پیام به گردهمایى فرماندهان پایگاه‌ها و نواحى مقاومت بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامى سراسر کشور

بسم الله الرّحمن الرّحیم^[1]

سالگرد تشکیل بسیج مستضعفان، یادآور خاطره‌ی پُرشکوه مجاهداتى است که در دوران هشت‌ساله‌ی جنگ تحمیلى، زیباترین تابلوهاى ایثار و فداکارى همراه با نجابت و فروتنى و توأم با شجاعت و رشادت را ترسیم کرده است؛ خاطره‌ی جوانمردان پاک‌دامن و غیورى که شیران روز و زاهدان شب بودند و صحنه‌ی نبرد با شیطان زر و زور را با عرصه‌ی جهاد با نفْس امّاره به هم آمیختند و جبهه‌ی جنگ را محراب عبادت ساختند؛ جوانانى که از لذّات و هوسهاى جوانى براى خدا گذشتند، و پیرانى که محنت میدان جنگ را بر راحت پیرانه‌سر^[2] ترجیح دادند، و مردانى که محبّت زن و فرزند و یار و دیار را در قربانگاه عشق الهى فدا کردند؛ خاطره‌ی انسانهاى بزرگ و کم‌ادّعائى که کمر به دفاع از ارزشهاى الهى بستند و از هیبت دروغین قدرتهایى که براى حفظ فرهنگ و ارزشهاى جاهلى غرب به مصاف ارزشهاى الهى آمده بودند، نهراسیدند؛ خاطره‌ی صدها هزار جوانمرد روستایى و شهرى، کاسب و کارگر، دانشجو و طلبه، پزشک و پرستار، مهندس و هنرمند، ادارى و بازارى، پیر و جوان که عاشقانه به نداهاى مکرّر امامشان و محبوبشان و سلسله‌جنبان عشق مقدّسشان ‌-حضرت امام خمینى (اعلى ا‌لله‌ کلمته)- پاسخ گفتند و رو به خدا و پشت به دنیا کردند؛ برخى فوز^[3] شهادت یافتند و بعضى با اسارت و جراحت و نقص عضو آزمایش شدند و برخى جسم و جان مبارک خود را که سرشار از فیض و نور شده بود، سالم و کامل به خانه برگرداندند تا همچون ذخیره‌اى براى دفاع در روز احتیاج و در خدمت اسلام و انقلاب و میهن و ملّت، از آن نگهدارى کنند؛ فَمِنهُم مَن قَضیّْ نَحبَه{ وَ مِنهُم مَن یَنتَظِرُ وَ ما بَدَّلوا تَب‌ـدیلًا.^[4]

هفته‌ی بسیج، همچنین سرشار از یاد و نام آن بزرگ‌مَرد جهان‌مدارى است که نداى دعوتش همچون صلاى^[5] ربوبى در روز الست،^[6] فطرتها را مخاطب میساخت و از اعماق جان بلی‌گویان جواب میگرفت؛ خود عاشق بود و عاشقانه سخن میگفت؛ بنده‌ی سلم^[7] خدا بود و دلها را سلم خود میساخت؛ دردمندانه میخروشید و دردهاى مهلکى را که افیون مخدّر شیطانها از یاد آدمیان برده و از درمان محروم ساخته بود، علاج‌جویانه به احساس آنان برمیگردانید و به درمان نزدیک میساخت. یاد و نام امام خمینى بزرگ که خداوند، فتح‌الفتوح تصرّف دل هشیاران این ملّت و خیل عظیمى از مسلمانان و مستضعفان جهان را نصیب او ساخته بود و او با این سلاح الهى، قلعه‌هاى تصرّف‌ناپذیر استکبار را یکى پس از دیگرى گشود، و رأس استکبار یعنى آمریکاى جهان‌خوار را مرعوب ساخت و تخت امپراتوری‌هاى بی‌منازع را متزلزل ساخت؛ مسلمانان جهان را بیدار کرد و هسته‌هاى مقاومت اسلامى را با دم گرم و صلاى امید خود متشکّل ساخت؛ جمهورى اسلامى را پدید آورد و از لابه‌لاى هزاران مانع و مزاحم و معارض، بسلامت به اوج اعتبار و قدرت رسانید و خطرناک‌ترین دشمنان آن ‌-یعنى سردمداران نظامهاى غربى- را بارها دچار ناکامى ساخت و متولّیان نظامهاى شرقى را از موضعى استوار و مسلّط، به بطلان اندیشه‌هاى مذهب‌ستیز و انسان‌گریزشان هشدار داد؛ و هنوز یک سال از نامه‌ی پیامبرگون و تاریخى او به رأس هرم قدرت دنیاى شرق نگذشته،^[8] اکنون جهان شاهد فروپاشى نظامهاى مارکسیست در سراسر جهان است.آرى، رهبر کبیر انقلاب اسلامى که خود را بسیجى میشمرد و بدان افتخار میکرد، جهانى را در مقابله با استکبار و قدرتهاى ستمگر عالم بسیج کرد و خواب راحت را از چشم زورگویان زدود و نور امید را که کلید همه‌ی پیروزی‌ها و پیشروی‌ها است در دل ملّتها تابانید. و بی‌شک همه‌ی دستگاه‌هاى استکبار نیز به‌آسانى نخواهند توانست بذرى را که او پاشیده جمع کنند و بنائى را که او پى افکنده ویران سازند، اگرچه به شدّت و قساوتى عنادآمیز با نتایج و ثمرات جهاد بزرگ او در مبارزه و معارضه‌اند.

