رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ آل عمران، آیهٔ ۱۹۲

رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ ١٩٢

پروردگارا! هر که را تو (بخاطر اعمالش،) به آتش افکنی، او را خوار و رسوا ساخته‌ای! و برای افراد ستمگر، هیچ یاوری نیست!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۳ پاراگراف)

امیدوارم که در ایران به شما خوش گذشته باشد. من دلم میخواست که آقایان در مشهد بیشتر از این بمانند؛ من دلم میخواست یک هفته مشهد بمانند؛ قضیت اکثر عمرى فى تلک البلدة.[3] خب حالا عیبى ندارد که یک چند آیه‌اى هم تلاوت کنند که ما با تلاوت آقایان وداع کنیم.[4]
﴿اِنَّ في خَلقِ السَّماواتِ وَ الاَرِ﴾[20]، اینها مقدمه است، ﴿اِنَّ في خَلقِ السَّماواتِ وَ الاَرِ﴾ همانا در آفرینش آسمان‌ها و زمین ﴿وَ اختِلافِ اللَّيلِ وَ النَّهارِ﴾ آمد و رفت شب و روز، ﴿لَآياتٍ﴾ همانا نشانه‌هایی است، برای گیج‌ها؟ برای بی‌هوش‌ها؟ برای آنان که نمی‌اندیشند؟ ابدا! ﴿لِاُولِي الاَلبابِ﴾ برای خردمندان. خردمند، آن‌که دارای خرد و نیروی فهمیدن است و او همۀ مردمند، درصورتی‌که فکر و هوششان را به‌کار بیندازند. واِلّ خردمندها از اول ولادت با یک آرم مخصوصی جدا نشدند که بگوییم ما جزو …
باید دقت کنید، اینها همه مقدمه است، مقدمه است برای اینکه ایمان آگ‌اهانه را از توی این آیات، درست لمس کنیم، باید تا حالا خود دوستان توجه پیدا کرده باشید که چگونه آگاهی از این آیات متصاعد می‌شود، برمی‌خیزد؛ اما حالا دقت کنید. ﴿رَبَّنا اِنَّكَ مَن تُدخِلِ النّارَ فَقَد اَخزَيتَهُ﴾ پروردگار ما، آن‌کسی را که تو به آتش وارد کنی، رسوا و خوار و زبون کردی، ﴿وَ ما لِلظّالِمينَ مِن اَنصارٍ﴾ و ستمگران را که تو داخل آتش کردی، هیچ یاور و پشتیبانی نیست، نه از تکوین و نه دستی از غیب، به‌هیچ‌صورت. یعنی آن‌کسانی‌که در راه ظلم و ستم، در راه کفر و نفاق، در راه باطل حرکت می‌کنند، محکوم به زوال و نیستی‌اند، هیچ‌چیزی در این عالم آنها را حمایت نمی‌کند.