امروز در جمهورى اسلامى دو خصوصیّتى که آرزوى همهی ملّتها است، به بهترین وجهى وجود دارد؛ یکى استقلال و یکى آزادى. استقلالِ جمهورى اسلامى در دنیا کمنظیر است؛ اگر نگوییم بینظیر. ما کشور بزرگى را میشناسیم -کشور صنعتى، کشور قوى، کشور پُرادّعا و داراى پیشرفتهاى گوناگون- که یک معامله کرده و چهار قلم جنس به یکى فروخته، پولش را هم گرفته؛ [امّا] وقتى میخواهد جنس را تحویل بدهد، آمریکاییها از آن طرف دنیا اشاره میکنند که تحویل ندهد؛ این دولت دیگر جرئت نمیکند جنس را تحویل بدهد! [این] کشور، اروپایى هم هست، صنعتى هم هست، پیشرفته هم هست، اگر هم به او بگویید شما مستقل نیستى، رگهاى گردنش میزند بیرون که عجب! شما به ما میگویید یک دولت غیرمستقل؟ما استقلال را درست معنا میکنیم. استقلال، یعنى جمهورى اسلامى؛ یعنى وضعیّتى که ما امروز داریم که هیچ ابرقدرتى، هیچ قدرتى در طول این یازده سال، در هیچ یک از امور و شئون ما نتوانسته کوچکترین چیزى را بر ما تحمیل کند؛ هیچ کشورى این استقلال را ندارد. من میخواهم بگویم حتّى کشورهایى مثل آمریکا هم این استقلال را ندارند. لابد بعضى تعجّب خواهند کرد؛ نه، تعجّب ندارد؛ دولت آمریکا هم وابستهی به سرمایهدارهاى صهیونیست بینالمللى است. اگرچه ممکن است خود آن سرمایهدارها از لحاظ ملّیّت، آمریکایى هم باشند، امّا دولتْ وابسته است. اگر یک رئیسجمهور در آمریکا، آنجایى که منافع سرمایهدارها ایجاب نمیکند، یک قدم کج بردارد -مثل کندى و امثال او - پایش را از دایره بیرون میکنند، پدرش را درمیآورند. استقلال، یعنى آنچه امروز در جمهورى اسلامى وجود دارد. هیچ قدرتى، هیچ دولتى، هیچ تشکیلاتى در دنیا نتوانست این نظام را وادار کند به اینکه برخلاف مصالحش و برخلاف آن چیزى که تشخیص میدهد مصلحتش است -همان که مسئولین تشخیص میدهند- قدمى بردارد. این، استقلال.استقلال
نامهای دیگر: استقلالطلبی، استقلال تمدنی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
رهایی کشور و ملت از سلطه و وابستگی به قدرتهای بیگانه در سیاست، اقتصاد و فرهنگ.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم بهمناسبت دومین سالگرد شهادت آیتالله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴۱۳۵۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
امّا در مورد آن دو موضوع دیگر؛ یعنى موضوع معلّمى و تعلیم و تربیت، و موضوع کار، من این مطلب را عرض کنم ــ که شاید هشت سال، ده سال قبل از این هم در یک وقتى این صحبت را ما کردیم؛ به گمانم در نماز جمعه بود[2] ــ براى اینکه مردم توجّه کنند که چگونه بایستى تلاش جامعه را جهتگیرى کرد. استقلال اینهمه براى یک ملّت مهم است. ملّت مستقل، یعنى ملّتى که اربابهاى آمریکایى یا انگلیسى یا روسى و امثال اینها نمىآیند در سرنوشتِ این ملّت دخالت کنند و هر چه را به نفع خودشان هست انجام بدهند، هر چه را به نفع این ملّت است دور بیندازند؛ کشورهایى که مستقل نیستند، اینجورى هستند. الان نگاه کنید به بعضى از این کشورهایى ــ ما اسم هم که نیاوریم، شما خودتان میفهمید ما کجاها را میگوییم ــ که رؤسایى دارند، اینها گوش به فرمان آمریکا هستند. خب، وقتى رئیس و رؤساى یک ملّتى، یک کشورى، گوش به فرمان آمریکا هستند، اینها در این مملکت چه کار میکنند؟ طبیعى است؛ آن کارهایى که به نفع آمریکا است، در آن کشور تصمیمگیرى و اجرا میشود؛ از خرید، از فروش، از تبلیغات، از بالا آوردن، از کنار زدن، عزل، نصب. هر کارى که به نفع آن ارباب است، در آن کشور انجام میگیرد؛ هر کار به نفع مردم است، انجام نمیگیرد؛ استقلال نداشتن یک ملّت چنین مصیبتى است که در زمان رژیم گذشته خب اینجور بود.آن اقتصاد، این فرهنگ، و سیاستِ استقلال که پایه و مبناى سیاست نظام جمهورى اسلامى است و شعار اصلى است. استقلال کامل در همهجهت؛ یعنى زور را و زورگویى را از هیچکس قبول نکردن و مسائل جهانى را بر طبق معیارهاى خود حل کردن و راه آن را پیمودن. مسئلهى فلسطین را ما با معیارهاى خودمان حل میکنیم و بر اساس آن قضاوت میکنیم و نسبت به آن اقدام میکنیم؛ تابع هیچ قدرتى در دنیا نمیشویم. در مسئلهى بالکان[7] همینجور عمل میکنیم؛ در مسئلهى افغانستان در طول هشت سال جنگ با همهى آن عسرتها و سختىهایى که آن مسئله براى ما داشت،[8] ایستادیم و همانجورى که مبنا و روش اسلامى و دید اسلامى ما بود نسبت به این مسئله، حرکت کردیم. وقتى که این سیاستها مورد نظر باشد و آن مدیریّت وجود داشته باشد، آن وقت کشور، خوب اداره میشود.شاهدها (۱۲ پاراگراف)
دعوت ایران اسلامی از کشورها به استقلال و پرهیز از دنبالهروی
در این میان، ایران اسلامی، هفده، هجده سال است که به این کشورها خطاب میکند و میگوید: خودتان باشید، مستقل باشید، ملتهای خودتان را داشته باشید، خودتان را اداره کنید، به فرهنگ و استقلال و راه خودتان پایبند باشید، چرا دنبالهروی میکنید؟ خود دولت و ملت ایران هم مثل کوه ایستادهاند و تسلیم پرروییها و زورگوییهای آنها نمیشوند. در حالی که در گذشته، کشور ایران هم یکی از همان کشورهایی بود که آن عقب عقبها، دامن جلویی را گرفته بود و دنبال اینها همین طور میدوید و حرکت میکرد!استقلال یعنی برای کشور و مردم خود بودن و تلاش کردن
دوم، استقلال است؛ یعنی برای خود بودن، برای کشور و مردم خود بودن و حرکت و تلاش کردن. آیا این، خصوصیت جدیدی در ارتش عزیز ما نیست؟ کسی میتواند این را انکار کند؟ ارتشی که گوش به فرمان دیگران نیست، چشم به اشاره دیگران نیست، تحت فرمان دیگران نیست، برای مصالح دیگران حرکت نمیکند؛ هر چه هست، متعلّق به خودِ اوست، متعلّق به ملت اوست، متعلّق به آینده …حرکت جهان به سوی استقلال بیشتر ملتها و لزوم نزدیکی کشورهای همسو
ملّتها، در خانوادهی بینالمللی، دارای حقوقی یکسان هستند. دنیا به سمت استقلال هرچه بیشتر ملّتها و کشورها پیش میرود و همین مسئله ایجاب میکند که کشورهای معتقد به رعایت شئون انسانی ملّتها، هرچه بیشتر به یکدیگر نزدیک شوند.ریشهکن کردن نفوذ بیگانگان با تمسک به اسلام و مشارکت سیاسی
