رفتن به محتوای اصلی

استقلال

نام‌های دیگر: استقلال‌طلبی، استقلال تمدنی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رهایی کشور و ملت از سلطه و وابستگی به قدرت‌های بیگانه در سیاست، اقتصاد و فرهنگ.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم به‌مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

امروز در جمهورى اسلامى دو خصوصیّتى که آرزوى همه‌ی ملّتها است، به بهترین وجهى وجود دارد؛ یکى استقلال و یکى آزادى. استقلالِ جمهورى اسلامى در دنیا کم‌نظیر است؛ اگر نگوییم بی‌نظیر. ما کشور بزرگى را می‌شناسیم ‌-کشور صنعتى، کشور قوى، کشور پُرادّعا و داراى پیشرفتهاى گوناگون- که یک معامله کرده و چهار قلم جنس به یکى فروخته، پولش را هم گرفته؛ [امّا] وقتى میخواهد جنس را تحویل بدهد، آمریکایی‌ها از آن طرف دنیا اشاره میکنند که تحویل ندهد؛ این دولت دیگر جرئت نمیکند جنس را تحویل بدهد! [این] کشور، اروپایى هم هست، صنعتى هم هست، پیشرفته هم هست، اگر هم به او بگویید شما مستقل نیستى، رگهاى گردنش میزند بیرون که عجب! شما به ما میگویید یک دولت غیرمستقل؟ما استقلال را درست معنا میکنیم. استقلال، یعنى جمهورى اسلامى؛ یعنى وضعیّتى که ما امروز داریم که هیچ ابرقدرتى، هیچ قدرتى در طول این یازده سال، در هیچ یک از امور و شئون ما نتوانسته کوچک‌ترین چیزى را بر ما تحمیل کند؛ هیچ کشورى این استقلال را ندارد. من میخواهم بگویم حتّى کشورهایى مثل آمریکا هم این استقلال را ندارند. لابد بعضى تعجّب خواهند کرد؛ نه، تعجّب ندارد؛ دولت آمریکا هم وابسته‌ی به سرمایه‌دارهاى صهیونیست بین‌المللى است. اگرچه ممکن است خود آن سرمایه‌دارها از لحاظ ملّیّت، آمریکایى هم باشند، امّا دولتْ وابسته است. اگر یک رئیس‌جمهور در آمریکا، آنجایى که منافع سرمایه‌دارها ایجاب نمیکند، یک قدم کج بردارد ‌-مثل کندى و امثال او - پایش را از دایره بیرون میکنند، پدرش را درمی‌آورند. استقلال، یعنى آنچه امروز در جمهورى اسلامى وجود دارد. هیچ قدرتى، هیچ دولتى، هیچ تشکیلاتى در دنیا نتوانست این نظام را وادار کند به اینکه برخلاف مصالحش و برخلاف آن چیزى که تشخیص میدهد مصلحتش است ‌-همان که مسئولین تشخیص میدهند- قدمى بردارد. این، استقلال.
امّا در مورد آن دو موضوع دیگر؛ یعنى موضوع معلّمى و تعلیم و تربیت، و موضوع کار، من این مطلب را عرض کنم ــ که شاید هشت سال، ده سال قبل از این هم در یک وقتى این صحبت را ما کردیم؛ به گمانم در نماز جمعه بود[2] ــ براى اینکه مردم توجّه کنند که چگونه بایستى تلاش جامعه را جهت‌گیرى کرد. استقلال این‌همه براى یک ملّت مهم است. ملّت مستقل، یعنى ملّتى که اربابهاى آمریکایى یا انگلیسى یا روسى و امثال اینها نمى‌آیند در سرنوشتِ این ملّت دخالت کنند و هر چه را به نفع خودشان هست انجام بدهند، هر چه را به نفع این ملّت است دور بیندازند؛ کشورهایى که مستقل نیستند، این‌جورى هستند. الان نگاه کنید به بعضى از این کشورهایى ــ ما اسم هم که نیاوریم، شما خودتان میفهمید ما کجاها را میگوییم ــ که رؤسایى دارند، اینها گوش‌ به ‌فرمان آمریکا هستند. خب، وقتى رئیس و رؤساى یک ملّتى، یک کشورى، گوش به ‌فرمان آمریکا هستند، اینها در این مملکت چه ‌کار میکنند؟ طبیعى است؛ آن کارهایى که به نفع آمریکا است، در آن کشور تصمیم‌گیرى و اجرا میشود؛ از خرید، از فروش، از تبلیغات، از بالا آوردن، از کنار زدن، عزل، نصب. هر کارى که به نفع آن ارباب است، در آن کشور انجام میگیرد؛ هر کار به نفع مردم است، انجام نمیگیرد؛ استقلال نداشتن یک ملّت چنین مصیبتى است که در زمان رژیم گذشته خب این‌جور بود.
آن اقتصاد، این فرهنگ، و سیاستِ استقلال که پایه و مبناى سیاست نظام جمهورى اسلامى است و شعار اصلى است. استقلال کامل در همه‌جهت؛ یعنى زور را و زورگویى را از هیچ‌کس قبول نکردن و مسائل جهانى را بر طبق معیارهاى خود حل کردن و راه آن را پیمودن. مسئله‌ى فلسطین را ما با معیارهاى خودمان حل میکنیم و بر اساس آن قضاوت میکنیم و نسبت به آن اقدام میکنیم؛ تابع هیچ قدرتى در دنیا نمیشویم. در مسئله‌ى بالکان[7] همین‌جور عمل میکنیم؛ در مسئله‌ى افغانستان در طول هشت سال جنگ با همه‌ى آن عسرتها و سختى‌هایى که آن مسئله براى ما داشت،[8] ایستادیم و همان‌جورى که مبنا و روش اسلامى و دید اسلامى ما بود نسبت به این مسئله، حرکت کردیم. وقتى که این سیاستها مورد نظر باشد و آن مدیریّت وجود داشته باشد، آن‌ وقت کشور، خوب اداره میشود.

