اسارت و تحقیر ایران به دست قدرتهای زورگو پیش از انقلاب
… این حرکت نجات پیدا کرد. کشور عظیم ایران با این سابقهی فرهنگی، با این همه ظرفیتهای مادی و معنوی، اسیر بود. این یک واقعیت بسیار تلخی است که به خاطر وجود تعارضها و اختلافها و مسائل گوناگون و دخالت دستهای مختلف از اطراف، هنوز هم در تاریخ ما درست باز نشده است. کشور اسیر بود؛ کشور تحقیرشده بود؛ کشور به وسیلهی قدرتهای زورگو و سلطهجوی عالم، مورد اهانت قرار گرفته بود؛ به دست فراموشی سپرده شده بود. ایران بزرگ، ایران باعظمت، ایران مفتخر به ایمان عمیق اسلامی، در محیط پیرامون خود اثری نداشت؛ چون بختکِ سنگینِ مِیشومِ سلطهی بیگانه بر آن سنگینی میکرد. ملت این حجاب را درید و این کابوس را شکست. حرکت ملت در بیست و دوم بهمن و قضایائی که منتهی به بیست و دوی بهمن …
آغاز نفوذ خارجی در اواخر قاجار و اوج آن در دورهٔ پهلوی
در دوره اخیر، یک بخش دیگر هم اضافه شد و آن نفوذ خارجی بود؛ که این از اواخر دوره قاجار شروع شد و در دوره پهلویها به اوج خود رسید؛ زیرا رضا خان را انگلیسیها بر سرِ کار آوردند و مقدّمات کارش را فراهم کردند؛ آنها اطراف کارش را نگه داشتند و به او دیکته کردند که چگونه حرکت کند. بعد از او هم، پسر او را باز انگلیسیها بر سرِ کار آوردند، که اینها جزو مسلّمات تاریخ است و ادّعا نیست. ما گاهی در …
تحقیر ملت و مشکلات اقتصادی و فرهنگی از نتایج قهری آن
بالاترین مصیبت برای یک کشور و یک ملت این است که نادیده گرفته شود و در خانه خود مورد اهانت قرار گیرد و تحقیر شود. همه چیز دنبال این وجود دارد: مشکل اقتصادی هست، مشکل فرهنگی هست، بیاعتنایی به عقاید و آرمانها و فرهنگ ملی هست. اینها چیزهایی است که جزو نتایج قهری سلطه بیگانه بر کشور است.
سلطهٔ فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی بیگانه مانع رشد ملت
وقتی یک ملت، زیر سلطه فرهنگی و سیاسی و اقتصادی و نظامی یک قدرت بیگانه باشد، مجال رشد و حرکت در سمت مورد آرزوی خود را پیدا نمیکند. هر موجود زندهای میخواهد رشد کند. اگر شما بخواهید جلوِ رشد یک گیاه را بگیرید، آن ظرفی را که در اطراف او به وجود آوردهاید میشکند و آن سنگ را میشکافد تا رشد کند. یک انسان و یک ملت هم همینگونه است. راهی که قدرتمندان برای اینکه این احساس و انگیزه را در یک ملت …
غارت و تخریب همهجانبهٔ ملت تحت سلطه و ریشهٔ گرفتاریهای امروز
… ملت ایران چه میخواهند؟ این سؤال مهمّی است. من به شما عرض میکنم که عامل اصلی این دشمنیها، عبارت از این بود که ملت ایران در عمل و زبان به همه نشان داد و گفت که میخواهد زیربار سلطه بیگانگان نباشد؛ چون این ملت، رنج تسلّط بیگانگان را سالهای متمادی تحمّل کرده است. خیلی از این بدبختیهای امروزِ ملت هم ناشی از همان دوران تسلّط بیگانگان است. وقتی یک دولت و یک قدرت بیگانه بر ملتی مسلّط شود، به هیچ چیز او رحم نمیکند؛ نه به دنیایش، نه به دینش، نه به شرفش، نه به ناموسش، نه به سرمایهها و ذخایر ملیاش، نه به نفتش، نه به نیروی انسانیاش. اینها را، هم غارت و هم تخریب میکنند. همان تخریبهاست که امروز ملت ایران رنجِ دنبالههای آن را میکشد.
