احتمال خودسانسوری یا تعصب اموی و عثمانی در کامل التواریخ
… میدهم که به جهتی ملاحظه میکرده است. در قضایای «یوم الدّار»[20] که جناب «عثمان» را مردم مصر و کوفه و بصره و مدینه و غیره کشتند، بعد از نقل روایات مختلف، میگوید علّت این حادثه چیزهایی بود که من آنها را ذکر نمیکنم: «لعلل»؛ علّتهایی دارد که نمیخواهم بگویم. وقتی قضیه جناب «ابیذر» را نقل میکند و میگوید معاویه جناب ابیذر را سوار آن شتر بدون جهاز کرد و آنطور او را تا مدینه فرستاد و بعد هم به «ربذه» تبعید شد، مینویسد چیزهایی اتّفاق افتاده است که من نمیتوانم بنویسم[21]. حالا یا این است که او واقعاً - به قول امروز ما - خودسانسوری داشته و یا اینکه تعصّب داشته است. بالاخره او نه شیعه است و نه هوای تشیّع دارد؛ فردی است که احتمالاً هوای اموی و عثمانی هم دارد. همه آنچه که من از حالا به بعد نقل میکنم، از ابناثیر است.
استناد به تاریخ ابناثیر به جای منابع شیعی و منابع مورد تردید
من حالا فقط چند مثال بیاورم. خواص و عوام، هر کدام وضعی پیدا کردند. حالا خواصی که گمراه شدند، شاید «مغضوب علیهم» باشند؛ عوام شاید «ضالّین» باشند. البته در کتابهای تاریخ، پُر از مثال است. من از اینجا به بعد، از تاریخ «ابناثیر» نقل میکنم؛ هیچ از مدارک شیعه نقل نمیکنم؛ حتی از مدارک مورّخان اهل سنّتی که روایتشان در نظر خود اهل سنّت، مورد تردید است - مثل ابنقتیبه - هم نقل نمیکنم. «ابنقتیبه دینوری» در کتاب «الامامة والسیّاسة»، چیزهای عجیبی نقل میکند که من همه آنها را کنار میگذارم.
گرایش احتمالی اموی و عثمانی ابناثیر و خودداری او از نقل برخی علل حوادث
… نمیخواهم بگویم. وقتی قضیۀ جناب ابیذر را نقل میکند که معاویه جناب ابیذر را سوار آن شترِ بدون جهاز کرد و آنطور او را فرستاد تا مدینه و بعد هم تبعید شد به رَبَذه، میگوید چیزهایی اتفاق افتاده است که من نمیتوانم بنویسم، اما خب کسی را به این چیزها عیب نکند. حالا یا این است که واقعاً یک خودسانسوری داشته است ـ به قول امروز ما ـ یا تعصب داشته است یا هرچه؛ بالاخره نه شیعه است، نه هوای تشیّع دارد، فردی است که احتمالاً هوای اموی و عثمانی هم دارد. همۀ آنچه که من از حالا به بعد نقل میکنم، از ابناثیر است.