دشمن -منظور من از دشمن، استکبار جهانى است؛ نه یک دولت خاص یا یک شخص خاص؛ نظام استکبارى، شرق و غرب، نظام قلدرىِ نسبت به ملّتها، و همهی عواملى که در سطح جهان با اسلام و با ایمان اسلامى مقابله میکنند؛ مجموعهی اینها که اسمشان را میگذاریم استکبار جهانى- دل بسته بود به اینکه در میان ملّت ما اختلافات به وجود بیاورد؛ اختلافات قومى، اختلافات مذهبى، اختلافات منطقهاى، اختلافات سلیقهاى و سیاسى. و شما میدانید از اختلاف و تفرقه، هیچ عاملى براى یک ملّتْ مضرتر نیست؛ سمّ مهلک ملّتها و تمدّنها و انقلابها اختلاف است. بهترینِ ملّتها اگر دچار اختلاف و دودستگى شدند، همهی نیروى حیاتى خودشان را ضایع خواهند کرد؛ نمیشود گفت نیروى حیاتیشان را از بین میبرند، [بلکه] بدتر از آن، نیروهاى حیاتى در جهت ویرانى به کار میافتد.استکبار جهانی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
قدرتهای سلطهگر جهان و سیاست زورگویی آنان در برابر ملتها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم بهمناسبت دومین سالگرد شهادت آیتالله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴۱۳۵۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
آن بلای بزرگ در جهان امروز، عبارت است از چیزی که بنده میتوانم آن را به نام «استبداد بینالمللی» و «دیکتاتوری جهانی» معرفی کنم. این اسم، برای آنچه که امروز بر ملتها میگذرد، اسم مناسبی است. استبداد بینالمللی، مرتبه اعلای استکبار بینالمللی و جهانی است. استکبار جهانی معنایش این است که دولتها و قدرتهایی در دنیا هستند که نسبت به ملتهای دیگر، با برخورد استکباری مواجه میشوند: ثروت آنها را میبرند، در حکومتهای آنها به دخالت میپردازند، در سیاستهای آنها اعمال نظر میکنند و آنها را به این سمت و آن سمت میکشانند. این، استکبار بینالمللی است. همان چیزی که در قرن هجدهم و نوزدهم، با استعمار شروع شد و بعد در قرن بیستم به استعمار نوین مبدّل گردید، و امروز، یا در دوران اوج قدرتهای استکباری، به شکل استکبار جهانی درآمد، که دنیا را بین دو قطب و دو قدرتتقسیم کرده بودند و هر کدام به نحوی ملتی را میدوشیدند و در پنجه خود میفشردند.انقلاب اسلامی ایران، پس از پیروزی خود، از یک طرف به مبارزان دنیا امیدداد و دلهای غیرتمندانی را که میخواستند با ظلم و جور و نامردمی در هر نقطه عالم مبارزه کنند زنده کرد و از طرف دیگر، هویّت اسلامی را به ملتهای مسلمان برگرداند. در این هیچ شکّی نیست. این تأثیر مثبتی بود که انقلاب اسلامی در همه جای دنیا گذاشت. اما همزمان با این تأثیر، یک تأثیر دیگری هم در دنیا به جانهاد و آن این بود که دشمنان جبهه اسلام را بیدار کرد و به آنان تجربه داد! دشمن کیست؟ جبهه ضدّ اسلامی است؛ استکبار است؛ همان که ما به آن «استکبار» میگوییم؛ قدرتهای مسلّطِ عالم. یک روز مظهر استکبار، امریکا و شوروی بودند. امروز که شوروی نیست، امریکا در رأس استکبار قرار گرفته است. قدرتهای مرتجع، قدرتهای ضدّ مردمی، قدرتهای متجاوز، قدرتهایی که ملتهای ضعیف را در مشت خود میخواهند و دنیا را متعلّق به خود میدانند، همه در جبهه استکبار ثبت نام کردهاند و اسلام و انقلاب اسلامی با اینها روبهروست. اینها بعد از انقلاب اسلامی، مجرّب شدند و تجربه پیدا کردند. وقتی انقلاب اسلامی پیش آمد، استکبار هیچ تجربهای نسبت به حرکتهای عظیم اسلامی نداشت. در گذشته حرکتهای نامنسجمی پیش آمده بود؛ اما این انقلاب و این مبارزه، واقعه و حرکت عظیمی بود که استکبار در مقابلش غافلگیر شد.شاهدها (۴۳ پاراگراف)