سلطهٔ انگلیس، روسیه و آمریکا بر ایران پیش از انقلاب
در طول سالهای قبل از انقلاب، هرچه شما عقب بروید، محنت، ذلّت، بدبختی، فشارهای گوناگون از طبقات حاکم و سلطه و زورگویی و تحقیر از طرف قدرتهای بیگانه را در کشور ما میبینید. در این کشور، سالهای متمادی انگلیسیها، سالهای متمادی روسها، سالهای متمادی هر دو، و در نهایت سالهای متمادی امریکاییها، هرچه تصمیم گرفتند، نسبت به این ملت انجام دادند. ملت ما همین ملت بود و همین استعدادها را داشت - که امروز بحمداللَّه در میدانهای گوناگون، استعدادهای شما جوانان مثل ستاره و خورشید میدرخشد - اما به خاطر حکومتهای ناباب و بهخاطر تربیتهای غلط، بصیرت و صبرش کم بود. وقتی در برههای از زمان، آگاهان جامعه، بزرگان …
دیکته کردن خواست سفیران آمریکا و انگلیس به حکام پهلوی
شما جوانان عزیز بدانید: در این کشوری که شما زندگی میکنید، امروز هیچگونه تسلّطی نه امریکا و نه هیچ قدرت دیگری بر این کشور و بر سیاستهای این کشور و بر دولت این کشور ندارد. روزگاری در این کشور، سفیر امریکا و سفیر انگلیس، هرچه میخواستند به رؤسای این کشور دیکته میکردند! آن روز اگر سفیر امریکا در مهمترین مسائل جهانی و داخلی نظری داشت و آن نظر را به محمّدرضا پهلوی که شاه ایران بود و یا به نخست وزیر او و یا به هر یک از وزرایش میگفت؛ محال بود آنها بر طبق آن نظر عمل نکنند! حتّی اگر برخلاف منافع شخصی آنها هم بود، ناچار بودند عمل کنند. مدّتی تلاشی میکردند، دست و پایی میزدند، لیکن مجبور بودند عمل کنند. تسلّط بیگانگان در این کشور اینگونه بود.
تسلط بیگانگان و تملق مسئولان ایرانی از سفیران آمریکا و انگلیس
… - نبودند. حکومتهایی برای خودشان بودند؛ ایرانی بودند. ولی در این دوره اخیرِ سلطنت - یعنی از اواخر قاجار و در طولِ دوران حکومت پهلوی - استبداد، دیکتاتوری، بیاعتنایی به آراءِ مردم، فساد اداری، ظلم و ستم و تبعیض و سوء استفاده دولتمردان و درباریان بیداد میکرد! - همه اینها بود و علاوه بر اینها واقعیت بسیار تلختری وجود داشت که آن تسلّط بیگانگان بود. در این کشور، ایرانی در داخل خانه خود، بایستی تملّق خارجی را میگفت! رئیس ایرانی، نظامىِ ایرانی، مدیر و وزیر ایرانی در داخل خانه خود، بایستی تملّق سفیر امریکا و سفیر انگلیس و مأموران طمّاع بیگانه را - که صدها هزار مأمور بیگانه در این کشور بودند - میگفت! باید زیر دست آنها کار میکرد! باید از آنها دستور میگرفت! باید ملاحظهی میل آنها را میکرد! این برای یک ملت، بدترین حادثه است؛ ذلّت است. یک ملت، ممکن است در دورهای فقر و مشکلات اقتصادی را قبول کند؛ اما ذلّت را قبول نمیکند. ملت ایران را ذلیل کردند! انقلاب آمد و …
ایران دوران استبداد، بهشت بیگانگان و ناامن برای ملت
… فاسد و نفوذ بیگانگان در همه اعماق این کشور بزرگ، همه منابع حیاتی، به نحوی هدر میرفت. منابع مادّی و انسانی نابود میشد و منابع معنوی، فکری و عقیدتی، رو به اندراس میرفت. آن روز، کسانی که در دنیا داعیه صاحب اختیاری همه عالم را داشتند، از ایران راضی بودند. آن روز، کسانی که ملتها را برده خویش میخواندند، ایرانِ دوران استبداد را تعریف و ستایش میکردند. ایرانِ آن روز، برای بیگانگان و طمعکاران خارجی، بهشت بود. برای کسانی که جز به زیان ملت ایران اقدامی نمیکردند، نقطه امنی بود. اما برای ملت ایران، برای صاحبان این سرزمین و برای فرزندان این خانه، فضایی ناامن، زندگیای ناخوش، محیطی از همه سو یأسآور و مرگبار به شمار میآمد. جوان این مملکت، احساس افتخار نمیکرد. دانشجوی این مملکت، آن روز، همه همّتش این بود که خود را به نحوی به بیرون از این مرزها برساند و همانجا سرگرم شود. کسانی که میخواستند برای کشور و ملت خود تلاش کنند، خونِ دل میخوردند.
