رفتن به محتوای اصلی

استقلال سیاسی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حکومت مستقل از نفوذ بیگانگان به‌عنوان مرتبه‌ای از استقلال کشورها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم— ۱۳۶۸/۰۹/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۵
۱۳۶۸۱۳۹۵

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

ما عرض کردیم ما سه جور استقلال داریم که این سه جور پشت سر هم هستند. یکى مشکل است، دوّمى از آن مشکل‌تر است، سوّمى از همه مشکل‌تر است؛ [نوع] آسان در آن نداریم. آنچه مشکل است و ملّت ما آن را انجام داد و به دست آورد، «استقلال سیاسى» است؛ ما آن را به دست آوردیم که خیلى هم مشکل بود. «استقلال سیاسى» یعنى چه؟ یعنى اینکه کسانى امروز در این کشور مسئولند ــ دولت است، مجلس است، قوّه‌ى قضائیّه است ــ خدمتگزاران شما مردم هستند؛ اینها زیر بار هیچ کسى جز تکلیف الهى‌شان نیستند؛ استقلال یعنى این. اگر همه‌ى دنیا هم جمع بشوند ــ آمریکا، انگلیس، اروپا، آن روزى که دو قدرت بود در دنیا؛ شرق، غرب، اگر دست روى دست هم میگذاشتند، امروز هم بگذارند ــ بخواهند یک قدم این ملّت را و این کشور را به ‌سمتى که به ضرر ملّت است و به نفع آنها است بکشانند، مسئولین این کشور و رؤساى این کشور و خدمتگزاران این کشور اجازه نخواهند داد؛ این استقلال سیاسى است. استقلال سیاسى یعنى امروز آن کسانى بر این مملکت حکومت میکنند که مردم خواسته‌اند. چند صباح دیگر، انتخابات ریاست جمهورى[3] است؛ مردم میگردند آن چهره‌اى را که به او علاقه دارند، به او اعتماد دارند و او را براى کارهاى مملکت قدرتمند و توانا میدانند، انتخاب میکنند.
برای یک ملت، خفّتی بالاتر از وابستگی نیست. در حقّ یک ملت از سوی مسؤولان، جنایتی سنگینتر از وابسته کردن آن ملت نیست. در مقابل، برای مسؤولان یک ملت، هیچ خدمت و وظیفه‌ای بزرگتر از این نیست که استقلال او را حفظ کنند. البته استقلال هم مراتبی دارد که اوّلِ آن، استقلال سیاسی است. استقلال سیاسی آسانترینش است. یعنی حکومتی به وجود آید که به قدرتها، وابسته نباشد. انقلاب اسلامی، چنین است. حکومت ایران در زمان رژیم طاغوت منحوس، رژیم ذلیل، رژیم فاسد که تا گردن در لجنزار وابستگی گیر کرده بود، اصلاً وابسته زاییده شده بود. محمدّرضا که پدرش وابستگی داشت، از ابتدای تولّد در محیط وابستگی حرکت و تنفّس کرده بود و اصلاً غیر از این را تصوّر نمیکرد. آنها این ملت را به سوی وابستگی سوق داده بودند. انقلاب اسلامی که آمد، آنها را از این ملت ازاله کرد. واقعاً ازاله شدند؛ مثل ازاله نجاست از بدن و جامه که برای نماز لازم است! انقلاب اسلامی، پیکر این ملت را ازاله کرد و آنها رفتند. انقلاب اسلامی، حکومتی را بر سرِ کار آورد که مستقل است. از امریکا حرف نمیشنود. از هیچ کس دیگر هم حرف نمیشنود و از هیچ کس نمیترسد.
معنایش این است که ما در زمینه‌ی سیاسی فریب نخوریم؛ دشمنی که هدفش این است که دولتها و ملّتها را به‌دنبال خود بکشاند، به شیوه‌های مختلفی توسّل میجویَد. این‌جور نیست که همیشه با تهدید حرف بزنند؛ نه، گاهی هم با تملّق حرف میزنند؛ گاهی به انسان نامه مینویسند که شما بیایید -با ما که آمریکا هستیم- مسائل جهانی را با مشارکت یکدیگر حل کنیم؛ در این قالب با انسان حرف میزنند؛ انسان در اینجا ممکن است دچار وسوسه بشود که برویم با یک ابرقدرتی در حلّ مسائل بین‌المللی همکاری کنیم؛ در ادبیّات نامه‌نگاری رسمی دیپلماتیک، این‌جوری حرف‌زده میشود امّا باطن قضیّه این نیست؛ باطن قضیّه این است که او یک نقشه‌ای دارد؛ میگوید شما بیا در نقشه‌ی من، بیا در آن میدانی که من ترسیم کرده‌ام بازی کن؛ نوع بازی را هم او معیّن میکند. شما بیا این کار را انجام بده تا آن هدفی که برای آن نقشه کشیده شده است، تحقّق پیدا بکند. اینکه ما در قضایای منطقه، در قضیّه‌ی سوریه، در قضایای شبیه سوریه حاضر نشدیم در ائتلاف به‌اصطلاح آمریکایی وارد بشویم -با اینکه بارها گفتند، تکرار کردند، خواستند- علّت این است. آنها یک نقشه‌ای دارند، یک هدفهایی را ترسیم کرده‌اند، مایلند به آن هدفها برسند و البتّه مایلند که از قدرت و نیرو و نفوذ هر کشوری استفاده کنند، ازجمله جمهوری اسلامی؛ اگر جمهوری اسلامی اینجا خام بشود، وارد بازی آنها بشود، معنایش این است که جدول کاری آنها را پُر کرده است؛ معنایش این است که نقشه‌ی آنها را کامل کرده است. این خلاف استقلال است؛ این بظاهر چیزی نیست که دولتی یا کسی بیاید بر کشور حکومت بکند که بگوییم استقلال کشور از بین رفت امّا ضدّ استقلال سیاسی است.

