نکتهی دوم - که شاید مقداری از نکتهی اول ظریفتر باشد - این است که کارهای تحقیقاتىِ نوع جدید دربارهی اسلام - از جمله دائرةالمعارف نویسی - را غربیها و اروپاییها (غیر مسلمین) نوشتهاند. طبیعی است که وقتی آنها راجع به اسلام بحث میکنند، به عنوان چیزی که در خارج واقع است و بدون این که هیچ گونه دلبستگی خاصی به آن داشته باشند، دربارهاش حرف میزنند. خوفم این است که این دائرةالمعارف ما بر اثر رنگپذیری قهری از سبک کار اروپاییها، همین روند را دنبال کند.