سنگینتر بودن مصیبت سلطهٔ بیگانه از هر جنگی
… شاید مجبور بشوند در مقابل دشمنان تسلیم بشوند، دست دراز کنند، بگویند خیلى خوب، ما حالا تسلیمیم، نگذارید دیگر عراق این قدر ما را بکوبد. این آرزو هم البتّه به دلشان ماند [امّا] هدفشان بدون تردید این بود. اگر ایران در مقابل آمریکا تسلیم میشد، جنگ زود تمام میشد. البتّه مصیبت سلطهى آمریکا صد برابر از مصیبت جنگ سختتر است. مصیبت تسلّط بیگانه، از مصیبت هر گونه جنگى با هر خسارتى براى یک ملّت سنگینتر و سختتر است.
سلطهٔ انگلیس و آمریکا بر همهٔ امور ایران از اوایل قرن نوزدهم
در مورد اقتدار جمهوری اسلامی همین بس که جمهوری اسلامی، کشور ایران را از زیر سلطهی انگلیس و آمریکا بیرون کشید. این سلطه تقریباً از اوّلِ قرنِ نوزدهم میلادی شروع شده بود؛ بر همهی امور این کشور، بیگانگانِ بیرحم و متکبّر مسلّط بودند؛ اقتدار جمهوری اسلامی همین بس که توانست کشور را و ملّت را از زیر این سلطهی ظالمانه نجات بدهد. همچنین یکی از مظاهر اقتدار جمهوری اسلامی، نجات کشور از شرّ حکومت استبدادی سلطنتی و پادشاهی موروث بود. و همچنین جمهوری اسلامی در طول این چهل سال عمر خود، در مقابل …
تسلط دویستسالهٔ قدرتهای سلطهگر بر حکومتهای ایران پیش از انقلاب
امروز کشور از استقلال برخوردار است و این خواستهی عمومی این مردم در انقلاب بوده، یعنی واکنش ملّت ایران به دویست سال سلطهی بیگانگان بر این کشور است. این را خوب است جوانهای ما، اهل فکر و تحقیق ما، مورد توجّه قرار بدهند. تا قبل از انقلاب، حدود دویست سال قدرتهای سلطهگر بر این کشور مسلّط بودند و حکومتها زیر سایهی قدرتهای بیگانه حکومت میکردند. حکومت قاجار با تضمینِ دولتِ تزاریِ روسیه بر سرِ پا بود؛ یعنی در جنگهای ایران و روس، در قضیّهی ترکمانچای، عبّاسمیرزای قاجاری [از روسها] قول گرفت که حکومت در خاندان قاجار باقی بماند؛ یعنی خاندان قاجار زیر پرچم و ضمانت روسها زندگی میکردند. بعد انگلیسها …
گرفتار شدن ملت فاقد احساس عزت در چنبرهٔ سلطهٔ بیگانه
… کرد! خداوند به پیغمبر وحی فرستاد که اینها اینجور میگویند، لیکن نمیفهمند و نمیدانند؛ آنکه عزیز است مؤمنانند؛ عزت از آنِ خداست و از آنِ پیامبر خدا و از آنِ مؤمنان بالله. این یک تابلو درخشانی است که همیشه جلوی چشم امت اسلامی باید قرار داشته باشد؛ «عزت ملی». اگر یک ملتی احساس عزت نکند، یعنی به داشتههای خود - به آداب خود، به سنن خود، به زبان خود، به الفبای خود، به تاریخ خود، به مفاخر خود و به بزرگان خود - به چشم حقارت نگاه کند، آنها را کوچک بشمارد و احساس کند از خودش چیزی ندارد، این ملت براحتی در چنبرهی سلطهی بیگانگان قرار میگیرد.