معنای استقلال سیاسی: مسئولان خدمتگزار مردم و تابع تکلیف الهی

… جور استقلال داریم که این سه جور پشت سر هم هستند. یکى مشکل است، دوّمى از آن مشکل‌تر است، سوّمى از همه مشکل‌تر است؛ [نوع] آسان در آن نداریم. آنچه مشکل است و ملّت ما آن را انجام داد و به دست آورد، «استقلال سیاسى» است؛ ما آن را به دست آوردیم که خیلى هم مشکل بود. «استقلال سیاسى» یعنى چه؟ یعنى اینکه کسانى امروز در این کشور مسئولند ــ دولت است، مجلس است، قوّه‌ى قضائیّه است ــ خدمتگزاران شما مردم هستند؛ اینها زیر بار هیچ کسى جز تکلیف الهى‌شان نیستند؛ استقلال یعنى این. اگر همه‌ى دنیا هم جمع بشوند ــ آمریکا، انگلیس، اروپا، آن روزى که دو قدرت بود در دنیا؛ شرق، غرب، اگر دست روى دست هم میگذاشتند، امروز هم بگذارند ــ بخواهند یک قدم این ملّت را و این کشور را به ‌سمتى که به ضرر ملّت است و به نفع آنها است بکشانند، مسئولین این کشور …

تحقق استقلال سیاسی ایران با قدرت ملت

… را؛ اینها را به چشمشان مى‌بینند [امّا] باز یاوه‌گویى میکنند، حرف میزنند، انتخابات را متّهم میکنند، مردم را متّهم میکنند، مسئولین را متّهم میکنند؛ اینها حالا محلّ اعتنا نیستند؛ به اینها اعتنائى نباید کرد. واقع قضیّه این است که مردم دارند مى‌بینند و عرض شد. بحمدالله‌ استقلال سیاسى را این ملّت توانست با قدرت خود به ‌دست بیاورد. خواهران، برادران! امروز کشور ما، یک کشور مستقل است از لحاظ سیاسى؛ یک کشورى است که روى پاى خودش ایستاده است؛ این هم حرفى نیست که من بگویم؛ ما مسافرتها کرده‌ایم؛ رؤساى بسیارى از کشورهاى دنیا، در طول سالهاى ریاست جمهورى و بعد از آن با من نشسته‌اند و صحبت کرده‌اند؛ همه این را قبول دارند، همه این را میگویند، همه این را میفهمند.

ناتوانی قدرت‌ها در تأثیرگذاری بر تصمیم ملت و نظام

… بلند است که چرا ایران مخالفت میکند: در مجالس خصوصى میگویند، عمومى مىگویند، تبلیغاتشان میگوید؛ تهدید میکنند؛ بکنند. آنچه را ما فهمیدیم، آنچه را تکلیفمان هست، آنچه را میفهمیم که خداى متعال آن را میخواهد، ما همان را میگوییم و انتخاب میکنیم، آن راه را میرویم. کسى نمیتواند روى ملّت ایران و دولت ایران و نظام جمهورى اسلامى ایران و خدمتگزاران شما مردم تأثیرى بگذارد؛ این استقلال سیاسى است؛ این را به دست آوردیم.