پشتیبانی ملت و قدرت ایمان، نه قدرت نظامی، پشتوانهٔ حکومت
… را داشته باشد، پاسدارها باید همین طور باشند. اگر خدای نخواسته، بعضی از پاسدارها جوانی بکنند و یک کاری که بر خلاف موازین است انجام بدهند، اگر این تکرار بشود خدای نخواسته، چشم مردم از آنها، رای مردم از آنها برمیگردد و مورد سئوال واقع میشوند و این مصیبت است. شما گمان نکنید که قدرت نظامی شما را نگه داشته است، قدرت ایمان شما را نگه داشته است و پشتیبانی ملتها، ملت. این را باید، این پشتوانه را باید حفظش بکنید. اگر این پشتوانه خدای نخواسته، یک وقتی از دست ما برود، همه ما از بین خواهیم رفت و اسلام هم دستخوش باز یک مسائل دیگر میشود.
خطر سرخوردگی مردم از دولت و بیاعتنایی به مسئولان
… دارید؛ اینهایی که بعد از همین که هر شهیدی شما پیدا میکنید، آن طور برایش تظاهرات میکنند، آن طور برایش- عرض بکنم- به سر و سینه خودشان میزنند، که میبینید نشان میدهند. یک همچو ملتی را باید با همین وضع نگه داشت و این به دست امثال شماست که این طور باقی بماند. اگر یک وقت سر خورده بشوند از دولت و خیال کنند که دولت دارد برای خودش یک کارهایی انجام میدهد و برای ما نیست و چطور، آن وقت هست که شما هر کدامتان- خدای نخواسته- از بین بروید، یک کسی برایتان فاتحه نمیخواند.
همراهی با پایبندان به راه اسلام و رهاکردن منحرفان از آن
… بدون ملت نمیتواند ادامه زندگی بدهد. ارتشی که ملت با او مخالف است، نمیتواند این ارتش باشد؛ چنانچه ملتی هم اگر ارتشش با او مخالف باشد، نمیتواند زندگی بکند. شما کوشش کنید که پیوند خودتان را با ملت هر چه میتوانید تقویت کنید و این به تقویت جهات اسلامی است. وقتی مردم دیدند که شماها روی طریقه اسلام یعنی اینکه اینها خونشان را دادند، آن «الله اکبر» ی که همه داد زدند و به خیابانها ریختند و زیر تانکها رفتند و آن قدر صدمه دیدند، ببینند که شما هم همان رویه را دارید، همان راه را دارید [با شما هستند. اما] اگر یک وقت احساس کنند به اینکه نه، از آن رویه یکقدری پایش را کج گذاشته، خوب، مردم دیگر رها میکنند آن را. مردم یک عقد اخوتی با افراد نبستهاند که! با هیچیک از ما.
کنارزدن هر منحرف از راه ملت، حتی خود گوینده
اگر دیدند من یک وقتی پایم را کنار گذاشتم از آن رویهای که خود این ملت دارد و این سیل خروشان دارد، من بخواهم به خلاف این سیل شنا بکنم، من را از بین میبرند؛ هر کس باشد این طور است.