در سالگرد بسیج، نکته‌ی مهمّى که بسیجیان و همه‌ی ملّت ایران باید بدان توجّه کنند، این است که قدرتهاى استکبارى غرب، امروز در همه جا خود را با اسلام روبه‌رو می‌بینند؛ آنان از اسلام احساس خطر میکنند؛ آنان هر نشانه‌ی اسلام‌خواهى را طلیعه‌ی خطرى جدّى براى قدرت و منافع خود تلقّى میکنند. بدیهى است که اسلام ناب محمّدى (صلّى ا‌لله‌ علیه و آله) که ظلم و فساد و انحطاط اخلاقى را در محیط زندگى بشر تحمّل نمیکند، براى نظامهایى که بر پایه‌ی ظلم و فساد و انحطاط بنا شده‌اند، خطرى حقیقى است. این است که همه‌ی قدرتهاى شیطانى عالم، امروز در مصاف جلوه‌هاى اسلام، از خشن‌ترین روشهاى برخورد استفاده میکنند و بدیهی‌ترین اصولى را که تاکنون شعار داده‌اند، زیر پا میگذارند.

در فلسطین اشغالى، مسلمانانى که بی‌اعتنا به سازش‌کاری‌هاى خائنانه، با دست خالى به مبارزات حق‌طلبانه ادامه میدهند، با روشهاى خشن و غیرانسانى سرکوب میشوند و زن و کودک و پیرشان به دست سربازانِ دستورگرفته‌ی صهیونیست شکنجه و تارومار میشوند و از این همه مدّعیان حقوق بشر، در دولتهاى غربى، صدایى برنمیخیزد و آمریکا و انگلیس و برخى دیگر، حمایت عملى و تشویق زبانى هم میکنند!در لبنان علاوه بر اردوگاه‌هاى آوارگان مظلوم فلسطینى، خانه و کاشانه‌ی مسلمانان لبنانى به‌وسیله‌ی جت‌هاى اسرائیلى بمباران میشود و زن و مرد و پیر و جوان رهگذر و غیرنظامى به خاک و خون کشیده میشوند و روحانى موجّه و محترمى،^[9] نیمه‌شب به‌وسیله‌ی مزدوران صهیونى از خانه‌ی خود ربوده میشود؛ و از میان این همه دولت غربى که سالها است محکوم کردن تروریسم و آدم‌ربایى را ترجیع‌بند همه‌ی حرفهاى خود قرار داده و به قصد کسب وجهه، مدام هر دولت مخالف منافع خود را بدان متّهم میدارند، حتّى یک نفر هم در برابر این حرکتهاى زشت و وحشیانه‌ی تروریستى، موضعى جدّى نمیگیرد و از اینکه دولتى این‌طور قلدرانه به خانه‌ی مردم کشورى دیگر بمب بریزد یا از آن آدم برباید، متأثّر نمیشود.