ترس دنیای استکبار با وجود پول و سلاح و تبلیغات از روحیهٔ شهادتطلبی مردم
… که شما جانبازها مصداق آن هستید ــ شرط اجر بزرگ براى اینها همین است که باید همان روحیه را، همان ایمان را، همان تلاش را، همان عشق و ایمان را حفظ کنند؛ و در این صورت است که عزیزان ما جزو برجستهترین انسانها به حساب مىآیند. ملّت ایران باید روح شهادت را حفظ کند. امروز دنیاى استکبارى پول دارد، اسلحهى مدرن دارد، امکانات تبلیغاتى بىنظیر دارد، اتّحاد نامبارکى با یکدیگر دارند امّا در عین حال از حرکت اسلامى و از انقلاب اسلامى و از روحیهى شهادتطلبى شما مردم با همهى وجود میترسند؛ این به خاطر این است که قدرت این روحیه، از همهى آنچه آنها دارند، بیشتر است؛ از همهى آنچه آنها دارند، قدرت این روحیهى ایمان، بیشتر و بالاتر است؛ باید این را حفظ کنیم.مقابلهٔ استکبار با پیروزی اسلام حتی با شیوههای دموکراتیک
حقیقت در باب علل دشمنى استکبار جهانى با ما چیز دیگرى است؛ آن را ما میتوانیم به طور روشن بیان کنیم. ما میدانیم چرا آمریکا با جمهورى اسلامى در ایران دشمن است؛ چرا با نهضت بیدارى اسلامى در هر کشورى از کشورهاى اسلامى که اتّفاق بیفتد، دشمن است؛ چرا کشورهاى استکبارى اگر ببینند در یک کشورى اسلام دارد پیروز میشود ولو با شیوههاى دموکراسى، در مقابل پیروزى اسلام هر چه بتوانند، انجام میدهند؛ چرا هر جا که نشانى از نداى امام راحل عظیمالشّأن ما در آنجا هست و دلها مجذوب آن ندا است و قدمها در راه اهداف آن حرکت میکنند، استکبار موضعگیرى میکند. علل، این چیزهایى است که عرض میکنم:مانع شدن دینِ حاضر در سیاست از زورگویی و چپاول استکبار
… عرصهى مسائل عظیم اجتماعى و سیاسى و اقتصادى هم در قلمرو احکام مقدّس اسلامى است؛ این مسئلهى اوّل است؛ این مهمترین چیزى است که استکبار با آن مخالفت میکند. هر کسى که طرفدار دین مقدّس اسلام باشد، اگر دین را از سیاست جدا بکند، استکبار جهانى با او کارى ندارد. آنجایى که دین وارد میدان سیاست میشود و به زندگى مردم و به امور اساسى حیات جهان و جهانى و به امور دنیوى مردم کار دارد، آنجا است که استکبار جهانى ظاهر میشود؛ چون میداند که در یک چنین وضعى دین جلوى زورگویىهاى آنها را میگیرد، جلوى سوء استفادههاى آنها را میگیرد، چپاولهاى آنها را از منابع طبیعى و انسانى جهان اسلام مانع میشود؛ این اساسىترین مسائل است. در گذشته این معنا را تصریح نمیکردند [امّا] امروز بصراحت میگویند که دین را باید از سیاست جدا کنید.خواست حاکمان سازشپذیر در کشورهای اسلامی و زیر بار نرفتن سیاستمدار دیندار
ما عرض میکنیم که دین اسلام، بلکه همهى ادیان الهى، سیاست و علم و زندگى و مسائل اجتماعى در متن آنها است. نمیشود کسى به بخشى از دین معتقد و عامل باشد و به بخشى دیگر نباشد. دین ادارهکنندهى زندگى انسان است در همهى صحنهها، از جمله صحنهى سیاست. آنها میگویند بگذارید در رأس سیاست کشورهاى اسلامى کسانى باشند که بشود با آنها معامله کرد، بشود آنها را وادار کرد به صرف نظر کردن از مصالح ملّتها، بشود نفوذ سیاسى خود را به وسیلهى آنها در کشورها گسترش داد. آن کسى که با انگیزهى دینى و براى رضاى خدا در کرسى سیاست و عرصهى سیاست حضور پیدا میکند، پیدا است زیر بار قدرتها نمیرود؛ این اساسىترین مسئله است.تحمل نکردن ارزشهای اسلامی