مشروط بودن طرفداری از مجلس، دولت و رئیسجمهور به پایبندی به اسلام
… از جمهوری اسلامی کنار رفتهاند. خیر، شماها کنار رفتهاید. شما خودتان را علاج کنید. مرضهای باطنیتان را علاج کنید که ننویسند که این مملکت دیگر رفته از بین. این مملکت از بین نرفته؛ و این جمهوری اسلامی هم سر جای خودش هست؛ و این مردم هم دنبال جمهوری اسلامی هستند؛ و این مردم هم از مجلس، مادامی که مجلس بر طریقه اسلام باشد، و از دولت، مادامی که دولت بر طریقه اسلام باشد، و از رئیس جمهور، مادامی که رئیس جمهور در طریق اسلام باشد، طرفداری میکنند. هر کدامتان بلغزید، مردم دیگر از شما طرفداری نمیکنند. برای اینکه مردم اسلام را میخواهند. امر دایر میشود بین من، و پیغمبر اکرم؛ کدام مسلمان است که ترجیح بدهد من را؟ امر دایر میشود بین شما، و اسلام؛ کدام مسلمان است که شما را بر اسلام ترجیح بدهد؟ این خیالها را از کلههایتان بیرون کنید که الآن اگر وضعی بشود، مردم …
لزوم مورد اطمینان بودن مراکز دولتی و نظامی و انتظامی برای مراجعان
… و خوف این هم نداشته باشید که این قدرتهایی که چپاولگری میکردند در این مملکت، و مالِ این ملت را خوردند و بردند، و از بین بردند، و خود ملت حالا مواجه با یک نابسامانیهاست، اینها دوباره بخواهند برگردند. همچو خوفی به خودتان راه ندهید، با قدرت این راه را طی بکنید. و آن چیزی که من باید به شما سفارش کنم این است که باید مراکزی که دست هر کس هست؛ این مراکز دولتی، آنی که دست ارتش است، آنی که دست ژاندارمری است، آنی که دست شماهاست، این مراکز باید مراکزی باشد که اشخاصی که وارد میشوند در آن مراکز، ببینند که دارند در یک جایی وارد میشوند که آنجا مورد اطمینان آنهاست.
احساس مردم از عمل به مصالحشان و نفی ظلم و اجبار
- این تعصب نیست. این آزادی دوستی است. این به اصطلاح شما دمکراسی دوستی است. اینها احساس کردهاند که روی مصالح آنها عمل میکنیم. احساس کردهاند که ما نمیخواهیم ظلم بکنیم. به آنها نمیخواهیم ظلم بکنیم. آنها را نمیخواهیم به زور وادار بکنیم به یک کاری. این احساس که آنها از اسلام دارند و این احساس هم دارند که ما همان تبع اسلام هستیم و مطابق احکام اسلام عمل میکنیم. این دو احساس در مردم هست. یکی اینکه اسلام را میدانند که رژیمی است که عدالت در آن هست. و ما را هم میدانند که ما تابع یک رژیمی هستیم که عدالت …
هدف اتهامزنی دشمنان: سلب اعتماد مردم به دستاندرکاران نظام
در مسئله بازسازی و سازندگی من اطمینان دارم که شخصیتهای رده بالای نظام و مسئولین محترم و نیز مردم وفادار و انقلابی کشورمان چون گذشته هرگز قبول نمیکنند که نیل به این هدف به قیمت وابستگی ایران اسلامی به شرق و یا غرب تمام شود. اخیراً دستهای پنهان و آشکار غرب و شرق به منظور ایجاد شکاف و اختلاف میان طرفداران انقلاب اسلامی به حیله جدیدی متوسل شدهاند که مسئولین عزیز و رده بالای کشورمان و نیز شخصیتها و چهرههایی از مجلس و دولت و روحانیون را به تفکر و گرایشات وابستگی و همچنین عدول از مواضع گذشته و نهایتاً به شرقگرایی یا غربگرایی متهم نمایند و موذیانه با طرح مسائلی از این قبیل که فلان شخصیت نظام جمهوری اسلامی راستگرا و یا میانه رو و یا سازشکار و غربگراست و یا فلان مسئول تندرو و انقلابی شده است که نتیجتاً اعتماد مردم را به دستاندرکاران نظام سلب نمایند که با یاری خداوند و با رشد و آگاهی مردم بازار این گونه القائات