بیانات در دیدار اعضاى مجلس خبرگان رهبری
رهبر شهید انقلاب امام سید علی خامنهای
بسم الله الرّحمن الرّحیم[1]
خدا را شکرگزاریم که این توفیق را مجدّداً به بنده عنایت کرد که در خدمت جمع عظیمالشّأن علماى محترم و خبرگان مورد اعتماد مردم در جلسهاى با این صمیمیّت و صفا باشیم و از دیدار آقایان مستفیض بشویم و این فرصت پیش بیاید که مطالبى بگوییم و بشنویم و انشاءالله استفاده کنیم. همچنین خدا را شاکر هستم بر این حُسن ظنّى که نسبت به این حقیر ناقابل در بیانات حضرت آقاى مشکینى (ادام الله برکاته) موج میزد و وجود داشت و این لطف الهى بر ما و اتمام حجّت پروردگار است که: وَ کَم مِن ثَناءٍ جَمیلٍ لَستُ اَهلاً لَهُ نَشَرتَه.[2] انشاءالله که بتوانیم آنچنان که حقّ این حُسن ظن است عمل بکنیم و وظایفمان را انشاءالله بشناسیم و هدایت بشویم به سمت این تکالیف و وظایف بزرگ و توفیق انجام آنها را به دست بیاوریم. و البتّه در این راه به دعاى آقایان هم شدیداً محتاج هستیم.
تشکیل مجلس خبرگان یکى از مظاهر حرکت اسلامى و پایهى اسلامى جامعهى ما و نظام ما است و ما به این افتخار میکنیم. اینکه بر اساس تعالیم الهى و ارزشهاى الهى، جامعهاى تشکیل بشود و حکومتى و قدرت سیاسىاى به وجود بیاید، خود یکى از معجزات اسلام است که در این زمان این معجزه اتّفاق افتاد و ملّت شجاع ما پشت سر امام بزرگوار و عظیمالشّأن ما توانست این واقعیّت را تحقّق ببخشد و بحمدالله معلوم شد که این یک سرآغازى است براى یک حرکت عظیم جهانى؛ همچنان که مشاهده میشود که از اوّل انقلاب تا امروز در همهى مناطقى که مسلمین در آنجا زندگى میکنند، احساسات اسلامى و ایمان اسلامى و شوق به زندگى و حیات اسلامى روزبهروز افزایش پیدا کرده. حوادث دنیا را ملاحظه میکنید، کشورهاى اسلامى شاهد حرکتهاى مردمى است با نام اسلام، با گرایش اسلامی و این بىشک از برکات تشکیل حکومت اسلامى در این نقطهى از عالم است. در داخل کشور هم خداى متعال توفیق داده به این ملّت و برگزیدگان این ملّت، در مقاطع مختلف که راه را آنچنان بروند که به سمت یک زندگى و حیات طیّبهى اسلامى حرکت بشود.
ما ادّعا نمیکنیم که آنچه امروز داریم، به طور کامل یک زندگى اسلامى است امّا ادّعا میکنیم که به سمت یک زندگى اسلامى داریم حرکت میکنیم. و از اوّل انقلاب هر چه تا امروز تلاش شده و خطوط اصلى این تلاشها، بلاشک اسلامى و قرآنى است و جامعهى ما روزبهروز بحمدالله به سمت یک جامعهى اسلامى پیش رفته و این حرکت هرگز متوقّف نشده و امیدواریم هرگز متوقّف نشود. البتّه وقتى ما میگوییم زندگى اسلامى، اعتقاد ما این است و واقعیّت تعالیم اسلام هم این را نشان میدهد که ارزشهاى اسلامى، همهى نیازهاى زندگى بشر را تأمین میکند؛ یعنى ایجاد عدالت، یعنى ایجاد رشد مادّى و معنوى، یعنى ایجاد فضائى که انسانها در این فضا احساس آسایش بکنند، احساس آزادى بکنند، احساس استقلال به معناى کامل کلمه بکنند، احساس سلطهى بیگانگان را نداشته باشند. امروز بحمدالله این روح در جامعهى ما وجود دارد. ما البتّه حرکتمان را بر پایهى درستى شروع کردیم یعنى این کشور و این ملّت و امام (رضوان الله تعالى علیه) و شما آقایان و بقیّهى علماى اعلام و همهى قشرهاى مردم که در خدمت انقلاب بودند، بر اساس درستى حرکت را شروع کردند و ادامه دادند.