… ما به برکت همین خودباورى که امام خمینى راحل به ما آموخت، توانستیم کشور ویران و عقبافتادهى دوران پهلوى را که در طول هشت سال جنگ تحمیلى ویرانهتر شده بود، بازسازى و از رونق و نشاط سازندگى برخوردار کنیم. این همّت را در برخى دیگر از کشورهاى برادر نیز شاهدیم؛ ولى از همه مهمتر، عزّت و اقتدار سیاسى است. ملّت و دولت ما به برکت تمسّک به اسلام و مشارکت جدّى سیاسى توانستهاند نفوذ و دخالت بیگانگان را در کشور خود ریشهکن کنند. امروز امّت اسلامى نیز تشنهى آن اعتماد به نفْس و این عزّت و این استقلال است، و باید همه در راه آن تلاش کنیم. این یک مسئولیّت تاریخى است و امروز زمینهى اداء آن و کسب عزّت و اقتدار و استقلال کامل جهان اسلام فراهم است. اگر براى هماهنگ کردن تلاشها در این راه، …تقویت روحیهٔ استقلالطلبی مردم در برابر نفوذ آمریکا
… همان سلطهپذیرى را داشته باشند؛ اوّلِ کار، همین هم شد و داشت بیشتر میشد. اگر حضور قوى و تعیینکنندهى امام نمیبود، همانجور هم میشد. البتّه حادثهى سیزدهم آبان ۵۸ هم ضربهی محکمى زد، امام هم مثل کوه، استوار ایستادند؛ [لذا] آنچه آنها فکر میکردند، بعکس شد؛ یعنى نهفقط انقلاب به رنگ آمریکایى درنیامد، [بلکه] روح استقلالطلبى و جدایى از نفوذ روزافزون آمریکا در مردم تقویت شد. این موجب شد که رژیم آمریکا به طور دائم علیه ملّت ایران توطئه کند؛ به طور دائم.میل ملت به استقلال از عوامل مورد هدف سیاست آمریکا
… در روشهاى تبلیغاتى این را خیلى آشکار نکنند، امّا براى کسى که نگاه میکند، سیاست روشنى است. آن چیست؟ این است که آن چیزى که موجب شده است ایران با همهى ثروتهاى مادّى و معنویاش از دست آمریکا گرفته بشود، از میان این ملّت ریشهکن بشود؛ این سیاست آمریکا است. این را شما بدانید. آن چیست؟ میل این ملّت است به «استقلال»؛ «اسلامى» است که این ملّت را از قبول ظلم برحذر میدارد؛ «روحیهى مبارزهطلبى» در آحاد این ملّت است؛ «روحیهى عدم تسلیم در مقابل زور» است؛ «قوانین نورانى اسلام» است. میخواهد اینها را از بین ببرد؛ و هر نقطهاى که مقاومت در آن نقطه بیشتر است، آنها بیشتر با آن …حرکت ملت ایران بهسوی استغنا و استقلال کامل از غارتگران ملتها
… او در سطح دنیاى اسلام تأمین میشود. ملّت ایران امروز در صحنهى بینالمللى، در مقابل چشم ملّتهاى عالم، به عنوان یک ملّت زنده به سمت هدفهایى دارد میرود که این هدفها براى هر ملّتى شورآفرین است؛ هدفهایى که هر مجموعهى انسانى را در هر جاى دنیا به هیجان مىآورد؛ به سمت استغناء و استقلال مطلق از همهى کسانى که ملّتها را با صنعت خود و با موادّ ساختهشدهى به دست خود ذلیل میکنند، پول ملّتها را غارت میکنند، منابع ملّتها را از دست آنها خارج میکنند، شرف و عزّت و روحیهى استغنای ملّتها را هم در هم میکوبند، ملّتها را ذلیل میکنند. ملّت ایران با انقلاب خود مُشتى بر دهان اینگونه مستکبرین زد، در جنگ مشت محکمترى زد، در میدان سازندگى هم توانست با قدرت خود، با ارادهى خود، به دهان دشمنان مشت بکوبد و آنها را در مقابل حرکت خود و در مقابل همّت و جسارت خود و سرعت عمل خود خیره کند. و باز هم …مصونیت از دخالت قدرتها با نظام متکی به مردم و قدرت نظامی خودکفا