در این مملکت کساد و مشتریان آن اندک بودهاند و بر مردم ثابت است کسانی که سالها و بارها چه قبل و چه بعد از انقلاب امتحان خود را در تعهد به اسلام و انقلاب دادهاند و در این راه به پای چوبههای دار رفته و زندانها کشیده و ترور گشتهاند و سلامت خود را از دست دادهاند و تحت شکنجههای شاه برای استقلال و آزادی مبارزه کردهاند، یقیناً دلشان به حال انقلاب و ثمرات آن نه تنها کمتر از دیگران نسوخته که بیشتر میسوزد و مسیر ارزشی و الهی و پر طراوت خویش را به هیچ وجه عوض نمیکنند. و من از باب وظیفه به مردم و فرزندان پر شور انقلاب میگویم که مبادا بدون در نظر گرفتن محذورات سیاسی و شرایط بسیار پیچیده و حساس کشور به طرح سوالها و اشکالاتی روی آورید که بازگو کردن و تحلیل واقعی قضایا توسط مسئولین دلسوز نظام باعث کشف اسرار مملکت شده و برای …
لزوم حفظ باور مردم به خودی بودن دولت و انتخابات
شما باید کوشش کنید که این چیزی که الآن در ذهن مردم هست، که دولت را از خودشان میدانند و انتخابات را از خودشان میدانند، این از دل آنها بیرون نرود. یعنی، شما در طول خدمتی که انجام میدهید خدای تبارک و تعالی را در نظر داشته باشید. شما مسئول هستید پیش خدا. فردا از شما سوال میشود. اینجا هم بر فرض اینکه بتوانید یک چیزی را خدای نخواسته عمل کنید و مخفی نگه دارید، پیش خدا مخفی نیست، پیش ملائکه الله مخفی نیست، …
منصرف شدن دل مردم از گویندهٔ بیعمل و شکست تدریجی اسلام
… نخواسته، یک روحانی یک کاری میکردند میگفتند روحانیون این طورند. حالا دیگر مساله این طور است که اگر اسلام شکست بخورد به وسیله ماها شکست خورده است. اگر شما درست بشوید اسلام شکست نمیخورد، با درست شدن شما مردم درست میشوند، با مهذب شدن شما مردم مهذب میشوند. اگر خدای نخواسته در منبر شما چیزی بگویید که خودتان عاملش نیستید و در مسجد چیزی بگویید که خودتان بر خلاف او عمل میکنید، مردم دلهاشان از شما منصرف میشود و این کم کم موجب شکست اسلام میشود و این به عهده همه ماست. این مفاسدی که در دنیا هست و الآن این جنجالی که در دنیا هست و این طور به جان هم افتادهاند همهاش برای این است که، توجه به خود دارند و توجه به خدا ندارند، اخلاق الهی ندارند، اخلاق حیوانی؛ و هر روز این اخلاق حیوانی را زیاد میکنند. اگر جنگ برای ایران پیش میآید …
بدبینی مردم به هر سخن حکومت فاسد گذشته
… محلهایی که هستیم؛ حالا هر کدام، شهریها در شهرها و دهاتیها در دهات و روستاییها در روستاها. اگر اینها همه با هم تفاهم کنند و تبلیغ بشود به اینکه ما همه باید با هم باشیم، ما همه باید با هم کار بکنیم- مثلًا- مسائلی که هست حل میشود و بحمد الله مردم هم حاضرند. شما ملاحظه میکنید که اگر پیشترها میخواست یک کاری انجام بگیرد مردم مزاحم میشدند خودشان، از باب اینکه میدیدند حکومت، حکومتِ فاسد است. اگر آن هم میخواست یک راهی درست بکند برای صلاح- فرض کنید- به خیال خودش، مردم هر مطلبی را که آنها طرح میکردند به او بدبین بودند. اگر اینها میگفتند بگویید لا اله الا الله، باز بدشان میآمد؛ برای اینکه میدیدند که لا اله الا الله از حلقوم کسی درمیآید که خودش معتقد نیست. امروز آن طور است که ملاحظه میفرمایید، در همهسرتاسر کشور ما که همه مردم دنبال این هستند که این نهضت را پیش ببرند. اگر یک چند نفر یا یک عدهای پیدا بشود، خود این مردمند که دنبال هستند که این اختلاف را از بین ببرند.