بهرهکشی انگلیس، آمریکا و صهیونیستها از منابع ایران پیش از انقلاب
دورهی قبل از انقلاب، ایران مرتعی برای چرای بیگانگان بود. نفتِ اینجا، بازار اینجا، محصولات اینجا، نیروی انسانی اینجا، هر چه بود و نبود، مورد استفادهی سلطهگران و قدرتمندان بود؛ یک روز انگلیس، یک روز آمریکا و صهیونیستها. بعد که انقلاب شد، مردم آمدند روی کار، منافع آنها قطع شد. طبیعی بود که با این نظام دشمنی کنند، که سی سال است دارند دشمنی میکنند. یکی از دشمنیها همین است که این پدیدهی باارزشِ تأثیر حضور مردم و نقشآفرینی مردم در ادارهی کشور و مدیریت کشور را در تبلیغات خودشان …
دلخونی مسلمانان از نفوذ بیگانگان در کشورهای اسلامی
امروز در دنیای اسلام کیست که از تسلط و نفوذ بیگانگان و کفار در کشورهای اسلامی دلش خون نباشد؟ دلهایشان خون است و نمیتوانند حرف بزنند؛ به آنها اجازه نمیدهند حرف بزنند. جمهوری اسلامی همان منبر بزرگ و عظیم و جهانی و آزادی است که همان حرفِ در دل آنها و فریاد شکستهی در گلوی آنها را در اینجا با صدای رسا بلند میکند.
نگاه غارتگرانه به ایران مانند مزرعهای برای درو و چریدن
ملت ایران در دوران طاغوت روزگار سختی را گذراند. این ملت با همهی پیشینههای عزتمند تاریخی، به وسیلهی بیگانگان تحقیر میشد. ارتش تحقیر میشد، ملت تحقیر میشد، مسئولان کشور در همهی ردهها تا بالاترین رده تحقیر میشدند، نخبگان جامعه تحقیر میشدند؛ به وسیلهی آن عناصری که خود را فراتر از این حرفها میدانستند و به چشم یک مزرعهای که باید اینجا را درو کنند و لگدمال کنند و بچرند و ببرند، به ایران نگاه میکردند. ملت ایران در مقابل این ایستاد.
تسلط بیگانه بر ملتها و افراد از راه مغالطههای سیاسی
… هست - در کنار حرکت فکری علمی، به سمت یافتن قدرت تحلیل سیاسی کشانده شوند. قدرت تحلیل که نبود، انسان فریب تحلیلِ فریبگرِ بیگانه را میخورد. در دنیای سیاست هیچکسی صریحاً نمیآید بگوید که من میخواهم به تو ظلم کنم؛ نه به یک ملت، نه به یک شخص؛ اینطور که نمیگویند. میآیند با «مغالطههای سیاسی» کاری میکنند که بتوانند بر او تسلط پیدا کنند. درست مثل مغالطههای فلسفی، ذهن طرف را با یک چشمبندی علمی - در واقع یک تردستی - منحرف میکنند. یک مغالطهی سیاسی درست میکنند، میخ خودشان را میکوبند. ما باید کاری کنیم که این جوان ما بتواند مغالطه را بشناسد؛ کما اینکه در فلسفه و منطق، شناخت مغالطه یکی از هنرهاست. ما بتوانیم جوان خودمان را آشنا کنیم به اینکه مغالطه چیست، تا بتواند مچ مغالطهکننده را بگیرد. بگوید این قضیهای که درست کردی، اینجایش اختلال و …
بازیچه شدن ملت کهن ایران در دست قدرتهای خارجی، بزرگترین تحقیر
یک ملت کهن، با این تاریخ و با این فرهنگ، شده بود بازیچه ی دست قدرتهای متجاوز خارجی؛ درباره اش تصمیم بگیرند، با موجودی و ثروتش هر کاری می خواهند بکنند، او را تحقیر کنند، منافع خودشان را منهای منافع این ملت دنبال کنند. بزرگترین تحقیر و اهانت به یک ملت، همین است. ملت بیدار شد و عزت خودش را با اقتدار و با سرپنجه ی عزت و تصمیم و اراده ی خود دوباره به دست آورد.
