آسایش انسان به این است که روح انسان راحت باشد. روح انسان وقتی که راحت شد، اگر یک ناهار- هر جوری باشد- این با آن میسازد و اصلًا ناراحتی را هم ادراک نمیکند. راحتی انسان به این است که انسان وضع روحیاش را جوری بکند که با این وضع روحی آسایش برایش پیدا بشود؛ و این به اسلامی شدن است. اگر انسانْ اسلامی بشود، تربیت کند خودش را به تربیتهای اسلامی، ارتش تربیت کند خودش را به اینکه برای مردم خدمتگزار باشد نه ایجاد رعب بکند، ایجاد رحمت بکند به طوری که همین طور که حالا ما همه با هم هیچ کدام از هم نمیترسیم، نه من از ایشان[7] نه ایشان از من، هیچ کدام از هم ترسی نداریم، این محیط محبت است.آرامش روحی
نامهای دیگر: آرامش، آرامش خاطر، آرامش روانی، آرامش قلب، آرامش قلبی، اطمینان قلب، امنیت روحی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
اطمینان قلب و آسودگی روان انسان و راههای رسیدن به آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع قوای نظامی (چگونگی برخورد با دوستان و دشمنان)— ۱۳۵۸/۰۱/۰۹
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰۱۳۵۸۱۳۶۰
فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۵ پاراگراف)
آسایش انسان در راحتی روح و راه آن اسلامی شدن
آسایش انسان به این است که روح انسان راحت باشد. روح انسان وقتی که راحت شد، اگر یک ناهار- هر جوری باشد- این با آن میسازد و اصلًا ناراحتی را هم ادراک نمیکند. راحتی انسان به این است که انسان وضع روحیاش را جوری بکند که با این وضع روحی آسایش برایش پیدا بشود؛ و این به اسلامی شدن است. اگر انسانْ اسلامی بشود، تربیت کند خودش را به تربیتهای اسلامی، ارتش تربیت کند خودش را به اینکه برای مردم خدمتگزار باشد نه ایجاد رعب بکند، ایجاد رحمت بکند به طوری که همین طور که حالا ما همه با هم هیچ کدام از هم نمیترسیم، نه من از ایشان[7] نه ایشان از من، هیچ …آرامش قلبی حاصل دوستی با مردم و ناآرامی وجدان متعدیان به مردم
الآن شما آرامش دارید از باب اینکه نمیخواهید به مردم تحمیل بشوید تا اینکه در وجدانتان ناراحت باشید. آنهایی که به مردم تعدی میکنند وجدانشان ناراحت است، مگر بعضیشان که دیگر از وجدان انسانی بیرون رفتهاند، اما غالباً این طورند خصوصاً طبقه جوان. اما وقتی با مردم دوستند و رفیقند آرامش قلبی دارند، سعادت دارند، سعادت؛ همین آرامش، سعادت است. شما کاری بکنید که این آرامش قلبی را حفظ بکنید و مردم را مثل فرزندهای خودتان، مثل برادرهای خودتان؛ این طور حساب بکنید. آن مسائل طاغوتی را اصلًا کنار- شما که نبودید آن موقع- کنار بگذارید؛ مطالعه کنید در حال آن رژیم و وضع او و در عاقبت او. الآن دولت اسلامی است، …آرامش دل از بزرگترین نعمتهای خدا و ناممکن زیر سلطهٔ جور
اگر ماها همه بتوانیم دست به دست هم بدهیم و این نهضت را به نتیجه برسانیم به طوری که محتوای این جمهوری اسلامی تحقق پیدا بکند، و آن طوری که دستورات اسلام است عمل بشود، برای همه گروهها رفاه هست، آرامش قلبی و طمانینه هست. یکی از بزرگترین نعمتهای خدا این است که انسان قلبش آرام باشد. با زیر سلطه اجانب و بدتر از او زیر سلطه حکومتهای جور رفتن قلبها مطمئن نمیشود. نمیداند حالا که دارد میرود به بازار، آیا «سازمان امنیت» میآید، یک بهانهای میگیرد. یا آن پاسبان میآید، یک بهانهای میگیرد. و او را به حبس میاندازند یا نه. در اسلام این مسائل اصلًا مطرح نیست. در اسلام هر کس باید از خودش بترسد. از حکومت نباید بترسد. برای …سعادت انسان در آرامش روحی
… ما قدرتمندیم و مردم چه، قدرت وقتی دارید که ملت دنبال شما باشد. شما دیدید در این قضیه، عبرت میگیرید از این قضیه که وقتی ملت یک چیزی را اراده بکند و همه با هم مصمّم، ملت یک کاری را بخواهد؛ هیچ قوهای نمیتواند جلویش بایستد، همه قوا شکست خوردند در مقابل ملت. و آن چیزی که مهم است آرامش روحی انسان است. آنی که سعادت انسان است این است که آرامش داشته باشد در اینجا، یا ان شاء الله آنجا.آرامش قلب در گرو خوبی و خدمت به مردم و ناآرامی وجدان ستمگران
… برادرانه و رحمتآمیز باشد: رُحَماء بَیْنَهُمْ. اینها با هم تبادل رحمت میکنند؛ این رحمت به او، او رحمت به این؛ این محبت به او، او محبت به این و همین جمعیت اگر در مقابل دیگران بایستند ... [در مقابل] خصم بایستند، محکم و شدید هستند: اَشِدّاء عَلَی الکفّارِ. این یک دستور کلی است که اگر بخواهید وقتی منزل میروید با حال آرام، بیدغدغه- شب به روز بیاورید با مردم خوبی کنید. وقتی با مردم خوبی کردید، محبت کردید، خدمتگزار مردم بودید، وقتی که بروید شب منزل، آرامش برای قلبتان هست؛ وجدانتان ناراحت نیست اینهایی که مردم را اذیت میکنند وجدانشان ناراحت است؛ این طور نیست که بروند راحت. یک نفر را کشتند و راحت ... نخیر، ناراحتند. منتها البته بعضیها وقتی کم کم زیاد شد، عادت میکنند؛ این دیگر یک درنده میشود؛ این دیگر آدم نیست. بخواهید که زندگی مرفه، زندگی به این نیست که پارک چند طبقه[6] آدم داشته باشد. چه بسا اشخاص …