رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ جمعه، آیهٔ ۴

ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ٤

این فضل خداست که به هر کس بخواهد (و شایسته بداند) می‌بخشد؛ و خداوند صاحب فضل عظیم است!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۲ پاراگراف)

خب، آیه‌ى بعد سوره‌ى جمعه: ذٰلِکَ فَضلُ اللهِ یُؤتیهِ ‌مَن ‌یَشاٰءُ وَ اللهُ ‌ذُو الفَضلِ ‌العَظ‌یم ؛[11] این فضل خدا است؛ درست است که دعوت عام است، امّا این‌چنین هم نیست که حالا هر انسانى در مقابل این دعوت قرار گرفت، آن لیاقت را پیدا بکند که از آن تأثّر پیدا کند و آن را بپذیرد؛ نه، این مال همه نیست؛ از طرف خدا البتّه راه باز است، [امّا] انسانها اسیر شهوات میشوند و [قبول] …
سورۀ جمعه را کسانی که قرآن دستشان هست، جزء بیست‌وهشتم را بیاورند، ﴿بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم، يُسَبِّحُ لِلّٰهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الاَرضِ المَلِكِ القُدّوسِ العَزيزِ الحَكيمِ﴾ سورۀ جمعه است تا ﴿وَ اللهُ ذُوالفَضلِ العَظيمِ﴾. (که البته این سوره را بنده تا حاال چند نوبت معنا کردم؛ هم اینجا، هم آن مسجد[27]، به مناسبت‌های گوناگون؛ چون شب‌های جمعه این سوره را در نماز مغرب معموال ًمی‌خوانیم، برای اینکه مؤمنین و دوستانی که در آن نماز شرکت می‌کنند، معنا را بدانند، به این مناسبت، سورۀ …