تهدید سعادت دین و دنیا و تحمیل ذلت با هر گونه سلطهٔ خارجی
آنچه دشمن باید بداند، این است که با تشر زدن و به کار بردن ادبیّات زورمدارانه و قلدرمآبانه نمیتواند ملت ایران را وادار به تسلیم کند. آن چیزی که برای ملت ما روشن و مسلّم است، این است که هر گونه سلطه خارجی در این کشور، سعادت دین و دنیای او را تهدید و ذلّت و تحقیر را بر او تحمیل خواهد کرد. امروز آمریکا نه فقط با ما، بلکه با دنیا با ادبیّات قلدرمآبانه حرف میزند و برای گسترش نفوذ و سلطه خود در دنیا، صحبت از جنگ میکند. هر ملت و دولتی که مرعوب این ادبیّات و این نحوه برخورد شود و تسلیم گردد، قطعاً گور خود را کنده و به ضرر خود اقدام کرده است.
حضور اشغالگران خارجی و نفوذ سیاسی آنان بر اثر ضعف حکومتها در گذشته
… چندان حائز اهمیت نیست و برای این ملت تهدید واقعی به حساب نمیآید. این ملت یک ملت شجاع است که طعم عزّت و استقلال را چشیده است. این جوانان - که عمده نسل امروز ما را تشکیل میدهند - هرگز بیگانهای را بر کشور خودشان مسلّط ندیدهاند؛ لیکن زمان ما اینگونه نبود. نسل ما در دورانی چشم باز کرد که براثر ضعف حکومتها در داخل کشور، نیروهای اشغالگر خارجی همهکاره بودند. در مشهدِ ما نیروی بیگانهای از یک دولت، در آذربایجان نیروی بیگانهای از دولت دیگر؛ در خودِ تهران هم نیروهای بیگانه دیگری از دولتهای مختلف حضور داشتند. بعد هم که به ظاهر نیروهای نظامیشان را خارج کردند، نفوذهای سیاسیشان را بجا گذاشتند. نسل گذشته شما فضای کشور را این چنین دیده بود؛ مسؤولان کشور، سرسپرده و مطیع بیگانگان بودند؛ لیکن نسل امروز اینطور نیست. نسل امروز، ملت، کشور، مسؤولان، حکومت و نظام خود را همیشه آزاد، سربلند، مستقل و عزیز میبیند؛ همه نمادهای کشور را دارای نشانههای استقلال …
زدودن آثار شوم سلطهٔ درازمدت بیگانگان تنها با استقامت در راه انقلاب
لازم میدانم به ملت عزیز و شریف عرض کنم: بخاطر حضور آگاهانهی شما در میدان است که انقلاب همچنان زنده و توفنده است و تا شما در صحنهاید دشمن نخواهد توانست سیطرهی دوبارهی خود را بر کشور عزیزتان برقرار کند. فتوحات و موفقیتهای شما در بیست و سه سال گذشته، بسیار بزرگ و تاریخی و اثرگذار در سرنوشت کشور و سرنوشت اسلام بوده است و تنها با استقامت در این راه است که کشور عزیز ما خواهد توانست آثار شوم مادی و معنوی سلطهی درازمدت بیگانگان را بزداید و در همهی میدانها به هدفهای بزرگ خود برسد.
بیاعتنایی قدرت مسلط به منافع ملت زیر سلطه
… و مغرضانه رقم نزنند. این معنای استقلال است. اگر از ملتی استقلال او گرفته شد؛ یعنی اگر بیگانگان - که یقیناً دلسوز او نیستند - بر سرنوشت او مسلّط شدند، دو چیز را از دست میدهد: اوّل، عزّت نفس خود را، افتخارات خود را، احساس هویّت خود را؛ دوم، منافع خود را. دشمنی که بر سرنوشت یک ملت مسلّط شود، دلسوز آن ملت نیست و منافع آن ملت برای او اهمیت ندارد. آنکه میآید یک ملت را مسخّر سرپنجه قدرت خود میکند، در درجه اوّل - در حقیقت، در اوّل و آخر - به فکر منافع خود است. آنچه برای او کمترین اهمیتی ندارد، منافع آن ملتی است که استقلال خود را از دست داده است. ما در این زمینه نمونههای فراوانی در قرن نوزدهم و سپس به دنبال آن در قرن بیستم، داریم.
در مشت بیگانه بودن روشها، فرهنگ و اعتقادات ارتش در رژیم گذشته
… و بگوید این را من به وجود آوردهام و فرزندان من از محصول اندیشه خودشان ساختهاند، ابدا! اینگونه نبود؛ یعنی اجازه نمیدادند. انسان همان انسان است؛ جوانِ آن روز نیروی هوایی، از لحاظ استعداد و کیفیت، مثل جوانِ امروز نیروی هوایی بود؛ اما او اجازه پیدا نمیکرد. تحصیلات در یک چهارچوب خاص و در محیط مشخصی در کشور بیگانه؛ دستورها، اندازهها و روشها - نه فقط در حوزه کار نظامی، که در زمینه فرهنگ و اعتقادات - تحت تأثیر و در مشت بیگانه بود. چهار تا ابزار هم در اختیارش میگذاشتند! ارتشی که یک ابزار را در اختیارش بگذارند، اما اگر یک قطعه این ابزار جابجا یا خراب شد، قدرت استفاده از آن را نداشته باشد، چگونه ارتشی است و چقدر میتواند مستقل باشد؟ قضیه اینگونه بود. در آن روز، صحبت از این نبود که ارتش …
سلطهٔ بیگانه زشتترین خفت و خواری برای یک ملت
هیچ ملتی و کشوری بدون مجاهدت بهترین فرزندانش نتوانسته است از شر سلطهی بیگانگان که زشتترین خفت و خواری برای یک ملت است، خود را نجات دهد. امروز هم مجاهدت جوانان و برگزیدگان در میدانهای دیگر لازم است: در میدان علم و معرفت، در عرصهی تلاش برای خودسازی معنوی و اخلاقی در صحنه مجاهدت فرهنگی، در رساندن پیام نجات بخش انقلاب به دلهای مشتاق، در ایجاد امید و مبارزه با دیو یأس، در مبارزه با تبلیغات دشمنان …
انقلاب، علاج و تنها راه نجات ملت از سلطهٔ صدساله
… عزیز، به یک مفهوم عادّی و بعد اگر توانستند به یک مفهوم منفی تبدیل شود. تلاشها برای این است. حتّی کسانی پیدا شدند برای این که با استفاده از خطّی که دشمنان اسلام و دشمنان انقلاب و ایران میدادند، این طور وانمود کنند که اصل مفهوم انقلاب، یک مفهوم منفی است! بله؛ البته انقلاب برای کسانی که سالهای متمادی بر یک کشور، پنجه انداختند، بزرگترین بلاست - برای آنها منفیتر از انقلاب، هیچ چیزی نیست - اما ملتی که میخواهد خود را از چنگال سلطه صدساله و صدوپنجاه ساله مادّی و معنوی، فرهنگی و اقتصادی نجات دهد، انقلاب، علاج و شفابخش، نعمت الهی و تنها راه است.
طراحی بیگانگان برای بیتفاوت کردن نسل جوان کشور
قبل از انقلاب، همهی عوامل در جهت عکس این قضیه بود؛ یعنی جوانان به سمت فساد و بیتفاوتی سوق داده میشدند. اصلاً بنا و سیاست، این بود. این بنا را هم حکومت وابستهی ایران نگذاشته بود؛ چون آنها اصلاً به این برنامهریزیهای دقیق و بلند مدّت و انسانی توجّه نداشتند. بنا را دیگران گذاشته بودند! برای خارجیهایی که میخواهند یک مملکت را دربست در اختیار گیرند، این مهمّ است که نسل جوان آن مملکت چگونه باشد. اگر نسل جوان، بیتفاوت و بیاعتنا به مصالح کشور و سرنوشت کشور باشد، برای آنها خیلی بهتر است. آنها سوق میدادند؛ عوامل در جهت عکس تدین و عزم و خلوص و صفا و حرکتِ جوانان بود. اما یک عاملِ فوقالعاده پیدا شد. آن عامل، فریادِ امام بود؛ فریادِ امام نه به عنوان یک شخص. حُسن بزرگ امام این بود که خود را به عنوان یک شخص، مطرح نکرد و برای خودش هم در مسائل مربوط …
تلاش دشمنان پیش از انقلاب برای گرفتن آرمان جمعی و تسلیم کردن ملت
آن کسانیکه قبل از انقلاب در جریان قضایای این کشور و سیاستهای دشمنان این کشور قرار داشتند، میدانند من چه میگویم. میخواستند آحاد مردم، بخصوص جوانان را سرگرم به آرزوهای حقیر زندگی کنند، جوانان را به شهوات سوق دهند، انسانها را خودپرست و فردپرست کنند، آرمان جمعی و هدف عمومی را از این ملت بگیرند، یا هدفهای کاذب درست کنند. میخواستند ملت ایران را که در طول تاریخ بهعنوان یک ملت دلاور و یک ملت شجاع شناخته شده بود، تسلیم زورگوییهای خودشان کنند. موفّق هم شده بودند؛ اما اسلام، ملت ایران را نجات داد. اسلام، این ملت - مردان و زنان - را بیدار کرد و آنها را از تلخی ذلّت در مقابل دشمنان، آگاه نمود.