دشمن ممکن است که در همهى مراحل از همهى موفّقیّتهاى ما بخواهد یک نقطهى منفى بتراشد و هر نقطهى قوّتى را نقطهى ضعفى وانمود کند؛ ما از دشمن جز این انتظارى هم نداریم. از روزى که حرکتهاى اسلامى در دنیا شروع شده، حرکت استعمارى تبلیغاتى علیه جمهورى اسلامى و نظام اسلامى هم شروع شده، یعنى همانطور که جاذبهى حرکت ملّت ما، ملّتهاى دیگر را به حرکت آورد، کوشش استکبار این است که کارى کند که یک ضدّ جاذبه درست کند و هر جا مردم متحرّک به حرکت اسلامى و با انگیزهى اسلامى هستند، این تبلیغات بیشتر و غلیظتر و همهجانبهتر است. خب، این تبلیغات را میکنند و ما هم از دشمن توقّع نداریم که تبلیغات نکند؛ ما توقّع نداریم که دشمن به وجود یک نظامِ به معناى حقیقى کلمه مردمى در کشور ما اعتراف کند. اگر دشمن اعتراف نکرد به این معنا، این خلاف انتظار ما نیست. ما انتظار نداریم که دشمن ادّعا نکند وجود خفقان را و اختناق را و انتفاء[3] آزادى را در این کشور. دشمن باید هم بگوید، جز این انتظارى نیست. ما مىبینیم که دشمن چگونه به طور بارز و آشکارى آنجا که به حرکت اسلامى میرسد، حقکشى خودش را و حقپوشى خودش را از همیشه غلیظتر میکند و شرم هم نمیکند.
در جامعهى ما، در کشور ما بحمدالله از روز اوّل پیروزى انقلاب، حضور مردم در بناى این نظام، در پیشرفت این نظام، در تمهید قوانین، در وضع قوانین، در اجراى قوانین محسوس است؛ در قوّهى مجریّه حضور مردم محسوس است؛ در قوّهى مقنّنه حضور مردم محسوس است؛ در مسئلهى رهبرى حضور مردم محسوس است یعنى ما به این کیفیّت و با این وضوح سراغ نداریم در دنیا کشورى را که اینچنین همهجانبه مردم آزادانه و با میل و با شوق و با احساس ایمان و با پشتوانهى ایمانی حضور داشته باشند. خب، یک چیز به این واضحى را دشمن انکار میکند، تبلیغات دشمن انکار میکند، و ما غیر از این هم از دشمن انتظارى نداریم. اگر امروز بلندگوهاى استعمارى، به جاى اینکه به ما بدگویى کنند، به جاى اینکه نظام را زیر سؤال ببرند، به جاى اینکه نقاط منفىاى را که وجود ندارد، ادّعا کنند، به جاى ضعفهایى که به طور قهرى و طبیعى در هر کشورى هست و بسیاریاش متأثّر از حضور ابرقدرتها است و ممکن است در جامعهى ما باشد، آنها را چند برابر بکنند ــ امروز ما انتظار نداریم که دشمن غیر از آنچه در این زمینهها انجام میدهد، کارى را انجام بدهد؛ تعجّب ما آن وقتى میبود که دشمن غیر از این انجام میداد و به جاى دشمنى دوستى میکرد ــ اگر به جاى این حرکت خباثتآلودى که امروز بلندگوهاى جهانى و تبلیغات جهانى انجام میدهند نسبت به حقایق جمهورى اسلامى، جور دیگر عمل بکنند، بدیهى است که شوق مردم در جهان به اسلام بیشتر خواهد شد. آنها نمیخواهند، این برخلاف مقاصد آنها است. اگر امروز در شمال آفریقا، در الجزایر، در مناطقى که گرایشهاى اسلامى و شور اسلامى و شوق اسلامى زیاد است، علیه جمهورى اسلامى حرف زده نشود و تبلیغات نشود، بدیهى است که مردم منجذب[4] خواهند شد به حرکت اسلامى، بیش از آنچه هستند، و این براى دستگاه استکبار یک خسارت جبرانناپذیرى است. بنابراین کاملاً مورد انتظار است که علیه ما بدگویى کنند.