آنها حاضر نیستند ارزشهاى اسلامى را تحمّل بکنند. ممکن است بگویند آقا بیایید مذاکره کنید؛ این مذاکره بر اساس چیست؟ بر اساس این است که آنها ارزشهاى الهى و اسلامى را بپذیرند؟ حاشا و کلّا! مذاکره بر این اساس مورد قبول طرف استکبارى است که شما را وادار کنند از این ارزشها عقبنشینى کنید. خب، این چنین مذاکرهاى به …ورود علنی به مبارزه با اسلام در پی بیداری مسلمانان
… بسى روشنبینانهتر و ژرفتر نیز شده است، بدان روى آورده و گمشدهى خود را در آن میجوید. قیام جمهورى اسلامى در ایران و استقرار و ثبات و اقتدار روزافزون آن، اوج قلّهى این نهضت جوان و ریشهدار است که خود در گسترش بیدارى مسلمانان بیشترین نقش را ایفا کرده است. این، آن چیزى است که جبههى استکبار را که همیشه از تظاهر به مبارزه با عقاید و مقدّسات ملّتها پرهیز میکرد، وادار میسازد که در مبارزه با اسلام، علناً و با همهى روشهاى ممکن و گاه با قساوت و خشونت وارد میدان شود.خشم مستکبران و سرمایهداران از کوتاه شدن دستشان به دست ملت ایران
جمهوری اسلامی برای خود دشمن نمیتراشد. صفوف مستکبرین عالم و سرمایهداران زالوصفت و دشمنانی که در کمین نشستهاند، از اینکه ببینند ملّت ایران دست آنها را کوتاه کرده است خشمگین و عصبانیاند. نمیشود به یک انسانی بگویند که چرا شما از خانهی خودت دفاع میکنی، از دکّان خودت دفاع میکنی، از ناموس خودت دفاع میکنی تا اینهمه گردنکلفتها و قلچماقها و لاتها و قدّارهبندها با تو دشمن بشوند؛ خب بله، اگر دفاع نکنیم، اگر درِ خانه را باز بگذاریم، اگر مصالح ملّی …بیتفاوتی یا کمک قدرتهای بزرگ به متجاوزان به جان و خانهٔ مسلمانان
… که یک منطقهى بسیار حسّاسى است در جغرافیاى عالم و جغرافیاى سیاسى عالم، با یکدیگر تفاهم کنند، با هم باشند، همدل باشند. و جمهورى اسلامى آماده است براى اینکه با همهى کشورهاى مسلمان، دست دوستى بدهد، دست برادرى بدهد، در راه مسائل دنیاى اسلام با آنها تفاهم کند؛ همه مسائل جهان اسلام را بفهمند و همه بدانند که استکبار و مستکبرین به فکر مردم مسلمان نخواهند افتاد. ببینید که در گوشه و کنار دنیا با مسلمانها چه میشود! خون مسلمانها را میریزند، سرنوشت آنها را خونین و تلخ و سیاه میکنند، نوامیس آنها را مورد تعرّض قرار میدهند، خانهى آنها را از آنها میگیرند و قدرتهاى بزرگ هم، یا بىتفاوت تماشا میکنند و نگاه میکنند، یا اینکه به متجاوز کمک میکنند؛ شقّ سوّمى تا کنون نداشته است. آن فلسطین است که چهل و چند سال است که دچار این حادثه است؛ حالا هم تازه [قضیّهى] بوسنى شروع شد؛ بقیّهى کشورهاى اسلامى و بعضى از مناطق تازهاستقلالیافته هم همین وضعیّت را دارند.ستمگری و زورگویی قدرتها از زشتیهای صحنهٔ جهانی
امروزها در صحنهى سیاست بینالمللى دولتها و قدرتهاى جهانى از یک طرف، و ملّتها و جمعیّتهاى انبوه مردمى از طرف دیگر، هم چیزهاى زیبا وجود دارد، هم چیزهاى زشت. زیبایىها، بیدارى ملّتها است؛ اسلامگرایى ملّتهاى مسلمان است؛ تحمّلناپذیرى مظلومان است؛ و زشتىها: ستمگرى ستمگران و زورگویى قلدران و توطئهى بددلان و بدخواهان ملّتها است. امّا در بین نقاط نامطلوب و زشت در صحنهى جهانى، یک نقطه به نظر من خیلى زشت است؛ امروز میخواهم آن نقطه را مورد تکیه قرار بدهم، تا نظر ملّت ایران براى همهى کسانى که مشاهده میکنند، معلوم بشود. آن نقطه این است که ما از قلدرها و گردنکلفتهاى عالم انتظار خوب بودن …ناتوانی استکبار از درک درست حقایق انسانی با تحلیلهای بهاصطلاح علمی