قدرت نظامى براى کشورى که مورد تهدید قدرتها است، یکى از واجبترین واجبها است؛ امروز این مخصوص جمهورى اسلامى هم نیست. همهى کشورهایى که میخواهند از آسیب دخالت قدرتهاى بزرگ محفوظ باشند، اوّلاً باید نظامهاى سیاسى آنها متّکى به مردم باشد، ثانیاً باید از قدرت نظامىِ مردمىِ خودکافىِ کارآمد برخوردار باشند؛ آنها این را نمیخواهند. امروز رژیم استکبارى آمریکا در پنج قارّهى عالم حضور نظامى دارد ــ هزارها کیلومتر دورتر از خاک خود حضور نظامى و نیروى مسلّح دارد، آن هم در حجمهاى انبوه ــ آن وقت کشورهایى را که میخواهند به قدرت ملّى خودشان تکیه بکنند و براى خودشان قدرت …هدف قرار گرفتن استقلال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی
… مردم، عشق به مردم بر آن حاکم است. به جای بیتوجّهی به سرنوشت ملت، بخصوص سرنوشت جوانان، عشق به سرنوشت ملت و عشق به سرنوشت جوانان و اهمیت فوقالعاده به آنها در آن مطرح است. به جای خودباختگی در مقابل بیگانگان، خودباوری در میان مردم روز به روز توسعه پیدا میکند. به جای وابستگی سیاسی و اقتصادی و فرهنگی به بیگانگان، استقلال سیاسی و اقتصادی و فرهنگی هدف قرار گرفته است.نخواستن هیچ ملتی زیر فرمان دیگران بودن
ما با این کارها، مخالف و مقابل و ضدّیم. ما نمیتوانیم این را قبول و تحمّل کنیم. هیچ ملّتی هم این را نمیخواهد. هیچ ملت و هیچ مجموعه انسانیای، نمیخواهد که زیر فرمان دیگران باشد. منتها خیلی از مجموعههای انسانی، متأسّفانه یا قدرت خود را کشف نکردهاند و خیال میکنند که نمیتوانند، یا شاید هم واقعاً نمیتوانند. ملت ایران هم متأسّفانه در سالهای متمادی دوران حاکمیت طاغوتها و زمان حاکمیت حکومت فاسد پهلوی و قبل از آن، حکومت فاسد قاجارها، همین …حاضر نبودن به فروختن استقلال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی
امریکاییها سعی کردهاند این طور وانمود کنند و جا بیندازند که غرب، یعنی امریکا و اصلاً بلوک غرب، بدون امریکا معنا نمیدهد. البته واقعیت این نیست. من در چند سال قبل از این - در زمان حیات مبارک امام رضواناللَّه تعالی علیه - به یکی از این سیاستمداران اروپایی گفتم: ما هیچ وقت حاضر نیستیم استقلال خودمان را در زمینههای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی، به هیچ چیزی بفروشیم و معامله کنیم؛ امّا غرب به عنوان یک طرف برای جمهوری اسلامی مطرح است؛ مشروط بر این که غرب به معنای امریکا نباشد. ملت ایران از امریکا نمیگذرد و با او کنار نمیآید. به او گفتم: امریکا سعی میکند این طور وانمود کند که غرب مساوی با امریکاست. ما میگوییم که این طور نیست؛ اما اگر …استقلال فرهنگی و سیاسی بهدستآمده با خون جوانان
… سیاسیّون واقعاً بیچاره غربی شد - که انسان وقتی وضع بعضی از اینها را ملاحظه میکند، حقیقتاً دلش میسوزد که اینها در چه حال و هوا و چه شرایط و وضعی قرار دارند - مشاهده کردید که توصیه حضرات به ایران اسلامی این است که بیایید به جامعه بینالمللی برگردید! یعنی چه؟ یعنی این استقلال فرهنگی، این استقلال سیاسی، این چیزی که با خون خودتان، با خون بهترین جوانان این کشور به دست آوردید و خود را از دنبالهروىِ دیگران نجات دادید، کنار بگذارید. یعنی بیایید مواضع سیاسی بحقّی را که ناشی از عقیده و ایمان شماست و با فهم خودتان و با رعایت موازین عقل انتخاب کردهاید، کنار بگذارید. یعنی در قضیه مهمّ فلسطین، بیایید این موضع آزادانه و شجاعانهای که دارید و صریحاً اعلام میکنید و میگویید که ما حضور دولت غاصب …