شاهدها (۱۸ پاراگراف)

استقلال کامل یعنی نپذیرفتن زور و حل مسائل جهانی با معیارهای خود

آن اقتصاد، این فرهنگ، و سیاستِ استقلال که پایه و مبناى سیاست نظام جمهورى اسلامى است و شعار اصلى است. استقلال کامل در همه‌جهت؛ یعنى زور را و زورگویى را از هیچ‌کس قبول نکردن و مسائل جهانى را بر طبق معیارهاى خود حل کردن و راه آن را پیمودن. مسئله‌ى فلسطین را ما با معیارهاى خودمان حل میکنیم و بر اساس آن قضاوت میکنیم و نسبت به آن اقدام میکنیم؛ تابع هیچ قدرتى در دنیا نمیشویم. در مسئله‌ى بالکان[7] همین‌جور عمل میکنیم؛ در مسئله‌ى افغانستان در طول هشت سال جنگ با همه‌ى آن عسرتها و سختى‌هایى که آن مسئله …

معنای ملت مستقل: نبود دخالت اربابان بیگانه در سرنوشت آن

… دیگر؛ یعنى موضوع معلّمى و تعلیم و تربیت، و موضوع کار، من این مطلب را عرض کنم ــ که شاید هشت سال، ده سال قبل از این هم در یک وقتى این صحبت را ما کردیم؛ به گمانم در نماز جمعه بود[2] ــ براى اینکه مردم توجّه کنند که چگونه بایستى تلاش جامعه را جهت‌گیرى کرد. استقلال این‌همه براى یک ملّت مهم است. ملّت مستقل، یعنى ملّتى که اربابهاى آمریکایى یا انگلیسى یا روسى و امثال اینها نمى‌آیند در سرنوشتِ این ملّت دخالت کنند و هر چه را به نفع خودشان هست انجام بدهند، هر چه را به نفع این ملّت است دور بیندازند؛ کشورهایى که مستقل نیستند، این‌جورى هستند. الان نگاه کنید به بعضى از این کشورهایى ــ ما اسم هم که نیاوریم، شما خودتان میفهمید ما کجاها را میگوییم ــ که رؤسایى دارند، اینها گوش‌ به ‌فرمان آمریکا هستند. خب، وقتى رئیس و رؤساى یک ملّتى، یک کشورى، گوش به ‌فرمان آمریکا هستند، اینها در این مملکت چه ‌کار …

پیشرفت ملتی که سررشتهٔ کار را در دست دارد و گوش‌به‌فرمان آمریکا و شرق و غرب نیست

مشکلات در همه‌ى کشورها هست؛ امروز اغلب کشورهاى دنیا دچار مشکلات اقتصادى و مالى و تورّم و مشکلات [دیگر هستند]. در داخل کشور ما، دشمن مشکلات را بزرگ‌نمایى میکند براى تبلیغات علیه انقلاب. وقتى ملّتى سررشته‌ى کار در دست خودش بود، خودش توانست آینده‌ى خودش را رقم بزند و تعیین بکند، گوش‌به‌فرمان آمریکا و شرق و غرب نبود، باور کرد که میتواند زندگى خود را به کمک الهى درست کند، آن ملّت دیگر عقب‌ماندگى نخواهد داشت؛ آن ملّت دیگر پیش خواهد رفت. امروز بحمدالله‌ ملّت ما به این باور رسیده است.

بی‌نیازی از دیگران و لزوم ساختن کشور با همدلی و قدرت ملت

البتّه در جاهاى دیگر هم همین‌جور است. ما هر جاى دنیا که رفتیم، همین‌جور بود؛ این را بدانید. وضع بین‌المللى ما آن است، وضع داخلى ما این است، وضع معنوى ما این است، امکانات این کشور این است؛ [باید] این ملّت دست‌به‌دست هم بدهند و کشور خودشان را با قدرت بسازند؛ ما احتیاجى به کسى نداریم. ما از کسى نمیترسیم. ما را نخواهند بیخود مجبور کنند که در رودربایستى و در فشار و مانند اینها [بمانیم] که آقا، حالا نمیشود؛ بالاخره آمریکا است، چه ‌کار میشود کرد؟ این حرفها یعنى چه؟ بگذار آنها با خودشان فکر کنند و بگویند این ایران است، کارى‌اش نمیشود کرد؛ باید یک ‌جورى با آن کنار …

استقلال و اتکا به خود، مهم‌ترین خصوصیت جمهوری اسلامی در سیاست جهانی

امروز جمهورى اسلامى در صحنه‌ى سیاست جهانى یک خصوصیّات مخصوص به خود دارد که همه‌ى دنیا هم او را با این خصوصیّات مى‌شناسند؛ مهم‌ترینِ این خصوصیّات عبارت است از استقلال و اتّکاء به خود؛ جمهورى اسلامى تابع هیچ‌کس نمیشود. در قضیّه‌ى فلسطین، آمریکا با زور و تهدید و تطمیع و مانند اینها توانست بسیارى از کشورها را وادار به سازش کند امّا جمهورى اسلامى همان موضع قدرتمندانه و همیشگى خود را که امام بارها اعلام کردند، [یعنى] نابودى اسرائیل، حفظ کرده است و ما از این موضع کوتاه نخواهیم …

تأثیرناپذیری از خواست قدرت‌های بزرگ از علل دشمنی آمریکا

مسئله‌ى دوّم، تأثیرناپذیرى از خواست قدرتهاى بزرگ است. از نظر آمریکا و مستکبرین، یکى از جرمهاى بزرگ جمهورى اسلامى این است که در مسائل جهانى تحت تأثیر نظر آمریکا و امثال او قرار نمیگیرد. امروز شما نگاه کنید؛ یک مثال واضحش مسئله‌ى فلسطین است. روى کشورهاى عرب فشار آوردند، روى بسیارى از کشورهاى اسلامى فشار آوردند که مسئله‌ى فلسطین را ندیده بگیرند، و متأسّفانه بسیارى از دولتها هم زیر تأثیر این فشار قرار گرفتند و آن را قبول کردند امّا جمهورى …

لزوم قدردانی ملت و مسئولان از قدرت، عظمت و استقلال کشور

… مشکلاتش بیشتر میشود، کار بر او سخت‌تر میشود، ناکامى‌اش بیشتر میشود، دولتهاى طرف‌دارش متزلزل‌تر میشوند؛ این را همه‌ى مسلمانان دنیا باید بدانند، شما مردم مسلمان ایران هم باید بدانید. آنجایى در دنیا که اسلام میتواند با قدرت حرف بزند، آنجا ایران اسلامى است؛ این قدرت را قدر بدانید، این عظمت را قدر بدانید، این استقلال را قدر بدانید، این توان اَداء مافى‌الضّمیر را که این ملّت دارد و این دولت دارد علیه هر قدرتى از قدرتها که باشد قدر بدانید؛ دیگران از این برخوردار نیستند. ما هم بحمدالله‌ از این جهت روزبه‌روز بهتر شدیم، به فضل الهى روزبه‌روز قوى‌تر شدیم؛ و دشمن در مقابل اسلام، در این قلّه‌ى اقتدارش حسابى درمانده است. ملّت قدر بدانند، دولت قدر بدانند، مسئولین قدر بدانند. از اسلام جدا نشویم، دشمن را فراموش نکنیم.

رهایی ملتها از سلطهٔ بیگانگان تنها با مجاهدت بهترین فرزندانشان

هیچ ملّتى و کشورى بدون مجاهدت بهترین فرزندانش نتوانسته است از شرّ سلطه‌ى بیگانگان، که زشت‌ترین خفّت و خوارى براى یک ملّت است، خود را نجات دهد. امروز هم مجاهدت جوانان و برگزیدگان در میدانهاى دیگر لازم است: میدان سازندگى، میدان آگاهى از کید دشمنان، میدان تلاش براى خودسازى علمى و اخلاقى، میدان ایجاد امید در مردم و مبارزه با دیو یأس، میدان مبارزه با تبلیغات دشمنان مستکبر، میدان وحدت و همکارى و همبستگى …

بی‌نیازی ملت ایران از دیگران و نترسیدن از هیچ‌کس

… مثل امام در میان ما بوده است که در دنیا یک چنین شخصیّتى را، نه امروز و نه در زمانهاى نزدیک به ما، تا آنجایى که ما مى‌شناسیم، سراغ نداریم. جوانهایى داریم با آن عظمت که نشان دادند خودشان را. مادرهایى داریم، پدرهایى داریم، خانواده‌هایى داریم، دانشمندانى داریم. ما به چیزى احتیاج نداریم؛ ما به کسى احتیاج نداریم، البتّه از کسى هم نمیترسیم؛ از هیچ‌ کس. ما میخواهیم چه بکنیم که برویم سراغ فلان کشور؛ فلان جا را فتح کن، فلان جا را خراب کن، فلان جا را به هم بزن، فلان جا را منفجر کن؟ این کار، کار دستگاه‌هاى ضدّبشرى همان حکومتهایى است که دچار آن‌جور مشکلات هستند؛ این کارها کار ما نیست. پیام ما پیام اسلام است.

تکیه نداشتن به هیچ قدرتی و ساختن کشور به دست خود ملت

… کند به عمارت و تجدید بنا. شما ببینید، بعد از جنگ بین‌الملل دوّم تقریباً همه‌ى دنیا و دولت ثروتمند آمریکاى آن وقت دست روى هم گذاشتند[6] تا بتوانند کشور آلمان و کشور فرانسه و کشورهاى ویران‌شده‌ى در جنگ را به کیفیّتى بسازند؛ و سالها طول کشید تا توانستند بسازند. ما به هیچ دولتى و به هیچ قدرتى از قدرتهاى دنیا ــ چه قدرت سیاسى، چه اقتصادى، چه نظامى ــ متّکى نیستیم؛ این ملّت، خودش باید بسازد و با دستان خودش باید این بنا را بالا ببرد. طبعاً دوران دشوارى است؛ همه‌‌چیز در این دورانِ دشوار باید با تلاش بیشتر، با شوق بیشتر، با امید روشن‌تر انجام بگیرد که سهم ارتش جمهورى اسلامى ایران از این تلاش یک سهم بزرگى است. البتّه اعتقاد من این است که این سازندگى در درجه‌ى اوّل در محدوده‌ى خود این سازمان …

اجازه ندادن به دخالت قدرت‌های استکباری در سرنوشت ملت در پانزده سال

… است تخطئه کنند و بگویند آقا آن چیزى که شما میگویید ایمان واقعى نیست و اسلام واقعى نیست، اسلام واقعى این چیزى است که ما میگوییم، با حرف که کارى درست نمیشود، مطلبى ثابت نمیشود. خب، همه حرف میزنند، [امّا] ملّت ما که حرف میزند، این حرف را در میدان عمل ثابت کرده. ما در این پانزده سال اجازه نداده‌ایم که قدرتهاى استکبارى در سرنوشت ما و مسائل ما اندک ‌دخالتى بکنند. بسم‌الله‌! این ایمان ما؛ وَلَمّا رَءَا المُؤمِنونَ الاَحزابَ قالوا هٰذا ما وَعَدَنَا اللهُ وَ رَسولُهُ وَ صَدَقَ اللهُ وَ رَسولُه؛[6] مردم ما وقتى دیدند شرق و غرب، همدست و متّحد بر سرشان ریخته‌اند، گفتند ما انتظار این را داشتیم، و ایستادند و مقاومت کردند و بالاخره آنها …

اثبات قابلیت ملت ایران برای استقلال

آنچه امروز براى یکایک آحاد نیروهاى مسلّح مایه‌ى امید و دلگرمى است، این است که همه‌ى این تلاش مبارک، در راه دفاع از یک حقیقت مظلوم و در عین ‌حال درخشان به ‌کار میرود. شما از استقلال ملّتى دفاع میکنید که قابلیّت خود را براى استقلال به ثبوت رسانده است. شما از مرزها و از عظمت کشورى دفاع میکنید که در طول تاریخ هر گاه قدرتمندان فاسدى بر سر کار نبوده‌اند و فرصت یافته است، توانسته است یک رسالت بزرگ انسانى را در دنیا ایفا کند.

لزوم تلاش جوانان آذربایجان در راه استقلال و آزادگی ملت

… باید روى پاى خودشان بِایستند، به خودشان باید تکیه کنند و از خداى خود کمک بخواهند و چشم امید به هیچ‌کس نداشته باشند. و شما بدانید، امروز در میان ملّتهاى مسلمان، آن ملّتى که توانسته است به معناى واقعى کلمه روى پاى خود بِایستد، شما ملّت بزرگ ایران هستید. و شما تبریزى‌ها و آذربایجانى‌ها و جوانان خونگرم و شجاع و فداکار و علاقه‌مند، باید این میدان را همچنان گرم حفظ کنید و در راه استقلال و آزادگى ملّتتان هر چه میتوانید تلاش کنید.