امروز اینها جشن گرفتهاند به خیال اینکه قضیّهى فلسطین تمام شد. بنده عرض میکنم قضیّهى فلسطین تمامشده نیست؛ اشتباه نکنند. البتّه دنیاى استکبار بر اثر اینکه «ذَهَبَ اللهُ بِنورِهِم وَ تَرَکَهُم فی ظُلُمٰت»،[10] نمیتوانند این حقایق انسانى را با همهى تحلیلهاى بهاصطلاح علمىاى که انجام میدهند درست پیدا کنند. قضیّه تمامشده نیست؛ قضیّه فرقى نکرده است؛ قضیّهى فلسطین، به حال خود باقى است. طرفِ فلسطین که آن امضاکنندهى حقیرِ بدنامِ روسیاهِ علىالظّاهر فلسطینى[11] ــ علىالباطنش را خدا میداند ــ نبود که برود یک چیزى را بفروشد. مگر ملّت فلسطین، عرفات است؟ عرفات …برافروختن شعلههای درگیری و جنگ هر جا که بتواند پس از پایان جنگ تحمیلی
… شهداى خودشان و پیشمرگان خودشان معرّفى مىکنند. امّا یک مسئلهى مهمّى اینجا وجود دارد، و آن، این است که شهداى انقلاب اسلامى، با همهى شهداى دیگر در کشورهاى دیگر تفاوت دارند و بازماندگان شهدا هم با کسان کشتهشدگان ملّتهاى دیگر و کشورهاى دیگر تفاوت اساسى دارند. کسانى که قضایاى جنگ تحمیلى هشتساله را و همینطور دنبالههاى آن جنگ را تا امروز ــ چون میدانید جنگ تمام شد امّا دنبالههاى جنگ در گوشه و کنار هنوز وجود دارد؛ هنوز هم سرانگشتان استکبار، هر وقت بتوانند و هر جا بتوانند، یک شعلهى کوچک یا بزرگ درگیرى و جنگى را درست میکنند ــ از نزدیک دنبال کردهاند، میدانند که شهداى ما با شهادت، مثل عاشقى که به معشوق برسد روبهرو شدند. مسئله، مسئلهى رسیدن به یک هدف والا و یک مطلوب عزیز بود؛ قضیّه این نبود که یک کسى یک جایى گیر بکند و تسلیم مرگ بشود. در موارد متعدّد این جوانهاى فداکار ما، این دلهاى عاشق، این انسانهاى سرازپانشناخته به سوى شهادت پرواز میکردند.تحمیل شروط کشورهای پیشرفته در همکاری اقتصادی
… اوّلاً نیازهاى اصلى خود را بتواند خودش فراهم کند؛ ثانیاً در معادلات اقتصادى دنیا و مبادلات جهانى، یک وزنهاى باشد و نتوانند او را بهآسانى کنار بگذارند، نتوانند او را بهآسانى محاصره کنند، نتوانند او را بهآسانى فرو بدهند و هر چه میخواهند به او دیکته بکنند. امروز کشورهایى که از لحاظ اقتصادى پیشرفته هستند و قدرتهایى دارند ــ که متأسّفانه همین کشورها هم غالباً استعمار دنیا و استکبار دنیا را در اختیار دارند و دنبال میکنند ــ اگر بخواهند از لحاظ اقتصادى با یک کشورى مبادله کنند و داد و ستد داشته باشند و همکارى بکنند، تحمیلاتى به آن کشور میکنند.تحمیل مشکلات بر کشورهای در حال توسعه از سوی قدرتهای بزرگ
و امّا سالى که بر ما گذشت، از لحاظ مسائل جهانى، سال بسیار پُرحادثهاى بود. در همهجاى دنیا و در چهارگوشهى جهان، کشورها و ملّتها دچار آزمایشهاى دشوارى بودند، و بخصوص مسلمانان آزمایشهاى سختى را در این سال گذراندند. و ما اگرچه از مشکلات عمومى دنیا و همچنین مشکلات خاصّى که بر کشورهاى در حال توسعه از سوى قدرتهاى بزرگ و مستکبرین عالم تحمیل میشود، نمیتوانستیم بکلّى برکنار بمانیم، امّا بر روى هم میتوانیم مطمئن باشیم که در دریاى متلاطم جهان امروز و این دنیاى طوفانى، بحمدالله مسئولین کشور مورد توفیق الهى قرار گرفتند و با کمک ملّت و همکارى ملّت موفّق شدند که کشور را از مشکلات عظیم جهانى تا حدّ ممکن و میسور برکنار بدارند.