دانشگاه و مطبوعات و مجلس در اختیار دستگاه جبار تابع منافع بیگانگان
… هم پیدا شد، جذب کردند، دزدیدند، جای دیگر بردند و از او استفاده کردند. در آن دورانی که همه دنیا چهار اسبه به سمت پیروزی و به سمت پیشرفت و تمدّن و نوسازی مادّی میرفت، کشور ما را در حال بدبختی نگهداشتند و به چیزهایی که برای یک ملت سمّ است، سرگرم کردند. البته در دورهای، به اصطلاح دانشگاه و مطبوعات و مجلس شورا هم داشتیم؛ اما در اختیار دستگاه جبّاری بود که برای آن در درجه اوّل، منافع بیگانگان و منافع مسؤولان آن روزِ کشور مطرح بود و منافع مردم و آینده اصلاً مطرح نبود.
غلبهٔ زورگویان بر ملتهای فاقد بصیرت یا صبر
عزیزان من! تمام مشکلاتی که برای افراد یا اجتماعات بشر پیش میآید، بر اثر یکی از این دو است: یا عدم بصیرت، یا عدم صبر. یا دچار غفلت میشوند، واقعیتها را تشخیص نمیدهند، حقایقها را نمیفهمند، یا با وجود فهمیدن واقعیّات، از ایستادگی خسته میشوند. لذاست که به خاطر یکی از این دو، یا هر دو، تاریخ بشر پُر از محنتهای بزرگ ملتهاست؛ پُر از غلبهی زورگویان عالم بر ملتهای ضعیفالنّفس و غافل است. دهها سال - گاهی صدها سال - یک ملت مقهور سیاست یک جهانخوار و یک قدرت بزرگ بوده است. چرا؟ مگر اینها انسان نبودهاند؟ بله، انسان بودهاند؛ لیکن یا بصیرت نداشتهاند، یا اگر بصیرت داشتهاند، در راه آن آگاهی خود، فاقد صبر لازم را بودهاند؛ یعنی یا بیداری نداشتهاند، یا پایداری نداشتهاند.
در مشت آمریکا بودن ایران و تحقیر ملت به دست آمریکاییان پیش از انقلاب
… به نقشه بکنید، خواهید دید که چقدر از لحاظ ارتباط شرق و غرب، این کشور حسّاس است؛ از لحاظ منابع حسّاس است؛ آن روز بخصوص از لحاظ وجود شوروى حسّاس بود؛ از لحاظ همسایهها حسّاس است؛ از لحاظ خود این ملّت که میدانند ملّت باهوش و فرزانه و بااستعدادی است، حسّاس است؛ این مجموعهى حسّاس که از لحاظ جغرافیایى، طبیعى، تاریخى، فرهنگى، منابع طبیعى، ثروت، یک چیز برجستهاى بود، یکجا در مشت آمریکا بود. چند صد هزار آمریکایى در این کشور ــ عمده در تهران ــ در حسّاسترین مراکز بودند، حقوقهاى کلان از کیسهى این ملّت میگرفتند، میخوردند، ملّت را تحقیر میکردند! شما اگر بخواهید بدانید چه جور تحقیر میکردند، به نطق امام در سیزدهم آبان سال ۴۳ مراجعه کنید، خواهید دید؛ امام آنجا تشریح کردند قضیّهى تحقیر ملّت ایران را حتّى به وسیلهى عناصر آمریکایى؛ نه به وسیلهى دولت آمریکا، [بلکه] به وسیلهی فلان استوار آمریکایى در …