تسلیم‌ناپذیری نظام در برابر زورگویی ابرقدرت‌ها

در نظام جمهورى اسلامى چیزهایى که آمریکا و هر مستکبر دیگرى را خشمگین میسازد، اینها است: اوّل، جدا نبودن دین از سیاست و پایه‌ى اسلامى جمهورى اسلامى؛ دوّم، استقلال سیاسى این نظام به ‌معناى تسلیم‌ناپذیرى‌اش در برابر زورگویى‌هاى معمول ابرقدرت‌ها؛ سوّم، اعلام راه‌حلّ مشخّص جمهورى اسلامى درباره‌ى مسئله‌ى فلسطین، که عبارت است از انحلال رژیم غاصب صهیونیستى و تشکیل دولت فلسطینى متشکّل از خود فلسطینیان و همزیستى مسلمانان و مسیحیان و یهودیان در فلسطین؛ چهارم، حمایت معنوى و سیاسى از همه‌ى نهضتهاى اسلامى، و …

توان ملت برای ساختن کشور به دست خود بدون دست دراز کردن پیش دیگران

… آنها میخواهند که همان روابط ارباب و رعیّتى که قبل از انقلاب میان قدرتمندان و مسئولین خائنِ کشور ایران در آن روز برقرار بوده است، به‌ وجود بیاید؛ وقتى مى‌بینند نمیشود، اذیّت میکنند، سنگ‌اندازى میکنند. راه [مقابله] مقاومت کردن است؛ و این را ملّت ما فهمیده است. به فضل پروردگار، این ملّت قدرت آن را دارد که کشور خود را و این خانه‌ى خود را بدون اعتنا به خصومتهاى دشمنان و بدون اینکه دستْ پیش کسى دراز بکند، خودش به دست خودش بسازد. مردم این را فهمیده‌اند و جوانها این را درک کرده‌اند؛ و لذاست وقتى احساس کنند که مسئولین کشور برایشان کار میکنند و تلاش میکنند، دوست میدارند. پس این هم این نکته که [این تبلیغات] در روحیه‌ى مردم هیچ اثرى ندارد.

به دست آمدن استقلال با مبارزهٔ ملت ایران

… ‌کار مى‌انداختند که او را کنار بزنند. اگر کارى به نفع آمریکایى‌ها بود، در این مملکت به‌ وسیله‌ى آن دستگاه انجام میگرفت؛ اگر کارى به ضرر آنها بود و به نفع مردم بود، آن کار انجام نمیگرفت بلکه با آن کار مقابله هم میشد. خب، استقلال نداشتن یک کشور این‌جورى است. خب، حالا ملّت ما مبارزه کردند، استقلال را به دست آوردند؛ این استقلال چیست؟ این یک مسئله‌ى مهمّى است.

سه نوع استقلال با دشواری فزاینده

ما عرض کردیم ما سه جور استقلال داریم که این سه جور پشت سر هم هستند. یکى مشکل است، دوّمى از آن مشکل‌تر است، سوّمى از همه مشکل‌تر است؛ [نوع] آسان در آن نداریم. آنچه مشکل است و ملّت ما آن را انجام داد و به دست آورد، «استقلال سیاسى» است؛ ما آن را به دست آوردیم که خیلى هم مشکل بود. «استقلال سیاسى» یعنى چه؟ یعنى اینکه کسانى امروز در این کشور مسئولند ــ دولت است، مجلس است، قوّه‌ى قضائیّه است ــ خدمتگزاران شما مردم هستند؛ …

حق دفاع ملت از منافع و سرنوشت و استقلال سیاسی و اقتصادی خود

آیا اگر یک ملّت از منافع خود، از سرنوشت خود، از استقلال سیاسی خود، از استقلال اقتصادی خود دفاع کند، این ملّت مجرم است، [یا اینکه] این ملّت قابل دفاع است؟ اگر فلسطینی‌هایی که امروز دارند مبارزه میکنند، مثل روزهای اوّل ماجرای غم‌انگیز فلسطین که دشمن صهیونیستی آمد املاک اینها را به‌مفت و با قیمتهای بسیار ارزان از اینها خرید و اینها نفهمیدند دارند چه ‌کار میکنند ــ فروختند خانه‌ها را، باغها را، ملکها را، همه‌‌چیز …