پیام [به علما و روحانیون شوشتر؛ تذکر درباره خطر نفوذ اسرائیل]

بسم الله الرحمن الرحیم‌

خدمت ذی شرافت علمای اعلام و حجج اسلام شوشتر- دامت برکاتهم- و سایر اهالی محترم و طبقات معظم- دامت تاییداتهم‌

پس از اهدای تحیات و سلام مخصوص‌

مرقوم محترم حضرات آقایان که حاکی از عواطف کریمه نسبت به حقیر و قدردانی از جناب مستطاب ثقهالاسلام و المسلمین آقای خزعلی خطیب محترم- دامت افاضاته- بود موجب تشکر گردید. بحمدالله امسال اهالی محترم خوزستان- ایّدهم‌الله تعالی- از احساسات دینی و تعظیم شعائر مذهبی فروگذار ننموده و در آن مرکز حساس و محیط ارزنده به وظایف مذهبی خود قیام نمودند و به دستگاه جبار عملًا فهماندند که محیط کارگری در تعظیم شعائر دینی پیشقدم و در راه عظمت اسلام و استقلال مملکت اسلامی کوشا هستند و از اسرائیل و عمال منفور آن متنفر [ند] و در راه اهداف روحانیت که اهداف اسلام است از هیچ‌گونه فعالیتی دریغ ندارند.

باید علمای اعلام و خطبای عظام، ملت را عموماً و طبقه کارگر را خصوصاً، از خطر اجانب عموماً و خطر اسرائیل و عمال اسرائیل خصوصاً برحذر دارند و از آنهایی که دست اجانب و خصوص اسرائیل را برای قبضه ذخایر کشور باز گذاشته‌اند اظهار تنفر و برائت کنند.

امروز روزی است که مسلمین باید اجتماعات مذهبی خود را هرقدر بیشتر و صفوف جماعات و سایر شعائر دینی را هرقدر فشرده‌تر کنند تا خائنین به اسلام و مملکت چشم‌ طمع را از آنها ببُرند. باید علمای اعلام، رویّه کناره‌گیری و گوشه‌نشینی را رها فرمایند و خطبای عظام حقایق را روشن به ملت گوشزد نمایند و آنها را به خطرات محتمله آگاه نمایند و ملت باید از علمای اعلام و مبلغین محترم پشتیبانی نمایند.

رجای واثق دارم که پیروزی نهایی با طرفداران اسلام است و خداوند تعالی با ماست.

از درگاه مقدسش عظمت اسلام و مسلمین را خواستار است. والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته.

روح‌الله الموسوی الخمینی‌

ضمناً برای تفاهم بیشتر و اظهار وحدت کلمه، صلاح دیدیم که در تمام شهرستانها هر هفته شبهای یکشنبه جلسه‌ای از علمای اعلام برقرار باشد. از آقایان علما .... [۱]

پاورقی‌ها

[۱] امام این موضوع را نیمه‌تمام گذاشته و روی آن خط کشیده است. شاید علت این باشد که چون مخاطبین نامه علاوه بر علما، اهالی محترم شوشتر نیز می‌باشند و سبک و سیاق نگارش نیز نشان می‌دهد که نامه برای چاپ و پخش بوده است و مخاطبین نامه در واقع عموم ملت بوده‌اند، از این رو، امام از مطرح کردن موضوع گردهمایی هفتگی که هنوز در مرحله طرح بود و به صورت سرّی دنبال می‌شد، منصرف شده است. ر. ک.: نهضت امام خمینی، ج ۱، ص ۹۶۸.