مکاتب الهی میگویند نه، هدف بعد از این است. هدفِ عالی، پیراسته شدن انسان است؛ هدف عالی، انسان شدن بنیآدم است. بنیآدم غیر انسان است، بنیآدم همین موجودیست که روی دوتا پا راه میرود، با اینهمه داعیه، این بنیآدم است، اما انسان شدن یعنی همۀ این فضایل و سرچشمههای استعداد در وجود او به جریان بیفتد. میگویی بعدش چه؟ میگوییم بَعد ندارد، انسان نامحدود است، بهقدر قدرت خدا نامحدود است، بَعد ندارد. ﴿اِنّا لِلّٰهِ وَ اِنّا اِلَيهِ راجِعونَ﴾[9] وقتیکه انسان در روند تکامل افتاد، دیگر آخِر ندارد؛ این است ایدۀ خداپرستان و فکر موحدین عالم و ادیان عالم. همینطور پیشرفت است، دائماً پیشرفت است، دائماً اوج است، دائماً تکامل و تعالیست، آخِر و نهایت ندارد و انبیا برای این میآیند.انسانیت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
معنای انسان بودن، فضایل انسانی و نگاه انسانی به همهٔ انسانها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اعضای بسیجی هیأت علمی دانشگاهها— ۱۳۸۹/۰۴/۰۲
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳ پاراگراف)
انسان نبودن کسی که با ظاهر انسانی کار درندگان میکند و از خونریزی لذت میبرد
آنهایی که با ظاهر انسانی کار گرگ را میکنند، آنهایی که با چهرۀ زیبای آراستۀ انسانی به ظاهر، کار دَدها،[5] سگها، و وحشیها و غولها را میکنند، آنها را نمیشود گفت انسانند. آن انسانی که برایش خونریزی لذتبخش است، آن انسانی که برایش از بین بردن جان انسانهای دیگر یک وسیلۀ تفریح است، آن انسانی که برایش تماشای محنتهای دیگران محنتآور نیست، آن انسانی که غم دیگران را میبیند و غمش نیست، این انسان، انسان نیست، ظاهرش هر چه میخواهد باشد؛ خیلی دانشمند است؟ خیلی ثروتمند است؟ خیلی قدرتمند است؟ خیلی به ظاهر تَروتمیز و اتوکشیده است؟ همۀ اینها باشد، هیچکدامِ اینها انسانیّت نیست؛ اتوکشیدگیست، دانشمند بودن است، قدرتمند بودن است، انسان بودن چیز دیگری است.انسان شدن یعنی به جریان افتادن همهٔ فضایل و استعدادها در وجود بنیآدم
مکاتب الهی میگویند نه، هدف بعد از این است. هدفِ عالی، پیراسته شدن انسان است؛ هدف عالی، انسان شدن بنیآدم است. بنیآدم غیر انسان است، بنیآدم همین موجودیست که روی دوتا پا راه میرود، با اینهمه داعیه، این بنیآدم است، اما انسان شدن یعنی همۀ این فضایل و سرچشمههای استعداد در وجود او به جریان بیفتد. میگویی بعدش چه؟ میگوییم بَعد ندارد، انسان نامحدود است، بهقدر قدرت خدا نامحدود است، بَعد ندارد. ﴿اِنّا لِلّٰهِ وَ اِنّا اِلَيهِ راجِعونَ﴾[9] وقتیکه انسان در روند تکامل افتاد، دیگر آخِر ندارد؛ این است ایدۀ خداپرستان و فکر موحدین عالم و ادیان عالم. همینطور …لزوم نگاه انسانی فراگیر به همهٔ انسانها در جهان
… هم بتوانید حرکت کنید، چه برسد به اینکه امیدِ به قله رسیدن باشد؛ همت بلند. در روایات ما به مؤمن هم توصیه شده است که همتْ بلند داشته باشد. بزرگان به سالک هم میگویند: همتت عالی باشد. این قدمهای اول و فتوحات ابتدای کار، کسی را دلخوش نکند؛ همتهای بلند باید داشت. نگاه هم بایستی انسانی باشد. انسان یعنی آنچه که در همهی جهان گسترده است؛ «إمّا اخ لک فی الدّین او نظیر لک فی الخلق»؛ یا با شما دینش یکی است یا اگر دینش هم یکی نیست، در خلقت و آفرینش مثل شماست؛ انسانیت. نگاه بایستی متوجه یک چنین گسترهی وسیعی باشد.