آنچه مهم است، این است که ما در داخل، حرکت خودمان را به طور منطقى ادامه بدهیم. و من عرض میکنم دستگاه در سطوح تصمیمگیرى، در سطوح سیاستگذارى، در سطوح اجرا، در سطوح قانونگذارى و در هر جایى که دستگاه دارد عملى انجام میدهد به صورت اصولى، همین هدف اسلامى را با قوّت و قدرت پى میگیرد و ما وظیفهى خودمان میدانیم که هر گامى که برمیداریم، خودمان را یک گام به اهداف اسلامى انشاءالله نزدیکتر بکنیم.این تکلیف ما است؛ این وظیفهى ما است و این وظیفه را انشاءالله با قوّت و قدرت انجام میدهیم. از تبلیغات و جنجال و عصبانیّت دنیاى استکبارى هم مطلقا بیمى نداریم؛ این ملّت هم بیمى ندارد. باید این راه را ادامه بدهیم؛ البتّه شرط موفّقیّت در این راه، اتّحاد و هماهنگى مردم است، وحدت کلمهى ملّت است؛ لذا مقاصد دشمن هم این است که ملّت را دچار انشقاق کند، اگر بتواند ملّت را از نظام و از دولت و از مسئولین جدا کند که بحمدالله تاکنون نتوانسته و انشاءالله بعد از این هم نخواهد توانست.
اگر امروز براى علماى دین و کسانى که نفوذ کلمهى در بین مردم دارند، بخواهیم تکالیف عمدهى سیاسى را مشخّص بکنیم، بلاشک یکى از آن تکالیف این خواهد بود که به اعتماد مردم و آن اطمینانى که به حرکت اسلامى نظام دارند، روزبهروز افزوده بشود یعنى اعتماد در مردم به وجود بیاید. اعتماد مردم است که پشتیبانى آنها را به وجود مىآورد و پشتیبانى و اتّصال مردم به دستاندرکاران نظام است که توفیق این حرکت اسلامى با اهداف اسلامى را تضمین میکند. و اگر این [طور] باشد ــ که بحمدالله تا امروز بوده و انشاءالله بعد از این هم همیشه خواهد بود ــ دشمن هیچ کار نمیتواند بکند. یقیناً این پنجهى فولادین ابرقدرتها و صاحبان سلاح و دانش در خدمت ضدّ مردم، نخواهند توانست با همهى قدرت و قوّتى که دارند، این ملّت را از این راه منصرف کنند و ما را از پیگیرى اهداف اسلامى باز بدارند. شرط آن همین است که عرض کردم: باید وحدت کلمه بماند؛ باید اعتماد متقابل دستگاه و مردم بماند. البتّه مسئولین هم باید به مردم اعتماد کنند کمااینکه بحمدالله این اعتماد بوده. مردم هستند که پشتیبان واقعى نظامند؛ این پشتیبانى متوقّف به اعتماد است و این اعتماد هم باید باقى بماند. وحدت کلمه انشاءالله بایستى از بین نرود؛ وحدت کلمهى ملّت، رمز پیشرفت و آسیبناپذیرى است.
اعتقاد ما این است که خداى متعال هم کمک خواهد کرد کمااینکه تا امروز هم کمک کرده. ما این را بوضوح مىبینیم؛ در جاهایى است که انسان احساس میکند، آن کارى که انجام میگیرد و آن موفّقیّتى که پیش مىآید، جز به تأیید الهى و پشتوانهى پشتیبانى پروردگار نیست. مبلغ ابزار مادّى و اسباب مادّى گاهى کمتر از آن چیزى است که محصول این اسباب است. و انسان میفهمد که خداى متعال کمک غیبى میکند، پشتیبانى میکند، حراست میکند.
و امروز بحمدالله پرچم اسلام دست این کشور است، دست این ملّت است، دست این نظام است. امیدواریم که ما در مقابل اسلام شرمنده نباشیم و مایهى سرشکستگى اسلام نشویم؛ مایهى آبروى اسلام بشویم در سطح عالم و نه فقط ملّتهاى مسلمان را امید ببخشیم بلکه غیر مسلمانها را هم به اسلام مجذوب کنیم و آنها را به سمت اسلام بکشانیم. حرکت درست ما به سمت مقاصد اسلامى و موفّقیّتهاى مادّى و معنوى ما، انشاءالله اینها را پیش خواهد برد.
بنده مجدّداً از خداى متعال ابراز شکرگزارى میکنم و از آقایان محترم تشکّر میکنم که تشریف آوردید و این فرصت را به ما دادید که خدمتتان برسیم و شما را زیارت کنیم. امیدوارم که هر جا هستید ــ چه در حوزههاى علمیّهى بزرگ، و چه در سراسر کشور ــ موفّق باشید و خداوند متعال شما را مشمول تفضّلات خودش قرار بدهد و روزبهروز انشاءالله شاهد پیشرفتهاى بیشترى به سمت اهداف اسلامى باشیم و این حرکت مورد رضاى الهى و مورد توجّه ولىّعصر (ارواحنا فداه) انشاءالله قرار بگیرد و مورد قبول آن بزرگوار باشد و روح مقدّس امام از ما راضى باشد.
والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته