رفتن به محتوای اصلی

اخوت اسلامی

نام‌های دیگر: اخوت، اخوت ایمانی، برادری اسلامی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

پیوند برادری میان مؤمنان و مسلمانان و تکلیف‌های برآمده از آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در کنگره بزرگداشت اقبال لاهوری— ۱۳۶۴/۱۲/۱۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۴۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

شاید در همان سالِ اوّل، ماه‌های اوّلِ ورود پیغمبر به مدینه یکی از اوّلین کارهایی که پیغمبر انجام دادند، ایجاد عقد اخوّت بین مسلمانها بود؛ یعنی مسلمانها را با هم برادر کردند. اینکه میگوییم با هم برادر هستیم، در اسلام یک تعارف نیست؛ یعنی حقیقتاً مسلمین نسبت به یکدیگر دارای حقّ برادری هستند؛ نسبت به هم طلبکارند، همچنان که برادران نسبت به هم؛ مدیون یکدیگر هستند و باید حقوق متقابلی را نسبت به هم عمل کنند. پیغمبر این را عملی کرد: دو به دو مسلمانها را با هم برادر کرد، و طبقات اینها و خانواده‌های اینها و اشرافیگریِ اشراف مدینه و قریش را رعایت نکرد، غلام سیاهی را با یک شخص بزرگی و یک آزادشده‌ای را با یک آقازاده‌ی معروف بنی‌هاشم یا قریش برادر کرد. علی‌ای‌حال، این برادری ابعاد مختلفی داشت که یکی از مهم‌ترین این ابعاد، همین بود که مسلمانها نسبت به هم احساس برادری بکنند. این هم یکی از آن موارد بود.

تقدم برادری ایمانی و انقلابی بر همهٔ انگیزه‌های دیگر

… کردند و براى انقلاب و براى دولت جمهورى اسلامى و براى امام و براى مسئولین ابراز احساسات کردند؛ آنجا من گفتم آن کسانى که به ‌نام کُردها در دنیا حرف میزنند، اگر میخواهند بدانند قوم کُرد کجا است، بیایند اینجا را نگاه کنند؛ این، قوم کُرد؛ اشاره کردم به آن مردم. همه‌‌جاى کشور این درس بزرگ را از اسلام گرفته‌اند که برادرىِ ایمانى و انقلابى بر همه‌ى عوامل و انگیزه‌هاى دیگر ترجیح دارد و بر همه‌ى آنها مقدّم است؛ این نقطه‌ى اوّل. این را آذربایجان در قضایاى فتنه‌ى «خلق مسلمان» و در قضایاى گوناگون دیگر به دنیا اثبات کرد؛ این صحنه‌ى آزمایش انقلاب است.