در بعضى کشورهاى اسلامى و در سایه‌ی دولتهاى خودباخته در برابر غرب، خالص‌ترین و غیورترین مسلمانان به چشم عناصر خرابکار نگریسته شده و با شدّت و خشونت و با حبس و زجر و اعدام با آنان رفتار میشود. در اروپا و در کشورهایى که خود را مهد تمدّن و دموکراسى میشمارند، مسلمانان دچار تبعیض و حق‌کشى و حتّى فشار و سرکوب قرار میگیرند و صریحاً به جرم پایبندى به اسلام محکوم میشوند.

آنچه در هفته‌هاى اخیر در فرانسه و بعضى دیگر از کشورهاى اروپایى «جنگ روسرى»^[10] نامیده شد، در واقع مبارزه‌ی سراسیمه و ناشیانه‌اى از سوى سردمداران فرهنگ غربى با پدیده‌هایى است که آنان آن را جهش برقى از فرهنگ اسلام و نشانه‌ی نفوذ روزافزون اسلام تلقّى میکنند و در مقابله با آن به قدرى صبر و متانت را از دست میدهند که یک‌باره رؤساى کشور به مبارزه‌جویى در برابر چند دختربچّه‌ی متعبّد و چند خانواده‌ی مقیّدِ مسلمان ظاهر میشوند. اینها همانهایند که فریاد دفاع ریاکارانه‌شان از آزادی‌ها و تمایلات فردى، گوش دنیا را کر کرده است!

وقتى اعتراض علیه نویسنده‌اى است که وقیحانه به مقدّسات یک میلیارد مسلمان دشنام داده،^[11] آنان طرف‌دار آزادى بیان و عقیده‌ی فردى میشوند؛ امّا وقتى سخن از زن یا دختربچّه‌ی مسلمانى است که میخواهد برطبق عقیده‌ی مذهبى خود لباس بپوشد، دیگر آزادى فردى از یاد میرود و همه‌چیز رنگ دیگرى می‌یابد و هرگونه حرکت ضدّاخلاقى و ضدّ آزادی‌ها و حقوق فردى، نام مبارزه با ارتجاع میگیرد. اف باد بر ریاکاران دروغ‌گو و منافق!

در بسیارى از کشورهاى اروپایى، اقلّیّت مسلمان مورد آزار و تبعیض و تحقیر قرار میگیرد؛ امّا آنها که در همه‌ی امور کشورهاى دیگر زیر عنوان دفاع از حقوق بشر دخالت میکنند و حتّى از تحریک انگیزه‌هاى قومى و مذهبى در مواردى که لازم بدانند، اِباء نمیکنند، کمترین اشاره‌اى به حقّ تضییع‌شده‌ی این مظلومان نکرده، با سکوت و احیاناً عمل خود، به ستمى که بر مسلمین میرود، مهر تأیید میزنند. در برخى کشورهاى آسیایى هم اقلّیّتهاى بزرگ مسلمان دچار همین سرنوشت‌اند و چنان‌که همه میدانید، امروز جامعه‌ی مسلمین هند با ستمى وسیع و بی‌مهار روبه‌رو است.^[12]

در نقاط مختلف جهان، دشمنان اسلام به مساجد ‌-که پایگاه حرّیّت انسان و جایگاه رابطه‌ی او با خدا و مرکزى براى کسب آگاهى از شیطنت‌هاى شیاطین زر و زور است- با بغض و کینه‌اى عمیق مینگرند و تا آنجا که بتوانند، با وجود و حضور و فعّالیّت آنها ستیزه میکنند. هم‌اکنون مسجدالاقصى، قبله‌ی دوّم مسلمین ‌-که بحمدا‌لله‌ پایگاه بیدارى و مبارزه نیز شده است- مورد جسارت صهیونیست‌هاى پلید قرار گرفته،^[13] و در فرانسه و هند نیز مسجد در معرض اهانت و تخریب واقع شده است.^[14]

مجموع این حوادث و نظایر فراوان آن، بروشنى این حقیقت هشداردهنده را مجسّم میسازد که امروز قدرتمداران عالم و اداره‌کنندگان نظام سلطه در جهان، اسلام را خطرى بزرگ میشمارند و تجدید حیات اسلام ناب محمّدى (صلّى ا‌لله‌ علیه و آله) را در ایران، نه تنها براى منافع منطقه‌اى، بلکه براى منافع جهانى خود که عملاً در حفظ و استقرار نظام سلطه ‌-یعنى تقسیم کشورهاى جهان به سلطه‌گر و سلطه‌پذیر- متبلور شده است، تهدیدى جدّى به حساب می‌آورند و بر این اساس با همه‌ی توان خود به مصاف اسلام آمده و بیش از همه با سرچشمه‌ی امیدبخش این فیض الهى ‌-یعنى انقلاب پیروز اسلامى و نظام مقدّس اسلامى در ایران- دشمنى و عناد می‌ورزند.

دانستن این حقیقت و توجّه به ابعاد گوناگون آن، هوشیارى و عزم و جدّیّت عموم ملّت ایران و مسلمانان جهان را در چگونگى مقابله با توطئه‌هایى که از سوى دشمن طرّاحى میشود، طلب میکند. ملّت ما البتّه در طول ده‌ساله‌ی گذشته با انواع توطئه‌هاى دشمنان آشنا شده و با آنها دست‌وپنجه نرم کرده و بحمدا‌لله‌ بر بیشتر آنها فائق هم شده است؛ و سنّت مسلّم الهى آن است که در چنین میدانى ‌-در میدانى که ملّتى مؤمن و انقلابى و برحق و هوشیار و بااراده، در آن با دشمنانى مادّى و زورگو و نابه‌حق و شیطان‌صفت مبارزه میکند- پیروزى از آنِ جبهه‌ی حق است که از کمک خدا و اراده‌ی راسخ و روح فداکارى برخوردار است؛ و این همان چیزى است که ما در طول سالهاى قبل و بعد از انقلاب تا امروز تجربه کرده‌ایم؛ و همان چیزى است که در سراسر تاریخ نبوّتها تحقّق یافته و قرآن بارها از آن خبر داده است.

ولى شرط پیروزى، اتّکال^[15] و اعتماد به خدا و هوشیار و جدّى و آماده بودن، حفظ وحدت و فریب تبلیغات دشمن را نخوردن است. امروز یکى از تلاشهاى دشمنان صرف آن میشود که نور امید را در دل ملّت ما خاموش کنند و آنان را به اوضاع کشور و به دست‌اندرکاران و مجریان امور بدبین سازند. فاصله‌اى که دشمنان ملّت مایلند میان ملّت و دولت به وجود آید همان چیزى است که اگر خداى نخواسته موفّق شوند، دست آنان و ایادى حقیر و ریاکار و خبیث آنان در داخل را براى ضربه زدن به کشور و انقلاب باز خواهد کرد. این هدفِ همیشه‌ی دشمن بوده و هست؛ و لذا اصرار همیشه‌ی امام فقید و عظیم آن بود که پیوند میان ملّت و مجریان امور مستحکم‌تر شود.

در دوران سازندگى، اگر دولت بتواند مشکلات ناشى از جنگ تحمیلى هشت‌ساله و نیز مشکلات تحمیل‌شده از سوى دشمنان خارجى را برطرف ساخته و نظام اسلامى را پاسخگوى نیازهاى مادّى و معنوى ملّت بسازد ‌-که به خواست خدا و دعاى حضرت ولی‌ا‌لله‌الاعظم (ارواحنا فداه) خواهد توانست- بزرگ‌ترین ضربه بر استکبار جهانى وارد خواهد آمد که همواره میخواسته نظام اسلامى را ناتوان از اداره‌ی صحیح و کامل کشور معرفى کند و به همین منظور هم جنگ و دیگر مشکلات را بر کشور ما تحمیل میکرده است. پس پیروزى شما ملّت رشید در امر بازسازى، به معناى ناکامى استکبار و پیروزى انقلاب است؛ و این مقصود جز با همکارى صمیمانه و همه‌جانبه‌ی مردم و صبر و عزم انقلابى آنان ممکن نیست. لذا به همان اندازه که دشمن بر جدایى میان قشرهاى مردم و بالخصوص میان مردم و مسئولان اصرار می‌ورزد، ملّت باید بر همکارى و همدلى میان قشرهاى مردم و بالخصوص میان دولت و ملّت اصرار داشته باشند و با هوشیارى تمام، القائات موذیانه‌ی دشمنان را شناخته، در جهت مقابل آن حرکت کنند. اکنون براى تذکّر و توجّه عموم ملّت عزیز نکاتى را به اختصار یادآور میشوم: