استقرار عدل جهانی در دوران ظهور و زمینهسازی ملت مؤمن برای حکومت او
تا شما ملّت ایران این اتّحاد را و این آمادگى براى انجام کارهاى بزرگ را دارید، همهی آرزوهاى انبیا و اولیا به دست شما قابل عمل است؛ تمام این آمال بزرگى که انبیاى الهى داشتند- استقرار عدل جهانى، نجات مستضعفین، نابود کردن ظلم در سطح عالم- قابل عمل است. البتّه وعدهی الهى حق است که استقرار عدل جهانى فقط در دوران ظهور حضرت بقیّةالله (ارواحنا له الفداء) انجام خواهد گرفت؛ در این شکّى نیست، امّا یک ملّت مؤمن و مبارز میتواند زمینه را براى آنچنان حکومتى فراهم کند؛ همچنان که شما ملّت ایران تاکنون توانستهاید و بر خیلى از مشکلات فائق آمدهاید.ما امروز در مقابل قدرتهاى جهانى، سرِ سوزنى احساس ضعف نمیکنیم؛ احساس قدرت میکنیم. ما به قدرتهاى جهانى میگوییم که اگر شما محبّت ملّت ایران و نظام جمهورى اسلامى را میخواهید، شرط دارد. …
میراثبر همهٔ پیامبران و برداشتن گام آخر در ساختن جامعهٔ الهی
… مأموران عالىمقام نهاده شده بود، هر کدام آن بار را قدمى به مقصد و سرمنزل نزدیک کردند؛ کوشش کردند و هر چه توان داشتند، به کار بردند؛ آن وقتى [هم] که عمر آنان سر آمد، این بار را دیگرى از دست آنان گرفت و همچنان قدمى و مسافتى آن بار را به مقصد نزدیکتر کرد. ولىّعصر (صلوات الله علیه) میراثبرِ همهى پیامبران الهى است که مىآید و گام آخر را در ایجاد آن جامعهى الهى برمیدارد.
زنده بودن حجت خدا و زندگی با مردم و حس دردهای آنان
… را در مذهب تشیّع از شکل یک آرزو، از شکل یک امر ذهنی محض، بهصورت یک واقعیت موجود تبدیل کرده است. حقیقت این است که شیعیان وقتی منتظر مهدی موعودند، منتظر آن دست نجاتبخش هستند، در عالم ذهنیات غوطه نمیخورند؛ یک واقعیتی را جستجو میکنند. این واقعیت وجود دارد. حجت خدا در بین مردم زنده است؛ موجود است؛ با مردم زندگی میکند؛ مردم را میبیند؛ با آنهاست؛ دردهای آنها، آلام آنها را حس میکند. انسانها هم، آنهایی که سعادتمند باشند، ظرفیت داشته باشند، در مواقعی بهطور ناشناس او را زیارت میکنند. وجود دارد؛ یک انسان واقعی، مشخص، با نام معیّن، با پدر و مادر مشخص در میان مردم است. با آنها زندگی میکند. این، خصوصیتِ عقیدۀ ما شیعیان است.
ادلهٔ قطعی وجود آن حضرت و معلوم بودن ولادت و معجزاتش
آنهایی هم که از مذاهب دیگر این عقیده را قبول ندارند، هیچوقت نتوانستند یک دلیلی که عقلپسند باشد بر رد این فکر، این واقعیت، اقامه کنند. همۀ ادلۀ روشن و راسخ که بسیاری از اهل سنت هم آن را تصدیق کردهاند، حکایت میکند بهطورِ قطع و یقین از وجود این انسان والا، این حجت خدا، این حقیقت روشن و تابناک. او را با همین خصوصیاتی که من و شما میشناسیم، شما در بسیاری از منابع غیر شیعه هم مشاهده میکنید. فرزند مبارک پاکنهاد امام حسن عسکری علیهالصلاةوالسلام تاریخ ولادتش معلوم است، مرتبطینش معلومند، معجزاتش مشخص است، خدا عمر طولانی به او داده است و میدهد. و این است تجسُّد[1] آن آرزوی بزرگ همۀ اُمم عالم، همۀ قبایل، همۀ ادیان، همۀ نژادها، در همۀ دورهها. این خصوصیت مذهب شیعه دربارۀ این مسئلۀ مهم است. (1387/5/27)
استمرار حرکت نبوتها و دعوتهای الهی از آغاز تاریخ
یک نکته این است که وجود مقدس حضرت بقیةالله ارواحنافداه استمرار حرکت نبوتها و دعوتهای الهی است از اول تاریخ تا امروز؛ یعنی همانطوریکه در دعای ندبه میخوانید، از «فَبَعضٌ اَسکَنتَهُ جَنَّتَکَ»[2] که حضرت آدم است تا «اِلَیٰ اَنِ انْتَهیتَ بِالاَمرِ»[3] که رسیدن به خاتمالانبیا صلیاللهعلیهوآله هست، و بعد مسئلۀ وصایت و اهلبیت آن بزرگوار، تا میرسد به امام زمان، همۀ اینها، …
ادامهٔ سلسلهٔ داعیان الهی و وارث دعوت و پرچم همهٔ پیامبران
… حرفهایی که امروز در دنیا رایج است، اینها حرفهای انبیاست. آن روز مردم، عامۀ مردم و افکار عمومی مردم این مفاهیم را درک نمیکردند. پیدرپی آمدنِ پیغمبران و انتشار دعوت پیغمبران، این افکار را در ذهن مردم، در فطرت مردم، در دل مردم، نسلبهنسل نهادینه کرده است. امروز این داعیان الهی، سلسلهشان قطع نشده است، وجود مقدس بقیةاللهالاعظم ارواحنافداه ادامۀ سلسلۀ داعیان الهی است، که در زیارت آل یاسین میخوانید: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا داعِیَ اللهِ وَ رَبّانِیَّ آیاتِهِ»۱»[4]. این یک نکته است. یعنی شما امروز همان دعوت ابراهیم، همان دعوت موسی، همان دعوت عیسی، همان دعوت همۀ پیغمبران و مصلحان الهی و دعوت پیامبر خاتم را در وجود حضرت بقیةالله مجسم میبینید. این بزرگوار، وارث همۀ آنهاست، دعوت همۀ آنها را و پرچم همۀ آنها را در دست دارد و دنیا را فرامیخواند به همان معارفی که انبیا در طول زمان آوردند و به بشر عرضه کردند. این، نکتۀ مهمی است.
میراثبر همهٔ پیامبران و برداشتن گام آخر در ایجاد جامعهٔ الهی
… که بر دوش این مأموران عالیمقام نهاده شده بود، هرکدام قدمی آن بار را به مقصد و سرمنزل نزدیک کردند؛ کوشش کردند، هرچه توان داشتند بهکار بردند، آنوقتیکه عمر آنان سر آمد این بار را دیگری از دست آنان گرفت و همچنان قدمی و مسافتی آن بار را به مقصد نزدیکتر کرد. ولیّ عصر صلواتاللهعلیه میراثبر همۀ پیامبران الهی است که میآید و گام آخر را در ایجاد آن جامعۀ الهی برمیدارد.
نقد برداشت حرمت بردن نام اصلی امام زمان
یک نکتهای هم در مورد نیاوردن اسمِ حضرت ولیِّ عصر صلواتاللهعلیه بگویم که نام شریفش «محمد» است. خیلیها اینطور برداشت کردند و گفتند حرام است که نام حضرت ولیِّ عصر را، نام اصلیاش را که محمد است، انسان بگوید! درحالیکه نه، مسئله این نیست. اهل فن به روایاتی که در این باب وارد است در «وسائل»، رجوع کنند. در وسائل در بابِ امربهمعروف و نهیازمنکر، یک بابی هست، «باب تحریم الاسم»[13] که نامبردن حرام است. از چه کسی؟ از قائم. اگر گفتید که فلانی بناست قیام بکند، و در عرف شیعه و عرف اهلبیت و خاندانِ …
غیبت به سبب آماده نبودن بشر آن روز برای پذیرش امام مصلح انقلابی
امروز دنیا بیشتر از هزار سالِ قبل آمادۀ شنیدن سخن حق اسلام است. امروز بشریت برای قبول حکومت الهی، از هزار سال قبل، از هزارو دویست، سیصد سال قبل مهیاتر است، و هزار سال دیگر از امروز مهیاتر است. آن روزی که امام زمان ما، عجلاللهتعالیفرجهالشریف غایب میشود از نظرها، و بهعنوان یک امامی که بساط را باید در مردم پهن کند، پهن نمیکند، آن روز بشر آمادۀ پذیرش یک امام مصلحِ انقلابیِ شمشیر به دست نبود، و اگر آن بزرگوار میخواست قیام کند و انقلاب کند و جامعه را به هم بریزد، مسلّم نمیتوانست با شرایط نامساعد آن زمان، یک جامعهای آنچنانکه میخواهد بسازد.
غیبت به سبب فساد جامعه و ظهور هنگام آمادگی بشریت برای پذیرش اسلام
تجربۀ امامان بزرگوار خاندان پیغمبر به اینجا رسیده بود که این جامعه بهقدری خراب شده، بهقدری دستهای ظالم و ستمگر قدرتهای طاغوتی، از بنیامیه و بنیعباس روی این مزرعه بد کار کردهاند و سمپاشی کردهاند و فاسد کردهاند، که دیگر گیاه سالم در آن نمیتوان رویانید؛ لذا امام علیهالسلام از نظرها مخفی میشود. آن روزی که میآید چطور؟ آن روزی که ظهور خواهد کرد، که ما نمیدانیم ده سال دیگر است یا دههزار سال دیگر، هیچ معلوم نیست، آن روزی که امام ظهور میکند، بشریت به آمادگی رسیده، آماده است که سخن حق اسلام را بشنود و بپذیرد. آماده است که جامعۀ مرتفع و رفیع اسلامی را بر روی دوشهای خود حمل کند. آن روز بشریت آمادۀ پیاده شدن قرآن است. اما در زمان امام زمان آماده نبود، این کار را چه کسی کرده؟ تعلیمات انبیا کرده و ائمه دنبالهروان انبیا هستند.
ادامهدهندهٔ کار انبیا و رسانندهٔ بار هدایت بشر به مقصد نهایی
بعد هم در پایانِ کار، آخرین سفیر الهی که در این کاغذها هم نوشتیم[1] که مسئلۀ ظهور ولیعصر صلواتاللهعلیه یک نویدیست به همۀ الهیون و ملّیون عالم در این زمینه، آخرین مأمور خدا که ما او را امام زمان خودمان میدانیم و همۀ ملّیون[2] عالم منتظر او هستند، میآید و این بار را میرساند تا آن نقطۀ آخر. کار امام زمان دنبالِ کار کیست؟ دنبال کار نوح، دنبال کار ابراهیم، دنبال کار موسی، دنبال کار عیسی، دنبال کار پیغمبر خودِ ما و دنبال کار امامان پاک از اهلبیت پیغمبر. اگر چنانچه این بار به آخر نمیرسید، نوح ناکام شده بود، اما چون این بار به آخر خواهد رسید، چون او هم در رسانیدن این بار به آخر سهمی داشته است، پس نوح ناکام نیست، ابراهیم ناکام نیست، زکریا که تنش با اره دو نیم شد، ناکام نیست، آن پیغمبری که توی چاه انداختندش، …
ولادت امام مهدی (عج) عیدی جهانی و بشری
خیلی خوش آمدید برادران عزیز، خواهران عزیز. من اوّلاً تبریک عرض میکنم ولادت باسعادت حضرت بقیّةاللهالاعظم (سلام الله علیه) را که حقیقتاً یک عید جهانی و بشری است. مژدهی عدالت، امید به استقرار عدالت، یکی از خواستهها و دلخوشیهای همیشهی بشر در طول تاریخ بوده. هیچ زمانی را شما در تاریخ بشر پیدا نمیکنید که انسانها در آنجا منتظر عدالت نباشند، آرزوی منجی نداشته باشند. این آرزو، طبق تعالیم شیعه، محقّق خواهد شد؛ بدون …
اظهار ارادت و شوق سراسری مردم در سرود سلام به حضرت بقیةالله
شما ببینید در همین سرودی که این روزها پخش شده که اظهار ارادت به ولیّامر، ولیّعصر (عجّل الله تعالی فرجه الشّریف و روحنا فداه) و سلام به حضرت بقیّةالله است، مردم چه کار دارند میکنند؛ چه اظهار شوقی، چه همراهیای، چه اظهار ارادتی! پیر، جوان، نوجوان، کودک، زن، مرد، همه، در سرتاسر کشور، در تهران یک جور، در مشهد یک جور، در اصفهان یک جور، در یزد یک جور، در شهرهای مختلف یک جور؛ این دلیلِ چیست؟ این دلیل روگردانی مردم از دین است؟ یا بعکس. ما اوّلِ انقلاب این جور چیزها را نداشتیم؛ ما اوّلِ انقلاب هجوم دانشجویان جوان به سمت مراکز اعتکاف را نداشتیم، این اجتماعات عظیم مذهبی را نداشتیم؛ امروز اینها هست؛ نخیر، دربارهی ملّت ایران اشتباه …
توصیه به توسل و درخواست کمک و شفاعت و دعا از آن حضرت
… که دارند برطرف کند. باز هم دعا خواهم کرد انشاءالله؛ و امیدواریم که انشاءالله خداوند این دعاها را مستجاب کند و مستجاب هم میکند. مطمئنّاً وضع جامعهی جوان ما فردا از امروز بهتر خواهد بود به توفیق الهی و به برکت تفضّلات حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه). توسّل به این بزرگوار را هم همیشه در یاد داشته باشید و از این بزرگوار هم کمک و شفاعت و دعا بخواهید، و انشاءالله خدای متعال دل آن بزرگوار را به شما، به ما، به همهی ملّتهای مسلمان و ملّت عزیز ما مهربان کند و مهربان نگاه بدارد و ما را لایق این مهربانی قرار بدهد و به روح مطهّر امام بزرگوارمان و به روح شهدای عزیزمان درود میفرستیم و رحمت و مغفرت الهی را برای آنها مسئلت میکنیم. (انگشترهایی هم که آقایان فرمودند و آن خانم اشاره کردند، همچنین چفیه و قرآن و مانند اینها را که گفتند، انشاءالله همه را تقدیم خواهم کرد.)
سلام به حضرت بقیةالله با زیارت آلیاسین
… دنیا مبارک باد. بنده متأسّفانه توفیق دیدار نزدیک شما را ندارم و ناچار از دور با شما حرف میزنم، لکن این هم تجربهای است. امروز چند جمله دربارهی حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) عرض میکنیم، چند جمله هم دربارهی این مسئلهی جاری کشور با ملّت عزیزمان صحبت میکنیم. اوّل سلامی عرض بکنیم خدمت حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه): اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا بَقیَّةَ اللهِ فی اَرضِهِ السَّلامُ عَلَیکَ یا میثاقَ اللهِ الَّذی اَخَذَهُ وَ وَکَّدَهُ السَّلامُ عَلَیکَ یا وَعدَ اللهِ الَّذی ضَمِنَهُ السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا العَلَمُ المَنصوبُ وَ العِلمُ المَصبوبُ وَ الغَوثُ وَ الرَّحمَةُ الواسِعَةُ وَعدُ غَیرُ مَکذوب.[1] سلام بر تو ای ذخیرهی الهی در زمین، بقیّةالله؛ سلام بر تو ای عهد و میثاق استوار خداوندی؛ سلام بر تو ای وعدهی تضمینشدهی پروردگار، ای پرچم برافراشته، ای دانشِ از آسمان فرو باریده. دنبالهی این زیارت شریف آلیاسین، عاشقانه است: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ حینَ تَقومُ السَّلامُ عَلَیکَ حینَ تَقعُدُ السَّلامُ عَلَیکَ حینَ تَقرَأُ وَ تُبَیِّن»[2] تا آخر.
آغاز زندگی واقعی بشر از زمان حضرت ولیعصر
… گرفتارِ زندگیاند، غافلند- همه این احساس نیاز را دارند، منتها بعضی آگاهانه، بعضی غیر آگاهانه. و البتّه در همهی ادیان هم این وعده داده شده است؛ در همهی ادیان وعدهی یک فرج و یک حرکت عظیم الهی در پایان و انتهای تاریخ -که البتّه این هم پایان تاریخ نیست؛ دنیای واقعی و زندگی واقعی بشر از زمان حضرت ولیّعصر شروع میشود، لکن در انتهای این وضع زندگیای که امروز ما داریم- [آمده،] همه وعدهی آنچنان عاقبتی را دادهاند.
درخواست از امام زمان، ناخدای کشتی کشور، برای رساندن کشور به ساحل نجات
و اما سال ۹۹، که در حال شروع شدن است. اوّلاً از خدای متعال میخواهیم که این سال را سال پیروزیهای بزرگ قرار بدهد و به حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) که ناخدای این کشتی او است، عرض میکنیم که کشورِ خودش را به ساحل نجات برساند، مردم مؤمن ایران را حمایت کند، کمک کند. به ملّت ایران هم عرض میکنم همان طور که در طول این سالهای متمادی -نه فقط سال ۹۸- با حوادث گوناگون شجاعانه برخورد کردند، با روحیه برخورد کردند، بعد از این هم با روحیه و با امید برخورد کنند با همهی حوادث، و مطمئن باشند که تلخیها خواهد گذشت، و «اِنَّ مَعَ …
برقراری عدالت هدف اصلی ظهور در دعا برای فرج
… زده شده، ما هم مطالبی را عرض کردهایم؛ دیگران هم همه دربارهی اهمّیّت قوّه سخن گفتهاند؛ امر معلومی است. محور این اهمّیّت هم عدل است که در قرآن کریم [آمده] : وَ اِذا حَکَمتُم بَینَ النّاسِ اَن تَحکُموا بِالعَدل.[2] عدالت، اساس کار حیات طیّبهی انسانی است. شما برای تعجیل فرج امام زمان (ارواحنا فداه) هم که دعا میکنید، میگویید ایشان بیایند که عدالت را برقرار کنند؛ این است دیگر. یَملَاُ اللهُ بِه الاَرضَ عَدلًا وَ قِسطاً بعدَ ما مُلِئَت ظُلما وَ جَورا؛[3] با اینکه آن بزرگوار دین را هم، تقوا را هم، اخلاق را هم به جامعه تزریق خواهد کرد امّا شما نمیگویید: «یملا الله به الارض دیناً»؛ [بلکه] میگویید: «عدلاً»؛ این نشاندهندهی این است که عدل، نیاز اصلی حیات طیّبهی انسانی است. شما هم دادگستری هستید، عدلیّه هستید، مأموریّت اصلی شما اقامهی عدل است. اهمّیّت قوّهی قضائیّه از اینجا است. البتّه حالا در قانون اساسی نکات دیگری هم هست که عرض خواهم کرد.
تحقق کامل عدالت فقط در حکومت حضرت ولیعصر (عج)
عدالت در صدر هدفهای اوّلیّهی همهی بعثتهای الهی است و در جمهوری اسلامی نیز دارای همان شأن و جایگاه است؛ این، کلمهای مقدّس در همهی زمانها و سرزمینها است و بهصورت کامل، جز در حکومت حضرت ولیّعصر (ارواحنافداه) میسّر نخواهد شد ولی بهصورت نسبی، همه جا و همه وقت ممکن و فریضهای بر عهدهی همه بویژه حاکمان و قدرتمندان است. جمهوری اسلامی ایران در این راه گامهای بلندی برداشته است که قبلاً بدان اشارهای کوتاه رفت؛ و البتّه در توضیح و تشریح آن باید کارهای بیشتری صورت گیرد و توطئهی واژگونهنمایی و لااقل سکوت و پنهانسازی که اکنون برنامهی جدّی دشمنان انقلاب است، خنثی گردد.
درخواست شمول نظر لطف آن حضرت بر ملت ایران، شیعیان و مسلمانان
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، نظر لطف ولیّت و حجّتت حضرت بقیّةاللّه (ارواحنا فداه) را شامل این جمع بفرما؛ شامل ملّت ایران بفرما؛ شامل شیعیان همهی جهان بفرما؛ شامل مسلمانان همهی عالم بفرما. پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، به مردم بحرین، به مردم یمن، به گرفتاران در کشورهای گرفتار، به مردم نیجریه، به مظلومانی که در این کشورها گرفتار ظلم دشمنان هستند، همهی اینها را فرج کامل عنایت بفرما؛ گرفتاریهای آنها را برطرف بفرما.
ولادت امام زمان برجستهترین ویژگی ماه شعبان
یکی از برجستهترین خصوصیّات ماه شعبان مسئلهی ولادت باسعادت قطب عالم امکان، حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) است. برجستگی این روز و شب با این ولادت بزرگ بسیار بیشتر و مضاعف شده است. البتّه شب نیمهی شعبان شب مبارکی است، شب دعا است، شب مناجات است، گفته شده است که از موارد لیلةالقدر است، لکن با این ولادت همهی اینها مضاعف میشود. یک توجّهی به وجود مقدّس بقیّةالله (ارواحنا فداه) بکنیم با چند نکتهی کوتاه در مورد آن بزرگوار. البتّه در درجهی …
لزوم اهدای اخلاص و محبت به ولیعصر و اثر دعا برای او
… است، حوادث و تجربههای مردم عزیز قم آن مفهوم را تقویت کرده و استمرار بخشیده است. بحمدالله قم کانون انقلاب، مرکز انقلاب، خاستگاه انقلاب و انشاءالله جایگاه استمرار و تقویت روزافزون انقلاب است. خیلی خوشآمدید؛ انشاءالله که خداوند متعال به همهی شما اجر بدهد. این سرود زیبایی هم که خواندید، آن قسمت ترجیع باید فقط خطاب به ولیّعصر (ارواحنافداه) باشد و لا غیر. عادت کنیم که همهی اخلاص و همهی فداکاری و همهی محبّت و همهی قلب خود را به آن بزرگوار اهدا و تقدیم کنیم. دعای به آن بزرگوار مستوجب دعای آن بزرگوار برای دعاکننده است. این در روایات ما هست.
دیدارهای قطعی بندگان خالص با آن حضرت، نه پذیرش هر ادعای دیدار
… (علیه الصّلاة والسّلام) که در مذاهب دیگر و ادیان دیگر این تشخّص وجود ندارد؛ مخصوص شیعه است که مهدی را میشناسد: با نام، با خصوصیّات، با پدر، مادر، خانواده؛ این هم جزو مسائل واضح و قطعی و ضروری در مذهب ما است؛ یعنی جای هیچ ریبی، تردیدی، شبههای وجود ندارد؛ اینها روشن و مسلّم است - لکن در مجموعهی این عرصهی وسیعی که امروز در مورد مسئلهی مهدویّت و مهدویّتِ خاص به این معنا که گفته شد وجود دارد، دو نکته برای ما قابل توجّه است که دل انسان را به خود جذب میکند: یک نکته عبارت است از شرح دیدارهایی که از سوی بندگان خالص و مؤمن با آن بزرگوار شده است؛ نه اینکه حالا هر کسی ادّعا کرد که من خدمت حضرت رسیدم، یا خیال کرد که خدمت حضرت رسیده است - بعضی دروغ نمیگویند، خیال میکنند - ما اینها را تصدیق کنیم؛ نه، ولیکن موارد قطعیای وجود دارد که جای کمترین تردیدی نیست؛ ذکر اینها، یادآوری اینها، دل را روشن میکند ... نکتهی دوّم این است که انگیزهها برای مبارزهی با فکر مهدویّت در همهی زمانها وجود داشته است؛ لکن به دلایلی در دوران ما، و در کشور ما، این انگیزهها بیشتر بوده است و دارد تلاش میشود و قبلاً هم تلاش میشده است.
افزایش ارتباط قلبی و درخواست توجه و دعا از آن حضرت
تشکیل نظام جمهوری اسلامی یک مقدّمه و تحقّق یک وعدهی کوچک و نزدیک است برای اطمینان به تحقّق آن وعدهی بزرگ، که از دسترس ما دور است و نمیدانیم زمانش کِی است. از خدای متعال بخواهید آن وعده را محقّق کند؛ ارتباط قلبی را هرچه بیشتر کنید، از حضرت بخواهید، درخواست توجّه بکنید، درخواست دعا بکنید از آن بزرگوار، و بدانید که آن بزرگوار به این درخواستها توجّه خواهد کرد.
دوران ظهور بهمثابهٔ راه هموار پس از گذر بشر از مسیرهای دشوار
… معبرهاى سخت، از کوهستانها، از وادىها، از درّهها، از لجنزارها، از خارزارها، همینطور دارد عبور میکند، راه را میپیماید، براى اینکه خودش را به یک نقطهاى برساند؛ این نقطه کجا است؟ این نقطه عبارت است از یک اتوبان، یک جادّهى مهم، یک جادّهى باز، یک راه هموار. همهى آنچه در تاریخ بشر تا امروز مشاهده میکنیم، حرکت در همان کورهراهها و در همان فرازونشیبها و در همان خارستانها و لجنزارها و مانند اینها بوده است؛ بشریّت دارد همینطور این راه را طى میکند تا به اتوبان برسد؛ این اتوبان، دورانِ مهدویّت است، دوران ظهور حضرت مهدى (سلام الله علیه) است.
آماده شدن زمینهٔ ظهور با پیروزی ملت ایران
… تاریخ عوض خواهد شد. امروز مسیر تاریخ، مسیر ظلم است؛ مسیر سلطهگری و سلطهپذیری است؛ یک عده در دنیا سلطهگرند، یک عده در دنیا سلطهپذیرند. اگر حرف شما ملت ایران پیش رفت، اگر شما توانستید پیروز شوید، به آن نقطهی موعود برسید، آن وقت مسیر تاریخ عوض خواهد شد؛ زمینهی ظهور ولىّامر و ولىّعصر (ارواحنا له الفداء) آماده خواهد شد؛ دنیا وارد یک مرحلهی جدیدی خواهد شد. این بسته به عزم امروز من و شماست، این بسته به معرفت امروز من و شماست.
پرهیز از تنزل دادن صفات ولیعصر به سطح انسانهای عادی
من به شما عرض میکنم، به همه هم این را میگویم و گفتهام و تکرار میکنم؛ مبادا آن صفاتی، خصالی، مناقبی که متناسب با وجود ولیعصر (ارواحنا فداه) هست، اینها را تنزل بدهیم در سطح انسانهای کوچک و ناقصی مثل این حقیر و امثال این حقیر. اینی که گفته میشود کسانی که در این سفینه سوارند، غم طوفان ندارند:
امام زمان، واسطهٔ فیض الهی به آحاد امت
… پیروزی نصیب ماست. البته دریا طوفان دارد، سختی دارد، مشکلات دارد، گاهی هراسهای بزرگ دارد، اما وقتی کشتیبان بندهی برگزیدهی خداست، معصوم است، آن وقت دیگر بیمی وجود ندارد. این آن نکتهی کوتاهی بود که خواستم عرض بکنم؛ این صفات را مخصوص بدانید به آن بزرگواران. نوحِ این کشتی اوست، پشتیبان این امت اوست، واسطهی فیض الهی به یکایک آحاد ما، به دلهای ما، به جانهای ما، به ذهنهای ما، به جسمهای ما، به حیات فردی و اجتماعی، وجود مقدس خاتمالاوصیاء و در رتبهی قبل از او، وجود مقدس خاتمالانبیاء (صلیاللهعلیهوآله) است.
حضور در میان مردم بیآنکه شناخته شود، همانند حضرت یوسف
… است؛ انتظار؛ انتظار یعنی ترقب، یعنی مترصد یک حقیقتی که قطعی است، بودن؛ این معنای انتظار است. انتظار یعنی این آینده حتمی و قطعی است؛ بخصوص انتظارِ یک موجود حىّ و حاضر؛ این خیلی مسئلهی مهمی است. اینجور نیست که بگویند کسی متولد خواهد شد، کسی به وجود خواهد آمد؛ نه، کسی است که هست، وجود دارد، حضور دارد، در بین مردم است. در روایت دارد که مردم او را میبینند، همچنانی که او مردم را میبیند، منتها نمیشناسند. در بعضی از روایات تشبیه شده است به حضرت یوسف که برادران او را میدیدند، بین آنها بود، در کنار آنها بود، روی فرش آنها راه میرفت، ولی نمیشناختند. یک چنین حقیقت بارز، واضح و برانگیزانندهای؛ این کمک میکند به معنای انتظار. این انتظار را بشریت نیاز دارد، امت اسلامی به طریق اولی نیاز دارد. این انتظار، تکلیف بر دوش انسان میگذارد. وقتی انسان یقین دارد که یک چنین آیندهای هست؛ همچنانی که در آیات قرآن هست: «و …
شنیدن توسل از دور و رسیدن سلام سلامدهندگان به آن حضرت
… است، یا طرف دروغ هم نمیگوید، تصور میکند، تخیل میکند. ما کسانی را دیدیم. آدمهای دروغگوئی نبودند، اما خیال میکردند، تخیل میکردند؛ تخیلات خودشان را به عنوان واقعیت برای این و آن نقل میکردند! نبایستی تسلیم اینها شد. راه درست، راه منطقی. آن توسل، توسل از دور است؛ توسلی است که امام آن را از ما میشنود، انشاءاللَّه میپذیرد؛ ولو اینکه ما با مخاطب خودمان از دور داریم حرف میزنیم؛ اشکالی ندارد. خدای متعال سلامِ سلامدهندگان و پیامِ پیامدهندگان را به آن بزرگوار میرساند. این توسلات و این انس معنوی بسیار خوب و لازم است.