پیروی مردم از ائمهٔ جمعه در کمک به اقتصاد و فرهنگ
… یک مرکز حساسی را دارند و یک مطالب حساسی را ادا میکنند، مردم هم حاضرند. از این جهت، ائمه جمعه الآن تکلیفشان از سایرین بیشتر است که اگر- خدای نخواسته- یک وقت در گفتارشان، در کردارشان، یک خلافی واقع بشود این خلاف سرایت میکند. مردم میفهمند و شایع نمیکنند. و اگر چنانچه ائمه جمعه در همه کشور با وحدت کلمه مردم را دعوت کنند به صلاح، دعوت کنند به اسلام، این مردم که همه قبول دارند ائمه جمعه خودشان را مردم میروند دنبال اینها و کارها را انجام میدهند. هر وقت دعوت کنند به اینکه باید- مثلًا فرض کنید- راجع به اقتصاد کمککنید میکنند، راجع به فرهنگ کمک کنید، میکنند. این یک صحبتی بود که شما فرمودید.
جلب نظر مردم با عضوگیری درست و همجهتی با گروههای هممقصد
… نیایند و مثل حزب و نخستوزیری،[3] آنچه شد بشود. این امری است که باید دقت کنید و نباید در آن مسامحه شود. البته رعایت چنین امری در سراسر مملکت مشکل است، اما اگر مسامحه شود کار مشکلتر میشود. باید از افرادی صحیح که میدانید ریشه فاسدی ندارند، عضوگیری کنید. اگر گروهی بدین وضع عمل کند و با گروههایی که مقصدشان یکی است هم جهت شود، هم کارش تا آخر ادامه پیدا میکند و هم نظر مردم را که مهم است، جلب میکند. امیدوارم شما با این شکل عمل کنید و کارتان برای خدا باشد. وقتی کار برای خدا باشد، همه چیز به دنبالش هست.
دخالت موجب بدبینی ملت به روحانیت، گناهی نابخشودنی
3- تذکر اکید به روحانیونی است که در دادگاهها و کمیتهها، جهاد سازندگی و دیگر ارگانها اشتغال به خدمت دارند، که اولًا در اموری که صلاحیت آن را ندارند به هیچ وجه دخالت نکنند که دخالت آنان علاوه بر آنکه از جهت عدم صلاحیت آنان غیر مشروع است، از جهت بدبین شدن ملت به روحانیت و در نتیجه جدا شدن ملت از شما که لطمهای بزرگ به اسلام و کشور اسلامی میباشد از گناهان بزرگ و نابخشودنی است.
برتری پیروزی بر دلها بر فتح کشورها و لزوم حفظ آن
… از بچههای کوچکی که ده تومان دارند میدهند برای ارتشی که آنجا، قوای مسلّحهای که آنجا کار میکنند. با آن پیر زن هشتاد سالهای که چند تا تخم مرغ دارد، اینها ارزش دارد. ارزش اینها زیاد است، و ما باید حفظ کنیم این ارزش را. پیروزی مملکت ما برای همین ارزشهاست. این پیروزی قلوب، بالاتر از پیروزی کشور است. از قلوب این طور، این طور فتح قلوب بالاتر از فتح کشورهاست. این را حفظش بکنید. و دائماً در نظرتان باشد که ما یک بنده خدایی هستیم که این مردم ما را به این محل رساندند، و ما برای آنها باید خدمت بکنیم.
بدنام شدن همهٔ قوای مسلح با تخلف چند نفر
… کنند، جلویشان را بگیرند. مبادا یک وقتی باز همان مسائل سابق در پادگانهای ژاندارمری یا در مراکزی که سایر قوای مسلّحه هستند، یک همچو مسائلی که در سابق بود، باز تکرار بشود. باید با کمال دقت، کسانی که در راس هستند اشخاص ناظر بفرستند، همه جا را تحت نظر بگیرند؛ برای اینکه اگر- خدای نخواسته- از چهار نفر یک امر خلاف قاعدهای، یک امری که در زمان سابق اتفاق میافتاد، بست و بند با خانها و کوبیدن مردم اتفاق میافتاد، اگر حالا در چهار جا اتفاق بیفتد، همهتان بدنام میشوید؛ برای اینکه مردم ذائقهشان تلخ است و اگر ببینند که در چهار جا یک فسادی ایجاد شده است و یکی از کارهای سابق انجام گرفته است، همه شما را مردم محکوم میکنند.
