برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیاطمینان قلب و آسودگی روان انسان و راههای رسیدن به آن.
امام خمینی
آسایش انسان در راحتی روح و راه آن اسلامی شدن
آسایش انسان به این است که روح انسان راحت باشد. روح انسان وقتی که راحت شد، اگر یک ناهار- هر جوری باشد- این با آن میسازد و اصلًا ناراحتی را هم ادراک نمیکند. راحتی انسان به این است که انسان وضع روحیاش را جوری بکند که با این وضع روحی آسایش برایش پیدا بشود؛ و این به اسلامی شدن است. اگر انسانْ اسلامی بشود، تربیت کند خودش را به تربیتهای اسلامی، ارتش تربیت کند خودش را به اینکه برای مردم خدمتگزار باشد نه ایجاد رعب بکند، ایجاد رحمت بکند به طوری که همین طور که حالا ما همه با هم هیچ کدام از هم نمیترسیم، نه من از ایشان[7] نه ایشان از من، هیچ …
سکینهٔ قلب نعمتی الهی برای محرومان و اهل عمل برای خدا
آرامشی که این طبقه محروم دارند آن طبقهای که به خیال خودشان در آن بالاها هستند، ندارند. شما اگر توجه کنید، قدرتهای بزرگ را ببینید، میبینید که آن قدر اضطرابی که در سران قدرتهای بزرگ هست، در شما اشخاصی که برای خدا عمل میکنید و از خدا میخواهید اجر را، این اضطراب نیست. این یک نعمتی است که خدا به شما داده و شاید ماها هم نتوانیم درست بفهمیم نعمتهای خفیّ الهی را؛ نعمت طمانینه، نعمت آرامش، نعمت سکینه قلب. اطمینان قلب، در شما گروهها و در گروههای به نظر آنها مستضعف، هست و در آن بالاها نیست، آن بالاها، همه اضطراب است. در کاخهای بزرگ نشستند و غصه میخورند؛ شما در کوخها نشستید و آن غصهها را ندارید. این از الطاف خداست بر شما و من امیدوارم که خداوند تبارک و تعالی عنایتش را بر سر شما ملت عزیز و همه ملتهای اسلامی مستدام دارد. ان شاء الله، به زودی آن مستکبرین به جای خودشان …
برتری اطمینان خاطر بر همهٔ نعمتها
… و همه چیز، در ایشان بود. الآن شما باید کاری بکنید که تمام اینها برگردد به یک حال طمانینه، به یک حال آرامش. وقتی کشوری آرامش داشته باشد، از حیث قلبش مطمئن باشد. که ارتشش آنجا که او دارد زندگی میکند برای حفاظت اوست و ژاندارمریش هم در راهها میخواهد حفاظت کند. و پاسبانش و پاسدارش هم در شهر دارد حفاظت میکند از او، این آرامش خاطری پیدا میشود و این آرامش خاطر از همه نعمتها بالاتر است. این اطمینان از همه نعمتها بالاتر است. انسان ممکن است که صد تا پارک داشته باشد، لکن اطمینان خاطر نداشته باشد. شما خیال میکنید که الآن این رئیس جمهوری امریکا خیلی اطمینان خاطر دارد؟ دلهره ندارد؟ او در مقابل خودش یک قدرت دیگر میبیند، نمیتواند او را ببیند و الآن تمام کوشش او صرف این است که یک کاری بکنیم که بر آنها غلبه بکنیم. خوف و دلهره دارد. شماها کمتر از آنها …
امروز از همه چیز لازمتر است
امروز آنچه که برای ما از همه چیز، لازمتر است آرامش است. ما امروز مبتلای به جنگ هستیم و مبتلای به این خرابکاریهای داخلی هم هستیم، و دشمنهای ما شاید اهمیت به این اختلالهای داخلی بیشتر بدهند تا هجوم نظامی. برای اینکه اختلافات داخلی ما را از باطن آسیبپذیر میکند و ما خودمان، خودمان را از بین میبریم. باید ما توجه به …
آرامش قلبی حاصل دوستی با مردم و ناآرامی وجدان متعدیان به مردم
الآن شما آرامش دارید از باب اینکه نمیخواهید به مردم تحمیل بشوید تا اینکه در وجدانتان ناراحت باشید. آنهایی که به مردم تعدی میکنند وجدانشان ناراحت است، مگر بعضیشان که دیگر از وجدان انسانی بیرون رفتهاند، اما غالباً این طورند خصوصاً طبقه جوان. اما وقتی با مردم دوستند و رفیقند آرامش قلبی دارند، سعادت دارند، سعادت؛ همین آرامش، سعادت است. شما کاری بکنید که این آرامش قلبی را حفظ بکنید و مردم را مثل فرزندهای خودتان، مثل برادرهای خودتان؛ این طور حساب بکنید. آن مسائل طاغوتی را اصلًا کنار- شما که نبودید آن موقع- کنار بگذارید؛ مطالعه کنید در حال آن رژیم و وضع او و در عاقبت او. الآن دولت اسلامی است، …
آرامش دل در برابر اضطراب و تشویش، نه بیتحرکی و رخوت
اطمینان یعنی حالت طمأنینۀ دل. حالت آرامشِ روح و قلب. یعنی چه آرامش؟ به چه معنا آرامش در اینجا مورد نظر ماست؟ آیا بهاینمعنا که روحِ ما هیچگونه تحرکی و تلاشی نداشته باشد؟ آرامش بهاینمعنا که در حالت نیمهخواب و نیمهبیهوشی باشد دلِ ما؟ نه، بلکه آرامش درمقابل دغدغه و اضطراب، آرامش و اطمینان درمقابل تشویش.
سکینهٔ الهی مایهٔ افزایش ایمان و برآمده از اعتماد به قدرت الهی
خدا انشاءالله کمکتان کند. هُوَ الَّذی اَنزَلَ السَّکینَةَ فی قُلوبِ المُؤمِنینَ لِیَزدادوا ایمانًا مَعَ ایمانِهِم؛[11] آرامشی خدا به دلهای همهی شما و ما بدهد که این آرامش و سکینه، نقطهی مقابلِ بهاصطلاح این طوفانی شدن و زیر و بالا شدنِ ذهنها و فکرها است، و این موجب میشود ایمان انسان هم افزایش پیدا کند: لِیَزدادوا ایمانًا مَعَ ایمانِهِم؛ یعنی آن آرامش [باعث افزایش ایمان میشود]. آرامش هم از راه اعتماد به قدرت الهی است، لذا بعد میفرماید: وَ للهِ جُنودُ السَّمٰواتِ وَ الاَرضِ وَ کانَ اللهُ عَلیمًا حَکیمًا.[12] انشاءالله که خداوند کمکتان کند؛ ما هم که خب همیشه شماها را دعا میکنیم. و کار برای مردم، کار برای خدا، کار با اخلاص، انشاءالله جزو برنامههای همهی ما باشد و خدای متعال هم انشاءالله برکت بدهد و قبول کند.
آرامش روحی شرط درست فکر کردن و درست تصمیم گرفتن
… آمده است، قبل از اسلام هم در مورد حرکتهای عظیم جهادی پیامبران قبل از نبی مکرم، مؤمنینی که توانستند ایمان خودشان را استوار نگه دارند، آرامش روحی پیدا کردند. این آرامش روحی حرکات آنها را در اختیار جهت ایمانی قرار داد؛ مشوش نشدند، مضطرب نشدند، راه را گم نکردند؛ چون در حال تشویش و اضطراب، پیدا کردن راه درست دشوار میشود. انسانی که از آرامش روحی برخوردار است، درست فکر میکند، درست تصمیم میگیرد، درست حرکت میکند. اینها نشانههای رحمت الهی است.
نیاز فطری به آرامش قلب که جز با توجه به خدا تأمین نمیشود
… آن معیشت ضنک و سختی و تنگی زندگی فقط این نیست که انسان غذا برای خوردن پیدا نکند، یا فقط این نیست که انسان اگر خواست پول خرج بکند پول در جیب خودش نداشته باشد تا خرج کند، یا اینکه اگر کسی پول در جیب داشته باشد و زندگی آسودهای، بگوئیم این دیگر معیشت ضنک ندارد. انسان علاوه بر این نیازها یک نیاز فطری دیگری هم دارد که آن نیاز فطری با این چیزها برآورده نمیشود. یعنی ممکن است در حال غفلت به سر ببرد، اما آن نیاز به حال خودش باقی باشد و آن نیاز آرامش قلب و طمأنینه است که جز با توجه به خدا و جز با کار برای خدا تأمین نخواهد شد. آن کسی که از نعمت و عیش دنیوی برخوردار است. این، آن اطمینان و آرامش و سکینهی روحی را ندارد، لذا هر لحظه برای او از دست دادن این نعمت یک دلهره است و هر لحظهای از عمر خود را که از دست میدهد. یک خسارت و یک حسرت است، چون این چیزی را که دارد از دست میدهد به جای …
رهایی از اضطراب و ناایمنی روحی، شرط رسیدن به سعادت
… میترسیم خلاف گفته باشی، خلاف به تو وعده داده شده باشد. در قرآن میگوید که فشار و فقر، آنقدر زیاد وجود داشت که حتی خواص متزلزل میشدند که ﴿مَتىٰ نَصرُ اللهِ﴾[5] پس کِی؟ پس کو؟ چه شد؟ ببینید، حتی خواص را میلغزاند این تردیدها و تزلزلها و دغدغههای درونی. انسان اگر بخواهد سعادتمند باشد و به سرمنزل و پایان راهِ سعادت برسد، یک شرطش هم این است که از این دغدغه، از این اضطراب، از این ناایمنی روحی، از این عدم آرامش و نداشتن اطمینان برهد، بتواند بر این دغدغه و اضطراب و وسوسۀ درونی غالب بیاید. اینهم یکی از چیزهایی است که انسان را به سعادت میرساند؛ اینکه در راه طولانیاش بهسوی سعادت، از دغدغهها، وسوسهها و وسوسههای درونی که توانفرساتر از عاملهای بازدارندۀ برونیست برهد. داخل پرانتز نوشتیم اطمینان و امن. میتوانید بهجای امن، بگذارید ایمنی، …