قلمها و گفتارها به کار میافتد برای محکوم کردن او، چرا؟ برای اینکه این کار به نفع فلان دسته بوده است و به ضرر فلان دسته؛ از دوستان حاصل شده است، یا از رقیبان. اگر از دوستان حاصل شده است، خوب است هر چه میخواهد باشد. خوبی را برای دوستی میخواهیم؛ نه خوبی را برای خوبی. عدالت را برای عدالت نمیخواهیم؛ عدالت را برای دوستان میخواهیم.
بد نمایاندن کار خوب رقیب و تأیید هر کار دوستان
دیگرانی که در مقابل ما ایستادهاند و ما آنها را رقیب حساب میکنیم. هر چه کار خوب از آنها صادر بشود بد نمایش میدهیم. قلمها به کار میافتد و انتقادها پیش میآید. وقتی همین کار از دوستان ما پیدا میشود، هر چه میخواهد باشد، قلمهایتان به کار میافتد و از او تایید میکنید. پس عدل را برای عدل نمیخواهید. حق را برای حق نمیخواهید.