بهبود نگاه مردم به ژاندارمری و شعار دادن برای آنان
بنا بر این، همه شما موظفید که از آن چیزهایی که بر خلاف واقع است، هم خودتان را حفظ کنید و هم دیگران را. اگر کاری کردند، به سران ژاندارمری اطلاع بدهید که آنها جلوگیری بکنند تا این ذائقه تغییر بکند. البته بسیار تغییر کرده است؛ یعنی، بسیار جلو رفته است این تغییر. و لهذا، شما الآن وقتی که در جمعیتها میروید، مردم برای شما شعار میدهند. کی همچو مسائلی سابق بود؟ مردم پشت به آنها میکردند. اگر با زور هم میآوردندشان یک جایی که یک- فرض کنید که- اشخاصی بودند، آنها با زور بودند و [با] جمع همراه نبودند. در هر صورت، الآن ما و شما و همه ملت خدمتگزار به اسلام و خدمتگزار به کشور هستیم و باید همه …
هشدار به رویگردانی مردم از اسلام و نهضت در صورت ادامهٔ این وضع
… است که پیغمبر فرموده است که کمر مرا میشکند. «قَصَم ظهری الرجلان؛ عالم متهتک و جاهل متنسک[4]» فکری بکنید شما آقایانی که در راس سپاهیان واقع شدهاید! آقایان دیگر هم که در راس دادگاهها واقع شدهاند، در راس کمیتهها واقع شدهاند، برای اسلام یک فکری بکنید! اگر بخواهید این طور باشد چندی نمیگذرد که از این اسلام و از این نهضت و از این بساط، مردم روگردان میشوند.
خطر پشت کردن مردم به روحانیت در صورت دیدن خلاف از آنان
… چه خواهد شد؟ این خواهد شد که خدای نخواسته اگر زیاد شد، خوب روحانیت شکست میخورد. شکست روحانیت، شکست اسلام است. یعنی آنی که اسلام را تا اینجا آورده است روحانیین بودهاند. آنی که اسلام را، همه احکام اسلام را ضبط کرد و جمع کرد و ترویج کرد همین قشر روحانی است. اگر خدای نخواسته از ما یک چیز خلافی ببینند، کم کم زیاد و زیاد، یکوقت به آنجا برسد که مردمْ ما را بر خلاف مسیر اسلام ببینند و به ما پشت بکنند. آن روزی که مردم به شما پشت کردند و خدای نخواسته- خدا نیاورد یک همچو روزی را- آن روز است که اسلام از دست ما خواهد رفت. بنا بر این، یک تکلیف الهی بزرگ معیّناً بر هر یک از ماست. نه منِ تنها؛ نه آقایِ تنها؛ نه شما تنها؛ یک تکلیف الهی به طور وجوب عینی بر همه افراد ما طلبهها و روحانیین است و آن حفظ خودمان؛ که یکوقت قدم خلاف نگذاریم؛ و حفظ کسانی که با ما رابطه دارند. هر کس به …
برگشتن قلوب مردم از روحانیت به معنای شکست روحانیت است
شما چنانچه به وظایف روحانی، وظایف روحانیت عمل بکنید، قلوب مردم با شماست؛ مردم شما را میخواهند و اگر خدای نخواسته یک خلافی از بعضی بشود، این قلوبی که متوجه به شما شده است ممکن است خدای نخواسته برگردد. برگشتن قلوب از شما، شکست روحانیت است؛ شکست روحانیت، شکست اسلام است. اسلام با این سد بزرگ روحانیت تا حالا محفوظ مانده اگر خدای نخواسته این سد شکسته بشود، اسلام شکسته میشود. از این جهت، وظیفه بسیار بزرگ است. وظیفه بسیار بزرگی به عهده ماست.
خطر سرخوردگی مردم از روحانیت بر اثر انعکاس اختلافات
… آقایان، از آقایان خواهش بکنند که اختلاف نداشته باشند؛ رفیق باشند؛ برادر باشند؛ با هم باشند. همه میخواهید که اسلام رشد بکند و ترقی. همه ما در پناه اسلام هر چه داریم هست. ما چیزی نیستیم خودمان، هر چه هست اسلام است. و ما در پناه اسلام اگر چیزی باشیم، هستیم. این اسلام را ما باید حفظش بکنیم و این اختلافات جزئی اگر باشد، در نظر توده مردم ممکن است که صحیح نباشد؛ و لو در نظر فرض کنید که زیدی که با عمرو اختلاف میکند، هر دویشان خودشان را مُحِقّ میدانند. لکن باز هم که مُحِقّ میدانند، چون انعکاسش در توده مردم یک انعکاس صحیحی نیست، ممکن است موجب این بشود که مردم از روحانیت یک قدری سرخورده بشوند و بگویند حالایی که دست اینها هم افتاده، همین است میبینید. دارند میگویند به ما اینها را؛ حالا هم که جمهوری اسلامی شده، اینها هم نتوانستهاند کاری بکنند؛ نمیتوانند یک کاری انجام بدهند. در عین حالی که چنانچه روحانیت با هم باشند، همه کارها را خوب انجام میدهند، بهتر از دیگران انجام میدهند. برای اینکه اینها هر چه …
دوستی بیچشمداشت ملت با علما از سر اعتقاد قلبی
… این ارتجاع است که ما میگوییم که شما آقا باشید؛ این قدر دست پیش مردم دراز نکنید؛ این قدر خرج نکنید تا دست دراز کنید؛ خرجهای بیجا. یک سازمانهای عریض و طویل درست کردهاند. شما به احکام اسلام اعتقاد پیدا کنید، ما همه جزو سازمان شما؛ همه ملت، همه ملت جزو شما. مگر ما به این ملت یک پولی دادهایم که با ما دوستند؟ مگر ما به این ملت یک رشوهای دادهایم که با ما رفیقند، ما را میخواهند؟ اینها فهمیدهاند، اعتقاد به این معنا پیدا کردهاند، که این آقایان، این مراجع بزرگ اسلام، این طلبه خمینی، اینها میخواهند مردم را؛ دوست دارند مردم را؛ صلاح حال ملت را میخواهند؛ صلاح حال مملکت را میخواهند؛ این اعتقاد در قلب مردم است؛ انسان هم تابع احساسات …
جلب دلها و اعتماد مردم در گرو خدمت دولت به آنان
… خوب یک قدری هم پخش کنید از این چیزهایی که از این ملت به دست آوردید؛ دیگر محتاج به این خرجهای سازمانهای عریض و طویل نیستید؛ آنها بروند سراغ کارهایشان؛ این قدر تنپرور نباشند، این قدر مفتخور نباشند، بروند یک کاری انجام بدهند؛ هی بایستم آنجا و بخورم که نمیشود. شما هم محفوظ میمانید؛ هیچ کس با شما مخالفت آن وقت نمیکند؛ دلها هم پیش شما آن وقت میآید؛ آن وقت همان طور که من اینجا نشستهام و منبر میروم و آقایان گوش میکنند و باورشان میآید، حرفهای شما را هم باورشان میآید. حالا اما هر چه بگویید، میگویند بیخود میگویند. هر چه بگویید، اگر بگویید دو دو تا چهار تاست، میگویند معلوم میشود که این مطلب بدیهی یک اشتباهی توی آن است.
درک مردم از خیرخواهی و مصلح بودن علما
… ما دوست آنها هستیم؛ مردم به دوستشان علاقه دارند. روحانیین پدر ملتند، به فرزندانشان علاقه دارند. یک پیرمردی نصف شب مینویسد: جمع شوید دعا کنیم، تهران حرکت میکند! یک پیرمرد هم اینجا بنویسد ما میخواهیم یک ختم «امَّنْ یُجیب» بگیریم، ببینید چه میشود! چون ملت ادراک کرده است که علما صلاح آنها را میخواهند؛ علما مصلح هستند، مفسد نیستند. ما میل داریم دولت این طور باشد. میل داریم اگر عزای ملی اعلام کند، همه عزا بگیرند؛ بر خلاف نباشند. میخواهیم همان طور که مردم قلبشان متوجه روحانیین است و با اشاره آنها جمعیت انبوه فراهم میشود، با دولت هم این طور باشند.